Oplossen van ego?

[Deranged]

Ik zag dat iemand het had over z'n ego dat op kon lossen na een mescaline ervaring. Ik vraag me af, wat moet ik me hier bij voorstellen? Hoe gaat zoiets in z'n werk en wat voor gevolgen heeft het?

 

[Deranged]

Dit is er eentje voor meneer Ballon vermoed ik.

 

[Bal0n]

Hehehe, ego-death is het mooiste, maar tevens het engste, wat je kan ervaren. Je "ik" verdwijnt helemaal, niets heeft nog betekenis, en dat niets betekent alles. Jij bestaat niet meer, je kan alleen nog maar ervaren. Alles is niets, niets is alles.

Dit is het beste wat ik er van kan maken :P.

 

[dallandra]

lijkt me erg eng...

 

[Bal0n]

Ja, dat is ook logisch, want het gaat tegen de overlevingsdrang in. Zonder ego ben je niets.

 

[BacingsPen]

Hoe vaak heb je dit geprobeerd? Waar heb je het vandaan gehaald? prijs etc? :P

 

[Bal0n]

Het is mij 1x gelukt, met 2 porties Mexicaanse Paddo's.

EDIT: Ik moet er wel bij zeggen dat ik het bepaald geen prettige ervaring vond, maar wel heel erg leerzaam .

 

[Emo]

lijkt me ook geen fijne trip opzich
mss wel leuk om achteraf op terug te kijken

 

[BacingsPen]

zoiets lijkt mij ook alleen maar 'leerzaam'

Eerst maar is zien hoe een normale portie valt

 

[Emo]

klopt

 

[Sweet_Shadow]

Ahmm... dat egoloos zijn, is dat niet deel van wat verlichting inhoudt in het boeddhisme?
Fascinerend... Maar het is maar tijdelijk met drugs natuurlijk.

 

[Emo]

verlichting met boedisme is heel moeilijk
bij boedisme gaat het erom dat je het lijden los laat
het lijden is alles waar je om geeft
maar als je te graag het lijden wil los laten lijdt je weer aan het los laten van het lijden, dus lijdt je weer
moeilijk dat boedisme hoor

 

[Sweet_Shadow]

Maar ik meen me te herinneren dat het oplossen van het ego er ook deel van uitmaakt

 

[Emo]

ja want vast houden aan je ego is ook lijden

 

[Bal0n]

Klopt, om het lijden op te kunnen geven moeten aardse verlangens ontkent kunnen worden, waar een go dus niet bij past. Er is ook een experiment geweest waarbij Timothy Leary een boeddhist een extreme hoge dosis LSD gaf.

Hij verwachtte uiteraard dat de boeddhist ontzettend bad zou gaan, maar daarentegen bleef deze de rust zelve, en zei hij na de trip: "This is exactly was boeddhism is about, it gets you right to the top of the mountain, but it is important you still climb that mountain."

Oftewel, het is idd maar een tijdelijke verlichting.

 

[Sweet_Shadow]

Haa dat is toch wel extreem interessant vind ik!!!!

 

[Emo]

boedisme vind ik wel een mooie levensbeschouwing !
ben er het alleen niet altijd mee eens maar het zit iig mooi in elkaar

 

[Jeller]

Ik heb eens een egodeath gehad denk ik, of mss geen egodeath maar ik zat in een volleidge dreamwereld, ik dacht dat het lucide dreaming was, maar eigenlijk waren het paddo's.. mja het is niet echt een zuiver egodeath maar het kwam er wel bij in de buurt

 

[Psycho_Chrono]

(om maar eens een topic uit de oude doos te trekken)

Het oplossen van je ego kan inderdaad beangstigend zijn omdat je ego jou leven is. Je ego wil constant overleven en alles wegstoppen in het materialisme, als je dit kunt loslaten ontvang je het geluk in jezelf (verlichting).

Er zijn mensen die verlichting hebben bereikt op de middelen maar dit was inderdaad maar tijdelijk. Mensen die jarenlang meditatie hebben gedaan om verlichting te bereiken, zijn niet geslaagd, pas als ze de wil opgeven om verlicht te worden, worden ze verlicht. Dit heeft ermee te maken dat je wil een pure vorm van je ego is die doordramt. Zonder ego neem je alleen waar (sommige mensen bereiken dit ook met een bijna dood ervaring of out of body experience).

Een tijdje geleden kreeg ik deze heerlijke tekst doorgemaild van een vriend van mij, tekst gaat over de verlichting van die persoon, lees hem eens door, het is een heerlijke gebeurtenis.

Dit gebeurde er naar jarenlange meditatie met deze persoon, op het moment dat hij het mediteren opgaf:

I felt a great presence around me in the room. It was a very small room. I felt a throbbing life all around me, a great vibration -- almost like a hurricane, a great storm of light, joy, ecstasy. I was drowning in it.

It was so tremendously real that everything became unreal. The walls of the room became unreal, the house became unreal, my own body became unreal. Everything was unreal because now there was for the first time reality.

That night another reality opened its door, another dimension became available. Suddenly it was there, the other reality, the separate reality, the really real, or whatsoever you want to call it -- call it god, call it truth, call it dhamma, call it tao, or whatsoever you will. It was nameless. But it was there -- so opaque, so transparent, and yet so solid one could have touched it. It was almost suffocating me in that room. It was too much and I was not yet capable of absorbing it.

A deep urge arose in me to rush out of the room, to go under the sky -- it was suffocating me. It was too much! It will kill me! If I had remained a few moments more, it would have suffocated me -- it looked like that.

I rushed out of the room, came out in the street. A great urge was there just to be under the sky with the stars, with the trees, with the earth... to be with nature. And immediately as I came out, the feeling of being suffocated disappeared. It was too small a place for such a big phenomenon. Even the sky is a small place for that big phenomenon. It is bigger than the sky. Even the sky is not the limit for it. But then I felt more at ease.

I walked towards the nearest garden. It was a totally new walk, as if gravitation had disappeared. I was walking, or I was running, or I was simply flying; it was difficult to decide. There was no gravitation, I was feeling weightless -- as if some energy was taking me. I was in the hands of some other energy.

For the first time I was not alone, for the first time I was no more an individual, for the first time the drop has come and fallen into the ocean. Now the whole ocean was mine, I was the ocean. There was no limitation. A tremendous power arose as if I could do anything whatsoever. I was not there, only the power was there.

I reached to the garden where I used to go every day. The garden was closed, closed for the night. It was too late, it was almost one o'clock in the night. The gardeners were fast asleep. I had to enter the garden like a thief, I had to climb the gate. But something was pulling me towards the garden. It was not within my capacity to prevent myself. I was just floating.

That's what I mean when I say again and again 'float with the river, don't push the river'. I was relaxed, I was in a let-go. I was not there. IT was there, call it god -- god was there.


That night I became empty and became full. I became non-existential and became existence. That night I died and was reborn. But the one that was reborn has nothing to do with that which died, it is a discontinuous thing. On the surface it looks continuous but it is discontinuous. The one who died, died totally; nothing of him has remained.

Heeft er hier iemand al eens verlichting bereikt op de middelen of door meditatie?

 

[zommes]

Het is beangstigend totdat je ego volledig opgelost is, daarna is er geen angst meer. Althans, zo heb ik het (één keer, helaas) mogen ervaren.

Maar wel meerdere keren inderdaad de weg naar de ego-death die erg moeilijk kan zijn.

 

[Psycho_Chrono]

Het is beangstigend totdat je ego volledig opgelost is, daarna is er geen angst meer. Althans, zo heb ik het (één keer, helaas) mogen ervaren.

Maar wel meerdere keren inderdaad de weg naar de ego-death die erg moeilijk kan zijn.

je ego is volgens mij ook gebaseerd op angst, de angst om dood te gaan, ophouden met bestaan leid tot ophouden met het ego, daar is het bang voor.

Voelde je toen op het moment zelf gevoelloos of juist heel euforisch? Ben er nieuwsgierig na:P

 

[zommes]

Meer heel euforisch dan gevoelloos. Totale rust en vrede is wel een beetje de omschrijving.

 

[teebo]

Heeft er hier iemand al eens verlichting bereikt op de middelen of door meditatie?

met mdma + muziek
ik had het gevoel dat de zetel waar ik op lag alles was wat er bestond, ik ben echt heel diep gegaan (ik had denkik een beetje teveel genomen) dat was gewoon ultiem geluk, dat was de mdma-trip waar ik ook de meeste bevrediging van had achteraf

 

[-spaceman-]

Ik heb dit ook eens gehad van 1 portie gedroogde haiwaiaanse paddo's + een lege maag! Dit was een behoorlijk interessante ervaring, er was niets engs aan... Ik was serieus een het twijfelen aan mijn bestaan en mijn verleden... zo ver weg was ik, prachtig tussen de wolkjes en regenboogjes zonder tijd en ruimte... ik voelde me als een meubelstuk in een kamer, iets wat er altijd is en blijft... dit was een heel mooi gevoel!

 

[BillyBilo]

Ik heb dit ook eens gehad van 1 portie gedroogde haiwaiaanse paddo's + een lege maag! Dit was een behoorlijk interessante ervaring, er was niets engs aan... Ik was serieus een het twijfelen aan mijn bestaan en mijn verleden... zo ver weg was ik, prachtig tussen de wolkjes en regenboogjes zonder tijd en ruimte... ik voelde me als een meubelstuk in een kamer, iets wat er altijd is en blijft... dit was een heel mooi gevoel!

En natuurlijk ook compleet onlogisch, aangezien aan Alles een eind komt...

 

[azgaza]

Ik had het mijn eerste trip gelijk op de piek, een hele portie hawaiiaanse, en ik ben heel dun, en dus heel licht, waardoor voor mij de dosis hoger uitvalt dan hij daadwerkelijk is.

Ik wist niet wie ik was, en ik wist niet waar ik op hielt en de wereld begon, dat besef was gewoon vervaagd, ook niet wat dag en nacht waren, en ik was nog wel, maar ook niet echt, zoals ballon zei het was vooral nog waarnemen.

Ik vond het zelf een fantastische ervaring. Helaas daarna nooit meer gehad.

 

[-spaceman-]

En natuurlijk ook compleet onlogisch, aangezien aan Alles een eind komt...

maar dat is nou juist het gene wat je totaal niet kan bevatten/begrijpen als je weg bent van de paddo's...

bedenk maar dat als je onder invloed bent van P kan je niet begrijpen dat de wereld daarna ineens normaal word ofzo... je gelooft helemaal in de wereld die je op dat moment aan het betreden bent...

 

[azgaza]

En natuurlijk ook compleet onlogisch, aangezien aan Alles een eind komt...

maar dat is nou juist het gene wat je totaal niet kan bevatten/begrijpen als je weg bent van de paddo's...

bedenk maar dat als je onder invloed bent van P kan je niet begrijpen dat de wereld daarna ineens normaal word ofzo... je gelooft helemaal in de wereld die je op dat moment aan het betreden bent...

Ik ben me altijd helemaal bewust van dat het weer normaal gaat en kan worden maar dat lijkt op dat moment toch wel erg.. ver weg en onmogelijk ja.

 

[-spaceman-]

En natuurlijk ook compleet onlogisch, aangezien aan Alles een eind komt...

maar dat is nou juist het gene wat je totaal niet kan bevatten/begrijpen als je weg bent van de paddo's...

bedenk maar dat als je onder invloed bent van P kan je niet begrijpen dat de wereld daarna ineens normaal word ofzo... je gelooft helemaal in de wereld die je op dat moment aan het betreden bent...

Ik ben me altijd helemaal bewust van dat het weer normaal gaat en kan worden maar dat lijkt op dat moment toch wel erg.. ver weg en onmogelijk ja.

toch heb ik het vermoeden dat gedroogd of niet-gedroogd dan het verschil maakt...ik heb nog nooit verse op terwijl ik hier niet anders hoor!

 

[azgaza]

En natuurlijk ook compleet onlogisch, aangezien aan Alles een eind komt...

maar dat is nou juist het gene wat je totaal niet kan bevatten/begrijpen als je weg bent van de paddo's...

bedenk maar dat als je onder invloed bent van P kan je niet begrijpen dat de wereld daarna ineens normaal word ofzo... je gelooft helemaal in de wereld die je op dat moment aan het betreden bent...

Ik ben me altijd helemaal bewust van dat het weer normaal gaat en kan worden maar dat lijkt op dat moment toch wel erg.. ver weg en onmogelijk ja.

toch heb ik het vermoeden dat gedroogd of niet-gedroogd dan het verschil maakt...ik heb nog nooit verse op terwijl ik hier niet anders hoor!

Ik heb 10 keer verse gehad en 2 keer gedroogd, er is eigenlijk geen verschil. Ik vond ze zelf vers wel ietsje sterker (maar dat is logisch want psilocyne is vrij instabiel en dan blijft vooral de psilocybine over als je ze droogt, dus ze verliezen een klein beetje potentie, maar niet zo veel).

 

[Psycho_Chrono]

prachtige ervaringen allemaal

 

[maiskorrel]

Dit topic zet me aan het denken...

Zou het mogelijk zijn als je bijvoorbeeld redelijk veel LSD pakt of Paddo's, dus zodat je je eigen ego kwijt raakt, dat je geest dan zo los zit van je lichaam dat je gewoon een tijdje in het "hiernamaals" kunt doorbrengen. Dat lijkt me zo prachtig!

 

[Psycho_Chrono]

Dit topic zet me aan het denken...

Zou het mogelijk zijn als je bijvoorbeeld redelijk veel LSD pakt of Paddo's, dus zodat je je eigen ego kwijt raakt, dat je geest dan zo los zit van je lichaam dat je gewoon een tijdje in het "hiernamaals" kunt doorbrengen. Dat lijkt me zo prachtig!

Niet echt het hiernamaals, maar je voelt je dan verbonden met het grote 'alles'. Voor mij het overtuigende bewijs dat er een 'alles' is is gewoon simpelweg omhoog kijken, het universum, dat is voor mij het alles.

Bij een verlichting koppelt je ware geest (niet je ego, dat zijn je gedachten/handelingen enz.) zich los van het materialistische lichaam, en de materialistische wereld. Alles is slechts een omhulsel, en daaronder ligt een groot iets dat alles met elkaar verbind. Je kunt geen angsten meer, gedachten zijn onbelangrijk, cosmische wijsheid!

Helaas is het loslaten van je ego het moeilijkste wat er is, want je ego is bijna alles wat je bent, je gedachten en je acties vloeien allemaal voort uit je ego, en je ego zal nooit opgeven met vechten voor zijn bestaan.

Eigenlijk bestaat in ieder mens 2 personen, hier komt de twijfel vandaan. 'Doe ik wel iets goed' is bijvoorbeeld een vraag die je jezelf stelt, hoe kun JIJ jezelf een vraag stellen als er maar 1 'ik' is. Nog een mooi voorbeeld: Ik word gek van mijzelf. Hoe kun JIJ gek worden van JEZELF. Dit alles duid aan op 2 personen, waarvan er één je ego is.
Helaas is de westerse mens (ik ook helaas) gewend om de controle te laten aan onze ego, die alles in ons leven in de automatische piloot doet. Als we onszelf los kunnen koppelen, zijn we een toeschouwer van onszelf, in plaats van een op de achtergrond sluimerende gedachte.

Als je dit interessant vind raad ik je aan wat meer over spiritualiteit op te zoeken (er zijn werkelijk duizenden stromingen). Lees er eerst iets over in het algemeen en besluit dan welke stroming het best bij je past. Het bovenstaande verhaal is vooral aanwezig in het Tibetaans Boeddhisme trouwens.

 

[maiskorrel]

Eigenlijk bestaat in ieder mens 2 personen, hier komt de twijfel vandaan. 'Doe ik wel iets goed' is bijvoorbeeld een vraag die je jezelf stelt, hoe kun JIJ jezelf een vraag stellen als er maar 1 'ik' is. Nog een mooi voorbeeld: Ik word gek van mijzelf. Hoe kun JIJ gek worden van JEZELF. Dit alles duid aan op 2 personen, waarvan er één je ego is.

Dit vind ik een interresante theorie, maar ik denk toch niet dat het helemaal klopt.

Even een simpel voorbeeld: Ik ga naar de supermarkt om een pot pindakaas te kopen. Als ik eenmaal weer thuis ben realiseer ik me dat ik inplaats van een pot pindakaas een pak hagelslag heb meegenomen. Nu ben IK boos op MEZELF.
De IK is wat je op dat moment bent, het heden dus.
MEZELF ben ik maar dan in het verleden. Ik bent boos op de persoon die perongeluk een pak hagelslag heeft meegenomen. Die persoon was IK maar dan in het verleden.

Dus je beleefd het wel ongeveer als 2 personen, maar je bestaat niet uit 2 personen. Er is op zo'n moment een IK in het heden die kritiek heeft op IK in het verleden (of in sommige gevallen de IK in de toekomst). De IK die je toen was ben je niet meer. Dus is het eigenlijk een ander persoon.

 

[azgaza]

Dit topic zet me aan het denken...

Zou het mogelijk zijn als je bijvoorbeeld redelijk veel LSD pakt of Paddo's, dus zodat je je eigen ego kwijt raakt, dat je geest dan zo los zit van je lichaam dat je gewoon een tijdje in het "hiernamaals" kunt doorbrengen. Dat lijkt me zo prachtig!

Niet echt het hiernamaals, maar je voelt je dan verbonden met het grote 'alles'. Voor mij het overtuigende bewijs dat er een 'alles' is is gewoon simpelweg omhoog kijken, het universum, dat is voor mij het alles.

Bij een verlichting koppelt je ware geest (niet je ego, dat zijn je gedachten/handelingen enz.) zich los van het materialistische lichaam, en de materialistische wereld. Alles is slechts een omhulsel, en daaronder ligt een groot iets dat alles met elkaar verbind. Je kunt geen angsten meer, gedachten zijn onbelangrijk, cosmische wijsheid!

Helaas is het loslaten van je ego het moeilijkste wat er is, want je ego is bijna alles wat je bent, je gedachten en je acties vloeien allemaal voort uit je ego, en je ego zal nooit opgeven met vechten voor zijn bestaan.

Eigenlijk bestaat in ieder mens 2 personen, hier komt de twijfel vandaan. 'Doe ik wel iets goed' is bijvoorbeeld een vraag die je jezelf stelt, hoe kun JIJ jezelf een vraag stellen als er maar 1 'ik' is. Nog een mooi voorbeeld: Ik word gek van mijzelf. Hoe kun JIJ gek worden van JEZELF. Dit alles duid aan op 2 personen, waarvan er één je ego is.
Helaas is de westerse mens (ik ook helaas) gewend om de controle te laten aan onze ego, die alles in ons leven in de automatische piloot doet. Als we onszelf los kunnen koppelen, zijn we een toeschouwer van onszelf, in plaats van een op de achtergrond sluimerende gedachte.

Als je dit interessant vind raad ik je aan wat meer over spiritualiteit op te zoeken (er zijn werkelijk duizenden stromingen). Lees er eerst iets over in het algemeen en besluit dan welke stroming het best bij je past. Het bovenstaande verhaal is vooral aanwezig in het Tibetaans Boeddhisme trouwens.

Dit is dus wel theorie en interpretatie en niet persé overeenkomend met de realiteit, hoewel niet geheel onmogelijk. Ikzelf geloof er dus niet in, en hoe ik het interpreteer, weet ik ook niet van of het waar is, maar dat het dichterbij het niets, het absolute nulpunt en misschien wel éigenlijk omdat je menselijke subjectieve filter weg is.. dichterbij het objectieve werkelijke wereldiets. Maar dit is net zo sterk theorie als jouw theorie alleen dan meer vanuit een nihilistisch oogpunt.
De enige interpretatie waar ik eventueel waarde aan zou kunnen hechten is de wetenschappelijke, je hersens zijn zodanig ontkoppeld van hun normale logica dat hte ik besef in je hersenen even niet meer goed werkt. En hoe je dat wil interpreteren.. ach zie je het hoe je het wil zien.

 

[Psycho_Chrono]

Realiteit is volgens mij ook gewoon een relatief iets.
Realiteit zoals wij die kennen bestaat eigenlijk niet, alles wat we zien en doen word gecategoriseerd door onze hersenen om het voor onze ego begrijpbaar te maken, maar wat als de categorisatie weg zou vallen? Zouden we dan nog kleuren, geuren, geluid enz. op kunnen vangen of begrijpen? Je hersenen zijn slechts een verzamelpunt van informatie, een goed georganiseerde bibliotheek die de perceptie van realiteit voor jou verwerkt. De verwerking van dit proces is om onze angsten te onderdrukken.

@maiskorrel: ook een intressante theorie, maar als je gek word van jezelf duid dat aan in het 'nu'. Verleden en toekomst bestaan volgens de schrijver Eckhart Tolle (kracht van het nu) niet. Er is slechts enkel een nu. Het verleden is niet meer, en de toekomst is er nog niet, alleen nu. Dat onze hersenen gedachten opslaan van bepaalde gebeurtenissen is slechts het categoriseren van momenten, om zo ons leven met elkaar een stuk makkelijker te maken.

Dit gaat voor sommige mensen waarschijnlijk ook veel te ver, dit is je ego die dat vind, van binnen streven we namelijk allemaal naar perfectie (wie beweert van niet, liegt) en dit streven is de kracht die je ego aan de gang houd.

Wat gebeurt er volgens jullie eigenlijk na het doodgaan? Is er dan niets meer, worden we gereincarneerd, gaan we naar de hel? de hemel misschien? of toch iets anders.

Mensen met een bijna dood ervaring verklaren vaak dat ze de andere kant hebben gezien, altijd prachtige verhalen over witte lichten en hemelse praktijken. Na de ontwaking zijn vele mensen niet meer bang voor de dood, omdat ze weten, dat het niet het einde is.

 

[azgaza]

Bijna dood ervaringen zijn ook al wetenschappelijk verklaard; als de visuele cortex 'afsterft' (dit is dus omkeerbaar); dan wordt het lichtpunt steeds smaller en dat is geinterpreteerd als een tunnel, verder komen er stoffen vrij die voor dergelijke hallucinaties zorgen, wellicht een evolutionair iets dat paniek rond de dood voorkwam als mensen daadwerkelijk sterven.

 

[Psycho_Chrono]

het is niet wetenschappelijk verklaard, het is wetenschappelijk aannemelijk dat dit zo zou gebeuren. Er is echter nog nooit wetenschappelijk beweert waaruit deze 'visioenen' ontstaan bij een bijna dood ervaring, wetenschappers vermoeden, denken of nemen aan dat het komt door hetgeen wat jij hierboven beschrijft.

Ze hebben een bijna dood ervaring ook al eens verklaard omdat het volgens hun aannemelijk was dat dit door een zuurstofgebrek zou komen, later is die verklaring weer ingetrokken.

 

[Bewild]

Het lichaam heeft weel een soort lichaam's eigen dmt die vrijkomt bij ongewone situaties, zoals zeer hevige pijnen. Dit zou ook wel is een verklaring kunnen zijn voor de bijna-dood ervaringen.

 

[Sweet_Shadow]

^ Jep o.a. hierover schrijft Rick Strassman in DMT: The spirit molecule (aanrader).

Ik hou van spiritualiteit vs. wetenschap (reductionisme) discussies, jammie. Kan me in beide visies vinden, maar ik denk altijd maar: ookal is iets (gedeeltelijk) wetenschappelijk verklaarbaar, het blijft wonderbaarlijk. Net als dat een regenboog prachtig en magisch blijft ookal ben je bekend met de theoretische verklaring achter dit fenomeen.
Stel je kunt ALLES wetenschappelijk verklaren, gaat de magie van het leven en de wereld dan per se verloren? Ik zeg; neen!