Opruimen na Speed

Na het gebruik van speed krijg ik iedere keer ongelofelijk veel aandrang om op te ruimen in huis. Ook als ik het niet van plan ben begin ik met opruimen. Ik begin met de glazen naar de keuken te brengen en voordat ik het weet is het vijf uur later en heb ik al het huishouden gedaan.

De opruimdrang is eerder op dit forum ook al kort genoemd maar waarom krijgen meerdere gebruikers de behoefte om op te ruimen.
 

SkittlesAndMe

Badass junkie
Emeritus Mod
Ik denk dat het komt omdat je zowel geestelijk als lichamelijk onrustig bent, dat is nu eenmaal wat speed doet. Opruimen geeft lichamelijk een uitlaatklep van de energie en mentale rust. Een geordend huis werkt een stuk rustgevender dan een zooitje :)
 
Ik kan best begrijpen dat ik mijn energie ergens in kwijt moet. Maar de opruimdrang is al door meerdere personen omschreven. Is er ergens een psychologische verklaring voor het opruimgedrag.

Wanneer ik weer een beetje nuchter ben ontdek ik ook dat ik vaak 100 bladzijden heb samengevat op de comp. en opdrachten heb voorgewerkt. Het lijkt wel of mijn brein een extra zetje heeft gekregen que energie en motivatie. Het lijkt soms alsof is slimmer ben met speed. (gaat wel om een master opleiding)
 

Tijdloos

DF-koning
Tripreporter
Speedkillz zei:
Ik kan best begrijpen dat ik mijn energie ergens in kwijt moet. Maar de opruimdrang is al door meerdere personen omschreven. Is er ergens een psychologische verklaring voor het opruimgedrag.

Het lijkt soms alsof is slimmer ben met speed. (gaat wel om een master opleiding)

Snap dat dit wel verdomd handig is of lijkt, echter wat ik mij afvraag is de kwaliteit wel goed genoeg als je dat onder invloed maakt? Al helemaal voor je master opleiding lijkt me het een valkuil.

De opruimdrang is toch weg als het al opgeruimd is ?
 

Deamon

Bewuste gebruiker
Tripreporter
Speedkillz zei:
Ik kan best begrijpen dat ik mijn energie ergens in kwijt moet. Maar de opruimdrang is al door meerdere personen omschreven. Is er ergens een psychologische verklaring voor het opruimgedrag.

Wanneer ik weer een beetje nuchter ben ontdek ik ook dat ik vaak 100 bladzijden heb samengevat op de comp. en opdrachten heb voorgewerkt. Het lijkt wel of mijn brein een extra zetje heeft gekregen que energie en motivatie. Het lijkt soms alsof is slimmer ben met speed. (gaat wel om een master opleiding)
Ik heb precies het zelfde als jij. Sinds ik dex voorgeschreven krijg is mijn huis nog nooit zo netjes geweest en de mensen op mijn werk nog nooit zo tevreden over mij. Slaat eigenlijk nergens op dat iets waarvan mensen zich als debielen gaan gedragen (alcohol) wel toegestaan wordt, maar iets nuttigs als amfetamines niet. Ik denk dat het komt doordat amfetamines op het beloningssysteem van de hersenen werken en doordat amfetamines harder werken naar mate je actiever bent. Dus actief zijn onder invloed van amfetamines -> amfetamines werken harder -> beloningssysteem van de hersenen wordt meer geprikkeld -> je hersenen linken klusjes aan beloning, dus wordt je gemotiveerd.
 
Tsja de kwaliteit van mijn werk is sterk toegenomen. Ik werk veel nauwkeuriger ik weet de juiste woorden veel sneller te vinden. Verbanden zijn sneller aan te wijzen. Mijn hersens zijn een soort rekenmachine geworden met een upgrade.....

Ik kan veel meer stof onthouden. b.v. bijna 36 uur wakker ik ga leren ga een uurtje of twee pitten en stof zit er gewoon helemaal in. Ook op de lange termijn.

In alle opzichten ben ik lichamelijk en geestelijk sterker geworden van speed. Ik ben de laatste maanden een verbeterde versie van mezelf!
 

Tijdloos

DF-koning
Tripreporter
Speedkillz zei:
Tsja de kwaliteit van mijn werk is sterk toegenomen. Ik werk veel nauwkeuriger ik weet de juiste woorden veel sneller te vinden. Verbanden zijn sneller aan te wijzen. Mijn hersens zijn een soort rekenmachine geworden met een upgrade.....

Ik kan veel meer stof onthouden. b.v. bijna 36 uur wakker ik ga leren ga een uurtje of twee pitten en stof zit er gewoon helemaal in. Ook op de lange termijn.

In alle opzichten ben ik lichamelijk en geestelijk sterker geworden van speed. Ik ben de laatste maanden een verbeterde versie van mezelf!

Zou dit (als ik jou was) aan de huisarts met een omweg uitleggen en vragen of je niet dex kan krijgen..

Niet het beste advies, maar dan weet je wel dat je kwalitatief altijd goed zit.

Wel bijzonder te noemen, had het vroeger ook maar dan wist ik het 3-4 dagen perfect toets gemaakt en daarna ging de kennis toch weer vaak weg helaas.

Maar goed dat is maar een gevoelsherinnering achteraf. Het is persoonlijkheidsgetrouw natuurlijk zoals alle medicamenten.

Zou het aan je arts voorleggen dan is het sociaal gezien ook direct een stuk meer geacteerd.

Toch als men het mij vraagt : Nuchter blijft het beste om te leren (voor er weer een hype komt dat met drugs 'beter' leren is :P )

Je hebt er profijt van in jou geval zover de kennis mij toereikt. Vandaar waarom geen dex scheelt ook geld en artsen zijn erg open-minded erover (wat niet altijd in het voordeel van 'patiënt' is)

Succes en be safe!
 

Ketaboy

Bewuste gebruiker
Speedkillz zei:
Tsja de kwaliteit van mijn werk is sterk toegenomen. Ik werk veel nauwkeuriger ik weet de juiste woorden veel sneller te vinden. Verbanden zijn sneller aan te wijzen. Mijn hersens zijn een soort rekenmachine geworden met een upgrade.....

Ik kan veel meer stof onthouden. b.v. bijna 36 uur wakker ik ga leren ga een uurtje of twee pitten en stof zit er gewoon helemaal in. Ook op de lange termijn.

In alle opzichten ben ik lichamelijk en geestelijk sterker geworden van speed. Ik ben de laatste maanden een verbeterde versie van mezelf!

Wat ik je zoal zie posten doet me sterk denken aan hoe ik vroeger ook eens naar speed keek. Dat is inmiddels meer dan 7 jaar geleden en ik kan je verzekeren dat na een paar jaar de lol er gauw af kan zijn.

Ik had het idee op goud te zijn gestuit in het begin, een soort real-ive cheat voor het leven te hebben gevonden. Ik kon me op elke taak richten en het vervelendste werk doen zonder dat het me ook maar een greintje weerstand gaf. Pep was motivatie in poeder vorm.

Wat ik je wil meegeven is het belang van goed nagaan of je bijvoorbeeld schoonmaak taken laat liggen onder het mom, "dat klusje bewaar ik wel tot ik weer met een lijntje boenpoeder op een schoonmaak frenzy ga houden. Dat zou dan goed mogelijk het eerste signaal kunnen zijn dat je een mogelijke afhankelijkheid zal gaan ontwikkelen in de toekomst.

Ik merkte dat ik tijdens mijn studie met wat pep op in hyperfocus-mode kwam en mijzelf kon overstijgen. Dit ging een jaartje goed, maar alles komt met een prijs. Door dat ik toch minder slaap pakte begon zowel mijn geheugen als wel cognitieve vermogens af te nemen. Dit zag ik echter 5 jaar later pas in. Door altijd pep te doen was ik tot dat stuk relativeren niet instaat blijkbaar. Die vermogens komen na genoeg slaap allemaal wel weer braaf terug natuurlijk. Ik merk overigens dat het langdurig vasthouden willen houden van kennis minder goed werkt onder pep. Ik eet de boeken eerder (doelend op plezier hebben in het lezen van het boek zelf en dat over een jaar weer opnieuw hebben dan zoals wanneer nuchter en ik jaren later vaak nog wel wat dingen kan oprakelen.

Enfin, speed heeft mij veel plezier gebracht maar eveneens problemen. Ik heb op de dag van vandaag nog steeds wel een moment dat ik even wat pep tevoorschijn tover om dat ene project voor werk vandaag nog af te hebben of om die nieuwe ikea kasten eens in elkaar te draaien Maar besef me nu wel dat het een extern hulpmiddel is dat mij enabled om even iets te doen.

Maar trotser ben ik als ik dingen nuchter doe. ghehe.

Ik heb trouwens bij iedereen die amfetamines integreerde in zijn dagelijks leven op den duur narigheid gezien. Veelal depressieve klachten bij weg vallen van pep en daardoor een afhankelijkheid creërend. De extra dopamine die pep tot gevolg heeft doet maar 1 ding , en dat is de 0 lijn waar alles onder niet leuk en boven wel leuk is een stuk hoger leggen. Dit betekent dat je dus bij het wegvallen van speed in een grijze wereld terecht komt. dan al dat grijs op ten duur verschillende tinten grijs blijkt en je die leert waarderen en je zo langzaam wel weer back to normal gaat is echter toch zonde.

Verder zie ik bij veelvuldig gebruik dat mensen qua karakter en uitstraling wat stapjes terug worden gezet. Plaats makend voor een iets hardere, koudere persoonlijkheid die bovenal berekender lijkt.

Voor wat betreft afvallen met pep... dat werkt echt fantastisch. Het gaat alleen vaak zat fout. Mensen die goed afvallen maar een half jaar later drie keer zo bol zijn geworden.
De geraakte mensen lijken altijd die lui te zijn die gehoor moeten geven aan vreetaanvallen. En dan onder het mom van met pep komt het allemaal wel goed geen discipline kweken.

Enfin, doe met mijn relaas wat je goed dunkt. Besef in ieder geval dat te lang en bij te veel dingen pep willen betrekken je op ten duur opbreekt. ALLES komt ALTIJD tegen een prijs. :rock:
 

leipebaviaan

Wijs gebruiker
Als de TS inderdaad doorgaat op deze weg zal die 100% de keerzijde wel gaan werken. Pep functioneel gebruiken om school of huishoudelijke klussen te klaren is vragen om problemen. Wat nou als je op een dag geen pep gebruikt? Dan is je hele motivatie weg om iets te gaan ondernemen, wat uiteindelijk waarschijnlijk resulteert in het opnieuw bijnemen. Met functioneel gebruik tart je alle wetten van verantwoord gebruik waardoor je op termijn hoe dan ook de boot ingaat. Ik ben zelf ook niet helemaal heilig op dit gebied, maar vind bovenstaand bericht een goede waarschuwing. Verder snap ik heel goed dat je speed functioneel gebruikt, je gaat over het algemeen met alles beter presteren. Dat lijkt me een ongelofelijk goed gevoel, maar zie wel de risico's in.
 

Grimm

Experimenterende gebruiker
Ketaboy zei:
Speedkillz zei:
Tsja de kwaliteit van mijn werk is sterk toegenomen. Ik werk veel nauwkeuriger ik weet de juiste woorden veel sneller te vinden. Verbanden zijn sneller aan te wijzen. Mijn hersens zijn een soort rekenmachine geworden met een upgrade.....

Ik kan veel meer stof onthouden. b.v. bijna 36 uur wakker ik ga leren ga een uurtje of twee pitten en stof zit er gewoon helemaal in. Ook op de lange termijn.

In alle opzichten ben ik lichamelijk en geestelijk sterker geworden van speed. Ik ben de laatste maanden een verbeterde versie van mezelf!

Wat ik je zoal zie posten doet me sterk denken aan hoe ik vroeger ook eens naar speed keek. Dat is inmiddels meer dan 7 jaar geleden en ik kan je verzekeren dat na een paar jaar de lol er gauw af kan zijn.

Ik had het idee op goud te zijn gestuit in het begin, een soort real-ive cheat voor het leven te hebben gevonden. Ik kon me op elke taak richten en het vervelendste werk doen zonder dat het me ook maar een greintje weerstand gaf. Pep was motivatie in poeder vorm.

Wat ik je wil meegeven is het belang van goed nagaan of je bijvoorbeeld schoonmaak taken laat liggen onder het mom, "dat klusje bewaar ik wel tot ik weer met een lijntje boenpoeder op een schoonmaak frenzy ga houden. Dat zou dan goed mogelijk het eerste signaal kunnen zijn dat je een mogelijke afhankelijkheid zal gaan ontwikkelen in de toekomst.

Ik merkte dat ik tijdens mijn studie met wat pep op in hyperfocus-mode kwam en mijzelf kon overstijgen. Dit ging een jaartje goed, maar alles komt met een prijs. Door dat ik toch minder slaap pakte begon zowel mijn geheugen als wel cognitieve vermogens af te nemen. Dit zag ik echter 5 jaar later pas in. Door altijd pep te doen was ik tot dat stuk relativeren niet instaat blijkbaar. Die vermogens komen na genoeg slaap allemaal wel weer braaf terug natuurlijk. Ik merk overigens dat het langdurig vasthouden willen houden van kennis minder goed werkt onder pep. Ik eet de boeken eerder (doelend op plezier hebben in het lezen van het boek zelf en dat over een jaar weer opnieuw hebben dan zoals wanneer nuchter en ik jaren later vaak nog wel wat dingen kan oprakelen.

Enfin, speed heeft mij veel plezier gebracht maar eveneens problemen. Ik heb op de dag van vandaag nog steeds wel een moment dat ik even wat pep tevoorschijn tover om dat ene project voor werk vandaag nog af te hebben of om die nieuwe ikea kasten eens in elkaar te draaien Maar besef me nu wel dat het een extern hulpmiddel is dat mij enabled om even iets te doen.

Maar trotser ben ik als ik dingen nuchter doe. ghehe.

Ik heb trouwens bij iedereen die amfetamines integreerde in zijn dagelijks leven op den duur narigheid gezien. Veelal depressieve klachten bij weg vallen van pep en daardoor een afhankelijkheid creërend. De extra dopamine die pep tot gevolg heeft doet maar 1 ding , en dat is de 0 lijn waar alles onder niet leuk en boven wel leuk is een stuk hoger leggen. Dit betekent dat je dus bij het wegvallen van speed in een grijze wereld terecht komt. dan al dat grijs op ten duur verschillende tinten grijs blijkt en je die leert waarderen en je zo langzaam wel weer back to normal gaat is echter toch zonde.

Verder zie ik bij veelvuldig gebruik dat mensen qua karakter en uitstraling wat stapjes terug worden gezet. Plaats makend voor een iets hardere, koudere persoonlijkheid die bovenal berekender lijkt.

Voor wat betreft afvallen met pep... dat werkt echt fantastisch. Het gaat alleen vaak zat fout. Mensen die goed afvallen maar een half jaar later drie keer zo bol zijn geworden.
De geraakte mensen lijken altijd die lui te zijn die gehoor moeten geven aan vreetaanvallen. En dan onder het mom van met pep komt het allemaal wel goed geen discipline kweken.

Enfin, doe met mijn relaas wat je goed dunkt. Besef in ieder geval dat te lang en bij te veel dingen pep willen betrekken je op ten duur opbreekt. ALLES komt ALTIJD tegen een prijs. :rock:

Kijk, hiervoor kom ik dus naar het forum. Mooi geschreven joh, inspirerend! Geen feelgood bullshit maar gewoon goed advies ondersteund door persoonlijke ervaring en feiten. Dit is een post die ik op ga slaan en vaker terug ga lezen als ik weer wakker geschud moet worden. Ik herken me in wat je zegt. Ik heb onlangs 2 x 10 mg dexamphetamine voorgeschreven gekregen van de psychiater voor ADD, en het is inderdaad erg makkelijk om het doel uit ogen te verliezen en het echt als een crutch te gebruiken. Zeker omdat ik tegen mezelf kan vertellen: oh, het is geen recreationeel gebruik, het is medisch, ik heb het nodig om te functioneren! (Terwijl ik dan al over mijn dagelijks voorgeschreven dosis zit).

Gelukkig voor mij ga ik veel lekkerder op normale speed dan op dex en werkt dex een stuk sneller uit, dus de drang tot misbruik van dex blijft beperkt. Ik kreeg trouwens 360 van die 10 mg pillen in een keer voor 3 maanden, is dat altijd? Ik ben zie meself niet als verslavingsgevoelig of een risicopersoon maar ik heb nu dus in een klap genoeg medicinale speed om een hele kudde olifanten binnen 5 minuten 3 keer de aardbol rond te laten rennen of om de komende maand niet meer te hoeven slapen.

En wow, deze snede hieronder:

Verder zie ik bij veelvuldig gebruik dat mensen qua karakter en uitstraling wat stapjes terug worden gezet. Plaats makend voor een iets hardere, koudere persoonlijkheid die bovenal berekender lijkt.

Je hele post was goed maar dit schudt me echt wakker, omdat ik dit in mezelf herken. Ik ben de afgelopen paar dagen aan een stuk door aan het lezen over lichaamstaal, mensen kunnen inschatten, psychopathie, narcisme, machiavellisme, het manipuleren van mensen, het gamen van vrouwen, het succesvol worden over de ruggen van andere mensen om, etc. Ik realiseerde me eigenlijk net pas, toen ik jou post las, dat dit toch wel opvallende nieuwe 'interesses' zijn. Bij mij komt het zeer waarschijnlijk door eenmalig cocaine gebruik een paar weken terug (250 mg op een avond). Het was geweldig. Ik kon precies voorspellen wat iedereen ging doen, ik kon op iedereen een goede indruk achter laten en terwijl ik sociaal leek had ik in mijn hoofd in gedachten wat ze me te bieden hadden. Als ik wegliep bij mensen 'wist' ik dat ik een fantastische indruk op ze had achtergelaten en ik vond mezelf de koning der koningen.

Voorbeeld: Ik raakte in de kroeg aan de spraak met een engelsman die pas naar Nederland was gekomen en die cutting edge research deed naar zonnepanelen enzo. Het was een nuttig gesprek want ik leerde over hoe het er aan toe gaat na het halen van je studie en bij het vinden van banen. Ik bleef met hem aan de praat omdat hij me:
a) nuttige relevante info gaf over de staat van de banenmarkt en hoe het echte leven werkt
b) om mijn netwerk te verbreden voor internships enzo.

Op een gegeven moment kocht ik voor ons een bier omdat we het wel met elkaar konden vinden. En ik wist 100% zeker dat hij zich verplicht zou voelen het gebaar terug te doen en pils voor mij te kopen. Maar wat het griezelig maakte was dat ik WIST dat hij zich ervan bewust zou zijn dat hij relatief meer inkomen had dan ik en dus om relatief hetzelfde terug te geven meer bier aan mij zou moeten geven dan ik aan hem. En ja hoor, even later kwam hij aanzetten met een Belgisch speciaalbiertje! Ik sprak een aantal mensen die avond en bij alle interacties leek ik sociaal, gezellig en enthiousast, terwijl ik in mijn hoofd allemaal gecalculeerd afwegingen maakte en het idee had mensen precies te kunnen doorzien. Ik dacht, nee, ik wist dat ik op iedereen de indruk achter liet dat ik de meeste interessante persoon was die ze die avond hadden gezien. Keep in mind: normaal ben ik gewoon laid back, gezellig, en denk ik niet tijdens het stappen over dat soort shit na.

Toen ik de dag erna wakker werd, dacht ik de hele dag maar een ding: "Godverdomme, wat ben ik toch geweldig. Nee echt. Ik ben fantastisch. Ik ben een prins. Nee, fuck dat, ik ben een koning!" Gewoon letterlijk alleen dat. De hele dag. Wat de fuck? Normaal heb ik fantasietjes over films enzo of denk ik na over filosofische dingen maar die hele dag kon ik alleen denken aan hoe geweldig ik was. Is dat altijd na coke? Het was de dagen daarna nog steeds maar wel minder.

Ik kan normaal prima met mensen omgaan en denk ik onbewust ook wel inschatten wat ze denken en willen, maar met coke (en amfetamine ook, in beperkte mate) wordt dat proces een stuk bewuster en probeer ik die informatie te gebruiken om het maximale uit de interactie te halen (gratis bier, sex, nieuwe baan, connecties, populariteit). Terwijl ik normaliter gewoon nieuwe vrienden wil maken en het naar mijn zin wil hebben. Haalt coke een zijde in me naar boven die ik altijd onderdrukt heb? Of is het de coke die mijn persoonlijkheid (semipermanent???) verandert? Ik vond de ego-boost effecten na die coke trip net zo sterk als de empathie-effecten die ik kreeg na de eerste keer MDMA of de ego-reductie die ik krijg na een flinke dosis paddo's. En die effecten zijn semipermanent (minimaal 6 maanden) in mij.

Ik vond dat gevoel dat ik mezelf en andere mensen onder controle had en alles kon voorspellen beter dan de euforie zelf. Is dit altijd met coke? En het gekke was dat ik een zakje van 500 mg had, maar 250 mg was genoeg voor de hele avond (6-7 uur). Kut, ik realiseer me net pass hoe ik hier de hele thread aan het hijacken ben met mijn coke verhaal :rolleyes: . Sorry jongens, ik zal er een eind aanbreien. :wave:
 

dubbel0seven

Bewuste gebruiker
Coke boost je ego enorm wanneer je onder invloed bent. Je voelt je geweldig en bent koning van je eigen wereld. Raak hier maar niet te gehecht aan. Dit voelt alleen in het begin zo. De coke zorgt hiervoor. Na verloop van tijd en gebruik heb je steeds meer nodig om dit te voelen, wordt je paranoia en beheerst het je hele leven. Lekker de hele dag liegen en bedriegen om te kunnen gebruiken. Wie doet je wat? Je bent te "geweldig" om naar andermans commentaar te hoeven luisteren.
Weinig mensen die de verleiding van coke konden weerstaan. En de meesten raakte verslaafd.
 

leipebaviaan

Wijs gebruiker
Raar dat iedereen altijd dat macho gevoel van coke deed. Ik heb ook wel eens sos gedaan maar daar herken ik me totaal niet, vond het gevoel nogal op dat van pep lijken. Kan bijna niet anders dan dat ik slechte kwaliteit heb gehad.
 

Ketaboy

Bewuste gebruiker
Grimm zei:
Kijk, hiervoor kom ik dus naar het forum. Mooi geschreven joh, inspirerend! Geen feelgood bullshit maar gewoon goed advies ondersteund door persoonlijke ervaring en feiten. Dit is een post die ik op ga slaan en vaker terug ga lezen als ik weer wakker geschud moet worden. Ik herken me in wat je zegt. Ik heb onlangs 2 x 10 mg dexamphetamine voorgeschreven gekregen van de psychiater voor ADD, en het is inderdaad erg makkelijk om het doel uit ogen te verliezen en het echt als een crutch te gebruiken. Zeker omdat ik tegen mezelf kan vertellen: oh, het is geen recreationeel gebruik, het is medisch, ik heb het nodig om te functioneren! (Terwijl ik dan al over mijn dagelijks voorgeschreven dosis zit).

Gelukkig voor mij ga ik veel lekkerder op normale speed dan op dex en werkt dex een stuk sneller uit, dus de drang tot misbruik van dex blijft beperkt. Ik kreeg trouwens 360 van die 10 mg pillen in een keer voor 3 maanden, is dat altijd? Ik ben zie meself niet als verslavingsgevoelig of een risicopersoon maar ik heb nu dus in een klap genoeg medicinale speed om een hele kudde olifanten binnen 5 minuten 3 keer de aardbol rond te laten rennen of om de komende maand niet meer te hoeven slapen.:
.....

Haha bedankt voor je complimentjes jongen :)

Dat je een recept voor 3 maanden krijgt de eerste keer is niet heel gebruikelijk. Vaak wordt eerst gekeken of je wel goed reageert op een middel en krijg je daarna een herhaalrecept voor een langere periode. :P owell

Grimm zei:
En wow, deze snede hieronder:

Verder zie ik bij veelvuldig gebruik dat mensen qua karakter en uitstraling wat stapjes terug worden gezet. Plaats makend voor een iets hardere, koudere persoonlijkheid die bovenal berekender lijkt.

Je hele post was goed maar dit schudt me echt wakker, omdat ik dit in mezelf herken. Ik ben de afgelopen paar dagen aan een stuk door aan het lezen over lichaamstaal, mensen kunnen inschatten, psychopathie, narcisme, machiavellisme, het manipuleren van mensen, het gamen van vrouwen, het succesvol worden over de ruggen van andere mensen om, etc. Ik realiseerde me eigenlijk net pas, toen ik jou post las, dat dit toch wel opvallende nieuwe 'interesses' zijn. Bij mij komt het zeer waarschijnlijk door eenmalig cocaine gebruik een paar weken terug (250 mg op een avond). Het was geweldig. Ik kon precies voorspellen wat iedereen ging doen, ik kon op iedereen een goede indruk achter laten en terwijl ik sociaal leek had ik in mijn hoofd in gedachten wat ze me te bieden hadden. Als ik wegliep bij mensen 'wist' ik dat ik een fantastische indruk op ze had achtergelaten en ik vond mezelf de koning der koningen.

Voorbeeld: Ik raakte in de kroeg aan de spraak met een engelsman die pas naar Nederland was gekomen en die cutting edge research deed naar zonnepanelen enzo. Het was een nuttig gesprek want ik leerde over hoe het er aan toe gaat na het halen van je studie en bij het vinden van banen. Ik bleef met hem aan de praat omdat hij me:
a) nuttige relevante info gaf over de staat van de banenmarkt en hoe het echte leven werkt
b) om mijn netwerk te verbreden voor internships enzo.

Op een gegeven moment kocht ik voor ons een bier omdat we het wel met elkaar konden vinden. En ik wist 100% zeker dat hij zich verplicht zou voelen het gebaar terug te doen en pils voor mij te kopen. Maar wat het griezelig maakte was dat ik WIST dat hij zich ervan bewust zou zijn dat hij relatief meer inkomen had dan ik en dus om relatief hetzelfde terug te geven meer bier aan mij zou moeten geven dan ik aan hem. En ja hoor, even later kwam hij aanzetten met een Belgisch speciaalbiertje! Ik sprak een aantal mensen die avond en bij alle interacties leek ik sociaal, gezellig en enthiousast, terwijl ik in mijn hoofd allemaal gecalculeerd afwegingen maakte en het idee had mensen precies te kunnen doorzien. Ik dacht, nee, ik wist dat ik op iedereen de indruk achter liet dat ik de meeste interessante persoon was die ze die avond hadden gezien. Keep in mind: normaal ben ik gewoon laid back, gezellig, en denk ik niet tijdens het stappen over dat soort shit na.

Toen ik de dag erna wakker werd, dacht ik de hele dag maar een ding: "Godverdomme, wat ben ik toch geweldig. Nee echt. Ik ben fantastisch. Ik ben een prins. Nee, fuck dat, ik ben een koning!" Gewoon letterlijk alleen dat. De hele dag. Wat de fuck? Normaal heb ik fantasietjes over films enzo of denk ik na over filosofische dingen maar die hele dag kon ik alleen denken aan hoe geweldig ik was. Is dat altijd na coke? Het was de dagen daarna nog steeds maar wel minder.

Ik kan normaal prima met mensen omgaan en denk ik onbewust ook wel inschatten wat ze denken en willen, maar met coke (en amfetamine ook, in beperkte mate) wordt dat proces een stuk bewuster en probeer ik die informatie te gebruiken om het maximale uit de interactie te halen (gratis bier, sex, nieuwe baan, connecties, populariteit). Terwijl ik normaliter gewoon nieuwe vrienden wil maken en het naar mijn zin wil hebben. Haalt coke een zijde in me naar boven die ik altijd onderdrukt heb? Of is het de coke die mijn persoonlijkheid (semipermanent???) verandert? Ik vond de ego-boost effecten na die coke trip net zo sterk als de empathie-effecten die ik kreeg na de eerste keer MDMA of de ego-reductie die ik krijg na een flinke dosis paddo's. En die effecten zijn semipermanent (minimaal 6 maanden) in mij.

Ik vond dat gevoel dat ik mezelf en andere mensen onder controle had en alles kon voorspellen beter dan de euforie zelf. Is dit altijd met coke? En het gekke was dat ik een zakje van 500 mg had, maar 250 mg was genoeg voor de hele avond (6-7 uur). Kut, ik realiseer me net pass hoe ik hier de hele thread aan het hijacken ben met mijn coke verhaal :rolleyes: . Sorry jongens, ik zal er een eind aanbreien. :wave:

Met coke heb je wel het zelfde als met pep als het om sociale situaties gaat. Grap is dat ik met coke niet zoveel kan :P ik word der vaak juist beetje para van en ongemakkelijk haha, maar daar sta ik vrij alleen in.

De voorbeelden die je geeft, met name met de Engelsman zijn wel typerend voor berekenend gedrag. Ik zou niet weten waarom dit effect optreed, maar zie het wel bij iedereen terug. Het is bij je vrienden en familie in ieder geval niet aardig om te doen. en voelt ook een beetje rot heb ik zelf altijd. Vooral gedrag proberen te voorspellen en sturen. In het bedrijfsleven kan het vrij effectief zijn. Personeel peilen door bijvoorbeeld scenario's te creëren en het hierdoor getriggerde gedrag te analyseren is zeer waardevol en van belang, kijken wat voor vlees je in de kuip hebt etc.
Op pep merk ik als enige toename in sociaal gedrag dat ik bijvoorbeeld met iemand aan het ouwehoeren ben en dan vanuit een ooghoek iemand hopeloos zijn aansteker zie zoeken, met tot gevolg deze al aan te kunnen bieden als de vraag nog niet eens gesteld is enzo haha
 
Bovenaan