Ben al jaren het huis uit en mijn ouders weten niks. Ze hebben me "vroeger" , toen ik een jaar of 15 was, wel eens betrapt. Later heeft m'n (nu ex-man) me eens verlinkt in de periode van scheiding. Maar nu weten ze niet beter dan dat ik alleen maar gewone shag/sigaretten rook. (en dat vinden ze al jammer)
Dat wil ik graag zo houden omdat ik hun geen verdrietjes wil doen. Ik snap dat het vaak de onwetendheid is maar toch. Hun denken gelijk aan heroine verslaafde die geen leven meer hebben dan enkel score. En daar komt dan ook bij dat ik vind dat je best een geheim voor je ouders mag hebben (vooral dit soort). Het is ook uit een soort van respect naar mijn ouders toe. Waarom zouden ze zich zorgen moeten maken, door hun onwetend heid en vastgeroeste ideeen, over iets waarvan ik weet dat ik het volledig in de hand heb? Ze hebben zich van baby tot trouwen zorgen gemaakt of het het leven voor hun kind(eren) wel zou lopen zoals het "hoort". Laat ze nu maar genieten van hun kind(eren) zonder extreme zorgen of ze wel goed terrecht (zijn) (ge) komen.
