drugsscharrel
Newbie
beste lezer.
eerst een stukje voorgeschiedenis, ik en een vriendin van mij gebruiken de laatste tijd wel vaker xtc. We hebben afgelopen weekend echter een nieuwe ervaring hiermee gehad. We hebben in 2 à 3 uur 660 milligram p.p gehad ( 3 x 220 ). Bij de eerste 2 was er niet veel anders dan normaal, gingen heerlijk zoals altijd. Voor de 3e pil gingen we naar 2 vrienden van ons. Niet lang na dat we dit pilletje hadden gedropt hebben we ook allebei nog lachgas gehad. Vanaf hier werd het apart. We zijn weer terug gegaan naar mijn huis. Het lukte ons niet om een gesprek met elkaar te voeren. We vergaten constant wat we zeiden of uberhaubt dat we iets zeiden. Dit heeft nog zoon 3 uur aangehouden. Telkens als we in gesprek waren vergaten we weer waarover het ging en wat we eigenlijk aan het doen waren. Dit ging op een gegeven moment zo ver dat we niet meer wisten hoe we moesten plassen. Ondertussen hadden we ook last van soort hallucinaties, als we elkaar aankeken veranderde het gezicht van de ander. Terwijl we ons 3 uur hebben afgevraagd waar we waren en wat we aan het doen waren voelde we ons echter niet slecht, naar, vervelend en waren ook niet in paniek of paranoide.
Zijn we nou slecht gegaan? Was het de lachgas of hadden we gewoon een od? Want wij weten het eigenlijk niet en vragen het ons wel af.
eerst een stukje voorgeschiedenis, ik en een vriendin van mij gebruiken de laatste tijd wel vaker xtc. We hebben afgelopen weekend echter een nieuwe ervaring hiermee gehad. We hebben in 2 à 3 uur 660 milligram p.p gehad ( 3 x 220 ). Bij de eerste 2 was er niet veel anders dan normaal, gingen heerlijk zoals altijd. Voor de 3e pil gingen we naar 2 vrienden van ons. Niet lang na dat we dit pilletje hadden gedropt hebben we ook allebei nog lachgas gehad. Vanaf hier werd het apart. We zijn weer terug gegaan naar mijn huis. Het lukte ons niet om een gesprek met elkaar te voeren. We vergaten constant wat we zeiden of uberhaubt dat we iets zeiden. Dit heeft nog zoon 3 uur aangehouden. Telkens als we in gesprek waren vergaten we weer waarover het ging en wat we eigenlijk aan het doen waren. Dit ging op een gegeven moment zo ver dat we niet meer wisten hoe we moesten plassen. Ondertussen hadden we ook last van soort hallucinaties, als we elkaar aankeken veranderde het gezicht van de ander. Terwijl we ons 3 uur hebben afgevraagd waar we waren en wat we aan het doen waren voelde we ons echter niet slecht, naar, vervelend en waren ook niet in paniek of paranoide.
Zijn we nou slecht gegaan? Was het de lachgas of hadden we gewoon een od? Want wij weten het eigenlijk niet en vragen het ons wel af.
Jezus man, gebruik alsjeblieft je verstand (als dat er nog zit na regelmatig gebruik van zulke absurde doseringen)