Re: paddo breakthrough TRIPREPORT
Sorry voor de vertraging… doordeweekse drukte enzo.
Trippers; M4d, Sas, A3aan, Diamo
Tripgetuige; Marieke
Snacks; Hawaïaantjes a.k.a. Blue Meanies
Vorige week maandag kreeg ik een sms van mijn zus of ik zin had om zaterdag mee te trippen.
Een paar weken eerder heb ik mijn zus, zwager en een gezamelijke vriend, John, kennis laten maken met paddo’s en het is ze goed bevallen, dus met plezier neem ik de uitnodiging aan.
Vrijdagavond krijg ik bericht van Diamo dat ie mee gaat doen. Wat opmerkelijk is omdat hij bang was voor het effect van de stoeltjes. Hij heeft vorig jaar zijn vader verloren en heeft het er nog steeds moeite mee. Ik heb hem uitgelegd dat met de juiste mensen en de juiste voorbereiding alles goed komt en misschien zelfs beter word… of in ieder geval duidelijker.
Ikzelf heb ook de nodige issues en krijg binnenkort wat hulp daarin, dus mijn muurtje was behoorlijk broos. Ik ben met de juiste personen, dus hoop dat mn gedachten zich in de juiste kronkels wurmen en ga met vertrouwens naar het huis van Sas en A3aan.
Om 20 uur is het gezelschap bijeen. A3aan heeft voor de gelegenheid alle gezellige lichtjes van de zolder gehaald en daarbij zit zelfs een laser. Ik maak een notitie dat ik mn de volgende keer mijn trip lichtje ook mee neem. De vrouw van Diamo is ook meegekomen, ze speelt de tripsitter voor de avond. Ze is eigenlijk meer tripgetuige, want ze doet niet mee en weet eigenlijk ook niet precies hoe en wat. Gelukkig is dit niet mn eerste keer.
We beginnen de Hawaïaantjes weg te kauwen. We hadden ieder een portie en door het afvallen van John, nog eentje extra ook.
Na een korte periode van afzien en bekken trekken hebben we onze porties op en binnen een kwartier zijn de eerste effecten voelbaar.
Sas, ik en A3aan beginnen een beetje te bewegen en te schuifelen en verbazen ons weer over hoe licht we ineens zijn. Ik sta een beetje halfslachtig te dansen en kijk naar Diamo.
Hij voelt zich dronken en niet echt lekker. Ik vertel hem dat ie relaxed moet blijven, dat het weg trekt en de beloning groot is. Hij nestelt zich op de bank en gaat met zn 2 meter in een foetus houding liggen. Ziet er grappig uit…Doet me denken aan Kloontje van het Land van Ooit.
…
Mn zus en dr mannetje zitten op een kattenmand, in een hoekje bij de kast en zitten te giechelen als Jip en Janneke op mdma. Ikzelf ben de hele tijd heen en weer aan het bewegen.
Lopen is leuk en mn balans is op paddo’s feilloos. Iedereen die Monty Python kent, kent ‘the ministry of funny walks’ en zo begaf de M4dM4n zich door het huis. Sas lacht zich rot om de lengte van mn benen en A3aan vind mn voeten enorm.
Ik krijg trek in een joint en doe een poging tot draaien. Ik leg mn handen op tafel en vraag me af hoe ik met deze vingers moet draaien. Mn ring en middelvinger zijn ruim 2cm langer als de anderen, ik schud mn handen los en blijf dat vervolgens 5 minuten doen. Het voelt grappig en ziet er té belachelijk uit voor jezelf en je medetrippers.
Ik draai in alle rust mn joint en geniet van de vloei, het draaien voelt zijdezacht…
Ik ga buiten staan, mn zus en zwager komen mee. De lucht is licht bewolkt en de sterren stralen. De wolken zijn lange slierten en in de verte dreigt regen. Onbeschrijfelijk hoe mooi het is. Ik steek mn joint aan en kom snel tot de conclusie dat ie erg strak gedraaid is en leg m na 3 halen weg.
Er staan een tal van bomen in en rond de tuin, maar eentje claimt alle aandacht. Een gigantische lolly stok met een bol vol wurmen… thans, zo zag het er uit in het donker.
We gaan met zn 3en naar binnen en zien Marieke en Diamo in een omhelzing. Diamo voelde zich nog steeds niet prettig en was heftig aan het rillen, maar hij bleef er rustig onder.
Marieke bleef ook heel relaxed. De katten voelden aan dat zij niet in de zelfde dimensie als ons was, dus hielden ze haar gezelschap door haar in te pakken.
De hele avond door werden er veel wijsheden gespuwd, maar meer als de helft is alweer vergeten… notitie aan mezelf; notitieblok neer leggen of Hunter style; mic aan mn kop plakken ..
Diamo begint langzaaam bij te trekken en hij geniet met volle teugen van de muziek en heeft voornamelijk zn ogen dicht.
Ik heb moeite om rust te vinden. Ik ben hyper en praat de hele tijd. Ieder moment dat ik stil val zak ik weg in een warme zee van ontspanning en visueel besef. Ik heb die avond wel 100 keer gezegd dat ik mn kop een keer moet houden.
…
(Begin van de avond had ik het met mn zus en zwager over het album van Armin van Buuren.
Ik vertel mn zus dat ik nummer 5, met Audrey Gallagher een heuse tranen trekker is. Sas is het met me eens en we zetten de cd op de speel lijst.)
Gaandeweg de avond speelt een mix van Diamo op de stereo. Trance die speciaal voor deze avond geselecteerd was. D was op de hoogte van de track en had deze in de mix verwerkt. De cd heeft een keer of vijf gedraaid.
Het moet bij de vierde keer zijn geweest dat ik mn zus een knuffel gaf tijdens de break van die armin plaat en voordat ik het wist schoten we gezamenlijk vol.
De eerste keer ooit dat ik mn zus een knuffel heb gegeven was in september dit jaar na een mdma weekend, dus het was nieuw voor ons.
Mn zus is erg belangrijk voor mij, maar op de een of andere manier kon ik me er niet toe zetten om nauw contact te houden en had een soort van familie muurtje om me heen. Iets wat me stoorde, maar waar ik nooit iets mee deed. Een gevolg van een gebroken gezin misschien, onze ouders vroeg uit elkaar, zus erg snel het huis uit… weet ik veel..
Ben zelf ontzettend t.a.t. (toe aan therapie), maar ga binnenkort i.t. (jawel… in therapie). Op het moment dat ik om hulp ging vragen, heb ik een stuk van de muur stuk geslagen en heb me tijdens de paddo trip pas gerealiseerd hoe belangrijk familie is en hoe belangrijk familie het vind om jou te zien. Bij 4 minuten van die Armin track (extended versie) gaf ik de knuffel, het kwartje viel en 5 seconden later was het samen huilen.
Marieke, onze nuchtere tripgetuige word overmand door emoties en begin mee te huilen. Diamo wijst naar Marieke en komt tot de conclusie dat ze ook een knuffel nodig heeft, maar omdat ze ingepakt is met 2 katten word het een beetje lastig en hangen we half over de bank om haar er toch bij te betrekken.
Sas en ik trekken bij en ik kijk A3aan aan. Hij zit nog steeds op de kattenmand en kijk grijnzend voor zich uit. Hij zegt dat ik op een pratend varken lijk en Sas vind mn neus idd erg grappig..
…
Ik ben voor mn gevoel toe aan een joint en maak aanstalten om te draaien. Dit keer weer onnodig lang bezig met het los maken van mn handen en merk dat langzame bewegingen nog lekkerder aanvoelen, ik ga verder met draaien in slow motion.
Diamo voelt zich goed en laat ons weten dat we unieke mensen zijn en hoe blij hij is dat ie ons kent en verteld dat hij voor zichzelf antwoorden heeft gekregen omtrent zn vader, hij had ook het gevoel dat zn vader bij hem was.
Op dat moment kon ik het niet laten om ‘ik zei het toch’ te zeggen en gaf hem een ‘boks’.
Ben buiten gaan staan om te smoken en zie ineens die andere joint liggen. Ligt daar prima, grappig dat ie daar ligt trouwens.
Ik kijk naar de worm boom en zie de maan er door heen schijnen. Het lijkt een portaal naar een andere dimensie en de blaadjes om het schijnsel lijken vingers die grabbellen en alles het portaal in duwen wat in de buurt komt. Ik vind het eng om alleen in de tuin te staan en zie duistere gezichten in de wolken.
Als dingen dwars zitten dan zie ik boven me voortdurend duistere dingen, ik weet hoe het komt en maak me daar verder niet druk om. Toch vraag ik Marieke even of ze me wil vertellen of dat vlakje met knipperende lichtjes in de lucht echt is. Ze zegt ja en ik vraag me af of er een invasie gaande is. Ze verteld me dat het een vliegtuig is met 1 knipper lichtje, maar ik zie er zeker een stuk of negen her en der flakkeren.
Ik heb met Marieke een gesprekje over die knuffel van net en geef haar er ook eentje.
De joint gaat naast de ander en we gaan weer naar binnen.
Sas en A3aan zitten weer in hun hoekje en Diamo is op een stoel bij hun gaan zitten.
A3aan plukt aan een zakje aan Diamo’s broek en vraagt zich af wat het is en wat het daar doet. Ik pak voor ieder wat te drinken en nestel me op de grond. Op dat moment vind ik een moment van rust en ga breeduit op de grond liggen. Ik sluit mn ogen en geniet van de muziek en de closed eye kermis
…
Ben echt een stuk kwijt, maar het belangrijkste heb ik wel verteld denk ik..
Het einde van de avond nadert. Diamo en Marieke zijn naar huis, zus en zwager zijn moe en ik moet op huis aan.
Bijdehand genoeg heb ik de avond door bijna een portie extra weg gekauwd, dus ik ben nog vol aan het spacen. Het is nu ongeveer half twee en ik moet nog 10 min op mn scooter naar huis.
Ik pak mn spullen bij elkaar en op dat moment realiseer ik me wederom hoe belangrijk deze avond is geweest en schiet weer vol.
Ik mag blijven slapen, maar garandeer ze dat ik me wel redt. Ik geef ze beide een dikke knuffel en vertrek. Buiten liggen nog 3 jointjes die graag mee willen…
Op de scooter waan ik me in GTA. Alles lijkt geanimeerd en de scooter brengt mij naar huis. Heb niet het idee dat ik rij, maar dat ik gereden word. Onverantwoord en dom dat ik was besloot ik om een keer niet de veilige, afgelegen, recht toe recht aan weg te nemen, maar dwars door de stad te gaan. Al gauw spot ik de eerste politie auto en word volledig para, maar ik speel cool….thans, het was mijn interpretatie van cool onder invloed van paddo’s en leek natuurlijk nergens op. Ik rij een flinke omweg, want de grote wegen zijn link
Ik kom aan bij mn flat en er staan een paar opgefokte gasten te wedijveren wie de grootste bek heeft, ik begin echt een tikkel gek te worden en voel mn hart in mn keel kloppen.
Ik ben van nature niet snel bang en ik kan mn mannetje staan, maar op dit moment voel ik me ontzettend kwetsbaar. Ik probeer wederom cool te doen en glip naar binnen. Ik wacht niet op de lift, want dat duurt te lang. Sluipend ga ik de trap op en luister of niemand volgt. Fuck die lift, ik loop wel naar de 7de…
…
Thuis loop ik door naar de wc, pissen van de zenuwen. De wc pot is blij met mn donatie en lacht me toe. Ik kijk over mn schouder en merk dat alles met een derde kleiner is geworden. Ik loop de woonkamer in en hier is ook alles klein. Ik stuur mn zus een sms dat ik veilig thuis ben en dat ik gegroeid ben op meerdere manieren en leg uit wat hier gaande is.
Ik pak vervolgens wat te drinken en plof in mn lazy chair. Je zakt diep weg in die stoel en ik begin te krimpen… alles word groter. Op dat moment voel ik me alleen, klein en onzeker en zoek een connectie.
Zo ben ik op het punt gekomen waarmee ik hier helemaal boven begonnen ben!
Hoop dat jullie het met plezier gelezen hebben en dat het iets meer duidelijkheid verschaft. Het was echt een uitzonderlijke avond en vind het jammer dat ik niet wat aantekeningen gemaakt heb. De volgende keer ga ik beter mn best doen!
(excuus voor spel en grammatica fouten, zolang je het maar snapt
)
