• Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?

    Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!

Paddo trip report - De eerste keer

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Wie? - Ik, man, destijds ~21/22 jaar. 188cm/~70KG en twee vrienden (J en R), ook man en beide 19/20 jaar en een stuk zwaarder dan mij. Beide rond de 90KG destijds schat ik zo en ongeveer even lang als mij.
Wat? - ~7,5 gram paddo's
Waar? - Thuis bij een vriend van me.
Wanneer? - 2007/2008

Vorig weekend moest ik ineens terugdenken aan mijn allereerste trip. Deze trip was op paddo's en is nu ongeveer zo'n 10 jaar geleden. Deze trip stond voor mij aan de basis van een enorme transformatie van mijn wereldbeeld en deels ook persoonlijkheid. Al die tijd is deze trip mij goed bijgebleven en toen ik er vorige week aan terugdacht kwamen zelfs vele details die ik dacht vergeten te zijn weer naar boven. Vandaar dat ik er nu graag een tripreport over schrijf. Hopelijk zullen de details tijdens het typen weer boven komen.


Het zal in 2007 of 2008 geweest zijn. In die tijd zat ik nog op school. Communication & Multimedia Design, een HBO opleiding op de NHL (Leeuwarden). Op deze opleiding heb ik mijn beste vriend leren ontmoeten, die ik in dit report J zal noemen. Ik zie hem tegenwoordig door werk en thuissituaties nu een stuk minder, maar onze vriendschap is er niets minder om geworden.

De periode van 2005 t/m 2009 was voor mij een mooie en vrij onbezorgde tijd, omdat de opleiding die ik deed creativiteit stimuleerde en er veel vrijheid was in het ontdekken van mijn interesses. Daarnaast was er ook erg veel vrije tijd, aangezien we niet een vast rooster hadden maar zelf konden bepalen hoeveel tijd we aan onze projecten besteedden en wanneer we eraan werkten. We waren altijd vrij in het samenstellen van projectgroepjes en omdat het zo goed klikte met J zaten wij vanaf het eerste jaar meestal in dezelfde projectgroep. Ondanks dat ik neig naar einzelganger te zijn, ging ik in die tijd wel geregeld om met vrienden. In de vele lange weekenden en vakanties in deze periode deden we vaak leuke dingen. Gezellige avondjes bij vrienden thuis, op stap gaan, op vakantie, etc. Bij mij is het eigenlijk altijd zo geweest dat ik een paar echte vrienden heb en de rest zijn meer kennisen. Omdat ik een introvert ben kost het mij energie om bij mensen in de buurt te zijn (ondanks dat ik het leuk vind om met ze om te gaan) en moet ik veel tijd hebben om op te laden. In die tijd was J dus een van die vrienden en een andere vriend R, die ik heb leren ontmoeten via J. We hadden er vaak andere mensen bij, maar die heb ik altijd meer beschouwd als (goede) kennissen. Tot zover de omschrijving van de situatie van mijn leven in die tijd.

Op een dag zat ik met J te praten over drugs. Deze periode was namelijk een tijd waarin ik en mijn vrienden een grote interesse begonnen te ontwikkelen voor experimentatie met drugs. Ik had al een aantal dingen geprobeerd, maar het was toen nog voornamelijk onderzoek op internet. J vertelde dat hij samen met R (die al veel langer vrienden waren) tijdens een meeting met een oude klasgenoot van hun van de middelbare school paddo's hadden geprobeerd ergens in het zuiden van het land (wij wonen zelf in Friesland). Ik weet nu niet meer goed wat ze vertelden van die trip, maar ik was erg nieuwsgierig geworden naar hoe het zou zijn om te trippen. In de periode die volgde hadden we het er geregeld over om ook eens met elkaar te gaan trippen op paddo's.

En toen was daar ineens de mogelijkheid toe, omdat J, die toen nog thuis woonde vertelde dat zijn ouders een weekje op vakantie zouden gaan (het was in de zomer). Een nieuw fenomeen was vanaf toen geboren: space-week :grin: Dat was zeg maar dagenlang aan de drank en drugs totdat we lichamelijk niet meer konden en wel moesten stoppen. Omdat dit nog net voor het paddo-verbod was, was het plan om paddo's bij een smartshop in Groningen te gaan halen. Aangezien R in Groningen studeerde, zou hij ze kopen.

De trip

Het grote moment was aangebroken! We zaten met zijn drieën (J, R en ik dus) rond de salontafel in het huis van J's ouders. Op de tafel staan drie bakjes paddo's. 1 bakje mexicaanse paddo's voor mij en voor J en R die al ervaring hadden met mexicaanse elk een bakje met de sterkere hawaiiaanse paddo's. Omdat het mijn eerste keer was zou ik een half bakje nemen, wat neer zou komen op ongeveer 7,5 gram. Achteraf een goed idee, want ik zou hem flink hard gaan trippen die eerste keer. De paddo's waren vies erg vezelachtig, maar het was geen probleem om ze naar binnen te werken. J en R namen elk een heel bakje.

Ik weet niet hoelang het precies heeft geduurd tot het inslaan van het effect, maar we zaten op dat moment op de bank wat tv te kijken. Ik zat de hele tijd om me heen te kijken in afwachting dat er dingen zouden gebeuren. Tot mijn grote verbazing zag ik ineens dat een muur niet meer recht stond. Het hele perspectief leek niet meer te kloppen. Ook "ademden" de muren. Ik had de uitdrukking al meerdere keren gehoord, maar ik had geen idee dat dit zo 'in your face' zou zijn. Met flink veel drank op draait de kamer ook, maar dat is meer omdat jij zelf draait, hier draaide en vervormde de kamer letterlijk zelf. Ik keek toen links van de televisie naar een plant in de hoek van de kamer. Ik wist ongeveer hoe groot deze plant was, hij stond op een tafeltje van zo'n 80 cm hoog schat ik zo. Maar nu zag ik hem voor mijn ogen om elkaar heen kronkelend groeien totdat hij helemaal tot aan het plafond was gegroeid en daar verder groeide over het plafond. Nooit had ik verwacht dat de visuals zo ongelofelijk zouden zijn...

De precieze chronologie van gebeurtenissen weet ik niet meer, maar op een gegeven moment zijn we naar buiten gegaan achter huis. Hier was een terras, omgeven met schuttingen die begroeid waren met klimplanten. Achter het terras was een tuin met rechts een grote vijver, in het midden bloemen, planten en bomen. En aan de linkerkant een tuinhuisje. Ik weet nog dat we daar met zijn drieën naast elkaar stonden de tuin te observeren. Het was zomer, dus alles stond mooi in de bloei. Aan de achterkant van de tuin was een grote boom en ik zag de zon vanachter die boom door de bladeren heen schitteren. Dat was het moment dat ik iets ervaarde dat ik nu achteraf herken als contact met het spirituele. Mijn hart opende zich toen voor een klein moment. Er was heel even een moment van tijdloosheid waarin alles alleen uit dit moment bestond. De overweldigende schoonheid van het zonlicht had iets losgebroken in mij. Een grote twijfel over mijn opvatting over het leven was ontstaan.

Wat volgde was een ontdekkingsreis in en om het huis. Voor de eerste keer trippend naar de wc was al een avontuur! De kleine ruimte maakte me claustrofobisch. Ik hoorde allemaal kleine geluidjes in het huis die me anders nooit opvielen. Toen ik de wc doortrok heb ik een kwartier lang het water zien en horen stromen. Tenminste, zo voelde dat. J zei daarna dat hij zich even terug wou trekken om te kijken hoe het is om alleen te zijn tijdens de trip. Hij ging naar boven om op zijn bed te gaan liggen. R was weer naar buiten gegaan om achter huis op het terras naar muziek op zijn mp3 speler te gaan luisteren. Ik ging in de woonkamer op de bank zitten en keek om me heen: yep, de muren leven nog steeds. Er waren ook kleuren, ik geloof voornamelijk rood en blauw. Alles in de kamer was enorm gesatureerd met die kleuren. Ik stond op en keek uit het raam. Zo'n 50 meter verderop stond mijn auto geparkeerd op een parkeerplek. Buiten was het oranje en het voelde alsof buiten een compleet andere werkelijkheid was dan binnen. Alsof alleen binnen "echt" was en buiten niet toegankelijk voor mij. Ik loop door het huis naar de keuken waar de achterdeur is naar het terras. Ik kijk door het raam van de achterdeur en zie R daar zitten muziek te luisteren. Het was nog steeds alsof buiten een andere onbereikbare dimensie was en ik vastzat in het huis. Ik was niet bang, maar compleet gefascineerd door dat gevoel. Toen zag ik links van de achterdeur het raam ineens veranderen. Het werd ineens een glas in lood raam met allerlei verschillende kleuren, niet vaag maar volledig realistisch/scherp afgebakend. Nu achteraf valt me op dat ik niet echt overlay patronen heb gezien tijdens die eerste trip, maar echt fullblown transformaties van bepaalde objecten. Tot vandaag heb ik eigenlijk nooit weer in die mate zulke visuals gehad tijdens trippen. Maar goed, ik keek weer naar buiten en raakte gefascineerd door de buitenwereld en besloot toch de deur te openen.

Ik blijk dus toch het huis uit te kunnen gaan. :wink: Buiten heerst weer een compleet andere sfeer dan binnen, maar deze is moeilijk te omschrijven. Ik ga naast R zitten en hij doet zijn oordopjes uit. Ik vraag hem of hij lekker aan het trippen is en hij zegt dat het niet heel erg sterk is, maar dat het wel lekker chill muziekluisteren is zo. Hij heeft een hele portie hawaiiaanse gehad, merkt daar vrijwel niets van en ondertussen zit ik hem helemaal de pan uit te trippen op een halve dosis mexicaanse... Ik kijk dan naar de klimplanten die bij de schuttingen op zijn gegroeid. Aan de bovenkant van de schuttingen zit een rand met van die dwarsbalken. Deze zijn helemaal overgroeit met de klimplanten. Toen ik daar even naar keek, zag ik langs de hele rand overal insecten van een meter lang ontstaan uit de planten. Dan kijk ik naar de klinkers van het terras. Sommige klinkers komen ineens los van het terras. Ze zweven letterlijk boven het terras uit en blijven hangen op een halve meter hoogte... Ik kan niet geloven dat R helemaal nuchter lijkt te zijn en dit allemaal niet ziet...

Dan ben ik benieuwd naar hoe het met J gaat. Voor mijn gevoel zit hij al uren boven, maar dit zal vast veel korter geweest zijn. Ik ga het huis weer in en loop de nauwe trapgang op naar boven. Weer dat claustrofobische gevoel. Vreemd, daar heb ik anders nooit last van. Boven aangekomen ga ik op een stoel zitten naast J die op zijn bed ligt naar het plafond te kijken. Hij is in tegenstelling tot R wel echt aan het trippen, maar niet zo heftig als mij. We praten over het een en ander, maar dit kan ik mij niet goed meer herinneren. Terwijl ik naar hem keek, zag ik zijn gezicht veranderen in dat van een kat. Letterlijk met snorharen, vacht, een kattenneus en kattenoren. Ik kan hierdoor maar met moeite met hem blijven praten en barst in lachen uit. J lacht hard met me mee. :joycat: We besluiten weer naar de woonkamer te gaan.

Beneden zit R ook alweer in de woonkamer. Ik zie zijn gezicht in dat van een heel erg fluffy koalabeer veranderen... R komt van oorsprong uit Sri Lanka en dit maakt hem tot een donker koalabeertje met heel fluffy haar... Ik zit daar dus met een kat en een koalabeer op de bank en dat beeld verdwijnt niet voor een tijdje, waardoor het nogal raar is om met hen te praten. :sweatsmile: Ergens rond die tijd hebben we de film Fear and Loathing opgezet. Velen zullen deze film wel kennen. Het gaat over twee gekken (Johnny Depp en Benicio del Toro) die op een trip naar Las Vegas gaan en zowat alle drugs gebruiken die er bestaan. Op zich wel relevant dus. Niet dat ik er heel veel van meekreeg, want ik zat hem nog steeds zwaar te trippen. Ik had de film echter al eerder gezien. Nu zag ik het beeld helemaal voorbij de randen van de televisie gaan en de woonkamer in komen. Het gekke is dat ik zo erg in mijn trip zit, dat ik denk dat J en R precies hetzelfde zien als mij. Wanneer ik Benicio's buik helemaal zie groeien - zo het televisie scherm uit - roep ik "haha moet je dat zien!" J en R begrijpen niet wat ik bedoel en dit geeft me een beetje het gevoel alsof ik alleen in mijn eigen wereld zit en dat zij met zijn tweeën in hun eigen wereld zitten.

Wanneer de film is afgelopen is er een moment waarop J in een soort paniek uitroept dat hij iets vergeten is. Hierdoor schiet ik helemaal in de stress, want ik denk dat er echt wat aan de hand is... Wat bleek, de krant moest nog naar de achterbuurman gebracht worden. :unamused: Omdat ik nog steeds hard aan het trippen was zei ik tegen J "je gaat toch niet in deze staat weg?" Want om bij de achterbuurman zijn brievenbus te komen moest J om het hele huizenblok lopen. J zei "waar heb je het over, ik ben weer zo goed als nuchter". Maar ik geloofde hem helemaal niet en dit gaf me even het gevoel alsof ze een grap met mij uithaalden. Ik ben toen maar op de bank gaan liggen met een dekentje over me heen totdat ook ik langzaam nuchter werd.

Daarna hebben we nog een heerlijk mellow chill avondje gehad. Het relaxte gevoel van wiet, maar dan beter en zonder het slome. Mijn eerste tripervaring was een feit en mijn fascinatie voor psychedelica was geboren. Al zou het nog weer een jaar duren tot mijn volgende tripervaring. Velen zouden er nog volgen, maar ik was bij de eerste keer al verkocht. Dit was wel mijn ding. :grin:
 

Sally Tessio

Bewuste gebruiker
Tripreporter
Prima ervaring zo te horen. :) Leuk dat je 'm nog even teruggehaald hebt en neer hebt weten te pennen. Heb je zelf enig idee waarom bepaalde visuals volledig doorkwamen tijdens deze eerste keer en het zo intens was, waar je dit daarna nooit meer in die gradatie mee hebt gemaakt?
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Dank jullie wel. :)

Ik heb geen idee Sally. Ik heb later nog wel veel intensere visuals gehad bij trips op veel hogere doseringen, maar die leken van een andere aard. Meer inner eye visuals en visuals die met ogen open op objecten geplakt lijken, niet zozeer dat objecten zelf helemaal transformeren. Ik heb ze nog wel gehad, maar niet in die mate.
 

Roze Olifant

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Top Tripreporter
Leuk/mooi report weer en grotendeels ook erg herkenbaar. Mijn eerste psilocybine-ervaring (ik was toen 19) was ook de meest heftige. Terwijl ik naar een vriendin keek die naast me zat, zag ik haar hoofd veranderen in een duivelshoofd. Ik vond dit op dat moment niet eng, want het was me wel volledig duidelijk dat dit niet echt was, maar ik kon het ook niet NIET zien. Het was er ook steeds weer, als ik weg keek en weer opnieuw keek. Ik heb daarna op psilo nooit meer zoiets gehad. Toch apart dat een eerste keer vaak het heftigst uitpakt. Nu moet ik wel zeggen dat dit voor mij ook de enige keer is dat ik daadwerkelijk paddo's gegeten heb, daarna alleen nog maar truffels, dus mogelijk was de dosering ook gewoon wat hoger daardoor, maar toch.

Het claustrofobische gevoel vind ik ook heel herkenbaar, ik ga nooit graag naar kleine ruimtes (zoals wc) trippend. Überhaupt is de sfeer buiten de tot 'triphol' verheven kamer vaak wat kil, vanwege het ontbreken van het juiste licht en daar ben ik dan ook altijd heel gevoelig voor.
 
Bovenaan