wat gedroogde kaalkopjes van een half jaar oud
wanneer4 juli
waar in het bos ergens bij Zwolle
Ik vond dus een zakje met ingedroogde kaalkopjes, die achter mijn kastje waren gevallen toen ze vers waren, deze fijngehakt, en met verse salie, gedroogde jasmijn, en laurier in heet water gedeponeerd. Dit tegen de kook aan gebracht en zo laten afkoelen, ondertussen even goed roeren.
Dit gezeefd en in een thermoscan met ijsblokjes mee de trein in, op zoek naar een oude bekende.
Daar aangekomen, had ie al een tas vol met blikjes mangosap, toastjes en andere hapjes klaar. Het is nu ongeveer 10:00. mooie tijd voor de kruiden thee.
Voorbij het bordje[streng verboden toegang, betreden op eigen risico,omvallende bomen] is een mooie grote vlakte, waar niets meer dan heide en droog zand is. (en geen landmijnen of vallende bomen) Gaan we zitten, ik schenk de thee in die nu net lekker op temperatuur is, de laatste ijsblokjes waren aan het verdwijnen.
Met een teug allebei een halve kan vol kruidenthee, de smaak van de paddo's was goed te proeven.
Na een half uur niets te merken van de paddo's dus die zullen wel niets meer doen. Tot we een jointje maakte van eigen kweek. het wietje zag er donkergroen uit, met bruinstof erin leek het wel. Het smaakte erg bitter, en sloeg ook al niet in.
Dan maar aan de broodjes, en koekjes. waarna een enorme dorst omhoogkwam.
Na het openen van het blikje mangosap, voelde ik wat in mijn rug duwen, ik sla het achterover, en laat me met de zelfde beweging achterover vallen, en blijf zo lekker liggen. Op de kop keek ik axhter me, een donker gat in, van het bos. Alsof er een trein aankwam sloeg inees die trip in, die trein reed over me heen, en bleef maar doorrijden, het leek wel 10 minuten te duren. en was weer weg.
In een kort helder moment zie ik dat mijn makker ook al flink aan het trippen is. En tekeningetjes probeert te maken in het losse droge zand. Ik zeg tegen hem, Als je een diep kuiltje maakt kan je mieren vangen, die kunnen niet tegen los zand omhoog kruipen.
Na een kwartier na het kuiltje te staren, wordt ik inens ondergelikt door een of andere vieze hond, ik blijf hem wegduwen, maar steeds komt ie weer met die vieze tong, om aan mijn gezicht te likken, Oh wat stinkt dat. De eigenaar staat er lachend bij te kijken, en ik vraag hem nu netjes om die hond even aan te lijnen tot ie een halve kilometer verder op is. Doet ie niet, en blijft lachen als die hond me steeds weer onder likt. Ik zeg nu boos, dat hij die hond even bij me weg moet halen, en eventjes vast houden. Doet ie het weer niet
Nu boos duw ik die hond weg, begint die vent kwaad te schelden, dat ik die hond zijn gang moet laten gaan. Toen heb ik een sigaret aangestoken, en de hond bleef uit mijn buurt. Die rare vent gaat er ineens bijzitten, en vraagt of we wiet hebben, hij zegt dat hij er zelfs 20 euro voor wil betalen. Erg bot zeg ik hem om maar naar de koffieshop te gaan. "we hebben geen wiet".
En die vent maar blijven plakken en hangen, op zijn hurken zitten zuchten, opnieuw vragen om wiet en hij liet zien dat hij geen microfoon bij zich had. en weer zuchten. Alsof ie een marathon heeft gelopen. Dan maar negeren. We vroegen nu vriendelijk aan die man om weg te gaan, zegt ie ijskoud dat hij het recht heeft om op deze plek te gaan zitten. Van ellende ben ik gaan staan pissen, een meter naast waar hij stond. liep ie eindelijk weg.
Mijn makker bakent nu het terretorium af an de andere kant.
We kijken elkaar aan, en schieten toch vreselijk in de lach, als ik net niet gepist had, zat het in me broek. Weer op de grond gaan liggen, en de denkbeeldige "trein" komt er weer aan.
Ik kijk in de tas, en zie dat r gelukkig nog en grote fles cola, en een fles water in zit, dus daar hoef ik me geen zorgen over te maken, geen droge mond. het is nu 12:00.
OP een of andere manier, begint alles nu pas echt te werken, in het bos rondom, worden de donkere gaten steeds donkerder, de bomen wiebelen een beetje heen en weer, alsof het waait, maar het is windstil. de heuveltjes in het zand hebben een oplichtend wit randje, alsof er lampjes achter staan. En ik zie steeds weer die nare hond, in flitsen in gedachten voorbijkomen. En ik baal er zo vreselijk van. Ik had net een mooie gedachte tot die hond het weglikte met zijn stink tong.
Het bos is niet erg prettig meer, dus we verdwijnen daar maar. Alleen is het even goed nadenken welke kant we op moeten, dus dan maar proberen te luisteren waar het station is, we moeten dan precies paralel gaan lopen. Dit zag ik op de kaart die ik bekeek in de trein.
Het donkere bos blijkt echt pikkedonker, en helemaal niet eraan denken dat er gewoon paaltjes staan, "ruiterpad" ja die loopt altijd het bos uit. Die volgen we dan ook, en zijn na een half uur lopen het bos uit, maar aan de verkeerde kant. Dan lopen we het lange fietspad, naast een enorm weiland maar af. links het bos, rechts het weiland. beide kanten nu en hek, en warm en windstil. En je raad het al, de verkeerde kant op gelopen. Staan we daar ineens onder het snelwegviaduct. Alleen helaas, we mogen niet lopend over de snelweg, anders hoefden we alleen maar een kilometer en dan via de afrit naar beneden te lopen. Dan het fietspad maar doorlopen, we staan nu precies aan de andere kant, aan de andere kant van het bos, dan waar we moeten zijn.
Daar hebben we allebei geen zin in, en zijn onder het viaduct gaan zitten. Tot de vreemde gedachten weer een beetje tot rust komen. Gelukkig, ook twee blikjes red bull, en een fles cola. voor het geval we extra energie nodig zouden hebben. In een of twee teugen die blikjes leeg, de waterfles gedumpt, om met zoweinig mogelijk bagage het rondje af te maken.
Een ware marathon, in de zengende hitte, geen enkele fietser tegengekomen, in looppas naar huis.
In het straatje ervoor, tussen de schaduw van de huizen, voel ik me ineens geweldig lekker, we lopen meteen de tuin in, en ploffen neer op de tuinstoelen die al klaarstonden. Snel naar binnen, twee halve literpullen, ijsblokjes, en twee rietjes. zitten, tot een uur of 17:00 gewoon zitten en cola drinken.
De koele wind waait nu over de tuin heen, eindelijk leuke gedachten, prive in eigen tuin, en niemand die nog kon storen.
Om 19:00 steken we de bbq aan, en beginnen vanalles te grillen, worstjes, stukjes komkommer, champignons, en kant en klaar pindasaus in het lege worstblikje gegooid, die op de bbq gezet, en het werkte ook nog. Dan met een volle buik, binnen op de bank neerploffen, en de tv aan.
De kruidenthee begint nu uit te werken, de gedachtengolven zijn nu erg afwezig. Dus draaien we weer een jointje. Die valt erg lekker. Ik ga liggend op de bank een beetje naar de tv kijken. Helemaal niets op, alleen maar van die sms nummers. Dan maar dvdtje kijken.
In slaap gevallen, en de volgende ochtend wakker gemaakt, met een bakje koffie... lekker even.
wanneer4 juli
waar in het bos ergens bij Zwolle
Ik vond dus een zakje met ingedroogde kaalkopjes, die achter mijn kastje waren gevallen toen ze vers waren, deze fijngehakt, en met verse salie, gedroogde jasmijn, en laurier in heet water gedeponeerd. Dit tegen de kook aan gebracht en zo laten afkoelen, ondertussen even goed roeren.
Dit gezeefd en in een thermoscan met ijsblokjes mee de trein in, op zoek naar een oude bekende.
Daar aangekomen, had ie al een tas vol met blikjes mangosap, toastjes en andere hapjes klaar. Het is nu ongeveer 10:00. mooie tijd voor de kruiden thee.
Voorbij het bordje[streng verboden toegang, betreden op eigen risico,omvallende bomen] is een mooie grote vlakte, waar niets meer dan heide en droog zand is. (en geen landmijnen of vallende bomen) Gaan we zitten, ik schenk de thee in die nu net lekker op temperatuur is, de laatste ijsblokjes waren aan het verdwijnen.
Met een teug allebei een halve kan vol kruidenthee, de smaak van de paddo's was goed te proeven.
Na een half uur niets te merken van de paddo's dus die zullen wel niets meer doen. Tot we een jointje maakte van eigen kweek. het wietje zag er donkergroen uit, met bruinstof erin leek het wel. Het smaakte erg bitter, en sloeg ook al niet in.
Dan maar aan de broodjes, en koekjes. waarna een enorme dorst omhoogkwam.
Na het openen van het blikje mangosap, voelde ik wat in mijn rug duwen, ik sla het achterover, en laat me met de zelfde beweging achterover vallen, en blijf zo lekker liggen. Op de kop keek ik axhter me, een donker gat in, van het bos. Alsof er een trein aankwam sloeg inees die trip in, die trein reed over me heen, en bleef maar doorrijden, het leek wel 10 minuten te duren. en was weer weg.
In een kort helder moment zie ik dat mijn makker ook al flink aan het trippen is. En tekeningetjes probeert te maken in het losse droge zand. Ik zeg tegen hem, Als je een diep kuiltje maakt kan je mieren vangen, die kunnen niet tegen los zand omhoog kruipen.
Na een kwartier na het kuiltje te staren, wordt ik inens ondergelikt door een of andere vieze hond, ik blijf hem wegduwen, maar steeds komt ie weer met die vieze tong, om aan mijn gezicht te likken, Oh wat stinkt dat. De eigenaar staat er lachend bij te kijken, en ik vraag hem nu netjes om die hond even aan te lijnen tot ie een halve kilometer verder op is. Doet ie niet, en blijft lachen als die hond me steeds weer onder likt. Ik zeg nu boos, dat hij die hond even bij me weg moet halen, en eventjes vast houden. Doet ie het weer niet
Nu boos duw ik die hond weg, begint die vent kwaad te schelden, dat ik die hond zijn gang moet laten gaan. Toen heb ik een sigaret aangestoken, en de hond bleef uit mijn buurt. Die rare vent gaat er ineens bijzitten, en vraagt of we wiet hebben, hij zegt dat hij er zelfs 20 euro voor wil betalen. Erg bot zeg ik hem om maar naar de koffieshop te gaan. "we hebben geen wiet".
En die vent maar blijven plakken en hangen, op zijn hurken zitten zuchten, opnieuw vragen om wiet en hij liet zien dat hij geen microfoon bij zich had. en weer zuchten. Alsof ie een marathon heeft gelopen. Dan maar negeren. We vroegen nu vriendelijk aan die man om weg te gaan, zegt ie ijskoud dat hij het recht heeft om op deze plek te gaan zitten. Van ellende ben ik gaan staan pissen, een meter naast waar hij stond. liep ie eindelijk weg.
Mijn makker bakent nu het terretorium af an de andere kant.
We kijken elkaar aan, en schieten toch vreselijk in de lach, als ik net niet gepist had, zat het in me broek. Weer op de grond gaan liggen, en de denkbeeldige "trein" komt er weer aan.
Ik kijk in de tas, en zie dat r gelukkig nog en grote fles cola, en een fles water in zit, dus daar hoef ik me geen zorgen over te maken, geen droge mond. het is nu 12:00.
OP een of andere manier, begint alles nu pas echt te werken, in het bos rondom, worden de donkere gaten steeds donkerder, de bomen wiebelen een beetje heen en weer, alsof het waait, maar het is windstil. de heuveltjes in het zand hebben een oplichtend wit randje, alsof er lampjes achter staan. En ik zie steeds weer die nare hond, in flitsen in gedachten voorbijkomen. En ik baal er zo vreselijk van. Ik had net een mooie gedachte tot die hond het weglikte met zijn stink tong.
Het bos is niet erg prettig meer, dus we verdwijnen daar maar. Alleen is het even goed nadenken welke kant we op moeten, dus dan maar proberen te luisteren waar het station is, we moeten dan precies paralel gaan lopen. Dit zag ik op de kaart die ik bekeek in de trein.
Het donkere bos blijkt echt pikkedonker, en helemaal niet eraan denken dat er gewoon paaltjes staan, "ruiterpad" ja die loopt altijd het bos uit. Die volgen we dan ook, en zijn na een half uur lopen het bos uit, maar aan de verkeerde kant. Dan lopen we het lange fietspad, naast een enorm weiland maar af. links het bos, rechts het weiland. beide kanten nu en hek, en warm en windstil. En je raad het al, de verkeerde kant op gelopen. Staan we daar ineens onder het snelwegviaduct. Alleen helaas, we mogen niet lopend over de snelweg, anders hoefden we alleen maar een kilometer en dan via de afrit naar beneden te lopen. Dan het fietspad maar doorlopen, we staan nu precies aan de andere kant, aan de andere kant van het bos, dan waar we moeten zijn.
Daar hebben we allebei geen zin in, en zijn onder het viaduct gaan zitten. Tot de vreemde gedachten weer een beetje tot rust komen. Gelukkig, ook twee blikjes red bull, en een fles cola. voor het geval we extra energie nodig zouden hebben. In een of twee teugen die blikjes leeg, de waterfles gedumpt, om met zoweinig mogelijk bagage het rondje af te maken.
Een ware marathon, in de zengende hitte, geen enkele fietser tegengekomen, in looppas naar huis.
In het straatje ervoor, tussen de schaduw van de huizen, voel ik me ineens geweldig lekker, we lopen meteen de tuin in, en ploffen neer op de tuinstoelen die al klaarstonden. Snel naar binnen, twee halve literpullen, ijsblokjes, en twee rietjes. zitten, tot een uur of 17:00 gewoon zitten en cola drinken.
De koele wind waait nu over de tuin heen, eindelijk leuke gedachten, prive in eigen tuin, en niemand die nog kon storen.
Om 19:00 steken we de bbq aan, en beginnen vanalles te grillen, worstjes, stukjes komkommer, champignons, en kant en klaar pindasaus in het lege worstblikje gegooid, die op de bbq gezet, en het werkte ook nog. Dan met een volle buik, binnen op de bank neerploffen, en de tv aan.
De kruidenthee begint nu uit te werken, de gedachtengolven zijn nu erg afwezig. Dus draaien we weer een jointje. Die valt erg lekker. Ik ga liggend op de bank een beetje naar de tv kijken. Helemaal niets op, alleen maar van die sms nummers. Dan maar dvdtje kijken.
In slaap gevallen, en de volgende ochtend wakker gemaakt, met een bakje koffie... lekker even.
Superirritant van die vent met z'n hond, zoiets zou je ook echt in een bad trip kunnen laten belanden volgens mij.. Ach, nu weet je voor de volgende keer dat urineren helpt. 
