Juliosanchez
Newbie
Het was maandag 19 juli, ik kwam thuis van mijn werk en ging rustig TV kijken en muziek luisteren. Op dat moment werd ik gebeld door J2 of ik zin had om wat rond te hangen bij een plaatselijk meertje. ‘Tuurlijk’ antwoord ik dan en fietste naar hun toe. Na een aantal uren daar rond te hebben gebracht kwam het onderwerp van paddo’s weer omhoog, we hebben al eerdere gesprekken erover gehad maar niks duidelijks nog. T en L hebben het al eerder gedaan, voor mij J2 en H wordt dit een eerste ervaring. J2 gaf aan liever truffels te doen, tot ik zei: “ik ben wel nerveus, maar wat maakt het uit?” Daarna nam hij me alleen en zei: “ik wil het op zich wel doen, maar niet met zo iemand als L. Als jij meedoet, vind ik het best” Een zeker niveau van ‘bang zijn voor het onbekende’ vond ik blijkbaar niet alleen terug bij mijzelf en ik had ook twijfels over paddo’s doen met L. Maargoed, onze plan staat op volgende week dinsdag, dat is precies over zeven dagen en ik begin er wel zin in te krijgen.
Geschreven op 20 juli
Het was dinsdag 27 juli, ik werd wakker om een uur of half twee. At een flinke maaltijd en ging naar het afgesproken huis. We zaten daar op dat moment met de trippers, oftewel: H, J2, J3, T en ik. L was nog bezig om de paddo’s te regelen en J1 die kwam er later bij. Na onze portie genomen te hebben, voelde ik mij alleen nog maar stoned. Ik lachte om alles wat er gebeurde, maar vond het nog vervelender toen J2 en J3 al visualisaties kregen en H, T, L en ik daar nog zaten. Al snel kickte het ook in bij H, T en L, ik zat er maar een beetje naar de kast te staren. Tot ik opeens merkte dat de kleuren van de mapjes zich met elkaar mengden en dat het plafond een zeker hemels poort was naar een andere dimensie.
Ik begaf mij van de woonkamer, naar T zijn kamer, naar J3 zijn kamer, naar de achtertuin, uiteindelijk door het hele huis. Ondertussen heb ik om elke kast, trede, grondpatroon, blaadje en klok in het huis gelachen en lekker gehallucineerd. Ik keek op een gegeven moment deze clip: http://www.youtube.com/watch?v=B0MNfMUa9pc , alle dansers dansten als het ware om mij heen en de muren golfden met de muziek mee. Toen ik met H in de achtertuin zat, die wel aardig demonische uitspraken kreeg, kwam J1 er ook bij. Hij had de boodschap dat wij op een magische reis moesten en dat J2 mee moest. Ik zei meteen “Ja!” en we lieten het huis met al zijn chaos achter om een ‘emotionele zielsreis met trip’ te verkennen.
Vlak na ons vertrek staken wij allemaal een peuk op, namen nog wat truffels en begaven ons naar de polder. Mijn eerste opgave om te overwinnen was een brug waar je doorheen kon staren. J1 pakte mijn hand en we liepen er voorbij, waarna we met z’n drieën in weiland zijn gaan liggen. Sinds wij geen besef meer hadden van tijd, realiteit, leven, of überhaupt nog enig besef overhadden in ons. Begonnen wij logica hetzelve te creëren vanaf het begin af aan, geen basis waar we aan vastkleefden. We wisten niks en dat was mooi en heerlijk, daardoor kreeg ik een onsterfelijk gevoel, het had iets heroïsch. We ontdekten de kleuren die bij onze persoonlijkheden pasten, voornamelijk omdat onze kleren al erop af waren gestemd. Ik was blauw, J1 was rood en J2 was wit. Ik was niet, ik ben blauw omdat ik ‘cool’ ben, J1 is rood, omdat hij met de impulsen komt en J3 is wit omdat hij de ‘go with the flow’ persoon is.
Rood kwam met het idee dat we door moesten gaan, omdat hij het voelde en wij volgden hem.
Na een tijdje rechtdoor te zijn gelopen, kwamen we uit bij een sloot van ongeveer 4 meter breed. Rood gooide zijn schoenen al naar de overkant, waarna ik hetzelfde deed en Wit ook. We moesten er wel doorheen, onze dure sneakers lagen daar. Maar ach, wat houdt materialisme op zo een moment nou echt in? Na een korte discussie over wie er eerst in moest gaan, stapte rood er voorzichtig in met de boodschap: “Holy shit, dit is drijfzand ofzo.” Ik stapte erna en kreeg van Wit onze zware tas mee, ik stond op dat moment in drijfzand met een zware tas boven mijn hoofd, die ik doorgaf aan Rood. Vervolgens rende ik door al het pulp van de sloot en we klommen aan de andere kant op een bizar klein stukje grond.
We rookten nog een sigaretje, trokken een broek aan en een shirt, maar geen schoenen. We kwamen aan bij de hoofdweg, na heel wat klimmen over hekken en knuffelen vanwege de verbondenheid die we voelden. We hebben toen nog 10kilometer gelopen op onze blote voeten, halverwege nog een jointje gerookt en nog de laatste tripmomenten meegemaakt.
We liepen de stad in, met de schoenen nog in onze handen en gingen naar onze einddoel: De Mac. Ik had liever een snackbar, maargoed het werd dus de Mac. De vrouw achter de balie was een ongelooflijk teleurstellend eind van onze reis en de vieze patatjes ook. Maar goed, we namen de trein terug en onze ‘soulsearching’ reis hebben we gehad. Tot aan het moment dat we bij onze vertrekpunt in bed lagen was ik nog steeds niet uitgetript eigenlijk.
Het huis wat we achterlieten, heeft ook wat meegemaakt: http://drugsforum.nl/viewtopic.php?f=21&t=28545
Geschreven op 20 juli
Het was dinsdag 27 juli, ik werd wakker om een uur of half twee. At een flinke maaltijd en ging naar het afgesproken huis. We zaten daar op dat moment met de trippers, oftewel: H, J2, J3, T en ik. L was nog bezig om de paddo’s te regelen en J1 die kwam er later bij. Na onze portie genomen te hebben, voelde ik mij alleen nog maar stoned. Ik lachte om alles wat er gebeurde, maar vond het nog vervelender toen J2 en J3 al visualisaties kregen en H, T, L en ik daar nog zaten. Al snel kickte het ook in bij H, T en L, ik zat er maar een beetje naar de kast te staren. Tot ik opeens merkte dat de kleuren van de mapjes zich met elkaar mengden en dat het plafond een zeker hemels poort was naar een andere dimensie.
Ik begaf mij van de woonkamer, naar T zijn kamer, naar J3 zijn kamer, naar de achtertuin, uiteindelijk door het hele huis. Ondertussen heb ik om elke kast, trede, grondpatroon, blaadje en klok in het huis gelachen en lekker gehallucineerd. Ik keek op een gegeven moment deze clip: http://www.youtube.com/watch?v=B0MNfMUa9pc , alle dansers dansten als het ware om mij heen en de muren golfden met de muziek mee. Toen ik met H in de achtertuin zat, die wel aardig demonische uitspraken kreeg, kwam J1 er ook bij. Hij had de boodschap dat wij op een magische reis moesten en dat J2 mee moest. Ik zei meteen “Ja!” en we lieten het huis met al zijn chaos achter om een ‘emotionele zielsreis met trip’ te verkennen.
Vlak na ons vertrek staken wij allemaal een peuk op, namen nog wat truffels en begaven ons naar de polder. Mijn eerste opgave om te overwinnen was een brug waar je doorheen kon staren. J1 pakte mijn hand en we liepen er voorbij, waarna we met z’n drieën in weiland zijn gaan liggen. Sinds wij geen besef meer hadden van tijd, realiteit, leven, of überhaupt nog enig besef overhadden in ons. Begonnen wij logica hetzelve te creëren vanaf het begin af aan, geen basis waar we aan vastkleefden. We wisten niks en dat was mooi en heerlijk, daardoor kreeg ik een onsterfelijk gevoel, het had iets heroïsch. We ontdekten de kleuren die bij onze persoonlijkheden pasten, voornamelijk omdat onze kleren al erop af waren gestemd. Ik was blauw, J1 was rood en J2 was wit. Ik was niet, ik ben blauw omdat ik ‘cool’ ben, J1 is rood, omdat hij met de impulsen komt en J3 is wit omdat hij de ‘go with the flow’ persoon is.
Rood kwam met het idee dat we door moesten gaan, omdat hij het voelde en wij volgden hem.
Na een tijdje rechtdoor te zijn gelopen, kwamen we uit bij een sloot van ongeveer 4 meter breed. Rood gooide zijn schoenen al naar de overkant, waarna ik hetzelfde deed en Wit ook. We moesten er wel doorheen, onze dure sneakers lagen daar. Maar ach, wat houdt materialisme op zo een moment nou echt in? Na een korte discussie over wie er eerst in moest gaan, stapte rood er voorzichtig in met de boodschap: “Holy shit, dit is drijfzand ofzo.” Ik stapte erna en kreeg van Wit onze zware tas mee, ik stond op dat moment in drijfzand met een zware tas boven mijn hoofd, die ik doorgaf aan Rood. Vervolgens rende ik door al het pulp van de sloot en we klommen aan de andere kant op een bizar klein stukje grond.
We rookten nog een sigaretje, trokken een broek aan en een shirt, maar geen schoenen. We kwamen aan bij de hoofdweg, na heel wat klimmen over hekken en knuffelen vanwege de verbondenheid die we voelden. We hebben toen nog 10kilometer gelopen op onze blote voeten, halverwege nog een jointje gerookt en nog de laatste tripmomenten meegemaakt.
We liepen de stad in, met de schoenen nog in onze handen en gingen naar onze einddoel: De Mac. Ik had liever een snackbar, maargoed het werd dus de Mac. De vrouw achter de balie was een ongelooflijk teleurstellend eind van onze reis en de vieze patatjes ook. Maar goed, we namen de trein terug en onze ‘soulsearching’ reis hebben we gehad. Tot aan het moment dat we bij onze vertrekpunt in bed lagen was ik nog steeds niet uitgetript eigenlijk.
Het huis wat we achterlieten, heeft ook wat meegemaakt: http://drugsforum.nl/viewtopic.php?f=21&t=28545
