Hoi, ik ben nieuw op dit forum en ik heb gisteren paddo's gegeten met een maat van me, hier het report:
Tripreport 28-8-07
Soort drug: Mexicaanse paddo’s
Portie: 15gr. Pp
Aantal personen: 2
Locatie: Buiten bij park en meer (Beerendonck)
Dit ging m’n 2e keer paddo’s worden omdat de eerste keer goed was bevallen. M’n maat L wilde het ook een keer proberen na verhalen gehoord te hebben van mij en andere vrienden. Omdat dit dus z’n eerste keer was hebben we besloten om een halve portie mexicaantjes te halen. Ik had nog wat vruchtensap en dextro gehaald voor de suikerspiegel en rond 1 uur hebben we de paddo’s opgegeten. Ik vond de smaak wel weer meevallen, ze zijn idd niet lekker maar niet zo vies dat je ze niet binnen kan houden. En je weet waarvoor je het doet
.
Toen we de paddo’s op hadden en flesjes drinken hadden gevuld zijn we naar de Beerendonck gelopen. Dit is ongeveer 1,5km van m’n huis, kwartiertje lopen ongeveer. We hadden een mooi rustig plekje uitgezocht aan het meer. Het was perfect weer, lekkere temperatuur van 21 graden en half bewolkt. Ideale tripomstandigheden dus. Rond half 2 begonnen we te merken dat de paddestoelen gingen werken. Ik keek naar de bodem van het meer en die bewoog helemaal net alsof er een soort beest naar boven kwam uit het zand. Toen ik wegkeek van het water was alles een beetje “wobbely” net zoals de bodem van het meer. Dit vonden we de perfecte beschrijving van de wereld op dat moment, wobbely.
Opeens hoorde we vanalles in een boom, takken die kraakten en bladeren die ritselden. En toen kwamen er 2 duiven uit. We hebben toen volgens mij wel een kwartier een gesprek gehad over wat voor nutteloze beesten duiven eigelijk wel niet zijn. Dikke beesten die zich volvreten in de steden en die eigelijk niks anders doen dat vreten en lomp vliegen. We kwamen tot de conclusie dat duiven schrapers zijn die alleen eten van ons konden schrapen en zonder ons (de mens) dood zouden gaan door verhongering.Op dat moment crashte er een duif in een boom met veel lawaai waardoor we in een lachkick kwamen. De verdere gesprekken gingen ook over nutteloze dingen waarover we allebei heel serieus aan het praten waren tot we beseften waarover we het hadden en hierdoor weer in een lachkick terecht kwamen.
L lag naar de wolken te kijken en had het over het oog van sauron dat ie de hele tijd zag. (LOTR) Ik was met een heel tevreden gevoel over het meer uit aan het kijken dat heel mooi bewoog en er heel vredig uitzag. Toen ben ik ook gaan liggen om naar de wolken te kijken die steeds meer gingen bewegen en figuren maakten. Vanwege het felle licht van de lucht deed ik af en toe m’n ogen (half) dicht en de beelden liepen perfect over in CEV’s. L ervaarde dit ook. Ik deed m’n ogen weer open en stak m’n armen de lucht in. Dit voelde heel normaal want m’n armen waren gewichtloos geworden. Ik keek naar m’n handen en de lucht erachter en opeens werd alles blauw. M’n handen en armen waren een vreemde kleur groen/blauw en alle details zoals lijnen of nagels waren weg. Ik leek op een soort van alien. Dit was denk ik de mooiste visual van de trip. Ik voelde me echt helemaal gelukkig en fijn en lag echt te genieten van wat de paddo allemaal met me deed. Het water van het meer bewoog ook opeens heel snel, net alsof het een film was die op fastforward stond.
Wat ons allebei weer opviel aan de trip was dat alles met golven kwam. Dus eerst een golf van praten/lachen, waarna we opeens allebei stil waren en ergens naar het kijken waren waarin we helemaal opgingen. En dan opeens weer een golf van werkelijkheid/besef waarna we weer in de volgende golf terecht kwamen. Ik vind dit een zeer goeie eigenschap van de paddo’s want op deze manier ben je niet de hele tijd met een ding bezig, maar zie je meer verschillende dingen die elkaar opvolgen.
Toen ik weer naar m’n hand keek zag ik dat net als bij m’n eerste paddotrip m’n hand weer begon te vervormen en ik kon in m’n hand kijken. Ik vertelde dit aan L die naar de wolken aan het kijken was waar het oog van sauron weer zat en hij geloofde niet dat een hand zo interessant kon zijn. Ik zei dat ie dan maar eens rustig naar z’n hand moest kijken en toen heeft ie ook een tijdje naar z’n hand liggen staren en in lachen uitbarsten om de grappige dingen die z’n hand deed
Na nog een tijdje naar het water en de wolken te kijken en wat gelachen te hebben kregen we het idee om muziek te gaan luisteren bij mij thuis. Dit zou ons einddoel van de trip worden, een soort van missie of queeste. Wanneer we aan zouden komen maakte ons niks uit, alles was goed en alles voelde fijn. Toen we opstonden probeerde ik eerst nog met m’n voet het wobbely water aan te raken alsof ik half verwachtte dat ik erop kon staan. Maar ik wist ondertussen natuurlijk wel dat dat niet ging lukken, maar ik vond het toch leuk om even te proberen
Eenmaal opgestaan gingen we lopen, dit was de eerste meters wel even wennen, na een tijdlang op de grond gelegen te hebben. Maar het ging eigelijk makkelijker dan we verwachten. We gingen een pad op en opeens kwam er een wat oudere man aanfietsen. We gingen aan de kant om hem erdoor te laten, maar hij fietst regelrecht naar de plaats waar we zojuist hadden liggen trippen!? We keken elkaar aan en schoten natuurlijk weer in de lach hierom. Die man moet ook wel gedacht hebben.. ^^
We liepen over een pad dat overdekt was door bomen en begroeing en het was echt heel mooi. We liepen ook heel langzaam om goed om ons heen te kunnen kijken. Het pad wisselde af van een wat donkere overdekte stukken naar wat open lichte stukken. Dit gaf steeds een andere sfeer en gevoel af waarover we ons verwonderd hebben.
De visuals waren een beetje weg bij mij, maar ik zag alles nog wel stukken mooier dan normaal. Constrasten en kleuren waren helderder en prachtig. Ik liet me helemaal leiden door de paddestoelen wat me een heel gelukkig gevoel gaf. L zag volgens mij wel nog steeds dingen die er niet waren want hij liep opeens van het pad af een stukje het bos in en hij stak z’n arm uit net alsof ie de klink van een deur wilde opendoen. Toen kwam hij een beetje verward terug en zei dat ie dacht dat hij de deur naar de werkelijkheid gevonden had en die open probeerde te doen. Maar toen hij em niet aan kon raken was de deur weg. Ik moest lachen en voelde me goed ook omdat L zich zo aan het vermaken was.
Toen moesten we onder de snelweg door, door een fietstunnel. Ik liet me leiden door de trip en m’n gevoel en bleef eerst een tijdje staan kijken. L liep de tunnel in, liep een stukje terug en ging opnieuw de tunnel in. Later vertelde hij me dat hij z’n schaduw aan het volgen was en toen die overliep in de schaduw van de tunnel, hij vooruit keek en hij in New York was belandt.
Ikzelf liep langs de muur van de donkere tunnel, die overigens niet beangstigend was maar meer een rustig gevoel bij me opriep.
We besloten om de weg niet verder te volgen maar door het park terug te lopen. We kwamen op een grasveldje waar we overheen liepen en de patronen die ik in het gras zag waren echt prachtig. We stonden allebei midden op het veldje naar iets te kijken toen ik besefte dat er mensen langskwamen die hun hond aan het uitlaten waren en ons daar midden op het grasveld zagen staan in het niets voor ons uit starend. Toen zijn we maar weer een stukje doorgelopen tot we bij een bankje kwamen. L ging op het bankje zitten en ik ging de bomen bekijken die er stonden. Ik bleef me er maar over verbazen hoe mooi de stammen van de bomen waren.
Na nog een stukje gelopen te hebben en van de uitzichten genoten te hebben ben ik in het gras gaan liggen wat heel lekker aanvoelde. We hebben er een tijdje naar wat plantjes en bloemetjes zitten kijken die heel gedetaileerd waren en we tot de conclusie kwamen dat iedereen hier wel spontaan bioloog van moest worden. (we zijn beide biologie studenten)
Een tijdje later kwamen we bij een honkbalveld waar het gras echt perfect gemaaid was. L ging liggen en ik was opeens heel actief en heb een stukje over het veld gerend wat heel lekker aanvoelde. Ik liet me nog steeds helemaal leiden door de trip en deed wat goed voelde. Hierna begonnen de paddo’s een beetje minder te werken en rond 4 uur waren we weer bij m’n huis aangekomen. Toen heb ik nog 2 albums van Pink Floyd (Meddle & Atom Heart Mother) opgezet en hebben we nog even lekker na liggen trippen tot 6 uur ongeveer. Toen waren we weer zo goed als nuchter en hebben we tv gekeken en gegeten.
Ik vond deze trip echt helemaal geweldig, ik voelde me echt intens gelukkig en alles was mooi. Ik vond het zeer geslaagd om het deze keer buiten te doen en ik raad iedereen die paddo’s wil proberen aan dit ook te doen. Natuurlijk wel waar het lekker rustig is. Ik wilde allen wel dat het wat langer zou duren voordat het uitgewerkt was. De volgende keer ga ik denk ik een hele portie eten en dan kijken wat ik leuker vind. Ik vond het namelijk wel prettig dat ik niet helemaal de weg kwijt was en nog wel wat controle over de trip had. Ik weet niet of dit bij een hele portie ook zal zijn, maar daar kom ik vanzelf achter
Bedankt voor het lezen van m’n lange verhaal.
Henkfloyd
Tripreport 28-8-07
Soort drug: Mexicaanse paddo’s
Portie: 15gr. Pp
Aantal personen: 2
Locatie: Buiten bij park en meer (Beerendonck)
Dit ging m’n 2e keer paddo’s worden omdat de eerste keer goed was bevallen. M’n maat L wilde het ook een keer proberen na verhalen gehoord te hebben van mij en andere vrienden. Omdat dit dus z’n eerste keer was hebben we besloten om een halve portie mexicaantjes te halen. Ik had nog wat vruchtensap en dextro gehaald voor de suikerspiegel en rond 1 uur hebben we de paddo’s opgegeten. Ik vond de smaak wel weer meevallen, ze zijn idd niet lekker maar niet zo vies dat je ze niet binnen kan houden. En je weet waarvoor je het doet
. Toen we de paddo’s op hadden en flesjes drinken hadden gevuld zijn we naar de Beerendonck gelopen. Dit is ongeveer 1,5km van m’n huis, kwartiertje lopen ongeveer. We hadden een mooi rustig plekje uitgezocht aan het meer. Het was perfect weer, lekkere temperatuur van 21 graden en half bewolkt. Ideale tripomstandigheden dus. Rond half 2 begonnen we te merken dat de paddestoelen gingen werken. Ik keek naar de bodem van het meer en die bewoog helemaal net alsof er een soort beest naar boven kwam uit het zand. Toen ik wegkeek van het water was alles een beetje “wobbely” net zoals de bodem van het meer. Dit vonden we de perfecte beschrijving van de wereld op dat moment, wobbely
.Opeens hoorde we vanalles in een boom, takken die kraakten en bladeren die ritselden. En toen kwamen er 2 duiven uit. We hebben toen volgens mij wel een kwartier een gesprek gehad over wat voor nutteloze beesten duiven eigelijk wel niet zijn. Dikke beesten die zich volvreten in de steden en die eigelijk niks anders doen dat vreten en lomp vliegen. We kwamen tot de conclusie dat duiven schrapers zijn die alleen eten van ons konden schrapen en zonder ons (de mens) dood zouden gaan door verhongering.Op dat moment crashte er een duif in een boom met veel lawaai waardoor we in een lachkick kwamen. De verdere gesprekken gingen ook over nutteloze dingen waarover we allebei heel serieus aan het praten waren tot we beseften waarover we het hadden en hierdoor weer in een lachkick terecht kwamen.
L lag naar de wolken te kijken en had het over het oog van sauron dat ie de hele tijd zag. (LOTR) Ik was met een heel tevreden gevoel over het meer uit aan het kijken dat heel mooi bewoog en er heel vredig uitzag. Toen ben ik ook gaan liggen om naar de wolken te kijken die steeds meer gingen bewegen en figuren maakten. Vanwege het felle licht van de lucht deed ik af en toe m’n ogen (half) dicht en de beelden liepen perfect over in CEV’s. L ervaarde dit ook. Ik deed m’n ogen weer open en stak m’n armen de lucht in. Dit voelde heel normaal want m’n armen waren gewichtloos geworden. Ik keek naar m’n handen en de lucht erachter en opeens werd alles blauw. M’n handen en armen waren een vreemde kleur groen/blauw en alle details zoals lijnen of nagels waren weg. Ik leek op een soort van alien. Dit was denk ik de mooiste visual van de trip. Ik voelde me echt helemaal gelukkig en fijn en lag echt te genieten van wat de paddo allemaal met me deed. Het water van het meer bewoog ook opeens heel snel, net alsof het een film was die op fastforward stond.
Wat ons allebei weer opviel aan de trip was dat alles met golven kwam. Dus eerst een golf van praten/lachen, waarna we opeens allebei stil waren en ergens naar het kijken waren waarin we helemaal opgingen. En dan opeens weer een golf van werkelijkheid/besef waarna we weer in de volgende golf terecht kwamen. Ik vind dit een zeer goeie eigenschap van de paddo’s want op deze manier ben je niet de hele tijd met een ding bezig, maar zie je meer verschillende dingen die elkaar opvolgen.
Toen ik weer naar m’n hand keek zag ik dat net als bij m’n eerste paddotrip m’n hand weer begon te vervormen en ik kon in m’n hand kijken. Ik vertelde dit aan L die naar de wolken aan het kijken was waar het oog van sauron weer zat en hij geloofde niet dat een hand zo interessant kon zijn. Ik zei dat ie dan maar eens rustig naar z’n hand moest kijken en toen heeft ie ook een tijdje naar z’n hand liggen staren en in lachen uitbarsten om de grappige dingen die z’n hand deed
Na nog een tijdje naar het water en de wolken te kijken en wat gelachen te hebben kregen we het idee om muziek te gaan luisteren bij mij thuis. Dit zou ons einddoel van de trip worden, een soort van missie of queeste. Wanneer we aan zouden komen maakte ons niks uit, alles was goed en alles voelde fijn. Toen we opstonden probeerde ik eerst nog met m’n voet het wobbely water aan te raken alsof ik half verwachtte dat ik erop kon staan. Maar ik wist ondertussen natuurlijk wel dat dat niet ging lukken, maar ik vond het toch leuk om even te proberen
Eenmaal opgestaan gingen we lopen, dit was de eerste meters wel even wennen, na een tijdlang op de grond gelegen te hebben. Maar het ging eigelijk makkelijker dan we verwachten. We gingen een pad op en opeens kwam er een wat oudere man aanfietsen. We gingen aan de kant om hem erdoor te laten, maar hij fietst regelrecht naar de plaats waar we zojuist hadden liggen trippen!? We keken elkaar aan en schoten natuurlijk weer in de lach hierom. Die man moet ook wel gedacht hebben.. ^^
We liepen over een pad dat overdekt was door bomen en begroeing en het was echt heel mooi. We liepen ook heel langzaam om goed om ons heen te kunnen kijken. Het pad wisselde af van een wat donkere overdekte stukken naar wat open lichte stukken. Dit gaf steeds een andere sfeer en gevoel af waarover we ons verwonderd hebben.
De visuals waren een beetje weg bij mij, maar ik zag alles nog wel stukken mooier dan normaal. Constrasten en kleuren waren helderder en prachtig. Ik liet me helemaal leiden door de paddestoelen wat me een heel gelukkig gevoel gaf. L zag volgens mij wel nog steeds dingen die er niet waren want hij liep opeens van het pad af een stukje het bos in en hij stak z’n arm uit net alsof ie de klink van een deur wilde opendoen. Toen kwam hij een beetje verward terug en zei dat ie dacht dat hij de deur naar de werkelijkheid gevonden had en die open probeerde te doen. Maar toen hij em niet aan kon raken was de deur weg. Ik moest lachen en voelde me goed ook omdat L zich zo aan het vermaken was.
Toen moesten we onder de snelweg door, door een fietstunnel. Ik liet me leiden door de trip en m’n gevoel en bleef eerst een tijdje staan kijken. L liep de tunnel in, liep een stukje terug en ging opnieuw de tunnel in. Later vertelde hij me dat hij z’n schaduw aan het volgen was en toen die overliep in de schaduw van de tunnel, hij vooruit keek en hij in New York was belandt.
Ikzelf liep langs de muur van de donkere tunnel, die overigens niet beangstigend was maar meer een rustig gevoel bij me opriep.
We besloten om de weg niet verder te volgen maar door het park terug te lopen. We kwamen op een grasveldje waar we overheen liepen en de patronen die ik in het gras zag waren echt prachtig. We stonden allebei midden op het veldje naar iets te kijken toen ik besefte dat er mensen langskwamen die hun hond aan het uitlaten waren en ons daar midden op het grasveld zagen staan in het niets voor ons uit starend
. Toen zijn we maar weer een stukje doorgelopen tot we bij een bankje kwamen. L ging op het bankje zitten en ik ging de bomen bekijken die er stonden. Ik bleef me er maar over verbazen hoe mooi de stammen van de bomen waren.Na nog een stukje gelopen te hebben en van de uitzichten genoten te hebben ben ik in het gras gaan liggen wat heel lekker aanvoelde. We hebben er een tijdje naar wat plantjes en bloemetjes zitten kijken die heel gedetaileerd waren en we tot de conclusie kwamen dat iedereen hier wel spontaan bioloog van moest worden. (we zijn beide biologie studenten)
Een tijdje later kwamen we bij een honkbalveld waar het gras echt perfect gemaaid was. L ging liggen en ik was opeens heel actief en heb een stukje over het veld gerend wat heel lekker aanvoelde. Ik liet me nog steeds helemaal leiden door de trip en deed wat goed voelde. Hierna begonnen de paddo’s een beetje minder te werken en rond 4 uur waren we weer bij m’n huis aangekomen. Toen heb ik nog 2 albums van Pink Floyd (Meddle & Atom Heart Mother) opgezet en hebben we nog even lekker na liggen trippen tot 6 uur ongeveer. Toen waren we weer zo goed als nuchter en hebben we tv gekeken en gegeten.
Ik vond deze trip echt helemaal geweldig, ik voelde me echt intens gelukkig en alles was mooi. Ik vond het zeer geslaagd om het deze keer buiten te doen en ik raad iedereen die paddo’s wil proberen aan dit ook te doen. Natuurlijk wel waar het lekker rustig is. Ik wilde allen wel dat het wat langer zou duren voordat het uitgewerkt was. De volgende keer ga ik denk ik een hele portie eten en dan kijken wat ik leuker vind. Ik vond het namelijk wel prettig dat ik niet helemaal de weg kwijt was en nog wel wat controle over de trip had. Ik weet niet of dit bij een hele portie ook zal zijn, maar daar kom ik vanzelf achter
Bedankt voor het lezen van m’n lange verhaal.
Henkfloyd
