Spirit Wolf
Experimenterende gebruiker
Pandora
Beste forum-leden. Ik ben Spirit Wolf, een bewuste gebruiker en ben nieuw op dit forum. Dit wordt mijn eerste geschreven trip-report. Ik hoop dat het lekker leesbaar wordt en ik probeer alles in details te beschrijven! Sommige stukken over de hoeveelheid zullen onduidelijk
beschreven zijn of anders gezegd worden in verband met mijn privé leven. Wat dit inhoud is dus dat ik niet vertel hoe of hoeveel ik heb ingenomen. Je kan altijd proberen om me een privé bericht te sturen met vragen over dit, of ik ze beantwoordt ligt aan de vraag zelf. De trip kan mischien anders zijn als de meeste mensen ervaren of meemaken. Kan dit niet uitleggen in verband met mijn privé leven. Hoop dat jullie dit waarderen. Als jij de reden denkt te weten, zeg dit dan niet in de reactie´s alsjeblieft.
De drug die hier wordt gebruikt is: hele pure ketamine
Dit was mijn eerste ervaring hiermee! Ik ga het ook niet meer gebruiken omdat ik 1 keer genoeg vindt. Ik vond het allemaal heel wazig en onduidelijk maar vond het ervaring waar ik achteraf heel veel heb om kunnen lachen. Ik had deze ochtend nog trouwens Avatar gezien! [De film met blauwe mensen]. Dit heeft enorm veel invloed gehad om mijn trip.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Daar lag ik dan in mijn bed. Het was een beetje schemerig / donker. Het licht van buiten scheen lichtelijk tussen de gordijnen me kamer in een 2 mooie licht strepen gaven op de muur. De ketamine was ingenomen en ik begon naar de klok de kijken...1...2. Ik begon steeds waziger te zien. Je kan het vergelijken als hoe je kijkt als je flink dronken ben. Alleen dat stuk ervan...maar het gevoel was totaal anders. Er begon een euforie in me op te komen. "Lekker spul" was mijn eerste gedachten en begon in me zelf te grinniken met de gedachten waarom ik tegen mezelf zat te praten. Ik bleef om mij heen kijken en voelde me lichaam steeds zwaarder worden...maar eigenlijk ook steeds lichter. Ik kon het niet plaatsen en zat er wel 10 seconden over te denken wat het nou zou moeten zijn. Na 10 seconde bedacht ik me weer dat ik me moet laten gaan en niet zoveel moet bezig houden of het nou zwaar of licht was. Dit gevoel werd steeds sterker alleen ik verwachten eigenlijk hallucinatie´s. Dit vond ik wel jammer totdat...
Iets in me hoofd zei niet daadwerkelijk: "Doe je ogen dicht" maar op een andere manier. Ik wist gewoon dat ik dit moest doen en ik sloot mijn ogen heel langzaam. Je ziet je beeld kleiner worden totdat je je ogen sluit. De visuals waren niet heel sterk als hoe jij dit nu leest maar je zag het echt. En daar stond ik dan samen met een gids, hoe ik wist dat het een gids was...ik zou het echt niet kunnen weten maar het was gewoon zo. Het was moeilijk te plaatsen wat deze gids daadwerkelijk was, totdat ik bij mezelf dacht. "No way...het is een blauwe pandabeer". Ik moest weer in mezelf lachen en ik wist als ik me ogen open deed dat ik weer terug was in me kamer en dit deed ik ook. Ogen openden....en ik keek weer heel wazig uit mijn ogen. Ik begon bij mezelf te bedenken dat ik dit niet wou...ik wil mee met de blauwe pandabeer en ik wil zien wat hij me te bieden heeft. Ik wist geen eens hoe ik hier bij kwam dat hij mij mee ging nemen...maar ik vind het achteraf allemaal zo wazig als ik erover nadenken. Ik begon me ogen weer langzaam te sluiten en hij stond er nog steeds. Hij praatte niet...hij toonde geen emotie´s of gebaren hij stond er maar stil naar me te kijken. En toch begrepen wij elkaar volkomen. Hij nam mij mee door een tunnel met aan de wand allemaal verschillende patronen in verschillende kleuren. Het ging snel en er zaten bochten in deze tunnel. Nu ik er achteraf over nadenk was de blauwe pandabeer helemaal niet aanwezig.
Je kon de tunnel vergelijken met dit...maar dan meer cilinder-vormig en meer verschillende kleuren dan alleen maar de kleur paars. Het leek ook heel nep...in tegendeel wat ik daarna zag.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hier was ik dan. De pandabeer was er niet meer en hier dacht ik ook niet meer aan. Ik keek om mij heen en probeerde het te verwerken wat ik allemaal zag...toen besefte ik waar ik was. "Ik ben in pandora..." Dacht ik bij mezelf. Er was een smile te zien van hier tot tokio. Alleen het enigste waar ik mee zat is waarom ik niet meer aan de echte wereld dacht. Het leek wel of ik het vergeten was! Ik liep verder en eerste wat me opviel was dat het zo levensecht eruit zag...zoals onze wereld terwijl de tunnel waar ik doorheen reisde er heel cartoon-achtig uitzag. Ik had ook geen gevoel voor tijd meer wat achteraf heel bizar aanvoelde dus ik keek naar de lucht boven me of ik kon zien of het s´ochtends, s´middags of s´avonds was alleen het was zo dicht gegroeid dat ik het niet kon zien. Ik moest zien wat de tijd was...een soort oerinstinct leek het wel. Ik begon te rennen...en ongelooflijk snel een behendig. Ik zag hoe de prachtige fictie bomen en planten langs me vlogen in slomotion. Hoe ik elke detail en klein van elke organisme in me opnam. Ik zag een lichtstraal schijnen door wat planten en begon daar naartoe te rennen en ging langzaam langs de planten heen. Ik werd overrompeld met prikkels en het felle dag licht. Ik begon de wind de voelen die heel anders aanvoelde dan de wind hier op aarde. Ik begon te beseffen dat ik aan het einde van de fictie bos was. Het bleek hier te stoppen...maar niet alleen met het bos...maar met de grond ook. Ik begon te realiseren dat ik op een vliegend eiland / rots bevond! Het was adembenemend echt waar. Ik kreeg een hele euforie door mijn lichaam omdat het onmogelijke mogelijk was geworden [ik was nog steeds vergeten over de echte normale wereld].
Dit was bijna excact hetzelfde als wat ik zag.
Het was donker en achteraf bedenk ik me wat er eigenlijk allemaal is gebeurd in die tijd. Eigenlijk niks...maar in een droom is het precies hetzelfde dat er sommige stukken overgeslagen worden. Wel apart dat ik er toen niet aandacht maar nog steeds...ik was nog vergeten dat ik aan het trippen was. Ik was blijkbaar weer op vasteland in plaats van de vliegende eilanden. Ik keek om me heen en probeerde zoveel mogelijk te zien als ik kon. Het was prachtig...er waren lichtgevende planten en een mooi klein stukje watergedeelte [in het bos] waar je de bodem prachtig zag. Op de bodem waren nog meer onderwater planten die te vergelijken waren met de planten op het land. Ik bukte langs het water en bekeek het wateroppervlakte. Zo stil...er bewoog helemaal niks. Ik raakte met mijn vinger heel langzaam het wateroppervlakte. De hele kleine beweging zag ik langzaam over het water gaan en na nog even het water bewondert te hebben ging ik weer verder met lopen.
Alles wat ik hier beschreef kon je met dit vergelijken alleen zonder de wereld en het had een hele andere indeling dan op de foto. Zoals je al merkt...het is echt adembenemend.
Het einde is aangekomen...langzaam en zeker begon deze wereld steeds minder helder te worden totdat je het echt slecht een ongedetaileerd beeld was. Op dit moment besefte ik ook dat ik aan het trippen was en dat als ik me ogen opende dat ik mijn kamer zal zien. Ik vond het jammer omdat ik ketamine maar 1 keer heel goed wou gebruiken. Langzaam opende ik mijn ogen en ik bevond me weer in mijn kamer. Het eerste wat ik deed was het opschrijven van steekwoorden wat ik allemaal heb gezien met het gene wat ik op dat moment voelde.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wauw! Nu ik dit allemaal heb geschreven is die hele ervaring wel is waar terug gekomen! Ik snap dat het mischien voor sommige heel onrealistisch klinkt maar dit is daadwerkelijk het gene wat ik mee maakten. Ik hoop echt enorm graag dat jullie hebben genoten van mijn ervaring en goed gedaan als je het helemaal tot het einde heb kunnen lezen! Ik moet toegeven dat het beeld wat ik me nog allemaal kan herinneren niet meer zo sterk was als dat het daadwerkelijk was op dat moment. Ik weet dat dit voor herhaling vatbaar is maar ik heb afgesproken dat ik deze drugs / hoeveelheid maar een keer wou mee maken.
Ik hoef geen negatieve reacties te zien. Ik wil wel graag horen wat er de volgende keer beter kan en wat jullie het zo leuk vonden om het te lezen.
Met vriendelijke groet, Spirit Wolf
Beste forum-leden. Ik ben Spirit Wolf, een bewuste gebruiker en ben nieuw op dit forum. Dit wordt mijn eerste geschreven trip-report. Ik hoop dat het lekker leesbaar wordt en ik probeer alles in details te beschrijven! Sommige stukken over de hoeveelheid zullen onduidelijk
beschreven zijn of anders gezegd worden in verband met mijn privé leven. Wat dit inhoud is dus dat ik niet vertel hoe of hoeveel ik heb ingenomen. Je kan altijd proberen om me een privé bericht te sturen met vragen over dit, of ik ze beantwoordt ligt aan de vraag zelf. De trip kan mischien anders zijn als de meeste mensen ervaren of meemaken. Kan dit niet uitleggen in verband met mijn privé leven. Hoop dat jullie dit waarderen. Als jij de reden denkt te weten, zeg dit dan niet in de reactie´s alsjeblieft.
De drug die hier wordt gebruikt is: hele pure ketamine
Dit was mijn eerste ervaring hiermee! Ik ga het ook niet meer gebruiken omdat ik 1 keer genoeg vindt. Ik vond het allemaal heel wazig en onduidelijk maar vond het ervaring waar ik achteraf heel veel heb om kunnen lachen. Ik had deze ochtend nog trouwens Avatar gezien! [De film met blauwe mensen]. Dit heeft enorm veel invloed gehad om mijn trip.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Daar lag ik dan in mijn bed. Het was een beetje schemerig / donker. Het licht van buiten scheen lichtelijk tussen de gordijnen me kamer in een 2 mooie licht strepen gaven op de muur. De ketamine was ingenomen en ik begon naar de klok de kijken...1...2. Ik begon steeds waziger te zien. Je kan het vergelijken als hoe je kijkt als je flink dronken ben. Alleen dat stuk ervan...maar het gevoel was totaal anders. Er begon een euforie in me op te komen. "Lekker spul" was mijn eerste gedachten en begon in me zelf te grinniken met de gedachten waarom ik tegen mezelf zat te praten. Ik bleef om mij heen kijken en voelde me lichaam steeds zwaarder worden...maar eigenlijk ook steeds lichter. Ik kon het niet plaatsen en zat er wel 10 seconden over te denken wat het nou zou moeten zijn. Na 10 seconde bedacht ik me weer dat ik me moet laten gaan en niet zoveel moet bezig houden of het nou zwaar of licht was. Dit gevoel werd steeds sterker alleen ik verwachten eigenlijk hallucinatie´s. Dit vond ik wel jammer totdat...
Iets in me hoofd zei niet daadwerkelijk: "Doe je ogen dicht" maar op een andere manier. Ik wist gewoon dat ik dit moest doen en ik sloot mijn ogen heel langzaam. Je ziet je beeld kleiner worden totdat je je ogen sluit. De visuals waren niet heel sterk als hoe jij dit nu leest maar je zag het echt. En daar stond ik dan samen met een gids, hoe ik wist dat het een gids was...ik zou het echt niet kunnen weten maar het was gewoon zo. Het was moeilijk te plaatsen wat deze gids daadwerkelijk was, totdat ik bij mezelf dacht. "No way...het is een blauwe pandabeer". Ik moest weer in mezelf lachen en ik wist als ik me ogen open deed dat ik weer terug was in me kamer en dit deed ik ook. Ogen openden....en ik keek weer heel wazig uit mijn ogen. Ik begon bij mezelf te bedenken dat ik dit niet wou...ik wil mee met de blauwe pandabeer en ik wil zien wat hij me te bieden heeft. Ik wist geen eens hoe ik hier bij kwam dat hij mij mee ging nemen...maar ik vind het achteraf allemaal zo wazig als ik erover nadenken. Ik begon me ogen weer langzaam te sluiten en hij stond er nog steeds. Hij praatte niet...hij toonde geen emotie´s of gebaren hij stond er maar stil naar me te kijken. En toch begrepen wij elkaar volkomen. Hij nam mij mee door een tunnel met aan de wand allemaal verschillende patronen in verschillende kleuren. Het ging snel en er zaten bochten in deze tunnel. Nu ik er achteraf over nadenk was de blauwe pandabeer helemaal niet aanwezig.
Je kon de tunnel vergelijken met dit...maar dan meer cilinder-vormig en meer verschillende kleuren dan alleen maar de kleur paars. Het leek ook heel nep...in tegendeel wat ik daarna zag.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hier was ik dan. De pandabeer was er niet meer en hier dacht ik ook niet meer aan. Ik keek om mij heen en probeerde het te verwerken wat ik allemaal zag...toen besefte ik waar ik was. "Ik ben in pandora..." Dacht ik bij mezelf. Er was een smile te zien van hier tot tokio. Alleen het enigste waar ik mee zat is waarom ik niet meer aan de echte wereld dacht. Het leek wel of ik het vergeten was! Ik liep verder en eerste wat me opviel was dat het zo levensecht eruit zag...zoals onze wereld terwijl de tunnel waar ik doorheen reisde er heel cartoon-achtig uitzag. Ik had ook geen gevoel voor tijd meer wat achteraf heel bizar aanvoelde dus ik keek naar de lucht boven me of ik kon zien of het s´ochtends, s´middags of s´avonds was alleen het was zo dicht gegroeid dat ik het niet kon zien. Ik moest zien wat de tijd was...een soort oerinstinct leek het wel. Ik begon te rennen...en ongelooflijk snel een behendig. Ik zag hoe de prachtige fictie bomen en planten langs me vlogen in slomotion. Hoe ik elke detail en klein van elke organisme in me opnam. Ik zag een lichtstraal schijnen door wat planten en begon daar naartoe te rennen en ging langzaam langs de planten heen. Ik werd overrompeld met prikkels en het felle dag licht. Ik begon de wind de voelen die heel anders aanvoelde dan de wind hier op aarde. Ik begon te beseffen dat ik aan het einde van de fictie bos was. Het bleek hier te stoppen...maar niet alleen met het bos...maar met de grond ook. Ik begon te realiseren dat ik op een vliegend eiland / rots bevond! Het was adembenemend echt waar. Ik kreeg een hele euforie door mijn lichaam omdat het onmogelijke mogelijk was geworden [ik was nog steeds vergeten over de echte normale wereld].
Dit was bijna excact hetzelfde als wat ik zag.
Het was donker en achteraf bedenk ik me wat er eigenlijk allemaal is gebeurd in die tijd. Eigenlijk niks...maar in een droom is het precies hetzelfde dat er sommige stukken overgeslagen worden. Wel apart dat ik er toen niet aandacht maar nog steeds...ik was nog vergeten dat ik aan het trippen was. Ik was blijkbaar weer op vasteland in plaats van de vliegende eilanden. Ik keek om me heen en probeerde zoveel mogelijk te zien als ik kon. Het was prachtig...er waren lichtgevende planten en een mooi klein stukje watergedeelte [in het bos] waar je de bodem prachtig zag. Op de bodem waren nog meer onderwater planten die te vergelijken waren met de planten op het land. Ik bukte langs het water en bekeek het wateroppervlakte. Zo stil...er bewoog helemaal niks. Ik raakte met mijn vinger heel langzaam het wateroppervlakte. De hele kleine beweging zag ik langzaam over het water gaan en na nog even het water bewondert te hebben ging ik weer verder met lopen.
Alles wat ik hier beschreef kon je met dit vergelijken alleen zonder de wereld en het had een hele andere indeling dan op de foto. Zoals je al merkt...het is echt adembenemend.
Het einde is aangekomen...langzaam en zeker begon deze wereld steeds minder helder te worden totdat je het echt slecht een ongedetaileerd beeld was. Op dit moment besefte ik ook dat ik aan het trippen was en dat als ik me ogen opende dat ik mijn kamer zal zien. Ik vond het jammer omdat ik ketamine maar 1 keer heel goed wou gebruiken. Langzaam opende ik mijn ogen en ik bevond me weer in mijn kamer. Het eerste wat ik deed was het opschrijven van steekwoorden wat ik allemaal heb gezien met het gene wat ik op dat moment voelde.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wauw! Nu ik dit allemaal heb geschreven is die hele ervaring wel is waar terug gekomen! Ik snap dat het mischien voor sommige heel onrealistisch klinkt maar dit is daadwerkelijk het gene wat ik mee maakten. Ik hoop echt enorm graag dat jullie hebben genoten van mijn ervaring en goed gedaan als je het helemaal tot het einde heb kunnen lezen! Ik moet toegeven dat het beeld wat ik me nog allemaal kan herinneren niet meer zo sterk was als dat het daadwerkelijk was op dat moment. Ik weet dat dit voor herhaling vatbaar is maar ik heb afgesproken dat ik deze drugs / hoeveelheid maar een keer wou mee maken.
Ik hoef geen negatieve reacties te zien. Ik wil wel graag horen wat er de volgende keer beter kan en wat jullie het zo leuk vonden om het te lezen.
Met vriendelijke groet, Spirit Wolf
Bijlagen
-
unnamed.jpg -
6099-avatar-hallelujah-mountains-1920x1080-movie-wallpaper.jpg -
When_the_Night_is_Falling_by_Lairis77.jpg
