Laatst heb ik iets vreemd meegemaakt.
Oorspronkelijk was het de bedoeling dat we naar de Muziekodroom gingen om daar te feesten tot drie uur en vervolgens door te gaan naar de Zoo en daar te blijven tot zeven. Voordat ik naar de MOD vertrok had ik even een beschaafd lijntje gepakt. Eenmaal in de MOD aangekomen merkte ik dat ik nog steeds een beetje suf en moe was. Toch besloot ik om te wachten met een tweede lijn totdat ik in de Zoo was. Echter besloten we om één uur om al naar de zoo te gaan, dus schat ik dat ik mijn tweede lijn om twee uur heb gepakt. Het was iets meer, misschien gewoon uit luiheid omdat ik wat teveel uit het zakje had geklopt en geen zin had om het er terug in te steken.
Wel, dat voelde ik uiteindelijk wel. Wat energie, wat feesten. Tot vier uur, toen ging het mis. In mijn rechter ooghoek zag ik een uitsmijter verdacht droog naar me kijken. Strenge blik, armen gekruist, beetje 'opvallend onopvallend'. Dus ik had al iets van 'Jezus wat gebeurd hier nou'. Tien minuten later kwam er een tweede bijstaan en fluisterden ze wat met elkaar. Eentje verdween, en vond ik even later terug aan de lichttafel, waar hij wat fluisterde tegen de lichtman. Vervolgens gingen de witte flikkerlichten af en kwam de uitsmijter naar me toelopen, keek me in de ogen, en liep verder.
En dat werd dus opgevolgd door honderden paranoia taferelen. Zoals drie uitsmijters die tegen elkaar fluisterden, naar me toekwamen en net voor me gewoon de andere kant op gingen. Of op het einde, toen ik naar huis vertrok, had ik tegen Joni gezegd 'zeg me even als het tijd is, en kom je dan even mee naar buiten, frisse lucht happen ?' Blijkt dat ik alleen had gezegd 'ik vertrek zo meteen'. Werd ik uiteindelijk dus helemaal gek omdat ik hem niet kon vinden en ik daar zat met mijn paranoia verschijnselen van die uitsmijters en mensen die over me roddelden.
Nog een voorbeeld: een vriendin vroeg aan me 'gaat het wel met je' omdat ik even zo dwaas naar die zogezegde uitsmijters stond te kijken. Ik had geantwoord 'het gaat, even iets vreemd in mijn hoofd'. Vervolgens zág ik haar naar een andere toelopen en ik hóórde hen (alhoewel ze tien meter verder stonde met loeiharde muziek) zeggen 'die is vies kwijt' 'zie die faren, shit jonge', dus ik sta op, ga naar hen toe en vraag 'wat zeiden jullie ?' gewoon, op een normale toon. Blijkt dat zij twee niet eens waren aan het práten, en gewoon naast elkaar stonden.
Nu vroeg ik me dus af, wát was dit in hemelsnaam ? Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt.
Ik kan over het algemeen niet zo goed tegen drugs, ik heb niet veel nodig om compleet weg te zijn. Natuurlijk is dit alleen in mijn voordeel. Minder gebruiken = minder uitgeven. Maar dan nog, twee lijnen op een hele avond is toch geen ramp ?
Na het gebruik was het wit van mijn ogen trouwens redelijk geel (leverfalen dacht ik ?) en in mijn rechteroog heb ik zelfs een blijvend geel plekje dat ik nu ruim twee weken heb.
Oorspronkelijk was het de bedoeling dat we naar de Muziekodroom gingen om daar te feesten tot drie uur en vervolgens door te gaan naar de Zoo en daar te blijven tot zeven. Voordat ik naar de MOD vertrok had ik even een beschaafd lijntje gepakt. Eenmaal in de MOD aangekomen merkte ik dat ik nog steeds een beetje suf en moe was. Toch besloot ik om te wachten met een tweede lijn totdat ik in de Zoo was. Echter besloten we om één uur om al naar de zoo te gaan, dus schat ik dat ik mijn tweede lijn om twee uur heb gepakt. Het was iets meer, misschien gewoon uit luiheid omdat ik wat teveel uit het zakje had geklopt en geen zin had om het er terug in te steken.
Wel, dat voelde ik uiteindelijk wel. Wat energie, wat feesten. Tot vier uur, toen ging het mis. In mijn rechter ooghoek zag ik een uitsmijter verdacht droog naar me kijken. Strenge blik, armen gekruist, beetje 'opvallend onopvallend'. Dus ik had al iets van 'Jezus wat gebeurd hier nou'. Tien minuten later kwam er een tweede bijstaan en fluisterden ze wat met elkaar. Eentje verdween, en vond ik even later terug aan de lichttafel, waar hij wat fluisterde tegen de lichtman. Vervolgens gingen de witte flikkerlichten af en kwam de uitsmijter naar me toelopen, keek me in de ogen, en liep verder.
En dat werd dus opgevolgd door honderden paranoia taferelen. Zoals drie uitsmijters die tegen elkaar fluisterden, naar me toekwamen en net voor me gewoon de andere kant op gingen. Of op het einde, toen ik naar huis vertrok, had ik tegen Joni gezegd 'zeg me even als het tijd is, en kom je dan even mee naar buiten, frisse lucht happen ?' Blijkt dat ik alleen had gezegd 'ik vertrek zo meteen'. Werd ik uiteindelijk dus helemaal gek omdat ik hem niet kon vinden en ik daar zat met mijn paranoia verschijnselen van die uitsmijters en mensen die over me roddelden.
Nog een voorbeeld: een vriendin vroeg aan me 'gaat het wel met je' omdat ik even zo dwaas naar die zogezegde uitsmijters stond te kijken. Ik had geantwoord 'het gaat, even iets vreemd in mijn hoofd'. Vervolgens zág ik haar naar een andere toelopen en ik hóórde hen (alhoewel ze tien meter verder stonde met loeiharde muziek) zeggen 'die is vies kwijt' 'zie die faren, shit jonge', dus ik sta op, ga naar hen toe en vraag 'wat zeiden jullie ?' gewoon, op een normale toon. Blijkt dat zij twee niet eens waren aan het práten, en gewoon naast elkaar stonden.
Nu vroeg ik me dus af, wát was dit in hemelsnaam ? Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt.
Ik kan over het algemeen niet zo goed tegen drugs, ik heb niet veel nodig om compleet weg te zijn. Natuurlijk is dit alleen in mijn voordeel. Minder gebruiken = minder uitgeven. Maar dan nog, twee lijnen op een hele avond is toch geen ramp ?
Na het gebruik was het wit van mijn ogen trouwens redelijk geel (leverfalen dacht ik ?) en in mijn rechteroog heb ik zelfs een blijvend geel plekje dat ik nu ruim twee weken heb.
