Partner verslaafd aan heroïne

[Tijgertje1234]

Hoi allemaal,

Ik zou graag mijn verhaal hier kwijt willen, omdat ik er verder met niemand over kan praten. Mijn partner is verslaafd aan heroïne, ik wist dit toen ik een relatie met hem kreeg want hij is ook al 5 jaar mijn beste vriend. Hij beloofde toen aan mij dat hij snel zou stoppen, we zijn nu een half jaar verder en in het begin kon ik er nog wel mee om gaan. Maar nu merk ik pas hoe slopend het is voor onze relatie, we hebben veel ruzie en eerlijk gezegd ben ik doodongelukkig.

Hij gaat binnenkort wel met een arts praten zodat hij aan de methadon of iets anders kan, dus de eerste stap is gezet. Maar ik krijg het steeds moeilijker om ermee om te gaan.. Ik ben iemand die veel doet op een dag, veel onderneemt en werkt en studeert en hij doet niks. Momenteel zit ik in het gips en ben ik totaal van hem afhankelijk, ik kan geen auto rijden en dus nergens naartoe.

Hij gaat om 6 u in de ochtend naar bed en komt er dan in de avond uit, we hebben niets aan onze dag samen en het interesseert hem niet zoveel meer. Eerst wilde hij nog veel met me doen, maar nu is het alleen maar liggen in bed of in de bank. Op dit punt is de relatie voor mij niet leuk meer, ook al is hij super lief voor me en hou ik heel veel van hem. Ik wil hem ook niet nu laten vallen net voordat hij gaat stoppen want ik weet dat hij gaat stoppen om een toekomst met mij te hebben, en wil hem ook echt steunen. Maar ik weet niet hoe ik er nog goed mee om kan gaan, mijn geduld is op en ben constant geïrriteerd en verdrietig. Als ik dit bij hem aankaart, of vraag om een beetje op tijd uit bed te komen (1 uur is dan voor hem op tijd) dan neemt hij me niet serieus en zegt hij alleen maar dat ik geduld moet hebben en het straks beter wordt.

Ik weet ook wel dat ik hem nu gewoon ff moet laten totdat hij gaat stoppen, maar vind het lastig. Ik kan er ook met niemand over praten omdat hij niet wil dat mensen het weten.

 

[Mindless]

Dat klinkt niet zo best. Ik heb gezien hoe een dierbaar iemand in een dergelijke relatie zat, al betrof het daar alcohol en wiet (in extreme hoeveelheden). Mijn advies: stop hier zo gauw mogelijk mee. Wat de niet-gebruikende partner meestal lijkt te denken, is dat zijn/haar partner hem/haar nodig heeft. Ondanks dat diegene dat kan denken, hoeft dat niet zo te zijn. Mensen moeten soms om onbegrijpelijke redenen door iets heen. Sommige mensen moeten naar rock-bottom. Je kan zulke mensen ook niet overhalen om te stoppen, dat kunnen ze alleen zelf. Waar zo'n "relatie" dan vaak op uitdraait is dat de de ene dan voor de ander gaat zorgen als een soort moeder, terwijl de ander helemaal afhankelijk wordt. Ondanks alle goede bedoelingen help je iemand hier niet mee en kun je zelfs zijn/haar levensstijl in stand houden.

En uiteindelijk is het toch gewoon simpel: ben jij gelukkig met deze situatie? Soms is het niet goed om alles teveel te gaan lopen afwegen. Houdt iemand je tegen gelukkig te zijn, dan is het tijd om op te stappen. Dit is echt niet egoïstisch mocht je dat misschien denken. Hoe gaat samen ongelukkig zijn wie dan ook helpen? Je richten op de kleine dingetjes die positief zijn om de relatie in stand te houden is ook niet handig. Deze dingen vallen vaak in het niet bij al het leed dat zo'n relatie veroorzaakt. Zo denk ik erover.

 

[Tijgertje1234]

Ik wil hem wel een kans geven om te stoppen, ik merk ook aan hem dat hij wil stoppen omdat hij steeds meer lichamelijke klachten krijgt en er echt klaar mee is. Ik heb hem wel duidelijk gemaakt dat ik het niet lang meer volhoud en dat hij echt binnenkort met dat programma bij die arts moet beginnen, anders ga ik wel bij hem weg.

Ik hoop echt dat hij het doorzet anders is het wel einde relatie, hoe pijnlijk dat ook is. Heb met mijn ex hetzelfde meegemaakt met blowen en ben daar jaren mee doorgegaan

 

[simonsnel]

Stop er gewoon mee. Ook al stopt hij tijdelijk met gebruiken, heb je enig idee hoe groot de kans is dat hij een terugval krijgt? Het is belangrijk voor jou dat je nu gelukkig bent en niet over een tijdje wanneer hij er aan toe is om te stoppen met gebruiken.

Je zit in het gips en hij is niet eens in staat om voor je te zorgen. Is dat het type persoon waar jij je leven mee wil delen?

 

[Naname]

Beste

Toen ik 12 jaar was begon ik met heroïne en moet zeggen mijn leven is er niet beter op geworden.
Mijn leven ging aan een zijden draadje en hebben me er nog door gekregen.
Heb in verschillend ziekenhuizen geweest .
De drang naar hero is er nog altijd. Heb alles wat een mens zou willen .
Woon nu alleen maar lukt voor geen meter.
Heb geen vrienden en heb niks van sociale contacten behalve op het werk .
Je draagt dat mee en word echt moeilijk om nog zonder muts buiten te komen zonder raar bekeken te worden.
Het word er niet beter op echt geloof me .
Als advies STOP die relatie , je word er zelf niet beter van !!

Mvg

 

[MDMAap]

Je draagt dat mee en word echt moeilijk om nog zonder muts buiten te komen zonder raar bekeken te worden.

Sorry dat ik een oude thread ophaal, maar weet iemand wat hiermee bedoeld wordt?

 

[Langspeelplaat]

Sorry dat ik een oude thread ophaal, maar weet iemand wat hiermee bedoeld wordt?

Volgens mij wilde de betreffende poster duidelijk maken dat het afkicken van heroïne geen pretje is en dat de afkickverschijnselen een regelrechte hel zijn. De afkickverschijnselen waren blijkbaar zo heftig dat de poster geneigd was een muts op te zetten als ie naar buiten ging, ongeacht het weer. Wat natuurlijk rare gezichten oplevert als het hartje zomer is bijvoorbeeld.

Iets anders kan ik er ook niet van maken.

 

[MDMAap]

De afkickverschijnselen waren blijkbaar zo heftig dat de poster geneigd was een muts op te zetten als ie naar buiten ging, ongeacht het weer.

Daar heb ik ook aan zitten denken maar dat matcht niet met de afkickverschijnselen. Ik denk namelijk niet dat een muts je daarbij helpt.

Ik heb ze zelf namelijk ook gehad na een lange periode van opiatenmisbruik. Dat was voornamelijk erge (gewrichts)pijn, onrust, overgeven, diarree en slaap problemen. In z'n geheel inderdaad geen pretje.

Wellicht haaruitval door langdurig slechte voeding? Anyway, ben benieuwd wat jullie denken.

 

[Langspeelplaat]

Koude rillingen en griepverschijnselen zijn toch een bekend probleem bij het afkicken van opiaten?

 

[Raver]

Sterkte!

Ik ga in herhaling treden als ik je advies ga geven.

 

[De Dunne]

Hoe is het nou @Tijgertje1234?

 

[Modepop2]

Hoi allemaal,

Ik zou graag mijn verhaal hier kwijt willen, omdat ik er verder met niemand over kan praten. Mijn partner is verslaafd aan heroïne, ik wist dit toen ik een relatie met hem kreeg want hij is ook al 5 jaar mijn beste vriend. Hij beloofde toen aan mij dat hij snel zou stoppen, we zijn nu een half jaar verder en in het begin kon ik er nog wel mee om gaan. Maar nu merk ik pas hoe slopend het is voor onze relatie, we hebben veel ruzie en eerlijk gezegd ben ik doodongelukkig.

Hij gaat binnenkort wel met een arts praten zodat hij aan de methadon of iets anders kan, dus de eerste stap is gezet. Maar ik krijg het steeds moeilijker om ermee om te gaan.. Ik ben iemand die veel doet op een dag, veel onderneemt en werkt en studeert en hij doet niks. Momenteel zit ik in het gips en ben ik totaal van hem afhankelijk, ik kan geen auto rijden en dus nergens naartoe.

Hij gaat om 6 u in de ochtend naar bed en komt er dan in de avond uit, we hebben niets aan onze dag samen en het interesseert hem niet zoveel meer. Eerst wilde hij nog veel met me doen, maar nu is het alleen maar liggen in bed of in de bank. Op dit punt is de relatie voor mij niet leuk meer, ook al is hij super lief voor me en hou ik heel veel van hem. Ik wil hem ook niet nu laten vallen net voordat hij gaat stoppen want ik weet dat hij gaat stoppen om een toekomst met mij te hebben, en wil hem ook echt steunen. Maar ik weet niet hoe ik er nog goed mee om kan gaan, mijn geduld is op en ben constant geïrriteerd en verdrietig. Als ik dit bij hem aankaart, of vraag om een beetje op tijd uit bed te komen (1 uur is dan voor hem op tijd) dan neemt hij me niet serieus en zegt hij alleen maar dat ik geduld moet hebben en het straks beter wordt.

Ik weet ook wel dat ik hem nu gewoon ff moet laten totdat hij gaat stoppen, maar vind het lastig. Ik kan er ook met niemand over praten omdat hij niet wil dat mensen het weten.

Het is een regelrechte ramp om een verslaafde partner te hebben,ik weet waar ik over praat.
Het is onbegonnen werk en als je niet uit kijkt word je meegezogen in die verslaving,mijn advies is..stop met die relatie het gaat je alleen erg veel verdriet en pijn en ellende opbrengen...

 

[Theundertaker]

Je kiest voor een partner die 5 jaar lang verslaafd is aan de heroine?
Je had het al kunnen weten maar je wou het op de harde manier leren..
Dit is een echte verslaving een hele vieze..