Beste DF'ers. Ik zie zo weinig Trip reports over pep...terwijl de meeste mensen die het gebruikt hebben weten dat het moment van inslag even kosmisch en absurd kan zijn als bijvoorbeeld acid of paddo's. Daarom hier een kort live reportje van het moment dat hij net erin zat 
Enjoy en laat maar weten wat je er van vind
''Net 2 dikke lijnen pep naar binnen gehaald…en het enige wat ik even kan is schrijven. Ik heb op dit moment niemand om mee te praten of nergens om te dansen…vandaar dat ik mijn rush even hierin verwerk.
Het eerste gevoel wat er boven komt is onvoorwaardelijke vrolijkheid. Spontaniteit. Normaal heb ik dit al, maar nu x100. Zin om met iedereen te praten die je ziet. Interesse in alles. Een gevoel wat je normaal bij iemand hebt als je meer van diegene wilt en hij geeft je eindelijk aandacht.
Stel je voor dat je iemand tegenkomt die je al jaren leuk vind (verliefd) maar hij of zei nooit aandacht aan jou heeft geschonken. Dan…ineens komt diegene naar je toe om eens te kletsen. DAT gevoel. Zin om alles met diegene te bespreken. Maar nu maakt het niet uit wie. :P
Ook is het nu een wirwar in mijn hoofd met ideeën. Dingen die ik nu kan doen. Maar het gevoel wat mij nu het meeste bekruipt is teleurstelling. Teleurstelling in het feit dat DEZE rush maar een uur of wat duurt…en daarna erbij moet nemen om hetzelfde te ervaren. En DAT ik nou juist niet mogelijk. Slapen is namelijk nog ietsje fijner dan deze rush. Een echte goeie nachtrust gaat boven alles.
Het simpele feit dat ik dit blaadje nu zit vol te schrijven zegt al genoeg. Zonder te denken knetter ik de toetsen van mijn toetsenbord in en komen er woorden op het beeldscherm.
Ik denk op dit moment aan alles. Aan mijn vriendin, aan m’n beste vriend en tevens ervaringsgenoot, aan de planning voor het weekend, aan alle mooie dingen in het leven…en ook stiekem een beetje aan WoW. Het meest vreselijke maar leuke spel wat er op deze wereld bestaat.
Ja…pep….wat ben jij toch een vreselijk leuk iets.''
Enjoy en laat maar weten wat je er van vind
''Net 2 dikke lijnen pep naar binnen gehaald…en het enige wat ik even kan is schrijven. Ik heb op dit moment niemand om mee te praten of nergens om te dansen…vandaar dat ik mijn rush even hierin verwerk.
Het eerste gevoel wat er boven komt is onvoorwaardelijke vrolijkheid. Spontaniteit. Normaal heb ik dit al, maar nu x100. Zin om met iedereen te praten die je ziet. Interesse in alles. Een gevoel wat je normaal bij iemand hebt als je meer van diegene wilt en hij geeft je eindelijk aandacht.
Stel je voor dat je iemand tegenkomt die je al jaren leuk vind (verliefd) maar hij of zei nooit aandacht aan jou heeft geschonken. Dan…ineens komt diegene naar je toe om eens te kletsen. DAT gevoel. Zin om alles met diegene te bespreken. Maar nu maakt het niet uit wie. :P
Ook is het nu een wirwar in mijn hoofd met ideeën. Dingen die ik nu kan doen. Maar het gevoel wat mij nu het meeste bekruipt is teleurstelling. Teleurstelling in het feit dat DEZE rush maar een uur of wat duurt…en daarna erbij moet nemen om hetzelfde te ervaren. En DAT ik nou juist niet mogelijk. Slapen is namelijk nog ietsje fijner dan deze rush. Een echte goeie nachtrust gaat boven alles.
Het simpele feit dat ik dit blaadje nu zit vol te schrijven zegt al genoeg. Zonder te denken knetter ik de toetsen van mijn toetsenbord in en komen er woorden op het beeldscherm.
Ik denk op dit moment aan alles. Aan mijn vriendin, aan m’n beste vriend en tevens ervaringsgenoot, aan de planning voor het weekend, aan alle mooie dingen in het leven…en ook stiekem een beetje aan WoW. Het meest vreselijke maar leuke spel wat er op deze wereld bestaat.
Ja…pep….wat ben jij toch een vreselijk leuk iets.''
