Een kunsttijdschrift (Metropolism) besteedde enkele jaren geleden aandacht aan traagheid en schreef ook over de drug van de traagheid: heroïne. Het volgende citaat stamt uit het artikel van Fred de Vries, ik wil het jullie niet onthouden. Ik vind het prachtig.
Eind negentiende eeuw werd het door het Duitse Farmaceutische bedrijf Bayer als legale pijnstiller op de markt gebracht onder de merknaam Heroïne.
De drug ontsluit opgesloten delen van de hersenen en verruimd zo de geest. Een kleine dosis vergroot het zelfvertrouwen en geeft de gebruiker het gevoel van empathie met zijn omgeving. Grotere doses brengen hem in een wakende droomtoestand en hebben een hallucinerend effect. De drug werkt als een stolp, die de gebruiker afschermt en beschermd tegen zijn omgeving en hem naar een andere tijdruimtematrix transporteert, de atmosfeer van traagheid........
.... heroïne is de dood. na het baarmoederachtige geluksgevoel van de eerste jaren is er geen weg meer terug. Mefisto neemt je grinnikend bij de hand. ‘Na vier, vijf jaar wacht het inferno, geloof je werkelijk dat je in de hel bent”, zegt muzikant John. ‘je hebt nog maar 1 wens: dope, al het andere is triviaal, stompzinnig. Je wordt heel blasé ten aanzien van het leven, ten aanzien van alles. Je verliest je passie om te leven, om te scheppen, je passie voor seks.
Eind negentiende eeuw werd het door het Duitse Farmaceutische bedrijf Bayer als legale pijnstiller op de markt gebracht onder de merknaam Heroïne.
De drug ontsluit opgesloten delen van de hersenen en verruimd zo de geest. Een kleine dosis vergroot het zelfvertrouwen en geeft de gebruiker het gevoel van empathie met zijn omgeving. Grotere doses brengen hem in een wakende droomtoestand en hebben een hallucinerend effect. De drug werkt als een stolp, die de gebruiker afschermt en beschermd tegen zijn omgeving en hem naar een andere tijdruimtematrix transporteert, de atmosfeer van traagheid........
.... heroïne is de dood. na het baarmoederachtige geluksgevoel van de eerste jaren is er geen weg meer terug. Mefisto neemt je grinnikend bij de hand. ‘Na vier, vijf jaar wacht het inferno, geloof je werkelijk dat je in de hel bent”, zegt muzikant John. ‘je hebt nog maar 1 wens: dope, al het andere is triviaal, stompzinnig. Je wordt heel blasé ten aanzien van het leven, ten aanzien van alles. Je verliest je passie om te leven, om te scheppen, je passie voor seks.
