Purplext
Badass junkie
Je bent dus ook nog eens dyslectisch?
poll: ben je neurodivers of neurotypisch of...? adhd, bipolair, autisme, dyslexie etc
- Onderwerp starter debkb
- Startdatum
Purplext
Badass junkie
Jij bent nummer 8, alsjeblieft, graag gedaan hoor. Fijne dag!
Trouwens, Mensa is een club voor hoog intelligente mensen. Hoogbegaafd is iets anders als hoog intelligent. Even voor de duidelijkheid.
Rivalrie
Badass junkie
Dat zou heel goed kunnen. Het zit wel in de familie
Purplext
Badass junkie
Dat Mensa ding is duidelijk wel een ego iets. Willen behoren tot de 2% slimste mensen van de wereld en er bewijs voor willen hebben.
Het is maar wat je slim zijn noemt hè?
Rivalrie
Badass junkie
Redelijk goed is niet heel goed. Als je de test goed had gemaakt dan stond er uitstekend.
Purplext
Badass junkie
Niet getreurd, zelfinzicht is ook een groot goed.Yup ik heb gefaald
Ben ik toch gewoon minderwaardig...
Rivalrie
Badass junkie
Waarom zou je persee hoogbegaafd willen zijn?Yup ik heb gefaald
Ben ik toch gewoon minderwaardig...
Als je verder geen sterk gevoel van zelfwaarde hebt denk ik?
Jezelf willen bewijzen tegenover anderen en jezelf.
Of gewoon competitie drang. Willen 'winnen'.
Purplext
Badass junkie
Bij het persé willen zijn misschien wel ja.
Maar als je het gewoon bent, waarom zou je het dan persé niet willen zijn? Het is maar een onderdeel van je, net als man zijn bijvoorbeeld.
Nog even twee plaatjes ter verduidelijking voor de mensen die hoog intelligent verwarren met hoogbegaafd zijn om even simpel weer te geven wat de pijlers zijn:
Purplext
Badass junkie
Alsof hoogbegaafd zijn 'winnen' is... Het maakt je niks 'meer' dan een ander, tevens kleven er behoorlijk wat nadelen aan in deze maatschappij. Het is maar wat je 'winnen' noemt...
Klopt natuurlijk. Je bent hoe je bent.
Dat omschrijft mij toch wel heel erg...
Nee, zo bedoelde ik het niet...
Ik doelde meer op het doen van zo'n Mensa test om te kijken of je bij de "2%" hoort. Dat komt toch vaak vanuit een competitie drang. Dat zit in de mens. Als we een spelletje spelen willen we ook winnen.
Hoogbegaafdheid is zoals gezegd echt niet makkelijk.
@De Nachtzuster
Die afbeeldingen die je daar geeft lijken mij ook een stuk veelzeggender voor bepalen van eventuele hoogbegaafdheid dan de twee criteria die @Mrloverdj gaf. Het kijkt veel breder naar verschillende aspecten van iemand. Of ik begrijp die post gewoon echt niet. Ik ben benieuwd naar opheldering.
Die afbeeldingen die je daar geeft lijken mij ook een stuk veelzeggender voor bepalen van eventuele hoogbegaafdheid dan de twee criteria die @Mrloverdj gaf. Het kijkt veel breder naar verschillende aspecten van iemand. Of ik begrijp die post gewoon echt niet. Ik ben benieuwd naar opheldering.
Proxima
Badass junkie
Toen ik 10 was had ik vaak problemen op school. Ik werd snel agressief en weigerde regelmatig om mee te doen met in mijn ogen "rare" groepsactiviteiten.
Ook weigerde ik vaak om mijn opdrachten af te maken (ik vond het bijvoorbeeld dom dat als je iets begreep dat je het vervolgens nogmaals 10x moest doen in een net iets andere vorm) en had ik een eigen moreel kompas waarvan echt niet werd uitgeweken.
Kortom ik verveelde me dood op school en door de frustratie daarvan werd ik regelmatig agressief.
Mijn lerares dacht hierdoor dat ik dom was en wellicht speciaal onderwijs nodig had en daarom liet ze me psychologisch testen.
De psychologe die de testen afnam was gelukkig een hele geduldige dame met veel ervaring op dat vlak, iets wat wel nodig was voor die aparte kleine Proxima.
Nadat alle testen waren afgenomen (het waren een aantal sessies) kwam daar dan uiteindelijk de uitslag: ik was hoogbegaafd!
Die uitslag paste totaal niet in het beeld dat die lerares van mij had en helaas is er daardoor uiteindelijk niet veel mee gedaan.
Gelukkig kreeg ik de jaren daarna een betere lerares waardoor ik veel meer mijn eigen tempo kon volgen.
Ook weigerde ik vaak om mijn opdrachten af te maken (ik vond het bijvoorbeeld dom dat als je iets begreep dat je het vervolgens nogmaals 10x moest doen in een net iets andere vorm) en had ik een eigen moreel kompas waarvan echt niet werd uitgeweken.
Kortom ik verveelde me dood op school en door de frustratie daarvan werd ik regelmatig agressief.
Mijn lerares dacht hierdoor dat ik dom was en wellicht speciaal onderwijs nodig had en daarom liet ze me psychologisch testen.
De psychologe die de testen afnam was gelukkig een hele geduldige dame met veel ervaring op dat vlak, iets wat wel nodig was voor die aparte kleine Proxima.
Nadat alle testen waren afgenomen (het waren een aantal sessies) kwam daar dan uiteindelijk de uitslag: ik was hoogbegaafd!
Die uitslag paste totaal niet in het beeld dat die lerares van mij had en helaas is er daardoor uiteindelijk niet veel mee gedaan.
Gelukkig kreeg ik de jaren daarna een betere lerares waardoor ik veel meer mijn eigen tempo kon volgen.
Proxima
Badass junkie
Niet begrepen worden, niet je interesses kunnen delen met veel mensen. Het is zeker niet altijd leuk en het voelt vaak eenzaam aan.
Als je echter iemand tegenkomt die hetzelfde is dan is dat een feest van herkenning.
Purplext
Badass junkie
Wat is er off-topic volgens jou?
Ik lees wat gesteggel over wel of geen hooggevoeligheid etc. Volgens mij is dat niet de bedoeling van ts zijn topic of ik heb het niet goed begrepen
Misschien ben ik te kritisch hoor. Ben ook wat kribbig door de warmte. No offence
@De Nachtzuster
Die afbeeldingen die je daar geeft lijken mij ook een stuk veelzeggender voor bepalen van eventuele hoogbegaafdheid dan de twee criteria die @Mrloverdj gaf. Het kijkt veel breder naar verschillende aspecten van iemand. Of ik begrijp die post gewoon echt niet. Ik ben benieuwd naar opheldering.
Het cluster van kenmerken dat daar staat, kan bij veel andere 'manieren van zijn' (ik wil niet stoornissen of labels zeggen, want hoogsensitiviteit is dat bijvoorbeeld gewoon niet) bestaan dan alleen bij hoogbegaafdheid. Hier zullen veel mensen zich in herkennen.
Het meten van het concept intelligentie is echt enorm complex en het is bij mijn weten nog altijd niet goed duidelijk binnen de gedragswetenschappen hoe we dat precies moeten doen. Men probeert te zoeken naar de meest betrouwbare manier - want dat doen we nu eenmaal in de wetenschap - en daarvoor wordt IQ aangehouden, maar daar zitten zoals bekend allerlei haken en ogen aan. Ik ben hier (maar dat is mijn mening, niet die van psychologen algemeen wellicht) zéér kritisch over. Ik snap dat het meten van IQ nodig is en ik sta er volledig achter dat hoogbegaafde kinderen al op jonge leeftijd alle steun moeten krijgen, net als de zwakker begaafden, maar hoe dit allemaal vastgesteld en gemeten moet worden, dat vind ik een erg lastige kwestie.
Feit is wel dat het concept IQ normaal verdeeld is binnen de bevolking, en dat het aantal mensen dat je hoort beweren/roepen dat ze hoogintelligent dan wel hoogbegaafd zijn véle (maar dan ook echt véle) malen hoger is, dan wat je op basis van die bestaande IQ-verdeling zou mogen verwachten.
(En het aantal mensen dat beweert laagbegaafd te zijn, lager...) Persoonlijk vind ik de manier waarop iemand redeneert, denkt, zich uitdrukt, met je in gesprek gaat, interacteert, luistert, deelt... vaak meer zeggend over iemands intelligentie, en ook al vrij snel... maar dat is natuurlijk niks meetbaars; voor mij is het dus maar de vraag of een dergelijk complex begrip überhaupt in één of andere maat samen te vatten is.
@De Dunne: Sorry, zal nu stoppen met off-topic lullen.
Purplext
Badass junkie
Ik vind dat dit ook geldt voor veel labels in bijvoorbeeld de DSM V. (editie 5; dat betekent dat er vier voorgaande edities waren en dus onderhevig aan de tijd. De wetenschappelijke standpunten veranderen nogal vaak ook).
Tja, etiketten, stempels, diagnoses en frames om mensen in- of uit te sluiten in bedachte hokjes die niet bestaan, voor mij hoeft dit ook niet persé. Ieder mens is uniek, dat is toch wel een aanname die ik durf te doen!
Ja, klopt. Diagnosticeren is heel moeilijk. Labels kunnen verschillende voordelen hebben (voor velen een bevrijding door meer begrip voor jezelf en de dingen waarin je je je hele leven onbegrepen en misplaatst hebt gevoeld, en het in een vroeg stadium daignosticeren en behandelen aan de hand van 'protocollen' kan kostbare behandeltijd schelen, om er maar twee te noemen) maar er zijn ook vele nadelen. Stigma's, vooral die zijn vreselijk in het geval van psychiatrische aandoeningen. Bij de ene aandoening meer dan de ander. (Leg maar eens uit dat je schizofrenie hebt, bij wijze van spreken, dat maakt toch al een hoop meer los bij mensen dan wanneer je vertelt dat je hoogbegaafd bent of ADHD hebt.) En zeker, de DSM is extreem onderhevig aan de tijd door veranderende inzichten. Iets wat ook niet te voorkomen is. Dat maakt het een super interessant vakgebied maar ook één waar altijd aan geschaafd en over gediscussieerd zal blijven worden. De uniekheid van de mens laat zich niet vatten in keiharde wetenschap.
Mappie88
Bewuste gebruiker
Van wat ik op mn werk meekrijg is dat een reden kan zijn dat sommige 'stempels'(even oneerbiedig gezegd) fijner zijn om te krijgen dan anderen. Dan is er niet zo veel 'mis' met je maar ben je gewoon heel slim (is de gedachtengang vaak zegmaar).
Ik heb geen diagnoses, ben zover ik weet neurotypisch. Mn partner is niet neurotypisch (ASS)
Mappie88
Bewuste gebruiker
Ja, klopt. Diagnosticeren is heel moeilijk. Labels kunnen verschillende voordelen hebben (voor velen een bevrijding door meer begrip voor jezelf en de dingen waarin je je je hele leven onbegrepen en misplaatst door hebt gevoeld, en het in een vroeg stadium daignosticeren en behandelen aan de hand van 'protocollen' kan kostbare behandeltijd schelen, om er maar twee te noemen) maar er zijn ook vele nadelen. Stigma's, vooral die zijn vreselijk in het geval van psychiatrische aandoeningen. Bij de ene aandoening meer dan de ander. (Leg maar eens uit dat je schizofrenie hebt, bij wijze van spreken, dat maakt toch al een hoop meer los bij mensen dan wanneer je vertelt dat je hoogbegaafd bent of ADHD hebt.) En zeker, de DSM is extreem onderhevig aan de tijd door veranderende inzichten. Iets wat ook niet te voorkomen is. Dat maakt het een super interessant vakgebied maar ook één waar altijd aan geschaafd en over gediscussieerd zal blijven worden. De uniekheid van de mens laat zich niet vatten in keiharde wetenschap.
True. Sommige diagnoses zijn veel meer algemeen geaccepteerd en leveren minder stigma op dan anderen.
Er is gelukkig wel een kleine shift gaande naar beschrijvend diagnosticeren, blijft alleen lastig ivm vergoedingen.
Veel labels zeggen hoeveel er "mis" met je is ten opzichte van de maatschappij.
En dat in gedachte houdend vind ik dit citaat wel heel sprekend:
Mappie88
Bewuste gebruiker
Ook vooral met hoe je zelf ervaart te functioneren in de maatschappij denk ik. En de ernst en aard van je klachten. Mensen die het niet als lastig ervaren laten zich over algemeen niet vrijwillig diagnosticeren.
debkb
Belezen gebruiker
Lieve mensen,
wees mild voor elkaar
het lijkt me een goed gesprek om te voeren en niemand heeft er waarschijnlijk veel ervaring mee om dat op een forum te doen. Verder mag iedereen het topic kapen op een manier die hem of haar of hen goed lijkt...
Vind het heel tof dat jullie zo openhartig zijn! Nu geen tijd voor meer X
Flualhamdulillam
Badass junkie
Heel goed punt! Het herkennen van bepaalde vormen van neurodiversiteit is heel lastig omdat het veelal gezien wordt als karaktereigenschappen. Nu ben ik daar niet principieel tegen, want ik ben zelf geen fan van meeste labels en stigma’s die ze creëeren. Ik vind het belangrijk om iemand gewoon te bekijken en waarderen als uniek individu, zonder de vooroordelen die ontstaan door labels.
Aan de andere kant is zo’n label een natuurlijk gevolg van een diagnose. Een diagnose kan enorm waardevol zijn, ik denk al helemaal wanneer je zonder diagnose neurodivers bent en daar dat niet direct als last ervaart.
Ik had me nooit echt met hoogbegaafdheid bemoeit en al helemaal niet geassocieerd. Ik heb enorm waardevolle gesprekken met een forumlid (thanks @De Nachtzuster ❤️) hierover (gehad). Terwijl ik allerlei informatie kreeg en opzocht vielen echt enorm veel van mijn karaktereigenschappen op z’n plek. Sommige van karaktereigenschappen ervaarde ik zeker wel als negatief, maar goed je leeft er natuurlijk altijd al mee en ik heb echt nooit de associatie gelegd tussen mijn doen & laten en hoogbegaafdheid. Dat komt omdat ik nooit heb gedacht dat er iets ‘anders’ aan mij zou kunnen zijn.
Je bent natuurlijk zoals je bent en een diagnose verandert daar niks aan. Wat het wel doet is de mogelijkheid geven om jezelf en je gedachtegang beter te begrijpen! Dit biedt vaak wat meer rust en zekerheid. Daarnaast, misschien het belangrijkste wel, kan je na een diagnose gepaste hulp zoeken! Niet per se omdat je noodzakelijk hulp nodig hebt, maar om het beste uit jezelf te kunnen halen. Hoogbegaafdheid wordt veel gezien als ‘super slim’ zijn, maar dit is echt veel te kort door de bocht!
Ik ben niet gediagnosticeerd maar ga vandaag even uitzoeken waar ik me kan laten testen op hoogbegaafdheid. Met enige regelmaat baal ik flink van de manier waarop ik met sommige dingen om ga, ik kon gewoon nooit plaatsen waarom ik moeite had in sommige aspecten van mijn leven. Ik hoop dat dit het een en ander duidelijk gaat maken voor mij! Ik heb hoge ambities en wil deze waarmaken, dus ik kan wel hulp gebruiken 😁
Nee dat is waar.
Zelf ervaar ik er (wat ik dan ook "heb") wel veel last van in de zin dat ik anders ben dan de meeste mensen om me heen. Ik ben ook erg autonoom (precies wat daar staat op die afbeelding van @De Nachtzuster hierboven) en werk liever zelfstandig aan mezelf. Het liefst leer ik zelf wat ik beter kan doen, maar tegelijk zie ik ook wat er verontrustend diep mis is met onze maatschappij en wil ik mezelf zeker niet zonder meer aanpassen om daar maar meer aansluiting mee te vinden. (Vandaar dat ik ook zo achter dat citaat hierboven sta) Dan maar meer een outsider, daar kan ik prima mee leven.
Een eventuele officiële diagnose zou mij denk ik niets verder helpen. Ik ben wie ik ben en dat is in geen hokje te stoppen. Mijn persoonlijkheid is ook heel erg gericht op persoonlijke vrijheid, daarom ben ik ook zo fel wanneer mensen/regeringen daar aan zitten. Ik wil zeker mezelf verbeteren maar dan op mijn voorwaarden en eventueel naar voorbeeld van mensen die mij inspireren. Daarom had ik ook zo'n hekel aan school: het wordt je voorgekauwd, je moet maar hetzelfde als ieder ander doen. Dingen die mij niet interesseren kan ik bijna niet doen.
Laatst bewerkt:
Mappie88
Bewuste gebruiker
Even volledig random maar zoals jij je nu beschrijft lijk je echt heel erg op mijn partner qua karakter haha.
Maar ik begrijp wat je bedoelt, het kost denk ik wel veel kracht om zo volledig je eigen spoor te trekken. Denk dat veel mensen die de aansluiting ook niet voelen zich misschien ook wel minder vd maatschappij zouden willen aantrekken maar dat best lastig vinden. Voor hen kan hulp wel prettig zijn.
Wat 5-ReMI-DMT beschrijft vind ik daarom ook mooi (en voor mij ook wel de essentie van therapie) hulp zoeken om jezelf beter te leren kennen en daardoor meer rust en zekerheid vinden (om te doen waar je je zelf goed bij voelt). Dat je met jezelf door een deur kan en je plek kan vinden is aan einde vd dag prettigste
.
Rivalrie
Badass junkie
Naast autisme is ADHD ook een misdiagnose die we bij Praktijk Hoogbegaafd vaak zien bij hoogbegaafde kinderen. Bij kinderen die problemen hebben met hun concentratie en/of hyperactief zijn, wordt al vaak gedacht aan ADHD. Rusteloosheid, onoplettendheid, erg energiek zijn of dagdromen zijn zaken die bij hoogbegaafde kinderen vaak voorkomen en tevens allemaal kenmerken zijn van ADHD. In de DSM-5 staan zeventien kenmerken van ADHD, onderverdeeld onder de categorieën onoplettendheid en hyperactiviteit/impulsiviteit. Er moeten tenminste zes symptomen voorkomen in beide categorieën om ADHD vast te kunnen stellen. Daarnaast moeten de verscheidene symptomen voor het twaalfde jaar aanwezig zijn, op twee of meer terreinen (school, thuis, werk, etc.) aanwezig zijn, duidelijk interfereren met het sociale, schoolse of beroepsmatige functioneren en de symptomen moeten niet verklaard kunnen worden vanuit een andere psychotische of psychische stoornis. ADD wordt in de DSM-5 niet genoemd. Er kan sprake zijn van ADHD met een overwegend onoplettend beeld (ADHD-I), overwegend hyperactief-impulsief beeld (ADHD-H) of een gecombineerd beeld (ADHD-C).
Onoplettendheid is een kenmerk van ADHD en wordt ook gezien bij hoogbegaafde kinderen in situaties waarin ze zich vervelen of ze aan het dagdromen zijn. Bij kinderen met ADHD wordt daarnaast vaak gezien dat ze hun aandacht niet bij een taak kunnen vasthouden. Dit gedrag komt ook bij hoogbegaafde kinderen voor als ze de relevantie van een taak niet inzien.
Kinderen met ADHD vinden het verder lastig om zich aan regels en aanwijzingen te houden. Hoogbegaafde kinderen stellen regels en tradities ter discussie. Daarnaast kunnen hoogbegaafde kinderen met een sterke sensorische intensiteit net als kinderen met ADHD snel afgeleid raken door externe prikkels. Verder is een kenmerk dat in de DSM wordt genoemd dat kinderen met ADHD niet reageren als er tegen hem of haar gesproken wordt. Hoogbegaafde kinderen kunnen door hun beeldende intensiteit zo sterk aan het dagdromen zijn en in hun eigen wereld zitten, waardoor ze niet hebben gehoord wat er gezegd werd en dus niet reageren. Verder wordt het niet uitvoeren van opdrachten ook als kenmerk van ADHD gezien. Hoogbegaafde kinderen vinden het bijvoorbeeld niet nodig om alle stappen op te schrijven of stellen een opdracht ter discussie. Op sociaal gebied kunnen ook problemen voorkomen. Kinderen met ADHD die zowel onoplettend als impulsief zijn, lijken vaak agressiever en zijn minder constant in hun contacten. Bij hoogbegaafde kinderen kan het voorkomen dat ze anderen te veel verbeteren, waardoor ze betweterig overkomen en hierdoor worden afgewezen. Ze vinden weinig aansluiting, omdat hun interesses en niveau van discussiëren niet overeen komen met die van hun leeftijdgenoten. Hierdoor kunnen beide kinderen afgewezen worden door leeftijdgenoten. Tot slot is er bij een aantal hoogbegaafde kinderen sprake van een psychomotorische intensiteit, waardoor ze veel energie hebben, snel praten en weinig behoefte hebben aan slaap. Met name bij deze kinderen is het risico op een misdiagnose groot. Deze symptomen kunnen dus bij zowel hoogbegaafde kinderen als kinderen met AHDH voorkomen. Het is daarom belangrijk om te kijken wat de oorzaak van dit gedrag is, omdat de behandeling van beide problemen heel anders is.
Onoplettendheid is een kenmerk van ADHD en wordt ook gezien bij hoogbegaafde kinderen in situaties waarin ze zich vervelen of ze aan het dagdromen zijn. Bij kinderen met ADHD wordt daarnaast vaak gezien dat ze hun aandacht niet bij een taak kunnen vasthouden. Dit gedrag komt ook bij hoogbegaafde kinderen voor als ze de relevantie van een taak niet inzien.
Kinderen met ADHD vinden het verder lastig om zich aan regels en aanwijzingen te houden. Hoogbegaafde kinderen stellen regels en tradities ter discussie. Daarnaast kunnen hoogbegaafde kinderen met een sterke sensorische intensiteit net als kinderen met ADHD snel afgeleid raken door externe prikkels. Verder is een kenmerk dat in de DSM wordt genoemd dat kinderen met ADHD niet reageren als er tegen hem of haar gesproken wordt. Hoogbegaafde kinderen kunnen door hun beeldende intensiteit zo sterk aan het dagdromen zijn en in hun eigen wereld zitten, waardoor ze niet hebben gehoord wat er gezegd werd en dus niet reageren. Verder wordt het niet uitvoeren van opdrachten ook als kenmerk van ADHD gezien. Hoogbegaafde kinderen vinden het bijvoorbeeld niet nodig om alle stappen op te schrijven of stellen een opdracht ter discussie. Op sociaal gebied kunnen ook problemen voorkomen. Kinderen met ADHD die zowel onoplettend als impulsief zijn, lijken vaak agressiever en zijn minder constant in hun contacten. Bij hoogbegaafde kinderen kan het voorkomen dat ze anderen te veel verbeteren, waardoor ze betweterig overkomen en hierdoor worden afgewezen. Ze vinden weinig aansluiting, omdat hun interesses en niveau van discussiëren niet overeen komen met die van hun leeftijdgenoten. Hierdoor kunnen beide kinderen afgewezen worden door leeftijdgenoten. Tot slot is er bij een aantal hoogbegaafde kinderen sprake van een psychomotorische intensiteit, waardoor ze veel energie hebben, snel praten en weinig behoefte hebben aan slaap. Met name bij deze kinderen is het risico op een misdiagnose groot. Deze symptomen kunnen dus bij zowel hoogbegaafde kinderen als kinderen met AHDH voorkomen. Het is daarom belangrijk om te kijken wat de oorzaak van dit gedrag is, omdat de behandeling van beide problemen heel anders is.
Mappie88
Bewuste gebruiker
Jep, en onrust die soms aan adhd toegewezen wordt kan ook verklaart worden door neurose soms. Het is een slippery slopeVoordat iedereen denkt hoogbegaafd te zijn.... ADHD heeft veel van dezelfde eigenschappen
.Flualhamdulillam
Badass junkie
@Mindless Snap ik! Sommige mensen hebben helemaal geen behoefte aan externe hulpverlening, of hebben het simpelweg niet nodig. Aan alles wat ik van je lees op het forum heb ik de indruk dat dit ‘zelfstandig werken aan mezelf’ jou prima af gaat 😁. In dat aspect kan ik me ook goed vinden in wat je zegt, ook over school trouwens.
Veruit de meeste kennis die ik gebruik om mijn leven en visie vorm te geven heb ik helemaal zelf geleerd. School is hierin vast een belangrijke basis geweest, vooral op sociaal gebied. Maar ik heb eerlijk gezegd het idee dat het meeste wat ik moest doen op school mij niet bijster veel heeft geholpen in het vormen van die basis. Heb namelijk vanaf zo vroeg als ik me kan herinneren, tot en met mijn eindexamens, geen f*ck uitgevoerd... Wil hier echt absoluut niet arrogant mee overkomen maar ik heb mijn havo-examen afgerond met een 8 gemiddeld en ik heb de hele week Fortnite gespeeld... Als ik soms terugkijk baal ik er enorm van dat ik (naast natuurkunde en andere bèta vakken) zo weinig inzet heb getoond. Maar ik zou het nu nog steeds moeilijk vinden (doe sinds pas geen opleiding meer, zegt ook wat) en daar hoop ik gewoon hulp voor te kunnen krijgen.
‘T is áltijd bedoeld als compliment natuurlijk, maar ik werd(in mindere mate word) altijd een beetje ongelukkig als mij op school, thuis of bij vrienden werd verteld: ‘jij bent echt slim! Je gaat het ver schoppen’. Zo heb ik het namelijk nooit ervaren... Mijn brede interesses en kennis zorgen in mijn hoofd alleen maar voor onzekerheid over mijn toekomst. Maar ik vind het leuk om met mensen te discussiëren en mensen wat bij te brengen, daar is het dan wel enigzins goed voor denk ik. Maar ja, daarmee vind ik later moeilijk een baan...
Lieske
Bewuste gebruiker
Ja, dit dus. Ik denk dat ik ‘gewoon’ neurotypisch’ ben maar sinds ik weet ik dat ik hooggevoelig ben valt er enorm veel op z’n plek.
Ik weet daarom nu dat ik niet ‘raar’ ben maar dingen gewoon anders verwerk. Het is een verrijking in mijn leven. Alhoewel ik nog steeds struggle hoe dit in mijn level toe te passen, ervaar ik wel rust. Het heeft mijn spirituele kant geopend en ergens voel ik dat daar mijn way to go ligt.
Alhoewel, hooggevoeligheid is geen diagnose en mijn therapeut ‘gelooft’ daar helaas niet in. Gelukkig krijg ik binnenkort meer gepaste therapie. Ik kom uit een verleden van recidiverende depressies, maar sinds mijn kennis over mijn eigen gevoeligheid kom ik niet meer zo diep in die depressie als ervoor.
Ik ben ook anti hokjes denken, maar ik zie hooggevoeligheid ook niet als een hokje maar meer als een persoonskenmerk.
Proxima
Badass junkie
Bij mij zorgde dat ervoor dat ik me pas volwassen begon te voelen toen ik de 40 gepasseerd was.
Daarvoor was er nooit echt een duidelijk gevoel van wat ik met mijn leven wilde, er was namelijk nog zoveel mogelijk en wat was nou het juiste om te doen? Zoveel opties!
Nu door schade en schande zie ik beter de verantwoordelijkheden in mijn leven en stuur ik aan op doelen waarvan ik denk dat ze het waard zijn.
Ik kan je hier heel goed in volgen! Hiermee komt er toch een soort presteerdruk op je te liggen. Maar aan de andere kant, het "ver schoppen" interesseert mij verder ook weer niets. Dat soort mensen die daar erg veel waarde aan hechten zijn vaak ook de types die dingen zeggen als "waar zie jij jezelf in 5 jaar?". Van die "carrière tijgers". Totaal niet het soort mensen waar ik goed mee om kan gaan. Dat soort praat vind ik ook dodelijk saai.
Maar... Wat je zegt, het is wel lastig als je niet goed voor ogen hebt wat je nou echt wilt doen.Voor mij kwam die spiritualiteit eerst en het was ook dat wat ervoor zorgde dat ik mezelf kon beginnen te accepteren en daardoor ook gauw begreep dat hulp van anderen altijd tot een bepaalde mate oppervlakkig zal zijn en de echte antwoorden diep in mezelf liggen. Dat betekent niet dat hulp op bepaalde niveau's nooit nuttig kan zijn natuurlijk.
Hooggevoeligheid hoeft niet per se als hokje gezien te worden nee. Misschien moeten we van deze dingen ook gewoon geen zelfstandige naamwoorden maken.
Een ADHD'er of een autist bijvoorbeeld, dat maakt het meteen al iets dat je bént, niet slechts wat je hebt. Taal is krachtig...