poll: ben je neurodivers of neurotypisch of...? adhd, bipolair, autisme, dyslexie etc

[Flualhamdulillam]

Alhoewel, hooggevoeligheid is geen diagnose en mijn therapeut ‘gelooft’ daar helaas niet in.

Ja dat verbaast me niet. Je hersenen en al het andere wat invloed heeft op jou als persoon is haast oneindig complex... Ook professionals kunnen logischerwijs niet altijd het hele plaatje zien of abstracte, moeilijk te meten ‘afwijkende’
eigenschappen mee te nemen in de therapie. Ben blij om te horen dat je passendere therapie gaat krijgen!

Ik ben ook anti hokjes denken, maar ik zie hooggevoeligheid ook niet als een hokje maar meer als een persoonskenmerk.

Ik zie echt het belang van hokjes wel, als middel om sommige aspecten van onze wereld veel efficiënter te verwerken. Maar we zijn als samenleving naar mijn mening iets doorgeslagen. Zo ensen zijn te complex om in één hokje te plaatsen en vanuit dat opzicht te oordelen...

Een beetje een off-topic (of misschien niet 🤷🏻‍♂️) maar ik heb vroeger veel moeite gehad met de gedachtegang van mensen die hun geaardheid niet in een hokje willen plaatsen. Ik heb mezelf al vanaf jongs af aan gezien als homoseksueel, dat was het in mijn ogen ook gewoon, daar hield het op. Maar sinds ongeveer 2 jaar terug ben ik heel veel over mezelf te weten gekomen en moet ik zeggen dat ik mezelf ook niet meer in het hokje ‘homo’ wil plaatsen (zo noem ik me vaak nog wel, want dat is lekker makkelijk voor zover ik er nog niet helemaal uit ben)! Hoe ik er nu naar kijk, zou ik op veel verschillende mensen kunnen vallen (geslacht is in ieder geval geen ding).
Ik weet niet of een van jullie toevallig ooit over iets soortgelijks hebben nagedacht? Ik denk namelijk dat het een gevolg is van het ‘niet in hokjes denken’. In plaats van dat ik iemand profileer van buitenaf (en dus in hokjes plaats), zie ik elk mens gewoon zoals ze zijn: uniek en niet te omschrijven aan de hand van een paar oppervlakkige eigenschappen. Door me niet vast te klampen aan deze oppervlakkige kenmerken, vind ik vrouwen al een stuk aantrekkelijker. Ik heb wat dit betreft overigens wel geluk dat ik op het gebied van seks ook niet zo moeilijk denk, ik kan namelijk ook opgewonden worden van een ‘knuffelende’ man en vrouw 🤣.

Dit is trouwens puur wat er in mijn hoofd speelt. Ik ben op dit moment totaal niet bezig met relaties oid (veel te druk met drugs 🤣). Ik heb dus ook nog geen echte ervaring met hoe deze gedachtes zich verhouden buiten mijn hoofd!

 

[Flualhamdulillam]

Nu door schade en schande zie ik beter de verantwoordelijkheden in mijn leven en stuur ik aan op doelen waarvan ik denk dat ze het waard zijn.

Hier wil ik dus ook naar toe werken! Focussen en hard werken aan datgene wat ik het belangrijkst vind. Maar daar ben ik nu dus nog niet uit, het voelt een beetje uitzichtloos. Zie het tegenwoordig iets minder somber in, want ik weet wel dat dit een tijdelijk iets is. Als ik er sneller kan komen met therapie, zou dat geweldig zijn.

Ik heb trouwens over volwassenheid een omgekeerde ervaring. Misschien verschilt onze visie op volwassenheid, maar ik voel me dus al vanaf de middelbare school een stuk volwassener dan mijn leeftijdsgenoten. Heb me bijna altijd moeten aanpassen aan de rest, op een paar individuen na. Ik was best bewust en bleef er wel nuchter onder, wat het best dragelijk maakte.

 

[Flualhamdulillam]

Ik kan je hier heel goed in volgen! Hiermee komt er toch een soort presteerdruk op je te liggen. Maar aan de andere kant, het "ver schoppen" interesseert mij verder ook weer niets. Dat soort mensen die daar erg veel waarde aan hechten zijn vaak ook de types die dingen zeggen als "waar zie jij jezelf in 5 jaar?". Van die "carrière tijgers".

Zekerweten! Zelden willen mensen je die druk opleggen, maar onbewust doen ze dat wel. Die prestatiedruk die ik ervaarde in combinatie met geen idee hebben waarín ik in wil presteren, maakte het dat ik nergens echt mijn best voor kon doen. Kan ik trouwens echt wel, maar niet voor lang. Ik haat die motivatie bubbel...

Hahaha ik snap goed wat je zegt over die carrière-gerichte types! Op die manier sluit je zo veel mogelijkheden uit door alleen maar lineair vooruit te denken, zonde vind ik dat.
Maar het is goed dat je het zegt, want dit is misschien wel hoe ‘ver schoppen’ bedoelt wordt maar ik heb dit zelf eigenlijk nooit zo opgevat. Ik wil het juist ver schoppen in de beperkte tijd die ik hier heb! Maar ik zie dat meer als een grote positieve invloed hebben, opkomen voor mens/dier en de wereld(en evt daarbuiten) een fijnere plek te maken. Hoé ik dat ga doen, dat ontbreekt nou juist...

 

[Mappie88]

Hier wil ik dus ook naar toe werken! Focussen en hard werken aan datgene wat ik het belangrijkst vind. Maar daar ben ik nu dus nog niet uit, het voelt een beetje uitzichtloos. Zie het tegenwoordig iets minder somber in, want ik weet wel dat dit een tijdelijk iets is. Als ik er sneller kan komen met therapie, zou dat geweldig zijn.

Ik heb trouwens over volwassenheid een omgekeerde ervaring. Misschien verschilt onze visie op volwassenheid, maar ik voel me dus al vanaf de middelbare school een stuk volwassener dan mijn leeftijdsgenoten. Heb me bijna altijd moeten aanpassen aan de rest, op een paar individuen na. Ik was best bewust en bleef er wel nuchter onder, wat het best dragelijk maakte.

Je komt anders best inzichtelijk over en alsof je best wat stappen gemaakt hebt al. Veranderen kost helaas tijd (en best wat moed om eerlijk naar jezelf te kijken) maar je komt er wel!

 

[Casaan]

Ook wanneer een kind (of persoon) traumatische ervaringen heeft kan het daaruit voortvloeiende gedrag kenmerken hebben die vallen binnen het autistisch spectrum.
Ik denk dat de vraag minder moet gaan over diagnose en meer over wat er nu echt aan de hand is. Context is belangrijk.

 

[Lieske]

Hooggevoeligheid hoeft niet per se als hokje gezien te worden nee. Misschien moeten we van deze dingen ook gewoon geen zelfstandige naamwoorden maken. Een ADHD'er of een autist bijvoorbeeld, dat maakt het meteen al iets dat je bént, niet slechts wat je hebt. Taal is krachtig...

Eens.. als ik mensen vertel (voornamelijk mensen dicht bij me) dat ik hooggevoelig ben, denken ze vaak ik mezelf boven hun zie staan ofzo. Terwijl dat helemaal niet is. Vooral bij mijn vriend ofzo kan ik juist door dit te zeggen mijn grenzen makkelijker aangeven. Grenzen aangeven maak het leven gewoon echt makkelijker. Als iemand mij vertelt dat hij/zij/die autistisch is, dan vind ik dat fijn omdat ik dan meer rekening houden met diens denkwijze. Maar dat komt ook omdat ik nu mijn grenzen kan aangeven en ik ook vooral
Hoop dat mensen dat andersom doen tegen mij. Zeggen wat je nodig hebt scheelt enorm.

Ik zie echt het belang van hokjes wel, als middel om sommige aspecten van onze wereld veel efficiënter te verwerken. Maar we zijn als samenleving naar mijn mening iets doorgeslagen. Zo ensen zijn te complex om in één hokje te plaatsen en vanuit dat opzicht te oordelen...

De maatschappij is enorm doorgeslagen daarin. Het algehele denkbeeld bij mensen met autisme is vaak dat ze minder sociaal zijn. Terwijl ik ervaar, als je ècht in gesprek met ze gaat, juist ervaar dat zo enorm sociaal zijn. Nogmaals, grenzen aangeven in sociale contacten helpt daar enorm bij.

Momenteel zeg ik tegen een vriend/vriendin dat ik op dat moment even geen behoefte aan ze heb omdat het mij teveel prikkels op zou leveren (als ik al veel prikkels heb die gehad die dag/week). Ik geef dat soort dingen nu al een tijdje aan en mijn inner circle waardeert dat enorm. Zo kan ik ze er voor ze zijn als het nodig is, maar niet als ik daar geen energie voor heb.
Uiteindelijk heb ik hierdoor een hele fijne vriendengroep aan over gehouden. En ben ik een fijner mens omdat ik minder over mijn grenzen heen ga.

Communication is dus echt the key✌🏻

 

[Mindless]

Alhoewel, hooggevoeligheid is geen diagnose en mijn therapeut ‘gelooft’ daar helaas niet in.

Ik had hier denk ik overheen gelezen.

Je therapeut gelooft niet in hooggevoeligheid? Wat bedoeld hij/zij daar precies mee? Hooggevoeligheid is "gewoon" dat prikkels harder binnenkomen bij je, daar is niets aan te 'geloven', dat is gewoon zo. Komt wat bekrompen over op me. "Ik geloof er niet in dus jij zult het niet zo ervaren". Waarom zou iemand erover liegen dat hij/zij binnenkomende prikkels zeer intens ervaart...

Of zie ik het verkeerd en zit het anders?

Eens.. als ik mensen vertel (voornamelijk mensen dicht bij me) dat ik hooggevoelig ben, denken ze vaak ik mezelf boven hun zie staan ofzo. Terwijl dat helemaal niet is. Vooral bij mijn vriend ofzo kan ik juist door dit te zeggen mijn grenzen makkelijker aangeven. Grenzen aangeven maak het leven gewoon echt makkelijker. Als iemand mij vertelt dat hij/zij/die autistisch is, dan vind ik dat fijn omdat ik dan meer rekening houden met diens denkwijze. Maar dat komt ook omdat ik nu mijn grenzen kan aangeven en ik ook vooral
Hoop dat mensen dat andersom doen tegen mij. Zeggen wat je nodig hebt scheelt enorm.

Erg vervelend dat mensen denken dat je je beter voelt dan hen, terwijl jij juist met een lastig iets zit...

 

[Lieske]

Ik had hier denk ik overheen gelezen.

Je therapeut gelooft niet in hooggevoeligheid? Wat bedoeld hij/zij daar precies mee? Hooggevoeligheid is "gewoon" dat prikkels harder binnenkomen bij je, daar is niets aan te 'geloven', dat is gewoon zo. Komt wat bekrompen over op me. "Ik geloof er niet in dus jij zult het niet zo ervaren". Waarom zou iemand erover liegen dat hij/zij binnenkomende prikkels zeer intens ervaart...

Of zie ik het verkeerd en zit het anders?


Erg vervelend dat mensen denken dat je je beter voelt, terwijl jij juist met een lastig iets zit...

Nee ik zie dit precies hetzelfde als jij. Ik vind het zo bekrompen dat iemand als een POH GGZ mijn hooggevoeligheid niet serieus neemt. Heb deze week ook aangeven dat ik met haar blijf hangen en niet dieper kom. Dat zag zij ook en nu weer doorverwezen naar de GGZ en psycholoog waar ik jaren ben geweest.
Ik voelde me enorm klein toen ze dat zei en mijn vertrouwensbasis was meteen weg wel.
Erg heftig van een hulpverlener om mijn kwetsbaarheid die ik probeer te geven, de kop in te drukken.
Heb ook uitgelegd dat ik in dingen als mediteren mijn oplossing zie en dat ik juist daarim verder geholpen wil worden. Zij bespreekt mediteren nu met mij als een agenda punt.. en dan slaat zij i mijn inziens de plank compleet mis. Ik voel juist dat ik hulp nodig heb in hoe dat mediteren en bijv. Dankbaarheid in mijn leven moet gaan ontwikkelen. En niet als een agenda punt. Ze zegt, als je nou op je vrije dag even mediteert dan is je dat goed.
Nou nee, ik zie meditatie als een basis van mijn welzijn. Echter lukt het me nog niet hier echt verder mee te komen. Ik voel weerstand er tegen omdat ik momenteel heel kinderachtig mezelf aan het saboteren ben.
Ik kan wss terug naar mijn oude psycholoog. Ik
Wil juist verder in die spiritualiteit omdat ik
VOEL dat daar mijn antwoord ligt.. als
Iemand dat dan aanmerkt als is onbenulligs, dan betekent dat voor mij einde vertrouwen..

 

[Mappie88]

Ik had hier denk ik overheen gelezen.

Je therapeut gelooft niet in hooggevoeligheid? Wat bedoeld hij/zij daar precies mee? Hooggevoeligheid is "gewoon" dat prikkels harder binnenkomen bij je, daar is niets aan te 'geloven', dat is gewoon zo. Komt wat bekrompen over op me. "Ik geloof er niet in dus jij zult het niet zo ervaren". Waarom zou iemand erover liegen dat hij/zij binnenkomende prikkels zeer intens ervaart...

Of zie ik het verkeerd en zit het anders?


Erg vervelend dat mensen denken dat je je beter voelt dan hen, terwijl jij juist met een lastig iets zit...

Ik denk dat het te maken heeft met een discussie die nog gaande is rondom HSP en wat het precies behelst. Wat jij zegt klopt indd, alleen is die gevoeligheid voor externe prikkels dan een karaktereigenschap die sommigen meer hebben dan anderen of onderdeel van iets anders is het vraagstuk een beetje geloof ik.
Zeggen dat je er niet in gelooft is wel heel tactloos, dan ontken je eig waar iemand last van heeft.

 

[Mindless]

Nee ik zie dit precies hetzelfde als jij. Ik vind het zo bekrompen dat iemand als een POH GGZ mijn hooggevoeligheid niet serieus neemt. Heb deze week ook aangeven dat ik met haar blijf hangen en niet dieper kom. Dat zag zij ook en nu weer doorverwezen naar de GGZ en psycholoog waar ik jaren ben geweest.
Ik voelde me enorm klein toen ze dat zei en mijn vertrouwensbasis was meteen weg wel.
Erg heftig van een hulpverlener om mijn kwetsbaarheid die ik probeer te geven, de kop in te drukken.
Heb ook uitgelegd dat ik in dingen als mediteren mijn oplossing zie en dat ik juist daarim verder geholpen wil worden. Zij bespreekt mediteren nu met mij als een agenda punt.. en dan slaat zij i mijn inziens de plank compleet mis. Ik voel juist dat ik hulp nodig heb in hoe dat mediteren en bijv. Dankbaarheid in mijn leven moet gaan ontwikkelen. En niet als een agenda punt. Ze zegt, als je nou op je vrije dag even mediteert dan is je dat goed.
Nou nee, ik zie meditatie als een basis van mijn welzijn. Echter lukt het me nog niet hier echt verder mee te komen. Ik voel weerstand er tegen omdat ik momenteel heel kinderachtig mezelf aan het saboteren ben.
Ik kan wss terug naar mijn oude psycholoog. Ik
Wil juist verder in die spiritualiteit omdat ik
VOEL dat daar mijn antwoord ligt.. als
Iemand dat dan aanmerkt als is onbenulligs, dan betekent dat voor mij einde vertrouwen..

Wat vreselijk naar dat je niet serieus wordt genomen in je hooggevoeligheid én je spiritualiteit... Dit zullen voor sommige mensen dan dingen zijn die ze niet zelf echt hebben ervaren, waardoor ze er de ernst (hooggevoeligheid) en het belang en potentieel (meditatie/spiritualiteit) niet van inzien.

Maar ik denk dat je er goed aan doet dan inderdaad van psycholoog te wisselen en vind het ook knap van je dat je wel naar je gevoel/hart luistert en je meer fundamenteel op meditatie/spiritualiteit richt! Ik zie zelf meditatie/mindfulness ook als centraal, fundamenteel in geestelijke gezondheid. Alles zou in mijn ogen daar omheen gebouwd moeten worden en niet weggezet als iets voor erbij.

Dankbaarheid ontwikkelen in je leven (voor de kleinste dingen) is ook een enorm krachtig en helend iets!

 

[Lieske]

Ik denk dat het te maken heeft met een discussie die nog gaande is rondom HSP en wat het precies behelst. Wat jij zegt klopt indd, alleen is die gevoeligheid voor externe prikkels dan een karaktereigenschap die sommigen meer hebben dan anderen of onderdeel van iets anders is het vraagstuk een beetje geloof ik.
Zeggen dat je er niet in gelooft is wel heel tactloos, dan ontken je eig waar iemand last van heeft.

Ja en ik vind toch dat ze plank heeft misgeslagen daar. Probeerde er vol vertrouwen in te gaan. Maar mediatie als agenda punt aangeven is het dus niet.. ik zoek iemand die me kan helpen dit te integreren in mijn leven, omdat ik weet dat het me gaat helpen. Het lukt me alleen niet altijd zelfstandig omdat in dus nu toch wel weer in een soort van depressie zit. En als ik daarin zit voel ik altijd weerstand tegen wat goed voor me is. Ook dat heb ik aangegeven. Dat ik als een klein kind weiger dingen te doen die goed voor me zijn.
Hopelijk kan mijn oude psycholoog hier doorheen prikken en mijn zelfsabotage doorbreken. Want momenteel heb ik de neiging die POH GGZ te dwarsbomen.
Ik heb afgelopen jaren erg voor zelf onderzoek gedaan naar therapieën die voor mij gebruikt zijn. Helaas ben ik ‘zo slim’ om deze technieken helemaal uit te pluizen. Daardoor weet ik al wat ze met mij van plan zij te gaan doen, en ik dit stapje al voor ben. Waardoor het averechts werkt.
Dit is ook een stukje controle die ik wil houden. Ik ga opzich prima in het leven nu, maar mis nog steeds een groot stuk zingeving. Gelukkig trekt dit mij niet terug in een zware klinische depressie. Ik kan gewoon ‘normaal’ leven.. maar ik zou zo graag eens echt voldoening willen voelen.
Afgelopen jaar zelfstandig enorm veel met spiritualiteit bezig geweest. En dat voelt goed. Wat ik zoek is iemand die mij daarin kan begeleiden en mijn zelfsabotage daarin kan stoppen. Het lijkt wel alsof de reguliere gezondheidszorg of ggz hier nog niet zo ver in is als ik zelf..
If this makes sense?

 

[Lieske]

Ik zie zelf meditatie/mindfulness ook als centraal, fundamenteel in geestelijke gezondheid. Alles zou in mijn ogen daar omheen gebouwd moeten worden en niet weggezet als iets voor erbij.

Dankbaarheid ontwikkelen in je leven (voor de kleinste dingen) is ook een enorm krachtig en helend iets!

Jep.. ik dus ook. Sta nog maar in het begin hiervan. Maar ik voel dus oprecht dat dit mijn antwoord gaat worden. Echter is mijn (milde) depressie zo kinderachtig hier aan niet mee te werken. Ben gewoon zo zoekende naar begeleiding hierin..

 

[Lieske]

Haha sorry voor al mijn personal info hier. Maar er op een dieper level er te over kunnen praten is voor veel mensen een ver van hun bedshow. Fijn om hier te merken dat ik niet ‘gek’ ben dat ik hierin mijn oplossing zie...
nu er nog zien te komen 🤣

 

[Mindless]

Jep.. ik dus ook. Sta nog maar in het begin hiervan. Maar ik voel dus oprecht dat dit mijn antwoord gaat worden. Echter is mijn (milde) depressie zo kinderachtig hier aan niet mee te werken. Ben gewoon zo zoekende naar begeleiding hierin..

Dat is erg lastig ja... Of tenminste, dat kan als erg lastig worden ervaren.

Ik ben er al een tijdje mee bezig. Als je wilt kan ik je morgen wel wat goede links sturen van materiaal waarmee je snel tot de kern van meditatie/mindfulness kunt komen. Een (milde) depressie hoeft niet in de weg te staan van goede meditatie, kan ik je alvast wel zeggen. Al kan dat soms wel echt zo lijken.

Laat het maar weten.

 

[Lieske]

Dat is erg lastig ja...

Ik ben er al een tijdje mee bezig. Als je wilt kan ik je morgen wel wat goede links sturen van materiaal waarmee je snel tot de kern van meditatie/mindfulness kunt komen. Een (milde) depressie hoeft niet in de weg te staan van goede meditatie, kan ik je alvast wel zeggen. Al kan dat soms wel echt zo lijken.

Laat het maar weten.

Heel graag! Ik wil deze vlaag van depressie ook erg graag te lijf gaan. Vergeleken met mijn vorige (heftigere) depressies, ben ik enorm weerbaar en voel veel kracht deze bitch te overkomen.

 

[Mindless]

Heel graag! Ik wil deze vlaag van depressie ook erg graag te lijf gaan. Vergeleken met mijn vorige (heftigere) depressies, ben ik enorm weerbaar en voel veel kracht deze bitch te overkomen.

Prima, dan stuur ik je morgen wat relevante info/guided meditaties.

 

[Atwa]

Ook wanneer een kind (of persoon) traumatische ervaringen heeft kan het daaruit voortvloeiende gedrag kenmerken hebben die vallen binnen het autistisch spectrum.
Ik denk dat de vraag minder moet gaan over diagnose en meer over wat er nu echt aan de hand is. Context is belangrijk.

Dit komt me erg herkenbaar voor.

Mijn partner is 4 jaar geleden gediagnosticeerd met autisme. Een flink aantal van de problemen en uitdagingen die ze had in het dagelijks leven, had ik ook last van. Het was dus erg logisch om te denken dat ik ook op het spectrum zou zitten.

Nu ben ik 2.5 jaar geleden begonnen met een behandeling voor ptss (opgelopen in de periode tussen mijn 2e en 18e levensjaar) en ik heb daar dan ook aangegeven dat ik het vermoeden had dat ik naast de ptss ook mogelijk autisme zou kunnen hebben. Gaandeweg tijdens de behandeling is duidelijk geworden dat de uiterlijke kenmerken van mijn gedrag weliswaar lijken op die van iemand met een autisme stoornis, maar dat er inwendig compleet andere processen aan te grondslag liggen. Maar een hoop van het aangeleerde gedrag in mijn jeugd lijkt er wel op.

Tel daar bovenop dat ik tegen het hoogbegaafd aan zit, wat wat de verwarring met autisme nog groter kan worden. Als ik dat tegen elkaar weg zet, zou het me niets verbaasd hebben als ik hier in het verleden een verkeerde diagnose door gekregen zou hebben. Ik ben blij dat de kinderpsychiatrie nooit heeft stilgestaan bij die mogelijkheid en zich puur op de ptss probeerde te richten, anders was ik vermoedelijk door nog een paar extra molens heen gehaald.

 

[Lieske]

Prima, dan stuur ik je morgen wat relevante info/guided meditaties.

🙏🏻🙏🏻🙏🏻Thnx

Ik weet gewoon dat daar mijn ‘antwoord’ ligt. Ben erg gemotiveerd er te komen maar zie soms door de bomen het bos niet meer.
Momenteel doe ik alleen aan stilte meditatie,
Maar dit lukt alleen op mijn goede momenten. Het daadwerkelijk implementeren in mijn leven ligt mijn uitdaging.

 

[Roze Olifant]

Alvast even een kleine disclaimer: deze is niet negatief of persoonlijk gericht aan wie dan ook hier op dit forum. Ik kom dit letterlijk tien seconden geleden toevallig tegen bij het leeggooien van mijn telefoon, en moest natuurlijk gelijk aan dit topic en de discussies van vandaag denken. 🧠 🧠 🧠 🧑‍🎓🤓🤓🤓

 

[Purplext]

Alvast even een kleine disclaimer: deze is niet negatief of persoonlijk gericht aan wie dan ook hier op dit forum. Ik kom dit letterlijk tien seconden geleden toevallig tegen bij het leeggooien van mijn telefoon, en moest natuurlijk gelijk aan dit topic en de discussies van vandaag denken. 🧠 🧠 🧠 🧑‍🎓🤓🤓🤓

Bekijk bijlage 23418

✌🏻😂

 

[Roze Olifant]

Bekijk bijlage 23426

✌🏻😂

Aaaah, die kwam net tijdens het plaatsen van mijn post nog even voorbij in mijn gedachten (paar jaar (?) terug al een keer gezien), hij blijft leuk haha. 🤣

 

[ATGC]

Ik heb wel eens aangegeven in het autismespectrum te zitten.

Bij de poll heb ik niks ingevuld omdat ik me niet herken in de beschikbare opties. "Neurodivergentie" is in mijn ogen een slecht gedefinieerd begrip wat vaak wordt misbruikt om de eigen visie te legitimeren en discussies te ontwijken.

Het wordt vaak (niet per se altijd) gebruikt voor doelen en promoten van ideëen waar ik niet achter sta:

- Het creëeren van een wij/zij gevoel. Neurotypische mensen zouden neurodivergente mensen bewust dwarsbomen en discrimineren.
- Het idee dat neurodivergente mensen experts zijn in hun "anders zijn" en dat neurotypischen op zijn best een beperkt inzicht kunnen hebben in neurodivergentie.
- De ontkenning dat neurodivergente mensen nooit storend gedrag vertonen en/of onredelijk zijn in discussies en dat het allemaal te herleiden is tot intolerantie en onbegrip van neurotypische mensen.
- Het promoten van neurodivergentie als identiteit. Ja, autisme en andere diagnoses kunnen een sterke invloed op iemands ontwikkeling als persoon hebben. Ik weet dondersgoed dat mijn persoonlijkheid en mijn diagnose sterk verweven zijn. Maar ik ben ook een mens en dat moet ook een plaats hebben in mijn leven. Ik zie geen heil in het aanhangen van een identiteit in de zin dat je de hele dag bezig bent met je "anders zijn" en weinig anders.

Waarschijnlijk zal niet iedereen blij zijn met mijn mening maar het is gewoon wat ik hiervan vind.

 

[debkb]

@ATGC Interessant... mag ik even bij je controleren of ik je goed begrijp? Je vult geen enkele optie in de poll in (ook niet "wil ik niet zeggen") omdat je vindt dat de term 'neurodivergentie' wordt misbruikt voor doelen en framing die je als onwenselijk ziet?

Zo ja, zie je dan ook de term zelf als 'framing'? Ik ben het met je eens dat neurodivergentie een slecht gedefinieerde (en slecht af te bakenen) term is. Zou jij liever een andere term gebruiken?

De doelen en ideeën die je aanhaalt... ze vallen allemaal niet binnen de bedoeling die ik met dit topic heb. Ik ben wel nieuwsgierig naar hoe mensen die zelfidentificeren als neurodivergent omgaan met hun aandoening, en ik lees de posts hier met veel belangstelling. Als blijkt dat er op dit forum genoeg mensen neurodivergent zijn, lijkt het me erg interessant om de groep eens uitgebreider te bevragen. Dat zou ik graag in samenwerking met andere forumleden willen opzetten... Zover is het echter nog lang niet.

...Het promoten van neurodivergentie als identiteit. Ja, autisme en andere diagnoses kunnen een sterke invloed op iemands ontwikkeling als persoon hebben. Ik weet dondersgoed dat mijn persoonlijkheid en mijn diagnose sterk verweven zijn. Maar ik ben ook een mens en dat moet ook een plaats hebben in mijn leven. Ik zie geen heil in het aanhangen van een identiteit in de zin dat je de hele dag bezig bent met je "anders zijn" en weinig anders...

Dit snap ik. Neurodivergent of niet- uiteindelijk moeten we allemaal door in dezelfde wereld. Maar Ken uzelf is niet voor niets een eeuwenoud gebod, dat (in mijn optiek) extra zou moeten gelden voor mensen die zich mentaal niet in het midden van de kudde bevinden.
Mensen leren nu eenmaal van anderen. Door nadoen, of juist niet na te doen. En als je neurodivergent bent, loop je extra risico rolmodellen te kiezen en doelen na te streven die misschien niet passen bij hoe je brein werkt. Ik vind het dus niet raar dat neurodivergente mensen vaker bezig zijn met zichzelf. Iemand met een lichamelijke beperking kijkt ook anders naar de openbare ruimte, en iemand met een voedselallergie kijkt anders naar de menukaart. Overbewustzijn van je neurodivergente aandoening is vast niet altijd handig, maar onderbewustzijn ervan is dat ook niet.

 

[Roze Olifant]

Ik heb wel eens aangegeven in het autismespectrum te zitten.

Bij de poll heb ik niks ingevuld omdat ik me niet herken in de beschikbare opties. "Neurodivergentie" is in mijn ogen een slecht gedefinieerd begrip wat vaak wordt misbruikt om de eigen visie te legitimeren en discussies te ontwijken.

Het wordt vaak (niet per se altijd) gebruikt voor doelen en promoten van ideëen waar ik niet achter sta:

- Het creëeren van een wij/zij gevoel. Neurotypische mensen zouden neurodivergente mensen bewust dwarsbomen en discrimineren.
- Het idee dat neurodivergente mensen experts zijn in hun "anders zijn" en dat neurotypischen op zijn best een beperkt inzicht kunnen hebben in neurodivergentie.
- De ontkenning dat neurodivergente mensen nooit storend gedrag vertonen en/of onredelijk zijn in discussies en dat het allemaal te herleiden is tot intolerantie en onbegrip van neurotypische mensen.
- Het promoten van neurodivergentie als identiteit. Ja, autisme en andere diagnoses kunnen een sterke invloed op iemands ontwikkeling als persoon hebben. Ik weet dondersgoed dat mijn persoonlijkheid en mijn diagnose sterk verweven zijn. Maar ik ben ook een mens en dat moet ook een plaats hebben in mijn leven. Ik zie geen heil in het aanhangen van een identiteit in de zin dat je de hele dag bezig bent met je "anders zijn" en weinig anders.

Waarschijnlijk zal niet iedereen blij zijn met mijn mening maar het is gewoon wat ik hiervan vind.

Ik kan je hier deels wel in volgen denk ik. Ik volg zelf een internationale Facebook-pagina voor mensen met een ‘label’ en ik vind dit een toffe grappige en sympathieke groep, los nog van het feest van herkenning waar je in terecht komt, máár, vrijwel alle punten die jij hier boven noemt zijn mij ook opgevallen! Heeeel erg dat wij/zij en ja, eigenlijk alles wat je zegt. Ik had dat nog nooit eerder ergens zo sterk gezien. Verbaasde me een beetje. Het is duidelijk dat het veel mensen steun en vermaak geeft (die zich in elkaar herkennen en zich begrepen voelen) en dat is hartstikke prettig en leuk en daarom volg ik de groep ook met alle plezier, maar dat hoge wij/zij gehalte van veel posts heb ik ook enige moeite mee. Alsof er twee menssoorten zijn, de mens met een casual prototype brein en de mens met een origineel brein. Slaat daar echt wat door naar mijn idee. Ik word er zelfs soms wat ongemakkelijk van, het geeft een beetje een ‘special snowflake’-vibe af als je begrijpt wat ik bedoel. ‘Wij zijn uniek en bijzonder en de mainstream grijze dertien-in-een-dozijn eenvoudige saaierik begrijpt ons niet.’ Zo is het natuurlijk niet bedoeld en ik snap ook wel dat het zo - op een meer genuanceerde manier - kan voélen met een diagnose als je in een grote groep gelijkgestemden terecht komt, maar het teveel op die manier gaan uiten vind ik irritant. Ik zeg dus niet dat deze mensen zichzelf allemaal heel speciaal vinden. Absoluut niet. Een diagnose krijgen en hebben en je ‘anders’ voelen is ook vaak gewoon zwaar. Maar soms tikt het die grens blijkbaar wel een beetje aan in dat soort groepen.

Het is ook nooit goed hè! Elke indeling, daar is wel weer wat mee.

 

[Lid 152247]

Niets te klagen over m'n IQ. M!?aarzel totaal geen behoefte te worden on lid te worden van desbetreffende clubjes..en.. hecht ik veel meer waarde aan EQ

 

[Rivalrie]

Niets te klagen over m'n IQ. M!?aarzel totaal geen behoefte te worden on lid te worden van desbetreffende clubjes..en.. hecht ik veel meer waarde aan EQ

Mijn vriendin is "bewezen" hoogbegaafd en zij heeft wel degelijk behoefte aan "soortgenoten". Niet om te pronken met intelligentie of lid zijn van een "elite club"z maar eerder om normaal te kunnen communiceren. Zij ervaart dat ze vaak verkeerd begrepen wordt of dat zij niet zichzelf kan zijn.

*Edit
Je ziet het ook op dit forum terug, dat er vooral negatief gedacht wordt over hoogbegaafdheid/hoogbegaafden.

 

[Lid 152247]

Mijn vriendin is "bewezen" hoogbegaafd en zij heeft wel degelijk behoefte aan "soortgenoten". Niet om te pronken met intelligentie of lid zijn van een "elite club"z maar eerder om normaal te kunnen communiceren. Zij ervaart dat ze vaak verkeerd begrepen wordt of dat zij niet zichzelf kan zijn.

*Edit
Je ziet het ook op dit forum terug, dat er vooral negatief gedacht wordt over hoogbegaafdheid/hoogbegaafden.

Ik ben er niet negatief over. Een heleboel anderen wel.. en dit was mijn manier van beschermen ervoor.
Heb mijn eigen -lotgenoten gevonden.nouja had..

Maar ik heb ook kritiek.op.de iq test..hij lijkt afgestemd op de welvarende westerse wereld.

Want uru uit Afrika in armoede kan net zo intelligent zijn.of die mogelijkheid tot leren en onthouden maar puur omdat hij geen onderwijs geniet zal hij hier niet als hoogbegaafd naar voren komen.
.ik vind dat.de test.gericht moet zijn op hoe en hoe snel iemand leert, de typische kenmerken.
Want vragen aan dat jongetje uit Afrika als wat betekent dit woord.. vragen over newton etc..hoe oneerlijk is dat.

 

[Mindless]

Ik ben er niet negatief over. Een heleboel anderen wel.. en dit was mijn manier van beschermen ervoor.
Heb mijn eigen -lotgenoten gevonden.nouja had..

Maar ik heb ook kritiek.op.de iq test..hij lijkt afgestemd op de welvarende westerse wereld.

Want uru uit Afrika in armoede kan net zo intelligent zijn.of die mogelijkheid tot leren en onthouden maar puur omdat hij geen onderwijs geniet zal hij hier niet als hoogbegaafd naar voren komen.
.ik vind dat.de test.gericht moet zijn op hoe en hoe snel iemand leert, de typische kenmerken.
Want vragen aan dat jongetje uit Afrika als wat betekent dit woord.. vragen over newton etc..hoe oneerlijk is dat.

Toen ik die Mensa online test deed waren dat allemaal inzichtvragen, geen vragen waar je al kennis voor nodig hebt. Misschien dat er bij een officiële test dan eerst even een paar voorbeeld vragen uitgelegd kunnen worden zodat je ziet wat de bedoeling is.

 

[Purplext]

Je ziet het ook op dit forum terug, dat er vooral negatief gedacht wordt over hoogbegaafdheid/hoogbegaafden.

Valt mij ook op. Als je zegt dat je een depressie hebt is er medeleven en begrip, maar als je zegt dat je hoogbegaafd bent, lijkt het wel alsof mensen meteen denken dat je jezelf meer of speciaal voelt. Zegt meer over die mensen denk ik dan. Ik bedoel dit niet persé alleen op dit forum, maar in het dagelijks leven!

Maar ik heb ook kritiek.op.de iq test..hij lijkt afgestemd op de welvarende westerse wereld.

Want uru uit Afrika in armoede kan net zo intelligent zijn.of die mogelijkheid tot leren en onthouden maar puur omdat hij geen onderwijs geniet zal hij hier niet als hoogbegaafd naar voren komen.
.ik vind dat.de test.gericht moet zijn op hoe en hoe snel iemand leert, de typische kenmerken.
Want vragen aan dat jongetje uit Afrika als wat betekent dit woord.. vragen over newton etc..hoe oneerlijk is dat.

Helemaal eens, nóg een reden waarom de IQ-test niet zo veel zegt als de meesten denken!

 

[Mindless]

Valt mij ook op. Als je zegt dat je een depressie hebt is er medeleven en begrip, maar als je zegt dat je hoogbegaafd bent, lijkt het wel alsof mensen meteen denken dat je jezelf meer of speciaal voelt. Zegt meer over die mensen denk ik dan. Ik bedoel dit niet persé alleen op dit forum, maar in het dagelijks leven!

Mja... De naam impliceert een beetje dat anderen lager/minder begaafd zijn. Dat is het misschien. En in eerste instantie denken veel mensen denk ik ook dat hoogbegaafd vooral of alleen maar positief is, terwijl het dus eigenlijk ook erg lastig is, vooral in relatie tot de maatschappij.

 

[Purplext]

Toen ik die Mensa online test deed waren dat allemaal inzichtvragen, geen vragen waar je al kennis voor nodig hebt. Misschien dat er bij een officiële test dan eerst even een paar voorbeeld vragen uitgelegd kunnen worden zodat je ziet wat de bedoeling is.

Een officiële IQ-test bestaat altijd uit een test op verbaal en op performaal vermogen. Ik citeer van een website:

Verbale intelligentie heeft betrekking op woordenschat, taalgevoel en redeneringsvermogen. Performale intelligentie gaat over praktisch inzicht, problemen oplossen en ruimtelijk of visueel inzicht.

Dus wat MrLoverDj zegt, klopt wel. Verbaal vermogen zal bij iemand die geen onderwijs genoten heeft, lager scoren.
Ook kan je trainen op beter worden in beide onderdelen!!!

 

[Mindless]

Een officiële IQ-test bestaat altijd uit een test op verbaal en op performaal vermogen. Ik citeer van een website:

Verbale intelligentie heeft betrekking op woordenschat, taalgevoel en redeneringsvermogen. Performale intelligentie gaat over praktisch inzicht, problemen oplossen en ruimtelijk of visueel inzicht.

Dus wat MrLoverDj zegt, klopt wel. Verbaal vermogen zal bij iemand die geen onderwijs genoten heeft, lager scoren.
Ook kan je trainen op beter worden in beide onderdelen!!!

Ja dat is dan zeker nadelig voor zo iemand.

Ik vind het hele concept van intelligentie meten/weergeven in een cijfer sowieso twijfelachtig eigenlijk. En daarnaast ook nog een momentopname.

 

[Purplext]

Mja... De naam impliceert een beetje dat anderen lager/minder begaafd zijn.

Je weet dat ik de naam ook niet prettig vind. Zullen we het 'andersbegaafd' noemen? Ook niet goed, want dat impliceert dat je anders bent...

Intens?! Dat dekt voor mij persoonlijk de lading wel. Maar spreek me vooral aan met Hare Koninklijke Hoogheid De Nachtzuster, daar luister ik ook wel naar 😊

 

[Purplext]

Ja dat is dan zeker nadelig voor zo iemand.

Ik vind het hele concept van intelligentie meten/weergeven in een cijfer sowieso twijfelachtig eigenlijk. En daarnaast ook nog een momentopname.

Dat had ik al eerder hier geschreven. Het is niet voor niks dat dit nu dus ook allemaal heroverwogen wordt. En verder allemaal lekker belangrijk, de zon schijnt, dat vind ik nu het belangrijkste 🥰

 

[Mindless]

Je weet dat ik de naam ook niet prettig vind. Zullen we het 'andersbegaafd' noemen? Ook niet goed, want dat impliceert dat je anders bent...

Intens?! Dat dekt voor mij persoonlijk de lading wel. Maar spreek me vooral aan met Hare Koninklijke Hoogheid De Nachtzuster, daar luister ik ook wel naar 😊

Nee dat wist ik.

Afgaande op alles wat ik erover lees lijk ik het ook te "zijn" maar voel me er ook niet goed bij om zoiets tegen mensen te zeggen. Zelfs niet als ik officieel dat label zou krijgen. Het komt wat uit de hoogte over. Hare Koninklijke Hoogheid De Nachtzuster is al wat bescheidener. En Zijne Excellentie Heer Mindless ook.

 

[Purplext]

Afgaande op alles wat ik erover lees lijk ik het ook te "zijn" maar voel me er ook niet goed bij om zoiets tegen mensen te zeggen. Zelfs niet als ik officieel dat label zou krijgen. Het komt wat uit de hoogte over.

Mwah, ik vind het niet 'uit de hoogte' doen, dat is echt een invulling die jij dan toch aan dat label geeft.
Ik zeg het weleens tegen mensen om duidelijk te maken welke problemen ik vaak ervaar in mijn leven, niet om uit de hoogte te doen. Ik heb mezelf al genoeg naar beneden gehaald in mijn leven.

Ik ben nu gewoon trots op mezelf, niet vanwege een label, maar gewoon voor wie ik ben.

 

[Mindless]

Mwah, ik vind het niet 'uit de hoogte' doen, dat is echt een invulling die jij dan toch aan dat label geeft.
Ik zeg het weleens tegen mensen om duidelijk te maken welke problemen ik vaak ervaar in mijn leven, niet om uit de hoogte te doen. Ik heb mezelf al genoeg naar beneden gehaald in mijn leven.

Ik ben nu gewoon trots op mezelf, niet vanwege een label, maar gewoon voor wie ik ben.

Nee ik wil niet beweren dat je het zegt om uit de hoogte te doen, maar dat de term zelf misschien zo een beetje overkomt. Puur door de naam.

 

[Rivalrie]

Toch grappig om te zien dat een flinke meerderheid iets van een stoornis heeft. Ik denk ook dat deze groep het snelst naar drugs grijpt.

 

[Mindless]

Toch grappig om te zien dat een flinke meerderheid iets van een stoornis heeft. Ik denk ook dat deze groep het snelst naar drugs grijpt.

Als je ziet hoe extreem veel Nederlanders benzo's en opiaten gebruiken voor geestelijke problemen (ook al begonnen ze er aanvankelijk aan voor slaapproblemen en pijnbestrijding) dan denk ik dat er ook onder de "normale" niet typische "drugsgebruikers" heel veel geestelijke stoornissen zijn. Het is alleen dat hun drugs "medicijnen" worden genoemd. Dan heb je ook nog de antidepressiva, wat naar mijn mening ook drugs zijn.

En de officiële cijfers over bijvoorbeeld alleen al depressie, kijk eens wat Trimbos daarover zegt:

In Nederland krijgt iets minder dan 1 op de 5 volwassenen van 18-64 jaar ooit in het leven te maken met een depressie (2007-2009). Elk jaar geldt dat voor ongeveer 5% van de volwassenen.

Dat zijn waarschijnlijk alleen de echt diepe depressies. Maar wat met alles minder dan dat? Zijn dat dan geen stoornissen? Moeten we geloven dat 4 op de 5 volwassenen tussen 18-64 jaar nooit eens een milde depressie heeft? Dat 95% van de volwassenen elk jaar een geest vrij van depressie en neurose heeft? In een wereld als deze waar ons geleerd wordt dat geluk in de wereld gevonden moet worden? Daar geloof ik helemaal niets van. En dat is alleen nog maar depressie.

Ik denk dat de overgrote meerderheid wel iets van een stoornis heeft, maar dat de maatstaf om iets een stoornis te noemen enorm hoog is, omdat stoornissen heersen in deze maatschappij en de "normale geest" eigenlijk al vol met stoornissen zit. Daarom benoemen we de extreme gevallen als stoornissen. Maar kijk bijvoorbeeld alleen al eens naar onze wereldwijde verslaving aan social media en smartphones. Komt dat over als een populatie zonder geestelijke stoornissen? Nee, dat zijn geesten die zeer fragiel en verslavingsgevoelig zijn. Een geest die echt compleet vrij van stoornissen is, zou ik een boeddha noemen en die zijn natuurlijk extreem zeldzaam.

 

[Casaan]

Ik had hier iets gepost en gelijk weer verwijderd... ik ben dit topic aan het meelezen en merk dat het veel bij me oproept.
Mijn woorden schieten me te kort, ze kunnen niet uitdrukken of overbrengen wat ik hierbij voel en wat het bij me oproept.
Tegelijkertijd denk ik dat hetgeen ik hier wilde linken een andere reactie oproept dan wat ik er mee bedoel. Mijn gevoel is (waarschijnlijk) anders dan wat de community voelt, ik sta namelijk niet in jullie schoenen.

Ik denk dat de overgrote meerderheid wel iets van een stoornis heeft, maar dat de maatstaf om iets een stoornis te noemen enorm hoog is, omdat stoornissen heersen in deze maatschappij en de "normale geest" eigenlijk al vol met stoornissen zit. Daarom benoemen we de extreme gevallen als stoornissen. Maar kijk bijvoorbeeld alleen al eens naar onze wereldwijde verslaving aan social media en smartphones. Komt dat over als een populatie zonder geestelijke stoornissen? Nee, dat zijn geesten die zeer fragiel en verslavingsgevoelig zijn. Een geest die echt compleet vrij van stoornissen is, zou ik een boeddha noemen en die zijn natuurlijk extreem zeldzaam.

Eens.

Ik wil in dit opzicht (en misschien ga ik daarmee te ver off topic, in dat geval maak ik een nieuw topic) de discussie opwerpen of het systeem (social meda) er op gericht is mensen aan zich te binden of dat het systeem zich richt op identiteits ontwikkeling?
Mijn gedachte is dat social media beide opdrachten probeert te vervullen. Zo veel mogelijk mensen binden door ze een gezamenlijk idee te geven.
Devide et impera -verdeel en heers-, door velen uitgebuit en social media gooit er een schepje bovenop.
Door middel van advertentie verkopen verdienen de grote social media jongens geld aan voorkeuren, het uitvergroten van die voorkeuren geeft een grotere cashflow waarmee een stevigere basis te vormen is in onze kapitalistische maatschappij.

Toch denk ik dat er meer boeddha's zijn dan jij denkt @Mindless
Ze worden minder gezien vanwege de lagere bereidheid om mondig te zijn.