poll: ben je neurodivers of neurotypisch of...? adhd, bipolair, autisme, dyslexie etc

Ben je neurotypisch, neurodivers, of weet je het niet?

  • Ik weet vrij zeker dat ik neurotypisch ben

    Stemmen: 7 18,9%

  • Het vermoeden bestaat dat ik neurodivers ben

    Stemmen: 7 18,9%

  • Ik ben neurodivers met een diagnose op zak (adhd, autisme, dyslexie en aanverwanten)

    Stemmen: 22 59,5%

  • Dat zeg ik liever niet

    Stemmen: 1 2,7%
  • Totaal aantal stemmers
    37
  • Opiniepeiling gesloten .
mimi-san zei:
Adhd, autisme, depressie, ptss, paniekaanvallen, spd. Ik neem dex, speed op recept is altijd een plus:)
Klik om te vergroten...
Ik werd van ritalin en dextroamfetamine altijd moe. Alleen m’n hartslag werkte wat sneller en als ik wat meer dan voorgeschreven nam werd ik lichtelijk para.
Ik heb 1x methylamfetamine gerookt, dat leek hét medicijn voor m’n adhd. Eindelijk rust in m’n hoofd, normaal zelfvertrouwen (niet opgeblazen, gewoon mezelf) en viel ervan in slaap.
Helaas is meth te schadelijk en te verslavend dus liet ik het bij die ene keer. Maar bijzonder was het wel.
 
Hm ritalin ja daar kom ik niet van vooruit, alsof ik stoned bent zonder stoned te zijn, dex zorgt ervoor dat ik me wel kan focussen op dingen en wel eens iets af krijg. Moe ben ik altijd. Er worden ook nog wel een antidepressiva gebruikt, en lang of kortdurend kan ook nog wel eens schelen. Ik kreeg heel laat de diagnose(vorig jaar), dus ineens focus was best wel geweldig.
 
Iemand met inzicht betreurt de waanzin van mensen die in hun illusies gevangen zitten, en zij op hun beurt lachen hem uit als een krankzinnige en stoten hem uit.

Hoe verder een mens van de dwaasheid af raakt, des te minder leven zit erin

Dwaasheid helpt mensen in al hun ellende, deels met onwetendheid, deels met onnadenkendheid

Dwaasheid ligt in de aard van de mens

uit lof der Zotheid van Erasmus.


Laat mij maar een dwaas zijn, we're all mad here!
 
Juist.
Vond dit een keer in het Engels, hoop dat het geen probleem is:


There is a fine line between genius and madness because they share the same genes, scientists have found.

Psychologists have discovered that creative people have a gene in common which is also linked to psychosis and depression.

They believe that the findings could explain why "geniuses" like Vincent van Gogh and Sylvia Plath displayed such destructive behaviour.

The gene, which is called neuregulin 1, plays a role in brain development but a variant of it is also associated with mental illnesses like schizophrenia and bipolar disorder.

Researchers from Semmelweis University in Hungary recruited a group of volunteers who considered themselves to be very creative and accomplished.

To measure creativity, the volunteers were asked to respond to a series of unusual questions. For example: "Just suppose clouds had strings attached to them which hang down to earth. What would happen?" They were scored based on the originality and flexibility of their answers.

The volunteers also completed a questionnaire regarding their lifetime creative achievements before the researchers took blood samples.

The report concluded: "The results show a clear link between neuregulin 1 and creativity. "Volunteers with the specific variant of this gene were more likely to have higher scores on the creativity assessment and also greater lifetime creative achievements than volunteers with a different form of the gene." The head researcher Dr Szabolcs Kéri said that this is the first study to show that a genetic variant associated with psychosis may have some beneficial functions.

He said: "Molecular factors that are loosely associated with severe mental disorders but are present in many healthy people may have an advantage enabling us to think more creatively."
.
The study was published in the journal Psychological Science.
 
Er word toch steeds meer onderscheid gemaakt tussen hoogbegaafd(te meten aan oa deels kennis) en hoogintelligent(niet de kennis..bv door slecht onderwijs, wel dezelfde capaciteiten als hoogbegaafden om.op dezelfde manier de nodige kennis om ervoor in aanmerking te komen,, te kunnen leren.

Hoogbegaafdheid kan ook een taboe zijn..je wordt niet begrepen want..ego ding.

Ik maak zelf beide kanten mee.

Dan heb je ook disharmonisch.
Wat als je op 2 punten begaafd bent en de rest hoogbegaafd? Je ervaart dan wel.de negatieve gevolgen, maar word niet door.iedereen erkend.

Je iq is niet alleen hoger, je denken verschilt ook..maar bij een disharmonisch profiel.mag.er geen.iq uitkomen(een gemiddelde geeft het niet goed weer)

Het klinkt heel fijn hoogbegaafdheid maar het levert echt heel vaak problemen op
Het is zeker niet rooskleurig
Als je als kind geen hulp krijgt, heb je.een grote.kans dat je gaat vastlopen


Dus.ja..Word.misbruikt als.egoding..maar als die.mensen dat doen..ze weten niet welke struggles het geeft.
 
Ben ik echt de enige die bepaalde woorden moet Googelen, laat staan dat ik überhaupt weet of ik eraan "lijdt"?
We willen mensen niet in kotjes steken roepen we voortdurend, maar dit topic (niet slecht bedoeld hoor) doet net het tegenovergestelde.

OT : Niks. (denk ik)
 
In " kotjes" stoppen?
Welnee.
Iedereen selecteert, en deelt andere mensen in verschillende groepjes.
Echte vrienden, daar kun je bijna alles mee delen, elkaar helpen zonodig, naast goede kennissen,
daarmee onderneem je misschien activiteiten, goede gesprekken, maar dit wel met reserves.
Vervolgens komen de gewone bekenden aan bod.
Met deze praat je weleens.
Met chit chat gesprekjes. Klasgenoten ahw.
En de grootste groep is waarschijnlijk de onbekenden.
Met die laatste wissel je geen woord.
Deze gaan gewoon om je heen. Passanten.
Zo zie ik dit. Zo werkt dit bij mij.
Ik vind "in kotjes stoppen" een tamelijk negatieve klank hebben.
Dit gaan roepen?
Ik roep dit dus zeer zeker niet. Nee. In geen geval!
Trouwens, ik roep bijna nooit meer...

Wie dit anders ziet, reageer!
 
CuriousExplorer zei:
Ben ik echt de enige die bepaalde woorden moet Googelen, laat staan dat ik überhaupt weet of ik eraan "lijdt"?
We willen mensen niet in kotjes steken roepen we voortdurend, maar dit topic (niet slecht bedoeld hoor) doet net het tegenovergestelde.

OT : Niks. (denk ik)
Klik om te vergroten...
Wat is er mis met een hokje als je daardoor jezelf beter leert begrijpen en daardoor een fijner leven kunt leiden ?
 
De Zandman zei:
In " kotjes" stoppen?
Welnee.
Iedereen selecteert, en deelt andere mensen in verschillende groepjes.
Echte vrienden, daar kun je bijna alles mee delen, elkaar helpen zonodig, naast goede kennissen,
daarmee onderneem je misschien activiteiten, goede gesprekken, maar dit wel met reserves.
Vervolgens komen de gewone bekenden aan bod.
Met deze praat je weleens.
Met chit chat gesprekjes. Klasgenoten ahw.
En de grootste groep is waarschijnlijk de onbekenden.
Met die laatste wissel je geen woord.
Deze gaan gewoon om je heen. Passanten.
Zo zie ik dit. Zo werkt dit bij mij.
Ik vind "in kotjes stoppen" een tamelijk negatieve klank hebben.
Dit gaan roepen?
Ik roep dit dus zeer zeker niet. Nee. In geen geval!
Trouwens, ik roep bijna nooit meer...

Wie dit anders ziet, reageer!
Klik om te vergroten...
Wat bedoel je met 'ik roep bijna nooit meer' ?
 
Een diagnose kan heel bevrijdend zijn.
Je hele leven onbegrepen, ipv je talenten benutten veel falen, gepest worden. Weinig zelfliefde omdat het maar niet lukt te voldoen aan wat nodig is om je volledig onderdeel te voelen van de maatschappij.

Een verkloot zelfbeeld omdat vrienden en geliefden nooit lukken.

Ben ik dat zo'n mislukking? Kan gaan knagen.

Dan komt er een diagnose..en ineens blijken er tientallen boeken te bestaan over...jou!
Ineens lees je je jezelf..je eigen gebruiksaanwijzing. Je leert dat er anderen zijn en hoe ermee om te gaan. Lukken vrienden niet als autist..Word je als.hoogbegaafde overal ontslagen(en dat gebeurt veel) hun levenskwaliteit kan zo omhoog gaan als ze skills leren om wel contacten te maken of een baan te behouden.

Niet voor niets zijn er 2 soorten psychiaters:
Een diagnose op basis van kenmerken
Een diagnose pas als de kenmerken problematisch worden.


Zet een autist met normaal iq bij een dier, en het autisme is verdwenen.

Aan de andere kant..
Een diagnose komt door een verzameling eigenschappen die teveel in de minderheid zijn ivm de 'normale' maatschappij. Maar teveel om als afzonderlijke afwijkend te zien.

Dus mocht na een tijd 40% vd mensen de diagnose autisme.kunnen krijgen. Zal.die vervallen, want het zijn er dan zoveel dat het geen stoornis is.maar slechts eigenschappen.

Schizofrenie is dan weer niet te vergelijken met adhd/autisme.in het 1e schuilen risico's
 
Yep. Dat zie je idd goed vind ik.
Schizofrenie is vreselijk om te moeten meemaken voor de betreffende.
Wanen hebben, psychoses, ga daar maar eens aan staan, en niet zelden gaan mensen hele nare dingen doen...


Niet meer roepen?
Letterlijk en figuurlijk.
Meer kan ik er niet over zeggen.
In nachtmerries, in herbelevingen, dat weet ik zelf niet bewust..het is wss wel het geval.
Bewust? Nee.
 
Laatst bewerkt:
Ik ken een groep veteranen.. allemaal de diagnose PTSS. Ik beweer niet dat ze nu euforisch door het leven gaan. Maar Zodra de diagnose er was en de hulp of kennis die erna komt stopten ze met achteruit gaan. Soms was het hoogst haalbare stabiliseren. Maar vooruitgang was er ook.
Een prachtig initiatief zijn de hulphonden voor oud veteranen met PTSS.

Voor de diagnose leven ze bijna volledig in de oorlog. Ook al zijn ze hier.
Dan hebben ze zoveel last van flashbacks en bijbehorende aangeleerde reacties. Het laatste wat je dan doet is rustig je gedrag analyseren en en afvragen hoe het beter kan.

Zodra de diagnose komt..het haalt de flashbacks niet weg en alles wat erbij hoort.. maar vaak voor het eerst snappen ze waarom ze zo reageren. En sommigen kunnen steeds beter beseffen..ik ben niet in de oorlog, ik heb last van mijn PTSS.

Ik vind PTSS geen stoornis, maar denk wel.de aandoening waarbij een diagnose alleen maar voordelen kan opleveren.

Want vergeet hun naaste niet.. ook voor hun worden zoveel dingen duidelijker. Bij bv een woedeaanval of angst bij vuurwerk,kunnen ze onderscheid maken tussen hun man en de PTSS die dan domineert.
 
Ikzelf heb hetzelfde. Ptss, dus.
Ik heb nogal wat meegemaakt in mijn leven, en dat is dan ook de reden, dat ik alleen door het leven ga, en ook blijf gaan.
Ik kan het niemand aandoen, de nachtmerries, wakker worden in een situatie zittende, ( dat ervaar je dan) waar je niet direct weer uit bent, vechtend wakker worden met de schimmen om je heen, iemand naast je liggende, een muilpeer geven, als deze je wakker maakt, aangeleerde reacties, last van lawaai, ga maar door.

Zie de tekst hierboven.
Die dekt de lading voor100 %.

Ik heb niet één hond, maar twee.
En nog veel meer huisdieren overigens.
En ja, dat helpt.
Die nachten. Ja. Die zijn zwaar geregeld...
 
Laatst bewerkt:
De Zandman zei:
Ikzelf heb hetzelfde. Ptss, dus.
Ik heb nogal wat meegemaakt in mijn leven, en dat is dan ook de reden, dat ik alleen door het leven ga, en ook blijf gaan.
Ik kan het niemand aandoen, de nachtmerries, wakker worden in een situatie zittende, ( dat ervaar je dan) waar je niet direct weer uit bent, vechtend wakker worden met de schimmen om je heen, enz enz.
Zie de tekst hierboven.
Die dekt de lading voor 90 %.
Ik heb niet één hond, maar twee.
En nog veel meer huisdieren overigens.
En ja, dat helpt.
Klik om te vergroten...
Heb veel respect voor wat je gedaan hebt, maar ook dat je kan leven met je PTSS

Ik heb niet meegemaakt wat jij wel hebt gedaan.
Ik heb een paar weken(moest paar dagen zijn) in een oorlogsgebied gezeten..en krijg die beelden nooit meer uit mijn hoofd..en dan zat ik niet eens bij het leger. Ze zeggen het zijn maar dromen. Maar de emoties waren voor mij levensecht. Gek genoeg kwam de klap pas thuis. Het heeft lang geduurd voor ik normaal over straat kon.het is bizar hoe snel je eraan went dat elke oversteek je dood kan zijn. Nu is het teruggedrongen tor acceptabel. De dromen accepteer ik. Maar met oud en nieuw gooi ik mijzelf plat met benzos. En naar een plek zonder vuurwerk

En dan te bedenken dat jij vele malen langer, heftiger en zwaarder heb meegemaakt.
Vind het heel knap dat je nu niet verslaafd bent en je leven leid met je dieren. Kan me voorstellen dat je honden erg belangrijk zijn
 
Dank je voor dit begrip!
Dit zien maar weinig anderen in.
Maar, ik praat er nooit over. Niet meer.
Op een gegeven moment moet je ophouden met gesprekken met psychologen en dit soort hulpverleners.
Je krijgt het er nooit meer uit, nee..
Vuurwerk??
Ik lig ook plat onder medicatie...en anders duik ik onder mijn bed.
Of wat er in de nabijheid staat.
Het is onbeschrijfelijk, deze toestand, en iedere dag komt er de gedachte om eruit te stappen omhoog.
Ja. Wat een nare, vreselijke toestand.
Ik ga er niet mee verder, dit topic, want zelfs nu, na dit verhaal, want nu al loopt de spanning op..
 
Laatst bewerkt:
Op mijn 14e de diagnose PDD-NOS gekregen, na de diagnose geen verderde behandeling gehad en nooit geleerd wat het nou precies inhield, met als gevolg dat mijn angst en depressieve klachten alleen maar erger werden. Na een incident ruim een jaar geleden via mijn huisarts weer doorverwezen naar de GGZ, met zware tegenzin er heen gegaan omdat de vorige ervaring nou niet bepaald positief was maar wat ben ik blij dat ik het toch heb gedaan.

Een jaar verder en 8 jaar later na mijn diagnose leerde ik eindelijk wat autisme nou echt inhield en werd er niet alleen gesproken over de negatieve dingen maar leerde ik vooral dat het ook zoveel positieve kanten heeft.
Het is iets waar ik de rest van mijn leven aan 'vast' zit maar ik zou het voor geen goud willen veranderen.
Gebruik nu sertraline 100mg voor mijn angststoornis en binnenkort waarschijnlijk nog een lichte dosis antipsychotica om alle prikkels wat te dempen.
Na jaren kan ik eindelijk zeggen dat ik ergens toch wel 'trots' ben op mijn diagnose en ik mij er eindelijk niet meer voor hoef te schamen
 
Laramonjour zei:
Op mijn 14e de diagnose PDD-NOS gekregen, na de diagnose geen verderde behandeling gehad en nooit geleerd wat het nou precies inhield, met als gevolg dat mijn angst en depressieve klachten alleen maar erger werden. Na een incident ruim een jaar geleden via mijn huisarts weer doorverwezen naar de GGZ, met zware tegenzin er heen gegaan omdat de vorige ervaring nou niet bepaald positief was maar wat ben ik blij dat ik het toch heb gedaan.

Een jaar verder en 8 jaar later na mijn diagnose leerde ik eindelijk wat autisme nou echt inhield en werd er niet alleen gesproken over de negatieve dingen maar leerde ik vooral dat het ook zoveel positieve kanten heeft.
Het is iets waar ik de rest van mijn leven aan 'vast' zit maar ik zou het voor geen goud willen veranderen.
Gebruik nu sertraline 100mg voor mijn angststoornis en binnenkort waarschijnlijk nog een lichte dosis antipsychotica om alle prikkels wat te dempen.
Na jaren kan ik eindelijk zeggen dat ik ergens toch wel 'trots' ben op mijn diagnose en ik mij er eindelijk niet meer voor hoef te schamen
Klik om te vergroten...
Trots op jou 🥰
 
debkb zei:
Ik heb even niks toe te voegen, wil alleen maar waardering uitspreken voor zoveel open, kwetsbare reacties en mooie inzichten.
Klik om te vergroten...

Spyro zei:
Ik heb naar mijn weten geen diagnose.
Klik om te vergroten...
Noot: houden zo!
Alleen verslaving gedrag.
Noot: Wat zou een aanleiding kunnen zijn om dat gedrag te hebben/ kunnen beginnen, en voortzetten?

Vaak zijn mensen met een overgevoeligheid vbw emoties kunnen in
casseren, En/of niet goed kunnen verwerken daarvan, dit is een hele vette reden, om verslaafd te raken.
Want dezen mensen lopen vast. Muurvast.
Zie dan maar eens los te komen...
 
Laatst bewerkt:
De Zandman zei:
Noot: houden zo!
Alleen verslaving gedrag.
Noot: Wat zou een aanleiding kunnen zijn om dat gedrag te hebben/ kunnen beginnen, en voortzetten?
Vaak zijn mensen met een overgevoeligheid vbw emoties kunnen in
casseren En/of niet goed kunnen verwerken een hele vette reden, om verslaafd te raken...
Klik om te vergroten...
Is bij mij juist niet het geval. Ik heb te weinig emoties, en toch heb ik verdovend gedrag. Maar ik weet wel waar het vandaan komt als kind zijnde…
 
Iemand bekend met het impostor syndrome? Ik heb daar al sinds m’n jong volwassenheid last van. Als mensen me complimenten geven of ik haal goede resultaten in m’n studie of ik win een spel etc. dan schaam ik me ipv me trots te voelen.

“Impostor syndrome (also known as impostor phenomenon, impostorism, fraud syndrome or the impostor experience) is a psychological pattern in which an individual doubts their skills, talents, or accomplishments and has a persistent internalizedfear of being exposed as a "fraud". Despite external evidence of their competence, those experiencing this phenomenon remain convinced that they are frauds and do not deserve all they have achieved. Individuals with impostorism incorrectly attribute their success to luck, or interpret it as a result of deceiving others into thinking they are more intelligent than they perceive themselves to be. Impostor syndrome also occurs in normal human-to-human relationships. Based on this syndrome, continuing doubts about people and individual defense mechanisms are considered difficult to achieve healthy relationships. While early research focused on the prevalence among high-achieving women, impostor syndrome has been recognized to affect both men and women equally”
 
De Zandman zei:
Dank je voor dit begrip!
Dit zien maar weinig anderen in.
Maar, ik praat er nooit over. Niet meer.
Op een gegeven moment moet je ophouden met gesprekken met psychologen en dit soort hulpverleners.
Je krijgt het er nooit meer uit, nee..
Vuurwerk??
Ik lig ook plat onder medicatie...en anders duik ik onder mijn bed.
Of wat er in de nabijheid staat.
Het is onbeschrijfelijk, deze toestand, en iedere dag komt er de gedachte om eruit te stappen omhoog.
Ja. Wat een nare, vreselijke toestand.
Ik ga er niet mee verder, dit topic, want zelfs nu, na dit verhaal, want nu al loopt de spanning op..
Klik om te vergroten...
Ik begrijp je denk ik (ik wilde aanvankelijk zeggen helemaal maar volgens mij kun je een ander nooit helemaal begrijpen, zie solipsisme). Ik heb vorig jaar, na talloze “behandelingen” en gesprekken en een aantal opnames, besloten om er niet meer over te praten. Ik heb besloten om in eenzaamheid te lijden. Alles andere heeft toch geen zin meer.
 
Overigens weiger ik medicatie. Ben met het meeste gestopt, heb alleen nog iets om te helpen slapen, en zelfs dat werkt niet altijd. Psychofarmaca is symptoombestrijding en lost het probleem niet op.
 
Day is juist, maar soms is er geen oplossing mogelijk, en kan je simpelweg niet om medicatie heen.
Bij sommige mensen werken die therapieen niet.
En wdan zul je toch op zoek moeten gaan naar dat medicament, wat het meeste effect geeft, ofwel waarmee de beste resultaten kunnen worden behaald...
En dat betekent, dat je met dit gegeven moment, verder moet leven.
Lang niet alles is met een pilletje oplosbaar...en ook voor gespreks therapieen geldt, dat deze lang niet voor iedereen werkzaam zijn.
Groepstherapie.
Bij mij een absolute no go.
Van de 10 mensen in die groep waren er 2, die er wat aan hadden, 4 bleven staan, waar ze stonden, en 4 boerden alleen maar verder achteruit.
Wie geeft het achterste van zijn tong bloot?
Aan mensen, die je totaal niet kent?
Ik dus niet. Nee.
 
Groepstherapie vond ik helemaal een draak. Naast het feit dat ik spreekangst heb in groepen gaat het anderen geen reet aan wat ik heb meegemaakt, het helpt toch niet. Heb geen zin om zielig gevonden te worden. Laat me maar gewoon met rust.
 
Pjotr777 zei:
Groepstherapie vond ik helemaal een draak. Naast het feit dat ik spreekangst heb in groepen gaat het anderen geen reet aan wat ik heb meegemaakt, het helpt toch niet. Heb geen zin om zielig gevonden te worden. Laat me maar gewoon met rust.
Klik om te vergroten...
Daar zit je dus mis. Het gaat er om dat je leert van elkaar. Niet elkaar zielig vinden
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan