Ik heb speed op dus ik hoop dat mijn reacties en zienswijze een beetje logisch opgeschreven word door me en ik hoop ook dat ik er geen ellenlange verhalen van ga maken. De eerste pagina is gelezen en daar ga ik nu ook even op reageren. Zodat ik kan lezen en reageren en mijn aandacht er even wat makkelijker bij kan houden. Afwisseling is fijn he
Ik ga als laatste antwoord geven op je vragen. Nu eerst reageren op dingen die ik gelezen heb.
Als ik me heb gelaafd aan de meer extreme of misogynieke vormen van pornografie ervaar ik ook de schaamte en walging die jij al noemde.
Ik kan me herinneren dat ik me vroeger als kind schaamde en me vies voelde nadat ik mezelf een orgasme gegeven had. Nu heb ik dat zeker niet meer. Ik denk voor een groot deel omdat ik accepteer van mezelf dat ik een extreme voorkeur kan hebben en dat is oke. Ik zoek mensen die de voorkeur delen zodat ik de fantasie kan uitleven. Ik zie het niet als iets slechts of dat er iets mis is met me. En daar kan ik gelijk verder een theorie over maken. Misschien wel interessant.
De vraag die ik hier voor jou heb is of je je schaamt voor je acties? Vind je dat je het niet mag doen? Heeft de maatschappij je geleerd dat iets walgelijks is en nu je erop klaarkomt of geilt je je walgelijk voelt omdat de ethische regels zo geschreven zijn?
Oke, theorie.
Vanaf dat ik 6 jaar was zat ik bij mijn eerste psychiater. Ik ben het behoorlijk gewend geraakt dat ik anders ben, anders denk en dingen op een andere manier zie. Zeker niet alleen bij seks maar op een hele hoop vlakken. Ik ben vaak zat ziek in mijn hoofd genoemd door de ideeën en meningen die ik heb, mensen vertellen me dat ik dingen helemaal fout zie, ze snappen me niet etc. In de puberteit schoot ik in een hele flinke depressie en ik was het helemaal schijt beu. Ik ging gelukkig worden, een deel daarvan was om te accepteren wie ik was en wat ik wil en ook om mijn zelfbeeld niet van andere af te laten hangen. Daar gaan jaren overheen, dat kost tijd. Maar het is me gelukt, ik ben nu op een punt dat de mening van andere (over mij als persoon dan) er niet toe doen. Dat is simpelweg hun perceptie van de persoon die ik ben en niet zozeer mijn perceptie. Voor iedereen ben ik een ander persoon omdat iedereen mij op een andere manier ervaart, iedereen heeft een ander karakter en dus ook andere dingen die hij zij irritant etc vind. Daarom ben je dus voor ieder persoon een ander persoon. Het is dus ook onmogelijk om het iedereen naar de zin te maken. Een onmogelijk taak willen gaan vervullen zorgt voor een opgave die altijd zal falen. Dus als je er schijt aan hebt hoe je op andere overkomt dan kun je daar in ieder geval niet meer falen. Daar komt dus ook meteen het stukje aan te pas dat ik me niet schaam of me niet walgelijk voel voor mijn seksuele voorkeuren.
Ik heb mijn eigen ethische regels. Simpel gezegd, ik hou me redelijk aan de wetten van het land en mijn acties mogen er niet toe leiden dat ik andere opzettelijk kwets, pijn doe, beledig etc. Het woordje opzettelijk is hier belangrijk. Simpel voorbeeld, ik ben voor het homohuwelijk en abortus en doordat ik dat vind beledig ik een hoop gelovige mensen.
Mijn voorkeuren kan ik dus ook gewoon uitvoeren met mensen die dezelfde voorkeuren hebben en dat ook willen. Wederzijdse goedkeuring is belangrijk, maar dat lijkt me vrij logisch. Waarom zou ik mezelf wegcijferen en mijn voorkeuren niet tot uiting brengen? Ik doe er niemand kwaad mee en ik maak mezelf er blij mee. Ik bevredig mezelf en ik zie dat als een lieve daad naar mezelf, als dat ik goed voor mezelf zorg. Ik heb een verlangen en en daar mag ik naar handelen. We leven voor onszelf en andere zijn een toevoeging op ons leven, niet de handleiding.
Ik ben een goed half jaar geleden erachter gekomen dat ik autisme heb. Op 32 jarige leeftijd. Je kan dan natuurlijk wel begrijpen dat andere mensen als handleiding zien voor mij altijd heel erg moeilijk is geweest omdat ik simpelweg op een andere manier denk. Zie het alsof je een handleiding krijgt om een modelbouwvliegtuig mee in elkaar te zetten alleen je hebt de onderdelen voor een schip. Sommige dingen komen wel overheen, je moet wat dingen plakken en de onderdelen uit het frame halen maar de onderdelen zijn compleet anders waar je mee moet werken.
Logisch dat ik al op jonge leeftijd hulp nodig had, want ik snapte er allemaal geen zak van terwijl ik toch erg hard mijn best aan het doen was. Ook logisch dat ik me misschien een heel stuk makkelijk dan andere mensen de mening van een ander over mij kan negeren. Want het was mij al duidelijk dat ik anders was en de mensen begrepen mij niet. Waarom moeite doen als het eigenlijk weinig zin heeft. Men begrijpt mij niet, ik hun niet, prima. Ze begrijpen me toch al niet dus ik kan best walgelijke gedachtes hebben die ze ook niet begrijpen. Dat verandert vrij weinig. Dus is het makkelijk om mezelf de vrijheid te geven gedachtes te hebben die andere niet begrijpen en het oke te vinden.
3. Hoe voel je je onmiddellijk na het gebruik van porno?
Teleurgesteld in mezelf, vies, lage energie.
Hmm, dat antwoord had ik niet verwacht van je eigenlijk. Omdat ik verwacht had dat jij het oke zou vinden denk ik. De gedachtes en gevoelens die je hebt die zijn oke. Die zijn van jou en niet erg, die mag je voelen zonder jezelf te beoordelen erop. Jij hebt behoefte aan bevrediging en dat is oke, het is ook oke hoe je tot die bevrediging komt. Was het al aan je gevraagd waarom je dit zo ervaart. Ik las wel dat je wilde stoppen met masturbatie en porno. Wil je geheel onthouding? Waarom? Wat is het doel waar je naartoe streeft door onthouding? Wat hoop je eruit te halen?
Wellicht een idee om eens een mini-onderzoekje te houden over de perversiteit van onze medemens, dan weten we het zeker, ervan uitgaande dat mensen op dit forum eerlijk antwoorden.
Vraag maar raak! Ik heb er niet zoveel moeite mee om ervaringen/fantasieën te delen. Mijn grootste kick zit hem in het ervaren van angst en bang zijn. Bdsm en fetishen sluiten daar uiteraard bij aan. Bdsm is voor mij niet zozeer voor het ervaren van pijn, pijn is een doel wat mee helpt om mij die angst te laten voelen. Bang zijn voor de klap, je lichaam ineen voelen trekken als je een hand de lucht in ziet gaan. Aan mijn haren door het huis gesleurd worden en de trap opgetrokken. Ik heb met mijn vriend bijvoorbeeld ook interrogation play gedaan. Ik stel bijvoorbeeld een pin code in op mijn telefoon en mijn vriend mag zijn best gaan doen om het uit me te krijgen. Daar komt dan niet eens seks bij kijken. Maar rape fantasie, abbusive husband play, vastbinden etc vind ik doorgaans erg prettig. Ik vind het wel fijn om onderdanig gemaakt te worden.
Dit heb ik overigens al zo lang als ik weet. Toen ik nog niet sexueel actief was bond ik mezelf al aan mijn bed vast. Pas later ging ik het associëren met sex, toen mijn kinderlichaampje een vrouwenlichaam werd. Ontvoerd worden vind ik ook heel spannend.
Ik denk dat dit komt omdat ik alles heel graag onder controle wil hebben. Mijn autisme raakt over de zeik van onverwachtse dingen, dingen die ik niet in de hand heb. Ik ben in mijn normale leven bezig met controle houden over alles. Dus een plekje in mijn leven waar ik die controle op kan geven geeft mij ademruimte om het zo maar te zeggen. Even dat stukje los laten en chillen haha. Daar komt ook het stukje vandaan dat ik onderdanig gemaakt wil worden, de controle uit mezelf opgeven is lastig dus mijn vriend moet het pakken, desnoods met geweld.
Autisme zorgt er ook voor dat ik dingen heel leuk vind of maar meh. Ik wil dus ook graag iets voelen, ik voel pas iets als het extreem is. Dus seks moet ook extreem zijn anders voel ik het niet en ervaar ik het maar als saai. Qua geuren, geluiden, zien ben ik juist overgevoelig, qua voelen niet. Dat is iets wat je vaker bij autisten terug ziet komen. Of ze vinden het vreselijk om aangeraakt te worden omdat het zo gevoelig is en daarom aseksueel worden. Of ze voelen het moeilijk en daarom extreem worden. Leuk feitje trouwens. Aseksuele en biseksuele mensen vind je percentueel het meest in de autisten groep.
Dat ik autist ben verklaart dus wel een beetje waarom ik bepaalde extreme dingen leuk vind. Maar het is ook zeker een deel van mij als persoon. Het versterkt elkaar, als ik als persoon het extreme niet leuk gevonden had dan had het autisme me daar ook niet in kunnen duwen. Dus leuk om over na te denken, autisme en seksuele voorkeuren
Als je maar een oneindige moraalridder bent
Kom ik terug op wat ik al gezegd had als puntje. Moraalridder zijn is erg pittig. Want naar welke moralen ben je een ridder, naar die van jezelf logisch gezien. Maar lang niet iedereen heeft dezelfde moralen als jij. Dat maakt niet dat jij of die persoon fout denkt, dat maakt dat je anders denkt, en dat is oke. Dus, is het eigenlijk wel mogelijk om een moraalridder te zijn. Is dat niet meer misschien een term die bedacht is door mensen zodat ze zich als soort van redder neer kunnen zetten? Ik spreek mensen aan op hun gedrag als dat niet kan, dus ik bescherm mensen en ik ben dus een ridder voor het goede. Betekent dat niet ook dat je waarde haalt uit het helpen van andere, je zelfbeeld hangt af van wat andere vinden omdat je openlijk aan andere laat zien hoe goed jij bezig bent met moralen.
Wederom ,waarom mag jij beslissen welk gedrag wel en niet "goed" is. Goed en slecht is een concept verzonnen door de mens, het is niet een tastbaar iets. Het is oke als iemand andere moralen heeft dan jij. Ik vind het oke als iemand anders andere moralen heeft, zo lang die persoon maar geen andere (mensen en dieren) kwetst, beledigt, pijn doet etc.
Ik merk bij mezelf bijvoorbeeld dat ik soms vind dat zero (althans, volgens mij zero, mijn excuses als ik nu namen door elkaar haal) te correct wil zijn, mensen graag haar idee van normen en waarde, hoe dat je je moet gedragen wil opdringen. Opdringen is een groot woord, maar ze zal er wel iets van zeggen als ze vind dat je iemand beledigd of iets in die geest behandeld. Ik merk bij mezelf dus vaak dat ik niet van mening ben dat die persoon iets fout gedaan/gezegd heeft. Buiten simpelweg zijn mening en kijk op dingen vertellen. Soms zijn dingen niet leuk om te horen, soms kiezen mensen de verkeerde woorden uit omdat ze er niet bij nadenken of omdat ze simpelweg niet weten hoe het anders te moeten beschrijven. Maar dat betekent in mijn ogen niet dat die persoon iets fout doet en daarop aangesproken moet worden. Ik vind het interessant om te zien dat wij 2 daar behoorlijk in verschillen. En daarom ook interessant om haar berichten te lezen en haar gedachte te volgen waarom ze het niet oke vind.
OKe, ik ga de volgende pagina lezen. Ik ben al heel erg aan het afwijken van het onderwerp waar het om gaat dus ik ga nu stoppen met typen weer.
