crasypicks
Newbie
Dag iedereen, daar ik nieuw lid ben wil ik me even voorstellen. Ik ben 42 en heb een gezin. Ook wil ik even benadrukken dat ik veel respect heb voor de moderators van dit forum en iedereen die zijn ervaringen op dit forum durft te delen. Ik ken het forum al lang en heb veel getuigenissen van liefde en leed gelezen. Zelf kwam ik in aanraking met drugs(algemeen) op vroege leeftijd (12jaar). Toen voornamelijk speed. Nadien cannabis en hash,xtc,coke,.... Ik ben zelf gebruiker geworden van speed op mijn 16 verjaardag. Voordien hield ik enkel drugs bij voor een dealer. Al heel snel was ik verslaafd aan speed en nadien cannabis en hash. Door de hoeveelheden die ik bijhield zat ik al snel aan 1 a 2 gram speed per dag waardoor ik al snel vervreemde van familie en omgeving. Ook gebruikte ik wanneer ik uitging xtc. De plaatsen waar ik uitging waaren voornamelijk kraakpand feestjes en kleine donkere dancings en afterclubs. Coke heb ik geprobeerd maar was te duur naar mijn mening en was ook niet wat ik zocht. Speed was mijn drug préfère. De mensen waarmee ik optrok waren vooral dealers en gangsters. Daardoor zat ik al snel in problemen met politie en gerecht. Op 18 jaar werd ik gearresteerd op mijn werk en nadien onder voorwaarden vrijgelaten. Ik verhuisde en liet iedereen van toen achter. Toen bestond er in België nog geen snelrecht waardoor ik de mogelijkheid een nieuw leven te beginnen voor ik voorgeleid werd. Ik kikte af en Ondertussen had ik iemand leren kennen en had ik mijn leven terug op de rails. Toen ben ik enkele jaren drugsvrij door het leven gegaan. Maar het blowen van zijn weg terug naar mij. Dagelijks rookte ik terug joints. Dat vond mijn vriendin niet zo erg. Nadien begon ik weer sporadisch speed te gebruiken door nieuwe vrienden die ik leerde kennen. Dat vertelde ik niet thuis. Ondertussen ben ik 42 en zijn die nieuwe vrienden allemaal verdwenen (dood) niet allemaal door drugs zelf, maar de gevolgen psychisch (Zelfdoding) of ziekte . 2 personen aan OD. Mijn relatie is uitgegroeid naar een gezin maar mijn gebruik is er nog steeds. Cannabis op dagelijkse basis en speed op regelmatige basis. Door gezondheidstoestand gebruik(misbruik)ik nu ook tramadol liquide en oxycodon, benzo, trazodone,... Speed wat ik sporadisch nog doe kan ik min of meer verstoppen thuis maar de rest is eigenlijk wel problematisch. Medicatie is al even slecht misschien wel slechter. Door het verlies van al mijn vrienden durf ik geen nieuwe te maken en duw ik mezelf in isolement. Nu durf ik soms niet buiten te komen. Gezinsgericht brengt dat soms problemen met zich voort. En de laatste tijd ben ik heel neerslachtig en depresief. Het is net of ik toeschouwer ben van het leven en er zelf niet meer bijhoor. Ik ben bang mijn gezin te verliezen door mijn toedoen en heb niet de kracht iets te veranderen. Ik ben bang voor zelfdoding. Niet de dood zelf maar het mislukken van de daad en de gevolgen voor mijn gezin. Ik heb een wilsbeschikking opgesteld en vastgelegt. Geen reanimatie , euthanasie wanneer het kan, begrafenis uitgeschreven erfenis geregeld brieven voor mijn dochter voor elke gelegenheid tot haar 18. Zelf voor als ze ooit trouwt.... allé alles is geregeld en wacht tot het komt. Hopelijk krijg ik deze gedachten ooit weg en hoeft al deze moeite niet. Deze gevoelens zijn niet enkel door de drugs en Medicatie maar houden deze gedachten zeker wel in stand. Daarom raad ik iedereen aan drugs en Medicatie achter jullie te laten en te genieten van de mooie dingen van het leven. Hopelijk kan ik dat ook in de toekomst. Dank u voor het lezen van deze persoonlijke ervaring.
. Je gezin, je kinderen hebben het liefst hun vader in hun leven. Zoek alsjeblieft hulp of praat er mee met iemand desnoods hier op het forum 
