Hoi,
Ik ben een jongen van 17 jaar oud en heb in het laatste jaar een aantal keer geblowd.
De eerst keer (december 2011) had ik nergens last van maar ik voelde ook geen effect aangezien ik niet wist hoe ik moest inhaleren. De eerstvolgende keer was op Koninginnedag 2012. Ik voelde pas na een tijd (half uur) het effect dat bestond uit een lachkick. Dit was na een uur weer weg.
De keer daarna was ook letterlijk lachen en het effect trok snel weg. De keer dáárna was een ramp. Ik wist nog steeds niet goed hoe ik moest inhaleren. Nadat ik iets van vier heisjes had genomen en de joint bijna opwas heb ik als een gek aan de joint lopen zuigen. Dit was in een pauze van school. Die les kregen we een onverwachte leestoets voor een taal waar ik normaal gesproken heel goed in ben(eindcijfer 8,8 op 5 vwo). Ik voelde topen ik voor het lokaal zat alles slomer gaan. Als ik een beweging maakte besefte ik daarna pas dat ik die beweging gemaakt had. Op dat moment werd ik waarschijnlijk angstig. Ik zat in de klas en kreeg de toets voor me neus en begon te stressen. Ik kon geen woord frans lezen. Ik voelde me slecht. Toen de les voorbij was leek het alsof ik stukken oversloeg want ik stond opeens beneden. Het effect was gelukkig na een paar uur weg. Die avond voelde ik het gevoel terugkomen. Ik kon niet meer zuiver denken. Dit was gelukkig na een uur verdwenen maar keerde de dag erna weer voor een paar uur terug.
De keer daarna was nog erger. Ik had na het roken een enorme lachkick maar toen de vriendin waarmee ik praatte ging liggen en het stil was zakte ik weer weg in mijn negatieve denkpatroon.
Uiteindelijk dacht ik; frank, denk positief! en ik kwam eruit. Het voelde wel alsof er heel de tijd een soort stoombel in mijn hersenen zat die mijn zintuigen bedwelmden. De volgende dag was het effect weg todat ik opeens weer voor mijn gevoel wegzakte in hetzelfde wat ik die week ervoor had gevoeld. Ik ben hier een week à anderhalve week in blijhven hangen. Ik heb heel de tijd liggen slapen en kon voor mijn gevoel niets doen omdat ik er niet toe in staat was. Mijn ouders wilde dat ik bloed ging prikken omdat zij dachten dat het pfeiffer was. Nadat mijn de huisarts gebeld had vroeg ze mij of ik geblowd had. De huisarts vroeg dat namelijk na mijn 'symptomen' genoemd te hebben. Ik heb toegegeven. Na anderhalve week was dit weg. Hierna heb ik het voor 1,5 maand niet gedaan omdat ik deze slechte ervaring had. Begin deze zomervakantie heb ik me over laten halen omdat ik het toch nog een keer wilde proberen. Overdag voelde ik niets, s avond zakte ik na 3 heisjes helemaal weg in mijn negatieve voor mijn gevoelde draaiende achtige wereld. De dagen erna heb ik geslapen en ik heb de hele zomervakantie gedacht dat ik er nog last van had. Sinds een week kan ik me weer op 1 ding fucussen/concentreren. Dat is ook waar het omdraait, ik kan nadat ik in zon psychose ben beland nergens meer in opgaan, het gevoel van tijd verliezen. Ik heb me in de zomervakantie zelfs afgevraagd of de wereld die ik beleefde wel echt was. Ik besef nu dat het in mn hoofd zat. Het is misschien ook waardevol om te zeggen dat ik vroeger enorm last had van dwangneuroses hetgeen dat nu obsessieve-compulsieve stoornis heet, en een angststoornis is. Ik had tics/neurose om iets bijvoorbeeld aan te raken en als ik dat niet deed had dat een gevolg bijvoorbeeld dat ik een toets niet goed zou maken.
Ik hoop dat iemand mijn kan vertellen wat er in mijn hersenen gebeurd.
Frank
Ik ben een jongen van 17 jaar oud en heb in het laatste jaar een aantal keer geblowd.
De eerst keer (december 2011) had ik nergens last van maar ik voelde ook geen effect aangezien ik niet wist hoe ik moest inhaleren. De eerstvolgende keer was op Koninginnedag 2012. Ik voelde pas na een tijd (half uur) het effect dat bestond uit een lachkick. Dit was na een uur weer weg.
De keer daarna was ook letterlijk lachen en het effect trok snel weg. De keer dáárna was een ramp. Ik wist nog steeds niet goed hoe ik moest inhaleren. Nadat ik iets van vier heisjes had genomen en de joint bijna opwas heb ik als een gek aan de joint lopen zuigen. Dit was in een pauze van school. Die les kregen we een onverwachte leestoets voor een taal waar ik normaal gesproken heel goed in ben(eindcijfer 8,8 op 5 vwo). Ik voelde topen ik voor het lokaal zat alles slomer gaan. Als ik een beweging maakte besefte ik daarna pas dat ik die beweging gemaakt had. Op dat moment werd ik waarschijnlijk angstig. Ik zat in de klas en kreeg de toets voor me neus en begon te stressen. Ik kon geen woord frans lezen. Ik voelde me slecht. Toen de les voorbij was leek het alsof ik stukken oversloeg want ik stond opeens beneden. Het effect was gelukkig na een paar uur weg. Die avond voelde ik het gevoel terugkomen. Ik kon niet meer zuiver denken. Dit was gelukkig na een uur verdwenen maar keerde de dag erna weer voor een paar uur terug.
De keer daarna was nog erger. Ik had na het roken een enorme lachkick maar toen de vriendin waarmee ik praatte ging liggen en het stil was zakte ik weer weg in mijn negatieve denkpatroon.
Uiteindelijk dacht ik; frank, denk positief! en ik kwam eruit. Het voelde wel alsof er heel de tijd een soort stoombel in mijn hersenen zat die mijn zintuigen bedwelmden. De volgende dag was het effect weg todat ik opeens weer voor mijn gevoel wegzakte in hetzelfde wat ik die week ervoor had gevoeld. Ik ben hier een week à anderhalve week in blijhven hangen. Ik heb heel de tijd liggen slapen en kon voor mijn gevoel niets doen omdat ik er niet toe in staat was. Mijn ouders wilde dat ik bloed ging prikken omdat zij dachten dat het pfeiffer was. Nadat mijn de huisarts gebeld had vroeg ze mij of ik geblowd had. De huisarts vroeg dat namelijk na mijn 'symptomen' genoemd te hebben. Ik heb toegegeven. Na anderhalve week was dit weg. Hierna heb ik het voor 1,5 maand niet gedaan omdat ik deze slechte ervaring had. Begin deze zomervakantie heb ik me over laten halen omdat ik het toch nog een keer wilde proberen. Overdag voelde ik niets, s avond zakte ik na 3 heisjes helemaal weg in mijn negatieve voor mijn gevoelde draaiende achtige wereld. De dagen erna heb ik geslapen en ik heb de hele zomervakantie gedacht dat ik er nog last van had. Sinds een week kan ik me weer op 1 ding fucussen/concentreren. Dat is ook waar het omdraait, ik kan nadat ik in zon psychose ben beland nergens meer in opgaan, het gevoel van tijd verliezen. Ik heb me in de zomervakantie zelfs afgevraagd of de wereld die ik beleefde wel echt was. Ik besef nu dat het in mn hoofd zat. Het is misschien ook waardevol om te zeggen dat ik vroeger enorm last had van dwangneuroses hetgeen dat nu obsessieve-compulsieve stoornis heet, en een angststoornis is. Ik had tics/neurose om iets bijvoorbeeld aan te raken en als ik dat niet deed had dat een gevolg bijvoorbeeld dat ik een toets niet goed zou maken.
Ik hoop dat iemand mijn kan vertellen wat er in mijn hersenen gebeurd.
Frank