Het was 30 december, 1 dag voor oud en nieuw, na een goed gesprek besloten om met z’n 2en aan de xtc te gaan op oud-jaars avond.
Ik heb er zin in, heerlijk, oudjaarsdag, het was een fantastische dag, want op de een of andere manier hing er wat magisch in de lucht.
Maar wij kregen pillen die ik nog nooit gehad had, namelijk groene duifjes, ik had ze nog nooit gehad maar was natuurlijk wel benieuwd.
’S Middags eerst nog een ander pilletje genomen, die ik nog over had, dat voelde wel weer even lekker!
En ’s avonds kwam mijn trip-mate, Sjaak bonestaak, na een praatje over koetjes en kalfjes dus toch maar besloten het pilletje in te nemen, om vervolgens een wandeling te maken naar een aantal vrienden.
Allebei een pilltje naar binnen gejakkerd, en toen liepen we dus naar de vrienden, het viel ons al op hoe mistig het was, waardoor de wereld heel anders leek.
Heel toevallig kwamen we net aan gelopen bij de vrienden als er net 2 lekkere hasj jointjes worden gerold, (de 1e aanwijzing dat deze hele avond gewoon voorbestemd is).
Nadat die jointjes zijn gedraaid zijn we naar het vuur gegaan, om ze daar lekker te roken, maar terwijl ik het jointje rookte en tegelijkertijd met m’n hoofd bij het vuur stond begon opeens dat pilletje behoorlijk in te hakken.
En vanaf toen begon het sprookje, toen de pilletjes volop werkte hebben we maar besloten naar de stad te wandelen, om een pakje sigaretten te halen, en hoe verder we liepen, hoe raarder alles werd, overal mist, overal vuurwerk, het was prachtig.
Eindelijk in de stad gaan gekomen na een prachtige wandeling door het op dat moment mysterieuze Elburg, Ik moest zeggen dat ik het stadje Elburg ook nog nooit zo fascinerend heb gevonden, opeens kreeg ik een behoorlijke interesse in de oude gebouwen, en langzamer hand kwam ik steeds meer in het “sprookjes wereldje”, en och wat voelden we ons goed, heel bijzonder want ik had al behoorlijk wat vaker xtc gehad, maar het voelde weer heel vernieuwend, misschien ook wel omdat het Sjaak bonestaak ‘s 2 e keer was, en hij me miss. Ook wel mee sleepte in dat vernieuwende gevoel.
Na een hele zoektoch langs alle oude restaurantjes en kroegjes kwamen er achter dat alles dicht is, hé balen, toen zijn we naar de haven gelopen, en daar staat een chinees restaurant, en we keken daar naar binnen en het was net alsof je opeens naar een japanse tv zender kijkt, want daar zaten ik weet niet hoe veel japanse mensen te eten alsof hun leven ervan af hing.
Toen we de vrouw netjes vroegen of we een pakje sigaretten mochten, knikte ze nee, ze was op dat moment als de boze heks voor me.
Toen besloten we maar om langs het water te zitten in de have, wat prachtig was dat, dat water, het voelde gewoon alsof alles klopte, ook vertelde we elkaar meerdere malen (ongeveer 3.000 keer) hoe lekker we ons wel niet voelde.
Toen hebben we maar besloten om weer naar mijn huis te gaan, ik had beloofd om om 12 uur even thuis te zijn, de terug weg was weer net zo magisch als de heen weg met die prachtige mist, al die kleuren van dat vuurwerk, het was echt gewoon magisch, onbeschrijfelijk, een plek die je normaal alleen in je meest fantasierijke dromen tegen komen.
Toen we nog maar besloten om voor de 20e keer een rook pauze te houden op een bankje, kwam er een oude man aan, hij deed me denken aan indiana Jones, hij was vracht wagen chauffeur, en ik denk dat hij alleen woont want hij had namelijk wel de behoefde om even iets over zijn leven als vrachtwagen chauffeur te vertellen, daar zit je dan, met je rare xtc hoofd, naar een verhaal te luisteren van 1 of andere vracht wagen chauffeur met een accent wat het allemaal nog spacender maakte.
Nadat hij 10 minuten stond te lullen snapte ik eigenlijk niet eens waar het over ging, maar dat maakte niet uit want het was allemaal toch wel mooi, die indiana Jones in de mist langs het water, prachtig.
Toen zijn we naar mijn huis gegaan, daar even met mijn ouders wat gedronken, ik moet zeggen dat de gesprekken wel wat makkelijker liepen dan normaal.
Toen zijn we een rondje gaan lopen om iedereen te feliciteren, maar het was nog mistiger dan ooit tevoren, je kon niet eens 2 meter voor je uit kijken, en overal kwamen knallen vandaan, ik voelde me net zown militair die uitgezonden was naar afganistan.
Daarna zijn we maar naar boven gegaan, om nog maar even een snackie te droppen, dat gedaan, en toen we naar beneden liepen om een meisje op te halen die met ons mee gaat naar het oo zoo rare Nunspeet, waarvoor je 12 kilometer moet fietsen, maar gelukkig, ze stond al in mijn huiskamer te wachten, wat wil je nog meer.
Toen hebben we het op een fietsen gezet, en opeens fietsen we midden in de mist, en alsof het nog niet gek genoeg was allemaal begon toen dat 2e pilletje ook nog eens hard te werken, pfiew die klapte er in.
Na een eind gefietst te hebben door de mist, met een aantal rookpauze’s en bijzondere waarnemingen zijn we aangekomen in het gat doornspijk, het voelde echt als een verlaten dorpje waar normaal gesproken altijd horror films worden opgenomen.
We probeerden om ons heen te kijken, om te kijken of ergens nog peukjes geregeld kunnen worden, en opeens was er een cafe, maar het rare was dat iedereen voor de deur stond en niemand binnen zat.
Toen wij vroegen of ze peuken hadden, mochten we mee naar binnen, ik vond het wel een beetje spannend, je weet maar nooit wat er kan gebeuren natuurlijk.
Daar sta je dan, in de mist, in een cafe, tegen 1 boer te praten met een snackbek van heb ik jouw.
Toen we uiteindelijk een lekkere verzameling peuken hadden gekregen, vroeg hij of we ook nog wat wouden drinken, dat leek ons wel gezellig, dus wij wat drinken besteld, maar opeens moesten we het buiten op drinken, nou prima.
Toen we buiten lekker stonden te genieten van een frisdrank met een sigaret en heerlijke tintelingen over onze lichamen, pakte die gast opeens een machtig groot geweer en schoot in de lucht.
Toen ging ik maar even in mijn ogen wrijven of ik niet toevallig aan het slapen was, want het werd eigenlijk gewoon te ziek.
Uiteindelijk hebben we het overleefd, en zijn we verder gaan fietsen, en opeens door de mist zien we in de verte een heel groot vuur, in de middle of nowhere, maar aangezien het meisje die bij ons was behoorlijk koude voeten heeft, hebben we besloten maar even uit te rusten bij het prachtige vuurtje.
Het vuurtje was perfect, zo mooi geel, en ook precies groot genoeg, echt heerlijk.
Daar hebben we toen een tijdje gezeten, gerookt, gespaced, om ons heen was overal nog mist en vuurwerk, prachtig!
Toen zijn we naar een feestje geweest, voor 12,50 onbeperkt zuipen, voordat we naar binnen gingen eerst nog maar even een snoepje gegeten.
En toen ik daar binnen kwam, toen snapte ik er echt geen fuck meer van, opeens een zaaltje met allemaal mensen in het midden van het bos.
En toen begon er een dj te draaien, maar ik heb nog nooit zulke rare muziek gehoord, dat waren echt deuntjes waar je volgensmij al raar van word als je nuchter bent, dus dat waardeerden we absoluut, eigenlijk was het toen opeens 3 uur later, de tijd was gevlogen en ik snapt eer nog steeds geen reet van, maar ik was het daar wel zat, ik besloot in m’n 1tje naar een vriend te gaan, waar Sjaak bonestaak en het meisje ook over 1 uur heen komen, want dat hadden we afgesproken.
En toen stond ik buiten, in het bos, in de mist, om 5 uur ’s ochtends.
Ik wist dat ik met de fiets was gekomen, maar waar ik die neer had gezet, na een half uur zoeken bleek dat hij eigenlijk op een plek stond waar ik als eerste keek, maar ik had hem scheinbaar over het hoofd gezien, maakt verder niet uit want eigenlijk vond ik het wel spannend.
Toen ben ik maar gaan fietsen, prachtig, in m’n 1tje, in het bos, in de mist, het leek echt net een film.
Eenmaal bij die vriend aan gekomen schrok ik me dood, wie zit daar op de bank? Is dat die verlegen jongen die ik pas ook al eens sprak in de joy? Ja zeker het was hem en hij had ook flink aan de pillen gezeten want hij snapte er echt geen fuck meer van.
Tja, als je naar zoiets kijkt dan wil je zelf ook nog wel even lekker gaan, dus ook nog maar een pilltje genomen, daarna nog maar een pep-bommetje, hoplaa, eigenlijk voelde ik m’n maag al een beetje draaien, maargoed erop of eronder!
Erop dus, want toen ze beiden begonnen te werken, wou ik gaan zoeken naar een schat, toen ik een gepaste hoed had gevonden in de kast, en een hele mooie rooie mac-light begon mijn zoektoch.
Toen ik lekker uitgezocht was, kwamen Sjaak bonestaak en het meisje ook, Sjaak bonestaak had ook meteen weer een pilletje naar binnen gejakkerd.
En toen opeens begon die nette jongen die toen niet zo netjes was omdat hij het niet meer snapte te kotsen, dat overdonderde me best wel, maar goed die nacht was niks te gek.
Toen ik even later op een stoel zat, lekker te spacen, kwam opeens die vriend eraan, hij fluisterde in m’n oor: er staan 3 heksen daar in de hoek van de kamer, ik vermoede het al een tijdje, dat waren dus 2 meisjes en 1 jongen die daar ook aan het chillen waren.
Maar die vriend van me snapte het ook niet echt meer, ik weet niet precies wat hou ophad, maar we hadden allebei al een aantal nachten niet geslapen dus het was allemaal sowieso raar.
Op de 1 of andere manier vond ik het verhaal zo spannend dat ik er helemaal in op ging, toen uiteindelijk zijn we opzoek gegaan naar een cristal om de heksen te verslaan, want die wist hij te vinden.
Maar daar kwam een heks aan, en ik was zo nieuwsgierig en ik wist nou ook niet of het nou nep of echt was, dus ik vroeg aan haar of ze een heks was.
Toen werd ze boos, ze had ook al aardig wat pep achter de kiezen, en ze vroeg waar het op sloeg, maar dat wisten we eigenlijk al niet meer.
Toen ben ik maar weer op de stoel gaan zitten, maar die vriend van me bleef beneden, maar ik dacht hij zit vast nog ergens op te spacen.
Even later komt “de heks” binnen, en die zegt: De heksenjager heeft zijn opa op gebeld want hij was helemaal de weg kwijt, en even later stond z’n opa aan de deur, wat voelde ik me schuldig, kut, ongemakkelijk.
Hij had natuurlijk ook wel door dat er niet alleen maar biertjes werd gedronken, opeens begint een meisje te huilen, mijn hart klopte in mijn keel.
Na een gesprek ging het weer wat beter met de heksen jager, toen hebben we de kamer schoongemaakt, en toen werden we langzamer hand steeds brakker en brakker, einde.
Eigenlijk zitten er genoeg elementen in om een boek te schrijven
- liefde, niet zozeer in mannetje vrouwtje, maar liefde voor elkaar gewoon
- blijdschap
- bizarre shit
- een dramatisch plot
- waar je dan wel weer een wijze les uitleert
- en zo is het toch een happy ending ondanks het kutte eind zeg maar
Ik heb er zin in, heerlijk, oudjaarsdag, het was een fantastische dag, want op de een of andere manier hing er wat magisch in de lucht.
Maar wij kregen pillen die ik nog nooit gehad had, namelijk groene duifjes, ik had ze nog nooit gehad maar was natuurlijk wel benieuwd.
’S Middags eerst nog een ander pilletje genomen, die ik nog over had, dat voelde wel weer even lekker!
En ’s avonds kwam mijn trip-mate, Sjaak bonestaak, na een praatje over koetjes en kalfjes dus toch maar besloten het pilletje in te nemen, om vervolgens een wandeling te maken naar een aantal vrienden.
Allebei een pilltje naar binnen gejakkerd, en toen liepen we dus naar de vrienden, het viel ons al op hoe mistig het was, waardoor de wereld heel anders leek.
Heel toevallig kwamen we net aan gelopen bij de vrienden als er net 2 lekkere hasj jointjes worden gerold, (de 1e aanwijzing dat deze hele avond gewoon voorbestemd is).
Nadat die jointjes zijn gedraaid zijn we naar het vuur gegaan, om ze daar lekker te roken, maar terwijl ik het jointje rookte en tegelijkertijd met m’n hoofd bij het vuur stond begon opeens dat pilletje behoorlijk in te hakken.
En vanaf toen begon het sprookje, toen de pilletjes volop werkte hebben we maar besloten naar de stad te wandelen, om een pakje sigaretten te halen, en hoe verder we liepen, hoe raarder alles werd, overal mist, overal vuurwerk, het was prachtig.
Eindelijk in de stad gaan gekomen na een prachtige wandeling door het op dat moment mysterieuze Elburg, Ik moest zeggen dat ik het stadje Elburg ook nog nooit zo fascinerend heb gevonden, opeens kreeg ik een behoorlijke interesse in de oude gebouwen, en langzamer hand kwam ik steeds meer in het “sprookjes wereldje”, en och wat voelden we ons goed, heel bijzonder want ik had al behoorlijk wat vaker xtc gehad, maar het voelde weer heel vernieuwend, misschien ook wel omdat het Sjaak bonestaak ‘s 2 e keer was, en hij me miss. Ook wel mee sleepte in dat vernieuwende gevoel.
Na een hele zoektoch langs alle oude restaurantjes en kroegjes kwamen er achter dat alles dicht is, hé balen, toen zijn we naar de haven gelopen, en daar staat een chinees restaurant, en we keken daar naar binnen en het was net alsof je opeens naar een japanse tv zender kijkt, want daar zaten ik weet niet hoe veel japanse mensen te eten alsof hun leven ervan af hing.
Toen we de vrouw netjes vroegen of we een pakje sigaretten mochten, knikte ze nee, ze was op dat moment als de boze heks voor me.
Toen besloten we maar om langs het water te zitten in de have, wat prachtig was dat, dat water, het voelde gewoon alsof alles klopte, ook vertelde we elkaar meerdere malen (ongeveer 3.000 keer) hoe lekker we ons wel niet voelde.
Toen hebben we maar besloten om weer naar mijn huis te gaan, ik had beloofd om om 12 uur even thuis te zijn, de terug weg was weer net zo magisch als de heen weg met die prachtige mist, al die kleuren van dat vuurwerk, het was echt gewoon magisch, onbeschrijfelijk, een plek die je normaal alleen in je meest fantasierijke dromen tegen komen.
Toen we nog maar besloten om voor de 20e keer een rook pauze te houden op een bankje, kwam er een oude man aan, hij deed me denken aan indiana Jones, hij was vracht wagen chauffeur, en ik denk dat hij alleen woont want hij had namelijk wel de behoefde om even iets over zijn leven als vrachtwagen chauffeur te vertellen, daar zit je dan, met je rare xtc hoofd, naar een verhaal te luisteren van 1 of andere vracht wagen chauffeur met een accent wat het allemaal nog spacender maakte.
Nadat hij 10 minuten stond te lullen snapte ik eigenlijk niet eens waar het over ging, maar dat maakte niet uit want het was allemaal toch wel mooi, die indiana Jones in de mist langs het water, prachtig.
Toen zijn we naar mijn huis gegaan, daar even met mijn ouders wat gedronken, ik moet zeggen dat de gesprekken wel wat makkelijker liepen dan normaal.
Toen zijn we een rondje gaan lopen om iedereen te feliciteren, maar het was nog mistiger dan ooit tevoren, je kon niet eens 2 meter voor je uit kijken, en overal kwamen knallen vandaan, ik voelde me net zown militair die uitgezonden was naar afganistan.
Daarna zijn we maar naar boven gegaan, om nog maar even een snackie te droppen, dat gedaan, en toen we naar beneden liepen om een meisje op te halen die met ons mee gaat naar het oo zoo rare Nunspeet, waarvoor je 12 kilometer moet fietsen, maar gelukkig, ze stond al in mijn huiskamer te wachten, wat wil je nog meer.
Toen hebben we het op een fietsen gezet, en opeens fietsen we midden in de mist, en alsof het nog niet gek genoeg was allemaal begon toen dat 2e pilletje ook nog eens hard te werken, pfiew die klapte er in.
Na een eind gefietst te hebben door de mist, met een aantal rookpauze’s en bijzondere waarnemingen zijn we aangekomen in het gat doornspijk, het voelde echt als een verlaten dorpje waar normaal gesproken altijd horror films worden opgenomen.
We probeerden om ons heen te kijken, om te kijken of ergens nog peukjes geregeld kunnen worden, en opeens was er een cafe, maar het rare was dat iedereen voor de deur stond en niemand binnen zat.
Toen wij vroegen of ze peuken hadden, mochten we mee naar binnen, ik vond het wel een beetje spannend, je weet maar nooit wat er kan gebeuren natuurlijk.
Daar sta je dan, in de mist, in een cafe, tegen 1 boer te praten met een snackbek van heb ik jouw.
Toen we uiteindelijk een lekkere verzameling peuken hadden gekregen, vroeg hij of we ook nog wat wouden drinken, dat leek ons wel gezellig, dus wij wat drinken besteld, maar opeens moesten we het buiten op drinken, nou prima.
Toen we buiten lekker stonden te genieten van een frisdrank met een sigaret en heerlijke tintelingen over onze lichamen, pakte die gast opeens een machtig groot geweer en schoot in de lucht.
Toen ging ik maar even in mijn ogen wrijven of ik niet toevallig aan het slapen was, want het werd eigenlijk gewoon te ziek.
Uiteindelijk hebben we het overleefd, en zijn we verder gaan fietsen, en opeens door de mist zien we in de verte een heel groot vuur, in de middle of nowhere, maar aangezien het meisje die bij ons was behoorlijk koude voeten heeft, hebben we besloten maar even uit te rusten bij het prachtige vuurtje.
Het vuurtje was perfect, zo mooi geel, en ook precies groot genoeg, echt heerlijk.
Daar hebben we toen een tijdje gezeten, gerookt, gespaced, om ons heen was overal nog mist en vuurwerk, prachtig!
Toen zijn we naar een feestje geweest, voor 12,50 onbeperkt zuipen, voordat we naar binnen gingen eerst nog maar even een snoepje gegeten.
En toen ik daar binnen kwam, toen snapte ik er echt geen fuck meer van, opeens een zaaltje met allemaal mensen in het midden van het bos.
En toen begon er een dj te draaien, maar ik heb nog nooit zulke rare muziek gehoord, dat waren echt deuntjes waar je volgensmij al raar van word als je nuchter bent, dus dat waardeerden we absoluut, eigenlijk was het toen opeens 3 uur later, de tijd was gevlogen en ik snapt eer nog steeds geen reet van, maar ik was het daar wel zat, ik besloot in m’n 1tje naar een vriend te gaan, waar Sjaak bonestaak en het meisje ook over 1 uur heen komen, want dat hadden we afgesproken.
En toen stond ik buiten, in het bos, in de mist, om 5 uur ’s ochtends.
Ik wist dat ik met de fiets was gekomen, maar waar ik die neer had gezet, na een half uur zoeken bleek dat hij eigenlijk op een plek stond waar ik als eerste keek, maar ik had hem scheinbaar over het hoofd gezien, maakt verder niet uit want eigenlijk vond ik het wel spannend.
Toen ben ik maar gaan fietsen, prachtig, in m’n 1tje, in het bos, in de mist, het leek echt net een film.
Eenmaal bij die vriend aan gekomen schrok ik me dood, wie zit daar op de bank? Is dat die verlegen jongen die ik pas ook al eens sprak in de joy? Ja zeker het was hem en hij had ook flink aan de pillen gezeten want hij snapte er echt geen fuck meer van.
Tja, als je naar zoiets kijkt dan wil je zelf ook nog wel even lekker gaan, dus ook nog maar een pilltje genomen, daarna nog maar een pep-bommetje, hoplaa, eigenlijk voelde ik m’n maag al een beetje draaien, maargoed erop of eronder!
Erop dus, want toen ze beiden begonnen te werken, wou ik gaan zoeken naar een schat, toen ik een gepaste hoed had gevonden in de kast, en een hele mooie rooie mac-light begon mijn zoektoch.
Toen ik lekker uitgezocht was, kwamen Sjaak bonestaak en het meisje ook, Sjaak bonestaak had ook meteen weer een pilletje naar binnen gejakkerd.
En toen opeens begon die nette jongen die toen niet zo netjes was omdat hij het niet meer snapte te kotsen, dat overdonderde me best wel, maar goed die nacht was niks te gek.
Toen ik even later op een stoel zat, lekker te spacen, kwam opeens die vriend eraan, hij fluisterde in m’n oor: er staan 3 heksen daar in de hoek van de kamer, ik vermoede het al een tijdje, dat waren dus 2 meisjes en 1 jongen die daar ook aan het chillen waren.
Maar die vriend van me snapte het ook niet echt meer, ik weet niet precies wat hou ophad, maar we hadden allebei al een aantal nachten niet geslapen dus het was allemaal sowieso raar.
Op de 1 of andere manier vond ik het verhaal zo spannend dat ik er helemaal in op ging, toen uiteindelijk zijn we opzoek gegaan naar een cristal om de heksen te verslaan, want die wist hij te vinden.
Maar daar kwam een heks aan, en ik was zo nieuwsgierig en ik wist nou ook niet of het nou nep of echt was, dus ik vroeg aan haar of ze een heks was.
Toen werd ze boos, ze had ook al aardig wat pep achter de kiezen, en ze vroeg waar het op sloeg, maar dat wisten we eigenlijk al niet meer.
Toen ben ik maar weer op de stoel gaan zitten, maar die vriend van me bleef beneden, maar ik dacht hij zit vast nog ergens op te spacen.
Even later komt “de heks” binnen, en die zegt: De heksenjager heeft zijn opa op gebeld want hij was helemaal de weg kwijt, en even later stond z’n opa aan de deur, wat voelde ik me schuldig, kut, ongemakkelijk.
Hij had natuurlijk ook wel door dat er niet alleen maar biertjes werd gedronken, opeens begint een meisje te huilen, mijn hart klopte in mijn keel.
Na een gesprek ging het weer wat beter met de heksen jager, toen hebben we de kamer schoongemaakt, en toen werden we langzamer hand steeds brakker en brakker, einde.
Eigenlijk zitten er genoeg elementen in om een boek te schrijven
- liefde, niet zozeer in mannetje vrouwtje, maar liefde voor elkaar gewoon
- blijdschap
- bizarre shit
- een dramatisch plot
- waar je dan wel weer een wijze les uitleert
- en zo is het toch een happy ending ondanks het kutte eind zeg maar
