Bijna allemaal van een paar jaar geleden, ik heb een schriftje waarin we de absurde toestanden opschreven, zalige herinneringen!
Ik zat samen met een vriendin op de bank te spacen. We hadden allebei al een tijdje niets meer gezegd. Plots zeg ik vastbesloten: "Ik ga even in de koelkast kijken". Ik loop naar de keuken, open de koelkast, staar er een minuutje naar, doe de koelkast terug dicht, loop terug naar de bank, ga weer zitten en zeg heel droog: "voila." We bleven nog even zwijgend naast elkaar zitten, keken elkaar dan even verward aan, waarna een lachbui volgde.
Op een feestje kwam de politie binnen om het feest stil te leggen omdat er geen vergunning was enzo dacht ik hevig trippend dat ik hen wel zou kunnen overtuigen om het feestje toch te laten doorgaan. Ik loop naar een politieagente en zeg smekend: "Maar wij komen hier vrede brengen, en jullie komen alles verstoren, waarom toch???"
Een sigaretje aan het roken:
ik: Hoe kan een sigaret gelukkig zijn?
vriendin: Je hebt zijn kop verbrand door te trekken.
"Ik ben te lui om voorzichtig te zijn"
Nogal kwaad: "je moet niet lachen met mijn humor"
"Be aware of fruitella"
Ik was een jointje aan het rollen, een vriendin keek naar de wiet die al op het vloeitje lag en riep uit: "Er zit een krokodil op de boerderij!"
"Mijn bovenlip krult spontaan omhoog als ik lach"
Ik kreeg de drang om iets te knuffelen en er lag een luchtmatras in de buurt. Dus ik neem die luchtmatras in mijn armen, en zie iemand verbaasd opkijken wat ik aan het doen ben. Bij wijze van verklaring zeg ik tegen die persoon die ik amper ken: "Persoonlijk hou ik heel erg veel van luchtmatrassen knuffelen..."
"Vanaf nu laat ik één okselhaartje groeien"
"Een schilderij zonder kader straalt meer liefde uit: samenhorigheid met de muur"
"We hebben gemiddeld één kind en één reservetepel"
