Ritalin en alles maakt me kapot.

[Woezoe]

Beste Drugsforum,

Ongeveer 4 jaar geleden is ADHD bij mij geconstateerd. Sinds die tijd heb ik deze pillen geslikt:

Ritalin hier begon ik mee.

Methylfenidaat is dit niet hetzelfde als Ritalin, maar dan met andere bijwerkingen?

Concerta ik was erg chaotisch dus Ritalin vergat ik vaak om in te nemen. Concerta werkt wel de hele dag.

Strattera de dokter vertelde dat het een nieuw soort medicijn was. Concerta hielp bijna niet meer dus hebben we dit geprobeerd. Zonder succes, ik viel soms midden op school in slaap en had hartkloppingen.

Bij al deze soorten medicijnen, voel ik me onder invloed depressief. Ik word echt heel anders. En ik ben het na 4 jaar echt gewoon zat. Ik heb dit zovaak aangegeven bij m'n ouders; "Oh, het zal wel meevallen hoor"
En zelfs bij m'n kinderarts, maar die zegt gewoon dat ik dan weer nieuwe pillen moet gebruiken.

Mijn ouders zeggen dat het tussen m'n oren zit, maar ik weet zeker van niet.

Tijdens het gebruik van Ritalin en al die andere onzin, ben ik loom en moe. En voel me echt kut. Ook al lijk ik dan die stuiteradhd'er voel ik me helemaal niet fijn. Ik ben ook heel bang. Nadat ik m'n medicijnen heb ingenomen voel ik na een halfuurtje alweer mijn hart kloppen. Met zo'n onderbuik gevoel. Daarna wanneer ik fiets naar school, ben ik heel oplettend. Als ik bijvoorbeeld een bocht moet nemen en een andere fietser moet dezelfde bocht nemen krijg ik echt zo'n adrenaline gevoel en voelt het alsof ik even op de rand van de dood zit. Ik weet niet wat dit is, maargoed. Ook als ik met vrienden aan het chillen ben en ze doen alsof ze iets naar me gooien, ze raken me aan of tikken me aan. Schrik ik me de pleuris. Weet niet of dit vanmezelf komt, ben nooit echt iemand geweest die overal bang voor is.

En het ergste is er pas wanneer ik thuis kom.
Niks is leuk. Ik zit de hele dag te denken aan hoe ik thuis kom en dat ik dan lekker ga eten en gamen. Maar nee, uiteindelijk op dat moment heb ik daar echt geen zin in. Ik heb nergens zin in en ik kan zo spontaan huilen. Ik heb geen vrienden, geen familie en niemand houd van me.

Nu zit ik weer, ik moest een herkansing doen en mijn moeder vond het een goed idee om me even Ritalin te geven. Met een hoop tegenzin heb ik die kutpil maar weer geslikt en ben nu fucking depressief.

Het is echt heel moeilijk om dit te zeggen maar ik denk dan ook aan zelfmoord.
Als ik me zo voel na een normaal dagje op school moet je nagaan hoe dat is na een kutdag op school.

En ik ben dit jaar blijven zitten en moet dus nog 2 jaar naar school. Ik kan het zo gewoon niet volhouden.
Ik ben zo blij als alles is uitgewerkt. Mijn eigen ouders denken dat ik me aanstel.

En ik heb er met mensen over gepraat. De kinderarts, mijn vertrouwenspersoon op school en zelfs mijn eigen ouders. Maar uiteindelijk komt het er allemaal opneer dat er maar weer een nieuwe pil ingestopt moet worden.

 

[oortjes]

Heb je wel eens geblowd?

 

[Woezoe]

Heb je wel eens geblowd?

Ja weleens vaker, maar daar voel ik niet zoveel van en soms ga ik bad (kotsen)

 

[8️⃣6️⃣]

Hey

Ik schrik hier wel een beetje van.

Medicatie KAN helpen bij AD(H)D, maar er zijn er ook veel die er niet goed op reageren, te veel bijwerkingen hebben of zelfs morele bezwaren hebben. En als die de overhand hebben dan moet je gewoon heroverwegen of de voordelen opwegen tegen de nadelen.

Dat gezegd hebbende, je bent baas over je eigen lichaam, ook als je minderjarig bent (?). Jij bent degene die er mee moet leven. Dus je moet je even heel sterk maken om JOUW mening de doorslag te laten geven, en niet die van je ouders of je behandelaar. Als je niet wil, gewoon niet doen. Maak ze maar even duidelijk dat het over jou gaat en niet over hen.
Mocht je echt van die verschrikkelijke ouders hebben die je zelfs dan nog dwingen om pillen te slikken die je niet wil dan kan je nog altijd zeggen dat je ze slikt terwijl je dat niet doet.

Ik wens je heel veel succes.

 

[Albedo]

Weet je zeker dat de diagnose ADHD klopt? Was het een grondig of deskundig onderzoek? Had je zelf twijfels erbij toen of later? Je hebt altijd recht op een Second Opinion waar je maar wilt.

 

[De Dunne]

Geeft de combo regelmatig blowen en Ritalin samen geen derpessieve klachten? Dat het elkaar tegenwerkt of iets?

 

[De Dunne]

Wat vervelend en rot dat je je zo voelt en in deze vervelende situatie zit @Woezoe . Ik ben het eigenlijk wel eens met @acht.zes . Je bent 15 pas geloof ik maar als je die medicijnen echt niet wil en ze maken je echt zo depri dat je aan zelfmoord gaat denken dan kun je beter tegen je ouders zeggen dat je stopt. En het dan ook doen. Wat zeggen je ouders van het feit dat je aan zelfmoord denkt?
Mijn broer zijn zoon (mijn neef dus) is op zijn 16e zelf, eerst stiekem, gestopt met zijn adhd medicijnen. Hij klaagde ook over de mentale problemen. Hij werd ongeïnteresseerd, down, futloos en at haast niks. Geen zin leuke dingen te doen en sliep ook slecht. Ook alle soorten en pillen gehad.
Na dat ie gestopt was was het wel even moeilijker op sommige punten maar nu hij een aantal jaren ouder is gaat alles goed en perfect. Zonder pillen. Hij is weer zich zelf zegt ie.
Hij blowt dan niet, nooit gedaan voor zo ver ik weet dan he. Misschien verteld ie niet alles aan zijn oude tantetje.

 

[Iskra]

Ik herken de werking en bijwerking van hoe je het beschrijft heel goed.
Ik voelde mij excact hetzelfde van ritalin.
Die depressie die je nu voelt is niet echt van jou, ik hoop dat je dat kan relativeren. Ik denk dat je heel gevoelig bent voor stofjes die je dopamine en andere ine's veranderen. Vandaar ook het etiketje "adhd". Het zou juist goed zijn om niets te nemen van hetgeen wat je kan veranderen. Denk aan caffeine, nicotine, suiker. En bijvoorbeeld te gaan mediteren, sporten, gezond eten, koud douchen.

Het is gek, heel gek eigenlijk dat niemand naar je luisterd.
Misschien moet je naar iemand op zoek gaan die jou gelooft en de zeggenschap heeft om ervoor te zorgen dat je geen pillen meer hoeft te nemen en je ouders anders laat denken. Jij bent uiteindelijk de baas.

Het komt goed.
Je voelt namelijk het juiste heel goed.

Als je behoefte hebt aan praten of een andere manier van contact, laat het me weten.

 

[Woezoe]

Thanks voor de reacties guys,

Ik heb nog nooit echt verteld aan m'n ouders dat ik op dat moment echt aan zelfmoord denk.

En of de diagnose klopt; Ik heb geen idee, het is wel allemaal "officieel" onderzocht door een deskundige dus ik denk van wel.

En soms doe ik alsof ik de pil slik maar dan doe ik het juist niet, maar mijn ouders willen nu ook echt zien of ik die pil inneem. En als ik hem weiger te nemen heb ik weer ruzie en dat is ook zo kut.

 

[oortjes]

Geeft de combo regelmatig blowen en Ritalin samen geen derpessieve klachten? Dat het elkaar tegenwerkt of iets?

Als je het samen zou gebruiken zal het waarschijnlijk elkaar versterken. Maar als je wiet rookt hoef je geen ritalin te nemen en vice versa,

Wat @acht.zes zegt is het beste. Druk jou mening door! Vertel ze over je gedachtes en dat je het echt niet meer wilt. Jij bent de baas over je lichaam en niemand anders.

 

[Woezoe]

Als je het samen zou gebruiken zal het waarschijnlijk elkaar versterken. Maar als je wiet rookt hoef je geen ritalin te nemen en vice versa,

Wat @acht.zes zegt is het beste. Druk jou mening door! Vertel ze over je gedachtes en dat je het echt niet meer wilt. Jij bent de baas over je lichaam en niemand anders.

Ik rook heel soms wiet en dan alleen in het weekend en dan neem ik geen Ritalin. Dus ik denk niet dat het mekaar versterkt.
Wat ik wel heb is dat ik altijd heel bang ben om weer bad te gaan. Na 2x bad gaan is dat echt kut. Maar ik denk niet dat het ermee te maken heeft dat ik Ritalin slik. Maar ik heb wel elke keer dat ik goed eet, een goede omgeving zit (thuis) en met goede vrienden. Soms zelfs mijn eigen broer.

 

[Alleenstaande.moeder]

Hoi. Bij mij hebben ze nu pas ADHD vastgesteld. Ik ben nog steeds niet zeker of het daadwerkelijk ADHD is. Mijn psychiater gaaf mij Methylfenidaat. Methylfenidaat is het zelfde als concert en Ritalin is eigenlijk ook het zelfde, alleen de werking is niet zo lang. Ik voelde me qua ADHD klachten veel beter methylfenidaat. Dan begon ik depressief te worden. Dus weer naar de arts. Hij zei dat de depressie niet door methylfenidaat komt, maar depressies versterken kan. Ik geloof dat niet. In mijn leven heb ik zo veel meegemaakt (mijn ouders verslaafd, geweld in de relatie, zoon overleden aan wiegdood, echtgenote overleden en en en) toch ben ik nooit depressief geweest. Ik kreeg welbutrin, werkt ook bij ADHD en werkt tegen depressie. Het werkte ook, maar twee maanden later begon het opnieuw, en nog veel erger Dus nog een andere Antidepressiva bij gekregen. Nu ben ik niet meer depressief, maar ik voel helemaal niets meer. Geen geluksgevoel, niet trots als ik iets goed gedaan heb, ik kan niet meer lachen. Bij toeval zag ik foto's van een jaar geleden, ben erg geschrokken.Ik Was mooi opgemaakt, beetje zonnebank, mooie kapsel, make up, leuke kleding met (meestal) hoge hakken. Nu altijd sneakers, staart, geen make-up, geen zonnebank en geen lachen. Ik ben gestopt met Methylfenidaat, maar nog geen verandering. De Antidepressiva neem ik nog.
Ik raad je aan open met je ouders te spreken Je kunt ook therapie krijgen om beter met ADHD om te gaan.
Zelf heb ik enkele jaren geblowt, maar ik raad je aan beter niet met blowen te beginnen.
Mijn zoon (8 jaar) heeft ook last van ADHD, nog niet officieel vastgesteld, maar de psycholoog vroeg me wat ik van medicijnen houdt. Ik weet zeker dat hij NOOIT medicijnen tegen ADHD gaat slikken. En zal hij het eens zelf willen, dan ga ik alles eraan zetten om hem te overtuigen het niet te doen. Ik heb liever een gelukkig druk bezig zoon, dan een depressieve zoon met zelfmoord gedachten. Van de artsen hoor ik alleen dat het heel zelden is dat iemand depressief wordt. Ik geloof er niets van.
Als ik jou was zou ik nog eens heel eerlijk met je ouders spreken en duidelijk zeggen dat je GEEN medicijnen wilt slikken. Misschien zoek je een andere arts? Of kijk naar psycho therapie? Misschien helpt dat om je ouders te overtuigen, dat je wel weet om je ADHD en dat je ook iets eraan wilt doen.
Je ouders kunnen je niet dwingen om de medicijnen te slikken. Ik vind het zo erg te lezen dat niemand je mening wil accepteren.
Laat mij maar eens weten hoe dat verder gaat

 

[Woezoe]

Hoi. Bij mij hebben ze nu pas ADHD vastgesteld. Ik ben nog steeds niet zeker of het daadwerkelijk ADHD is. Mijn psychiater gaaf mij Methylfenidaat. Methylfenidaat is het zelfde als concert en Ritalin is eigenlijk ook het zelfde, alleen de werking is niet zo lang. Ik voelde me qua ADHD klachten veel beter methylfenidaat. Dan begon ik depressief te worden. Dus weer naar de arts. Hij zei dat de depressie niet door methylfenidaat komt, maar depressies versterken kan. Ik geloof dat niet. In mijn leven heb ik zo veel meegemaakt (mijn ouders verslaafd, geweld in de relatie, zoon overleden aan wiegdood, echtgenote overleden en en en) toch ben ik nooit depressief geweest. Ik kreeg welbutrin, werkt ook bij ADHD en werkt tegen depressie. Het werkte ook, maar twee maanden later begon het opnieuw, en nog veel erger Dus nog een andere Antidepressiva bij gekregen. Nu ben ik niet meer depressief, maar ik voel helemaal niets meer. Geen geluksgevoel, niet trots als ik iets goed gedaan heb, ik kan niet meer lachen. Bij toeval zag ik foto's van een jaar geleden, ben erg geschrokken.Ik Was mooi opgemaakt, beetje zonnebank, mooie kapsel, make up, leuke kleding met (meestal) hoge hakken. Nu altijd sneakers, staart, geen make-up, geen zonnebank en geen lachen. Ik ben gestopt met Methylfenidaat, maar nog geen verandering. De Antidepressiva neem ik nog.
Ik raad je aan open met je ouders te spreken Je kunt ook therapie krijgen om beter met ADHD om te gaan.
Zelf heb ik enkele jaren geblowt, maar ik raad je aan beter niet met blowen te beginnen.
Mijn zoon (8 jaar) heeft ook last van ADHD, nog niet officieel vastgesteld, maar de psycholoog vroeg me wat ik van medicijnen houdt. Ik weet zeker dat hij NOOIT medicijnen tegen ADHD gaat slikken. En zal hij het eens zelf willen, dan ga ik alles eraan zetten om hem te overtuigen het niet te doen. Ik heb liever een gelukkig druk bezig zoon, dan een depressieve zoon met zelfmoord gedachten. Van de artsen hoor ik alleen dat het heel zelden is dat iemand depressief wordt. Ik geloof er niets van.
Als ik jou was zou ik nog eens heel eerlijk met je ouders spreken en duidelijk zeggen dat je GEEN medicijnen wilt slikken. Misschien zoek je een andere arts? Of kijk naar psycho therapie? Misschien helpt dat om je ouders te overtuigen, dat je wel weet om je ADHD en dat je ook iets eraan wilt doen.
Je ouders kunnen je niet dwingen om de medicijnen te slikken. Ik vind het zo erg te lezen dat niemand je mening wil accepteren.
Laat mij maar eens weten hoe dat verder gaat

Wat een heftig verhaal. Ik herken het precies, dat zogenaamde "weinig mensen worden depressief".
En alles dat zogenaamd zelden voor zou moeten komen, gebeurd bij bijna iedereen.
Het is gewoon te moeilijk om tegen me ouders te zeggen dat ik echt met zelfmoordgedachtes rondloop, omdat ze me nieteens geloven dat ik me kut of depressief voel. Ik voel me gewoon nieteens meer op mij gemak zo.
Moet je nagaan dat na die hartkloppingen en alles mijn moeder wel was geschrokken, maar alsnog zijn we doorgegaan met medicatie. Ze zei: "Dit gaan we nooit meer doen" "het is alleen maar rotzooi"

Nou, niet dus. Een paar dagen later was ze weer overtuigd. En deze keer doen we een lagere dosering. Wat gewoon geen fuck helpt. Ik ga die rotzooi niet meer slikken, ik word er angstig van. En dan word me maar verteld dat het tussen mijn oren zit. Nou, ik ben overtuigd van niet. 3 jaar lang geloofde ik dit wel. Maar nu ik me meer in drugs ben gaan verdiepen en met jullie dus heb gepraat, ben ik er echt anders over gaan denken. Ik ben helemaal geen depressief persoon. Ik ben een blij, vrolijk en spontane jongen. Dit hoort helemaal niet bij mij. En al helemaal na die ervaring met strattera, toen werd ik echt wakker geschud. Hartslag 150. Gemeten bij de huisarts. Nu weet ik dat ik niet mag zijn wie ik ben. Ik word gedrogeerd omdat ik te druk, vrolijk en enthousiast ben. Ik word gewoon kapot gemaakt. Puur omdat mijn omgeving me niet accepteert. En dan doe ik maar een niveautje lager op school, omdat ik me reteslecht kan concentreren.

Ik stop met die pillen. Maar het probleem is dat ik mijn ouders echt een keer wil laten zien wat het met me doet. Zodat ze zich kapot schrikken. Nog erger dan die met Strattera. Maar de manier die ik in gedachte heb, maakt mijzelf ook kapot.

 

[8️⃣6️⃣]

Nu weet ik dat ik niet mag zijn wie ik ben. Ik word gedrogeerd omdat ik te druk, vrolijk en enthousiast ben. Ik word gewoon kapot gemaakt. Puur omdat mijn omgeving me niet accepteert.

Ik wordt hier zo verdrietig van. Ik heb zo met je te doen.

Succes met je besluit en met het overtuigen van je ouders, en dat je maar weer snel de oude, vrolijke, spontane, enthousiaste stuiteraar mag worden!

 

[Albedo]

Ik denk dat de houding van je ouders te maken heeft met onmacht en teveel geloof of vertrouwen in de dokters. Omdat je bent blijven zitten dit jaar zal er ook vast mee te maken hebben. Ze zullen denk ik het beste met je voor hebben, maar op de verkeerde manier. Misschien helpt het ze te overtuigen door het zoeken naar lotgenoten die hetzelfde hebben meegemaakt. Er bestaan vast hiervoor patientenverenigingen. Probeer ze te overtuigen met andere voorbeelden en wellicht zijn er experts of dokters via zo'n vereniging te vinden die je daarbij kunnen helpen.

Ik vind het knap dat je ondanks je problemen zo sterk blijft en blijft geloven in jezelf, ook al staat de wanhoop je nabij. Ik weet eventueel een forum voor je waar je je gevoelens over zelfmoord kunt bespreken. PM me maar als je die wilt weten.

 

[Jmths]

Ritalin is een van de vele merknamen waaronder methylfenidaat (de scheikundige naam) wordt verkocht. Je hebt ook nog veel andere merknamen voor methylfenidaat zoals Medikinet. De inhoud van is echter altijd hetzelfde, namelijk methylfenidaat. Ritalin is echter bij verre het duurst ondanks dat deze qua actief bestandsdeel/inhoud identiek is aan goedkopere merken.

Concerta is eveneens methylfenidaat maar dan met vertraagde afgifte.

Toen ik op de middelbare zat werd mij ook methylfenidaat (vooral vanuit school) opgedrongen ondanks dat ik dit niet wou. Het hoort niet dat dit tegen je wil wordt opgedrongen. In de praktijk is dit echter denk ik vrij vaak het geval. Het wordt al door acht.zes aangegeven maar jij bent baas over je eigen lichaam, als jij geen methylfenidaat wilt slikken hoeft dat gewoon niet. Dat jij je opgejaagd voelt door de stimulerende werking van deze medicatie komt vaker voor.

En ik heb er met mensen over gepraat. De kinderarts, mijn vertrouwenspersoon op school en zelfs mijn eigen ouders. Maar uiteindelijk komt het er allemaal opneer dat er maar weer een nieuwe pil ingestopt moet worden.

Wat zou je graag willen dat er verandert? Deze mensen denken dat jij beter gaat presteren op school door het gebruik van medicatie. Wellicht ontbreekt deze mensen de inspiratie voor een andere oplossing, uiteindelijk kan ook alleen jij aangeven wat voor jou werkt.

Leerkrachten werken vaak onder slechte omstandigheden en hebben geen tijd of ruimte om extra aandacht te geven aan leerlingen, dit mede vanwege bezuinigingen in het onderwijs. Als leerkrachten extra tijd investeren aan begeleiding van een leerling vertaalt zich standaard in dat een leerkracht pas later naar huis kan, wat dus waarschijnlijk niet zal gebeuren. De makkelijke optie is dan al snel een pilletje er in gooien. Omdat het voor andere mensen een makkelijke oplossing is lijkt mij echter niet de juiste motivatie.

En ik ben dit jaar blijven zitten en moet dus nog 2 jaar naar school.

Een jaar blijven zitten was naar mijn ervaring best ingrijpend. Het heeft grote invloed op de sociale kring waarin je je bevindt. Het vooruitzicht hetzelfde jaar nog eens moeten doen is zwaar demotiverend, iets waarvoor ik voor mijn gevoel moeilijk motivatie kon opbrengen. Het hakt ook in op je zelfbeeld, ik ging hierdoor jammer genoeg heel erg aan mijzelf twijfelen. In de praktijk en in de literatuur vind je ook vaak terug dat scholieren een jaar laten zitten in de meeste gevallen een sterk negatief effect hebben op schoolprestaties.

Persoonlijk vond ik het destijds op de middelbare ook een erg vervelende gedachte dat ik pillen kreeg omdat sommige mensen mij zonder medicatie maar een lastig persoon vonden. En dan kreeg ik eveneens een diagnose ADHD, wat houdt dat in, en wat zegt dat over mij? Ondertussen heb ik 4x in mijn leven een ADHD diagnose gekregen en uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat ik deze ADHD diagnose eigenlijk gewoon onzin vind.

De reden dat ik een ADHD diagnose kreeg was voornamelijk omdat ik achterstand op school had opgelopen en de onderwijsinstelling hier verantwoording voor moet afleggen. Zodra een leerling achterstand oploopt op school om welke reden dan ook krijgt deze structureel een diagnose toegeschreven. Hierbij hebben schoolinstanties ook aanzienlijke belangen waaronder financieel belang. Toename van diagnoses zoals ADHD zijn grotendeels ook een gevolg van bezuinigingen in het onderwijs.

https://www.npostart.nl/de-monitor/14-02-2016/KN_1676826
Een gerelateerde NPO documentaire die de moeite waard is.

Ik wou graag nieuwe dingen leren en mijzelf ontwikkelen, maar de hele dag stilzitten op school vond ik nou eenmaal gewoon erg saai. Dat mensen het mij aanrekende dat ik mij van half 9 's ochtends tot half 4 's middags stilzitten en naar vermoeide leerkrachten luisteren moeilijk kon opbrengen vind ik eigenlijk nog altijd onzinnig.

Het had niets met mijn kunnen te maken maar door andere mensen ging ik wel mijzelf twijfelen. Uiteindelijk was het ook grotendeels die twijfel aan mijzelf dat mij aanzienlijk belemmerde in mijn presteren op school. In plaats van naar de mogelijkheden te kijken werden structureel de negatieve dingen onder een vergrootglas gezet.

Omdat school voor mij een sterke negatieve associatie had gekregen was ik zelf ook niet bepaald meer de gezelligste in de klas. Deels uit irritatie, frustratie en verveling werd ik vrij tegenstrijdig en ging ik vaak net dat beetje verder waar anderen zich wel koest hielden. De laatste twee jaar van mijn middelbare school heb ik meer dan de helft van de lessen gespijbeld. School had voor mijn gevoel geen meerwaarde en ondanks mijn hoge afwezigheid behaalde ik nog steeds voldoendes.

Ondertussen stonden mensen van de onderwijsinstelling met de handen in het haar, ik had namelijk leerplicht en blijkbaar waren zij hier verantwoordelijk voor. De leerplichtambtenaar kwam er bij kijken en blijkbaar werden ze door deze op de vingers getikt. Ondertussen bevond ik mij voornamelijk bij de zwemplas en andere plaatsen die ik interessanter vond.

Uiteindelijk had een extern ingehuurd persoon een observatie van mij gemaakt terwijl ik in de klas zat waaruit een diagnose ADHD rolde. Vervolgens is mij lange tijd medicatie opgedrongen vanuit de school. Kort hierop volgend werd ik geschorst omdat ik geen medicatie wou slikken. Vanuit de school werd gemeld dat dit in het groter belang van de klas was. De diagnose stelling waarmee ik nooit akkoord ben gegaan destijds werd dus voornamelijk gebruikt om mij tegen mijn wil medicatie op te dringen en toen ik dat niet wou vervolgens over te gaan op schorsing.

Na de schorsing kwam ik terecht op een andere onderwijsinstelling die volwasseneonderwijs aanbood. Op deze school ging het wel allemaal goed en behaalde ik uiteindelijk een havo diploma. Het was een school zoals een school hoorde te wezen, leerkrachten die wel gemotiveerd voor de klas stonden en op een respectvolle wijze met leerlingen om gingen. Een dag en nacht verandering waarvan ik nog steeds niet begrijp waarom dit op andere onderwijsinstellingen niet mogelijk is.

De gemiddelde huismoeder kan mij waarschijnlijk wel aan de vlaggenmast knopen. Maar ik heb geen spijt gehad van de keuzes die ik destijds heb gemaakt. In de uren dat ik spijbelde, meestal met schoolgenoten, heb ik heel veel plezier beleefd. Dat ik uiteindelijk op de sprinthavo volwasseneonderwijs uit kwam voelde voor mij als een beloning en op school zijn voelde voor mij sindsdien weer als plezierig aan.

Voor mij voelt wat je beschrijft vooral als andermans probleem aan dat wordt afgeschoven op leerlingen. Jij hoeft je niet slecht te voelen omdat hun geen tijd en energie hebben om onderwijs te voorzien. Je hoeft niet akkoord te gaan met waar hun jou mee opzadelen en als er niet geluisterd wordt naar wat je tegen ze zegt kan het soms best lonen om lekker dwars te wezen.

Ik ben nog steeds een onuitstaanbaar dwars persoon en als ik terug kijk naar mijn middelbare school periode voel ik nog steeds wel wrok. Ik kan best begrijpen dat niet iedereen zoals mij wilt worden. Ik maak het hiermee soms ook best lastig voor mijzelf maar dat is het waard voor mij.

Ik heb tijdens mij middelbare schoolperiode veel getwijfeld over mijzelf en of ik ooit een diploma zou halen. Heel veel getwijfeld over mijn toekomst, of ik ooit iets zou bereiken in mijn leven. En wanneer ik dan mijn diploma haalde was het vooral een gevoel van wrok dat overheerste, ik kon er eigenlijk niet van genieten, het had voor mijn gevoel teveel negatieve energie gekost. Ik vind het oprecht jammer dat ik het zo beladen zag.

Ik zou dat vooral niet doen indien mogelijk voor je. Uiteindelijk stelt zo'n flutdiploma op zichzelf weinig voor, het is grotendeels bepaald door de gunfactor, het is nauwelijks een indicatie van kennis of potentieel en het is voornamelijk zodat je met een vervolg opleiding kunt beginnen. Zoals mijn leerkracht biologie zei, je kunt net zo slim worden als dat je zelf wilt. Je bent niet afhankelijk van je school om iets zinnigs te leren. Een website leren bouwen, een laboratorium opzetten, houtbewerking, wat dan ook, ik noem maar iets, dat kun je allemaal zelf.

Op jou leeftijd zou ik mij er vooral niet al teveel druk om maken ook en vooral genieten van een zorgeloos leventje. Uiteindelijk valt het allemaal reuze mee en is de catastrofe nog mijlen ver weg, uiteindelijk is het zelfs met mij goed gekomen ondanks dat mij meermaals is verteld dat dit nooit het geval zou wezen. Laat je vooral niets wijs maken door anderen. Beetje meisjes zoenen en feestjes bouwen is wat je op de middelbare school hoort te doen.

Volgende keer dat je huisarts, school of ouders beginnen over pillen slikken moet je ze vertellen dat methylfenidaat een amfetamine basisskelet heeft en dus een amfetamine analoog is en dat je de pillen kunt fijn stampen en snuiven voor recreationeel effect. Dat zou genoeg moeten wezen om ze te motiveren die pillen weg te gooien.

Maar even zonder gekkigheid, enkele jaren na mijn middelbare school was ik met een HBO opleiding begonnen en had ik op eigen initiatief Methylfenidaat (/Ritalin) opgepikt en deze een poging gegeven omdat ik gewoon alle opties overwogen wou hebben en ik simpelweg heel graag een opleiding wou afronden. Dit heeft mij geholpen met schoolresultaten in mijn eerste HBO jaar en heeft mij ook wel zelfvertrouwen gegeven. Maar dat is andere context, dat is heel anders dan dat andere mensen je pillen door de strot proberen te dauwen omdat dit makkelijk voor hun is.

 

[Amfitamientje Power]

Ik werd na twee jaar ook heel paranoïde en depressief van dagelijks ritalin. Nu gebruik ik 1 keer per week een beetje speed en dat helpt wel tegen de ADD (het helpt heel de week door). Tijdens het speedgebruik werk ik aan mijn projecten zodat ik de dag erna genoeg tijd heb om te rusten. Geen paranoïde en angstig gevoel meer.

Door die ritalin kreeg ik op een gegeven moment het gevoel dat alles mis zou gaan en dat alles en iedereen tegen me was. Ritalin kan vast goed werken voor bepaalde mensen maar het kan ook tegen je gaan werken. Ritalin is een zwaar middel in mijn ogen. Nog erger dan speed in mijn ogen.

 

[Woezoe]

Ritalin is een van de vele merknamen waaronder methylfenidaat (de scheikundige naam) wordt verkocht. Je hebt ook nog veel andere merknamen voor methylfenidaat zoals Medikinet. De inhoud van is echter altijd hetzelfde, namelijk methylfenidaat. Ritalin is echter bij verre het duurst ondanks dat deze qua actief bestandsdeel/inhoud identiek is aan goedkopere merken.

Concerta is eveneens methylfenidaat maar dan met vertraagde afgifte.

Toen ik op de middelbare zat werd mij ook methylfenidaat (vooral vanuit school) opgedrongen ondanks dat ik dit niet wou. Het hoort niet dat dit tegen je wil wordt opgedrongen. In de praktijk is dit echter denk ik vrij vaak het geval. Het wordt al door acht.zes aangegeven maar jij bent baas over je eigen lichaam, als jij geen methylfenidaat wilt slikken hoeft dat gewoon niet. Dat jij je opgejaagd voelt door de stimulerende werking van deze medicatie komt vaker voor.


Wat zou je graag willen dat er verandert? Deze mensen denken dat jij beter gaat presteren op school door het gebruik van medicatie. Wellicht ontbreekt deze mensen de inspiratie voor een andere oplossing, uiteindelijk kan ook alleen jij aangeven wat voor jou werkt.

Leerkrachten werken vaak onder slechte omstandigheden en hebben geen tijd of ruimte om extra aandacht te geven aan leerlingen, dit mede vanwege bezuinigingen in het onderwijs. Als leerkrachten extra tijd investeren aan begeleiding van een leerling vertaalt zich standaard in dat een leerkracht pas later naar huis kan, wat dus waarschijnlijk niet zal gebeuren. De makkelijke optie is dan al snel een pilletje er in gooien. Omdat het voor andere mensen een makkelijke oplossing is lijkt mij echter niet de juiste motivatie.


Een jaar blijven zitten was naar mijn ervaring best ingrijpend. Het heeft grote invloed op de sociale kring waarin je je bevindt. Het vooruitzicht hetzelfde jaar nog eens moeten doen is zwaar demotiverend, iets waarvoor ik voor mijn gevoel moeilijk motivatie kon opbrengen. Het hakt ook in op je zelfbeeld, ik ging hierdoor jammer genoeg heel erg aan mijzelf twijfelen. In de praktijk en in de literatuur vind je ook vaak terug dat scholieren een jaar laten zitten in de meeste gevallen een sterk negatief effect hebben op schoolprestaties.

Persoonlijk vond ik het destijds op de middelbare ook een erg vervelende gedachte dat ik pillen kreeg omdat sommige mensen mij zonder medicatie maar een lastig persoon vonden. En dan kreeg ik eveneens een diagnose ADHD, wat houdt dat in, en wat zegt dat over mij? Ondertussen heb ik 4x in mijn leven een ADHD diagnose gekregen en uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat ik deze ADHD diagnose eigenlijk gewoon onzin vind.

De reden dat ik een ADHD diagnose kreeg was voornamelijk omdat ik achterstand op school had opgelopen en de onderwijsinstelling hier verantwoording voor moet afleggen. Zodra een leerling achterstand oploopt op school om welke reden dan ook krijgt deze structureel een diagnose toegeschreven. Hierbij hebben schoolinstanties ook aanzienlijke belangen waaronder financieel belang. Toename van diagnoses zoals ADHD zijn grotendeels ook een gevolg van bezuinigingen in het onderwijs.

https://www.npostart.nl/de-monitor/14-02-2016/KN_1676826
Een gerelateerde NPO documentaire die de moeite waard is.

Ik wou graag nieuwe dingen leren en mijzelf ontwikkelen, maar de hele dag stilzitten op school vond ik nou eenmaal gewoon erg saai. Dat mensen het mij aanrekende dat ik mij van half 9 's ochtends tot half 4 's middags stilzitten en naar vermoeide leerkrachten luisteren moeilijk kon opbrengen vind ik eigenlijk nog altijd onzinnig.

Het had niets met mijn kunnen te maken maar door andere mensen ging ik wel mijzelf twijfelen. Uiteindelijk was het ook grotendeels die twijfel aan mijzelf dat mij aanzienlijk belemmerde in mijn presteren op school. In plaats van naar de mogelijkheden te kijken werden structureel de negatieve dingen onder een vergrootglas gezet.

Omdat school voor mij een sterke negatieve associatie had gekregen was ik zelf ook niet bepaald meer de gezelligste in de klas. Deels uit irritatie, frustratie en verveling werd ik vrij tegenstrijdig en ging ik vaak net dat beetje verder waar anderen zich wel koest hielden. De laatste twee jaar van mijn middelbare school heb ik meer dan de helft van de lessen gespijbeld. School had voor mijn gevoel geen meerwaarde en ondanks mijn hoge afwezigheid behaalde ik nog steeds voldoendes.

Ondertussen stonden mensen van de onderwijsinstelling met de handen in het haar, ik had namelijk leerplicht en blijkbaar waren zij hier verantwoordelijk voor. De leerplichtambtenaar kwam er bij kijken en blijkbaar werden ze door deze op de vingers getikt. Ondertussen bevond ik mij voornamelijk bij de zwemplas en andere plaatsen die ik interessanter vond.

Uiteindelijk had een extern ingehuurd persoon een observatie van mij gemaakt terwijl ik in de klas zat waaruit een diagnose ADHD rolde. Vervolgens is mij lange tijd medicatie opgedrongen vanuit de school. Kort hierop volgend werd ik geschorst omdat ik geen medicatie wou slikken. Vanuit de school werd gemeld dat dit in het groter belang van de klas was. De diagnose stelling waarmee ik nooit akkoord ben gegaan destijds werd dus voornamelijk gebruikt om mij tegen mijn wil medicatie op te dringen en toen ik dat niet wou vervolgens over te gaan op schorsing.

Na de schorsing kwam ik terecht op een andere onderwijsinstelling die volwasseneonderwijs aanbood. Op deze school ging het wel allemaal goed en behaalde ik uiteindelijk een havo diploma. Het was een school zoals een school hoorde te wezen, leerkrachten die wel gemotiveerd voor de klas stonden en op een respectvolle wijze met leerlingen om gingen. Een dag en nacht verandering waarvan ik nog steeds niet begrijp waarom dit op andere onderwijsinstellingen niet mogelijk is.

De gemiddelde huismoeder kan mij waarschijnlijk wel aan de vlaggenmast knopen. Maar ik heb geen spijt gehad van de keuzes die ik destijds heb gemaakt. In de uren dat ik spijbelde, meestal met schoolgenoten, heb ik heel veel plezier beleefd. Dat ik uiteindelijk op de sprinthavo volwasseneonderwijs uit kwam voelde voor mij als een beloning en op school zijn voelde voor mij sindsdien weer als plezierig aan.

Voor mij voelt wat je beschrijft vooral als andermans probleem aan dat wordt afgeschoven op leerlingen. Jij hoeft je niet slecht te voelen omdat hun geen tijd en energie hebben om onderwijs te voorzien. Je hoeft niet akkoord te gaan met waar hun jou mee opzadelen en als er niet geluisterd wordt naar wat je tegen ze zegt kan het soms best lonen om lekker dwars te wezen.

Ik ben nog steeds een onuitstaanbaar dwars persoon en als ik terug kijk naar mijn middelbare school periode voel ik nog steeds wel wrok. Ik kan best begrijpen dat niet iedereen zoals mij wilt worden. Ik maak het hiermee soms ook best lastig voor mijzelf maar dat is het waard voor mij.

Ik heb tijdens mij middelbare schoolperiode veel getwijfeld over mijzelf en of ik ooit een diploma zou halen. Heel veel getwijfeld over mijn toekomst, of ik ooit iets zou bereiken in mijn leven. En wanneer ik dan mijn diploma haalde was het vooral een gevoel van wrok dat overheerste, ik kon er eigenlijk niet van genieten, het had voor mijn gevoel teveel negatieve energie gekost. Ik vind het oprecht jammer dat ik het zo beladen zag.

Ik zou dat vooral niet doen indien mogelijk voor je. Uiteindelijk stelt zo'n flutdiploma op zichzelf weinig voor, het is grotendeels bepaald door de gunfactor, het is nauwelijks een indicatie van kennis of potentieel en het is voornamelijk zodat je met een vervolg opleiding kunt beginnen. Zoals mijn leerkracht biologie zei, je kunt net zo slim worden als dat je zelf wilt. Je bent niet afhankelijk van je school om iets zinnigs te leren. Een website leren bouwen, een laboratorium opzetten, houtbewerking, wat dan ook, ik noem maar iets, dat kun je allemaal zelf.

Op jou leeftijd zou ik mij er vooral niet al teveel druk om maken ook en vooral genieten van een zorgeloos leventje. Uiteindelijk valt het allemaal reuze mee en is de catastrofe nog mijlen ver weg, uiteindelijk is het zelfs met mij goed gekomen ondanks dat mij meermaals is verteld dat dit nooit het geval zou wezen. Laat je vooral niets wijs maken door anderen. Beetje meisjes zoenen en feestjes bouwen is wat je op de middelbare school hoort te doen.

Volgende keer dat je huisarts, school of ouders beginnen over pillen slikken moet je ze vertellen dat methylfenidaat een amfetamine basisskelet heeft en dus een amfetamine analoog is en dat je de pillen kunt fijn stampen en snuiven voor recreationeel effect. Dat zou genoeg moeten wezen om ze te motiveren die pillen weg te gooien.

Maar even zonder gekkigheid, enkele jaren na mijn middelbare school was ik met een HBO opleiding begonnen en had ik op eigen initiatief Methylfenidaat (/Ritalin) opgepikt en deze een poging gegeven omdat ik gewoon alle opties overwogen wou hebben en ik simpelweg heel graag een opleiding wou afronden. Dit heeft mij geholpen met schoolresultaten in mijn eerste HBO jaar en heeft mij ook wel zelfvertrouwen gegeven. Maar dat is andere context, dat is heel anders dan dat andere mensen je pillen door de strot proberen te dauwen omdat dit makkelijk voor hun is.

Wow, wat een verhaal.
Echt super dat mensen hun verhalen delen, want dit helpt mij echt.
Ook over blijven zitten, ik ken bijna niemand uit de onderbouw en die komen nu allemaal bij me in de klas te zitten. Ik ben ook heel bang dat ik al mijn vrienden ga kwijt raken.
En al helemaal met deze pillen ben ik veel minder sociaal en angstig. Als ik niet in een vertrouwde omgeving zit ben ik angstig. Maar dan ook écht angstig. Het lijkt wel alsof mijn instinct de controle overneemt over wat ik wel en niet moet doen. Dit maakt me dus echt zo onzeker voor volgend jaar. Nu in de zomervakantie probeer ik er zo min mogelijk aan te denken, maar als ik er aan denk word ik al helemaal zenuwachtig.

Wat je verteld over dat het een amfetamine basisskelet heeft heb ik al zovaak tegen mijn ouders verteld. Dat het gewoon drugs is. Maarja omdat de dokter het voorschrijft zal het wel meevallen. Ik liet een keer mijn verhoogde hartslag voelen aan mijn moeder.
“Oh, dat komt zeker omdat je net van de trap afrende”

Het lijkt wel alsof ze het gewoon niet willen geloven dat het rotzooi is.

Maar als het recreatief te gebruiken is zou ik dat weleens willen doen. Kan ik ze even laten schrikken met m’n hartslag. Ik ben eigenlijk bijna alles bereid te doen om mijn ouders te laten zien dat deze medicatie niet deugd.

Ik spijbel ook vaak en ga dan thuis in m’n eentje zitten. Ik wil dan niets liever.

En in de avond ga ik inderdaad feesten met vrienden en ga ik dingen doen met meiden

 

[Jmths]

Dat het gewoon drugs is.

Het is ook gewoon drugs natuurlijk. Het lijkt veel op amfetamine, het werkt via hetzelfde werkingsmechanisme in ieder geval maar de vergelijking is niet helemaal eerlijk hoor. Het komt er voornamelijk op neer dat methylfenidaat meer bijwerkingen geeft wat misbruik tegen gaat, vooral op hogere doseringen kan methylfenidaat hartkloppingen veroorzaken. Mensen met een hoge bloeddruk, hartfalen in de familie of met overgewicht wordt het gebruik van methylfenidaat ook ontraden in verband met de cardiovasculaire bijwerkingen (bloeddruk, hartslag, etc).

Dexamfetamine wordt vaak als tweede optie voorgeschreven wanneer mensen teveel bijwerkingen ervaren, deze voelt natuurlijker aan en geeft minder sterke bijwerkingen zoals hartkloppingen en bloeddruk. Alleen deze wordt aanzienlijk minder voorgeschreven omdat deze net als amfetamine een stuk verslavender is, voornamelijk dus omdat deze minder bijwerkingen heeft.

Ook over blijven zitten, ik ken bijna niemand uit de onderbouw en die komen nu allemaal bij me in de klas te zitten. Ik ben ook heel bang dat ik al mijn vrienden ga kwijt raken.

Op de middelbare school heb ik slechts 2 van de 6 jaren totaal in een klas gezeten met dezelfde mensen. Ik woonde eveneens erg ver van school (ik moest dagelijks 40 kilometer fietsen) en ik kan niet ontkennen dat ik mij op momenten erg eenzaam voelde.

Maar je geeft aan dat het afgelopen jaar niet bar gezellig was qua vrienden. Een nieuwe klas betekend ook nieuwe mensen wat ook interessant kan wezen. Waar ik vaak niet bij stil stond was dat andere leerlingen er met eenzelfde gevoel in stonden als ik. Wanneer ik iemand spontaan gedag zei en vroeg hoe het met ze ging werd dit vaak al snel positief ontvangen.

Het lijkt wel alsof ze het gewoon niet willen geloven dat het rotzooi is.

Je ouders denken dat het je schoolprestaties ten goede zal komen of goede wil kweekt bij de schoolinstantie, dat het je kansen vergroot in ieder geval. Je ouders weten waarschijnlijk gewoon niet goed wat ze anders moeten doen. Ik geloof zelf niet dat het erg constructief is om zulk soort druk uit te oefenen op een jong persoon maar de realiteit is denk ik dat mensen vaak gewoon niet zo handig zijn.

Maar als het recreatief te gebruiken is zou ik dat weleens willen doen. Kan ik ze even laten schrikken met m’n hartslag.

Negeren en/of teleurstelling tonen werkt beter, ik wil geen tienerdrama op mijn geweten hebben.

Het is misschien makkelijker om te vertellen dat je je medicatie voor veel geld kunt verkopen, om het een beetje geloofwaardig te maken voeg je daar dan aan toe dat gekke Henkie uit je klas een euro per pil betaald, of dat je pilletjes voor biertjes ruilt op feestjes.

Ik spijbel ook vaak en ga dan thuis in m’n eentje zitten. Ik wil dan niets liever.

Jammer, maar ik zal je niet vertellen dat je hoe dan ook naar school moet.

En in de avond ga ik inderdaad feesten met vrienden en ga ik dingen doen met meiden

Goedzo, je kunt van een willekeurig persoon op het drugsforum aannemen dat dat toch echt het belangrijkste is.

 

[Alleenstaande.moeder]

Ik begrijp dat het moeilijk is om met je ouders over je gevoelens te spreken. Vooral omdat ze jouw mening niet accepteren.
Je ouders zijn overtuigd dat de medicijnen goed zijn. Hebben ze wel de bijsluiter gelezen? Of eens op Google naar ervaringen van anderen gekeken?
Ik zelf heb mijn ouders mijn hele verhaal ook niet verteld. Ook niets over mijn depressie, zelf op mijn leeftijd durf ik het niet, en ik ben 31.
Misschien probeer je toch nog eens met je ouders te spreken? Maar niet zo even tussendoor. Vraag hun, of ze bijvoorbeeld 's avonds of aan het weekend tijd hebben om een uur bij elkaar te zitten.
Vooraf kijk je op internet naar verdere informatie die tegen medicijn spreekt. Maar dan niet hier, wel op officiële sites van artsen, onderzoeken, krant, en zo. Daar staat ook dat methylfenidaat als drugs gebruikt wordt.
Dan kan je dat aan je ouders laten zien en hun vertellen dat je voelt dat je helemaal verandert bent, op een negatieve manier.
Ik zou hun vragen of ze het ipv de medicijnen toch eens met psychotherapie willen proberen. Als je alleen zegt, dat je de medicijnen niet wilt, dan denken hun dat je de ADHD niet accepteert of niet ernstig neemt of dat je gewoon alles stom vindt wat hun willen. Met een andere oplossing aanbieden, zien ze wel dat je ermee bezig bent en dat je ook hulp wilt aannemen. En als je hun laat zien welke meningen en ervaringen op internet staan, dan zien ze misschien wel in, dat je gelijk hebt.

En nog een vraag, je moet dit jaar herhalen, maar je hebt het hele jaar medicijnen genomen? Is dat het eerste keer dat je een jaar moet herhalen? En eerder had je nog geen medicijnen?
Kan het zijn dat de medicijnen jouw presentatie eerder verslechteren?

 

[Woezoe]

Ik begrijp dat het moeilijk is om met je ouders over je gevoelens te spreken. Vooral omdat ze jouw mening niet accepteren.
Je ouders zijn overtuigd dat de medicijnen goed zijn. Hebben ze wel de bijsluiter gelezen? Of eens op Google naar ervaringen van anderen gekeken?
Ik zelf heb mijn ouders mijn hele verhaal ook niet verteld. Ook niets over mijn depressie, zelf op mijn leeftijd durf ik het niet, en ik ben 31.
Misschien probeer je toch nog eens met je ouders te spreken? Maar niet zo even tussendoor. Vraag hun, of ze bijvoorbeeld 's avonds of aan het weekend tijd hebben om een uur bij elkaar te zitten.
Vooraf kijk je op internet naar verdere informatie die tegen medicijn spreekt. Maar dan niet hier, wel op officiële sites van artsen, onderzoeken, krant, en zo. Daar staat ook dat methylfenidaat als drugs gebruikt wordt.
Dan kan je dat aan je ouders laten zien en hun vertellen dat je voelt dat je helemaal verandert bent, op een negatieve manier.
Ik zou hun vragen of ze het ipv de medicijnen toch eens met psychotherapie willen proberen. Als je alleen zegt, dat je de medicijnen niet wilt, dan denken hun dat je de ADHD niet accepteert of niet ernstig neemt of dat je gewoon alles stom vindt wat hun willen. Met een andere oplossing aanbieden, zien ze wel dat je ermee bezig bent en dat je ook hulp wilt aannemen. En als je hun laat zien welke meningen en ervaringen op internet staan, dan zien ze misschien wel in, dat je gelijk hebt.

En nog een vraag, je moet dit jaar herhalen, maar je hebt het hele jaar medicijnen genomen? Is dat het eerste keer dat je een jaar moet herhalen? En eerder had je nog geen medicijnen?
Kan het zijn dat de medicijnen jouw presentatie eerder verslechteren?

Jawel, al 3,5 jaar ongeveer. Alleen omdat ik blijf zitten moet ik dus nog 1,5 jaar naar school want ik hoor dus volgend jaar in m’n examenjaar te zitten maar nu moet ik dus weer zo’n kutjaar doen

 

[Alleenstaande.moeder]

Nou ja, maar tenminste is duidelijk dat de medicijnen je op school ook niet helpen. Als ik jou was zou ik proberen met je ouders te spreken en duidelijk zeggen dat je geen medicijnen wilt. En als je weer bij de arts bent dan moet je ook zeggen, dat je GEEN medicijnen wilt. Dus niet alleen deze medicijnen niet, maar helemaal geen medicijnen tegen ADHD.

 

[Suicide Preventie]

Hallo Woezoe en anderen, ik observeer jullie al 10 jaar sinds Juni 2008, denk bijvoorbeeld aan Pammetje82.

Dit is de eerste keer dat ik niet langer observeer, maar in deze situatie vind ik het noodzakelijk dat Woezoe in contact komt met preventie van suicide.

Ik verzoek dit topic open te laten staan. Na contact met www(punt)113(punt)nl heb ik overleg gehad, en het volgende besproken.

De reden dat de leraar en ouders aanblijven dringen heb ik gemarkeerd, als: Initieel spectaculaire resultaten waarvan ouders en leraar geloven dat dit altijd zo zal blijven. Verder preventie attentie dat richten op ouders en leraar een lage prioriteit heeft en dat de arts en Woezoe zelf in contact zouden moeten komen in deze situatie.

Sommige reacties zijn weggehaald, en ik hoop dat de forum moderator begrijpt dat in dit geval het beter is dat iemand die jullie al 10 jaar observeert, niet langer 'niets doet'.

Woezoe, je Avatar wijst erop dat je het heel moeilijk hebt, iemand kiest niet zomaar een Avatar. Bel alsjeblieft met het telefoonnummer van de suicide preventie.

0900 - 0113

Woezoe, alleen je arts en jijzelf met hulp van anderen kan deze situatie veranderen. Je ouders zullen altijd vasthouden aan 'die schitterende illusie' die de medicatie je ouders en leraar heeft gegeven.

Er is echt veel zorgen over jeugd, vertrouw en bel de suicide preventie lijn, het zou verdrietig zijn als ik observeer dat je in deze situatie onder spanning een verkeerde beslissing maakt.

Sterkte, meer kan ik niet doen.

(spelfouten correctie)

 

[Woezoe]

Hallo Woezoe en anderen, ik observeer jullie al 10 jaar sinds Juni 2008, denk bijvoorbeeld aan Pammetje82.

Dit is de eerste keer dat ik niet langer observeer, maar in deze situatie vind ik het noodzakelijk dat Woezoe in contact komt met preventie van suicide.

Ik verzoek dit topic open te laten staan. Na contact met www(punt)113(punt)nl heb ik overleg gehad, en het volgende besproken.

De reden dat de leraar en ouders aanblijven dringen heb ik gemarkeerd, als: Initieel spectaculaire resultaten waarvan ouders en leraar geloven dat dit altijd zo zal blijven. Verder preventie attentie dat richten op ouders en leraar een lage prioriteit heeft en dat de arts en Woezoe zelf in contact zouden moeten komen in deze situatie.

Sommige reacties zijn weggehaald, en ik hoop dat de forum moderator begrijpt dat in dit geval het beter is dat iemand die jullie al 10 jaar observeert, niet langer 'niets doet'.

Woezoe, je Avatar wijst erop dat je het heel moeilijk hebt, iemand kiest niet zomaar een Avatar. Bel alsjeblieft met het telefoonnummer van de suicide preventie.

0900 - 0113

Woezoe, alleen je arts en jijzelf met hulp van anderen kan deze situatie veranderen. Je ouders zullen altijd vasthouden aan 'die schitterende illusie' die de medicatie je ouders en leraar heeft gegeven.

Er is echt veel zorgen over jeugd, vertrouw en bel de suicide preventie lijn, het zou verdrietig zijn als ik observeer dat je in deze situatie onder spanning een verkeerde beslissing maakt.

Sterkte, meer kan ik niet doen.

(spelfouten correctie)

Ik vind dit oprecht zo mooi. Dat iedereen me hier me probeert te helpen. Het doet me echt goed
Ik heb nu 6 weken vakantie gehad en school gaat weer beginnen.
Maar ik heb met mezelf overlegd en ik ben uitgekomen dat ik géén Ritalin meer ga nemen.

 

[gebruiker292744]

Wat jammer dat de meeste psychiaters/psychologen helemaal niets vertellen over mogelijke bijwerkingen en klachten, en al helemaal niet tegen de ouders. De meesten delen die dingen dan ook uit als snoepjes aan hun kinderen denkend dat het hun mentale toestand zal verbeteren, dit is jammer genoeg alleen van toepassing op korte duur.

 

[HierEnDaarEenFuifje]

Ik vind dit oprecht zo mooi. Dat iedereen me hier me probeert te helpen. Het doet me echt goed
Ik heb nu 6 weken vakantie gehad en school gaat weer beginnen.
Maar ik heb met mezelf overlegd en ik ben uitgekomen dat ik géén Ritalin meer ga nemen.

Aangezien dit topic nu omhoog komt door deze reactie. Ik zie dat TS wel actief is, maar ik heb verder niet echt iets van hem gelezen.

dusss..

Hoe gaat het @Woezoe ?

 

[Woezoe]

Aangezien dit topic nu omhoog komt door deze reactie. Ik zie dat TS wel actief is, maar ik heb verder niet echt iets van hem gelezen.

dusss..

Hoe gaat het @Woezoe ?

Het ging wel beter. Neem die troep allang niet meer en heb mijn school gelukkig gehaald. Ik gebruik nu heel afentoe dexamfetamine, maar daar word ik ook snel weer depri van. Neem het alleen bij een lange toets of iets dergelijks.

Ik ben de laatste weken wel echt aan het afglijden qua mentale gezondheid. Ik kan lang alleen zijn en mezelf vermaken. Maar ik ben nu op een punt gekomen (door corona lockdown) dat ik echt niks meer leuk vind. Gamen, series kijken of programmeren(mijn opleiding) zijn zelfs niet meer leuk.

Allerlei dingen die ik heb moeten missen. Examenfeestjes, vakantie met vrienden, diplomauitreiking, naar zwembaden gaan in de zomer. Ik heb het eigenlijk best prima kunnen hendelen. Tot nu. School wat nu totaal niet lekker gaat. Online les werkt gewoon niet. Daarnaast mis ik gewoon echt de studiementaliteit die je wel hebt als je gewoon elke dag naar school gaat. Ik zit elke dag thuis. Vind het jammer om wakker te worden, want wat moet ik nou de hele dag gaan doen.

Met de dag wordt het erger en erger. Had nooit verwacht dat ik weer in die ouwe sleur terecht kwam van hoe ik me voelde op het moment dat ik dit topic schreef. Het enige leuke momentje van de dag is het blowen van m'n jointje. Maar zelfs dat wordt saai. Stoned zijn is nu saai. Want alles is saai en stoned zijn maakt dat eigenlijk alleen maar erger.