schoonouders..

[KingSizeSmoker]

sinds een paar maand ben ik gelukkig samen in een relatie met een pracht van een meisje,
er is echter één enorm probleem, haar ouders.
ze komt uit een gescheiden gezin, haar vader een hoge professor op een universiteit, haar moeder was leerkracht op de school waar ik zat.
nu, haar ouders zijn nogal kortzichtig, bevooroordeeld en conservatief, eigenlijk ronduit gewoon hypocriet, en drugs, uitgaan, alcohol,.. zijn taboe bij hun.
ik daarintegen kom uit een gezin waar eerder weinig geld te vinden is, werd snel losgelaten en leerde snel voor mijzelf zorgen, ik heb geen diploma en werk in de bouw, en kom uit een familie van boeren, wat voor de schoonouders blijkbaar te min is voor hun dochter.. de vriend van haar zus daarintegen komt uit een 'beter' gezin en met hem hebben ze geen enkel probleem.
daarbij komt nog eens dat ik nogal een heftig verleden achter de rug heb, drugs, uitgaan, ben al paar maal in aanraking gekomen met het gerecht voor druggebruik, slagen en verwondingen,.. en hier in de buurd nogal bekend sta als 'crapuul, uitshot,..'
(hierbij wil ik graag nog even vermelden, ik heb nooit iemand kwaad gedaan die het niet verdiende, ben opgevoed met het principe van goed te proberen doen voor iedereen, behalve voor diegene die kwaad willen, heb nog nooit in mijn leven een ruzie uitgelokt, of iemand kwaad gedaan die het niet verdiende, in tegendeel, ik zal altijd de eerste zijn om voorang te verlenen, om op te staan voor oude mensen in de trein/bus, en als ik iemand kan helpen met iets zal ik het zoveel mogelijk proberen doen, voordat jullie hier een verkeerd beeld krijgen van mij)

nu besef ik zelf ook wel dat ik niet het profiel heb van de ideale schoonzoon, verre van,
maar voor mn vriendin zou ik de wereld verzetten om haar gelukkig te kunnen maken, ik ben gestopt met speed voor haar (na +-2jaar wekelijks gebruik) en smoor nu enkel nog af en toe een joint met vrienden. uitgaan doe ik ook bijna niet meer, aangezien ik het niet wil zonder m'n vriendin, ik werk van maandag tot zaterdag, doe veel overuren, en spaar bijna al mijn geld zodat ik kan beginnen uitkijken om een huisje te kopen voor ons, en haar alles te kunnen geven wat ze nodig heeft,
maarja, een naam is moeilijker te zuiveren dan te bekladden ..
ik mag haar nu bijna niet meer zien, door een ruzie met haar vader,
die al bijna heel zijn leven drankverslaafd is,

hier komt het eigenlijk op neer:
ik doe alles voor mn vriendin, ik probeer mijn naam te zuiveren, zodat haar ouders dan mischien ook een inzien dat ik niet ben zoals de meeste mensen zeggen dat ik ben.
en toch ben ik niet goed genoeg voor haar,..
terwijl de vriend van haar zus ziekelijk jaloers, opvliegend, en nogal hard neerkijkt op vrouwen,
wel goed genoeg is omdat zijn ouders meer geld op hun rekening staan hebben, hij met de mercedes van papa mag rijden, en hij in een villa van een huis woond, terwijl ik met een 2dehandswagentje van 1500€ rondrij waar ik zelf lang genoeg voor moeten werken heb, en ik opgegroeid ben in een simpel huisje, zonder overbodige luxe,..

ik vraag me af wat ik nog meer kan doen om hun zege te krijgen, want hoe langer ik er over nadenk, hoe hopelozer ik word..
het is nogal erg om met deze dagen (kerstmis, nieuwjaar) bij hun aan tafel te zitten, terwijl ik weet dat ze me er eigenlijk liever niet bijhebben, en hun dochter liever ook met een bmw op de oprit zagen komen in plaats van in een afgedankte vw golf van 15jaar oud..
soms heb ik gewoon zin om alles op te geven en een einde te maken aan de relatie...

 

[Miepje91]

dit klinkt zo bekend,
het is bij mij en me vriend precies het zelfde gelopen. alleen dan andersom. dus me vriend was niet goed genoeg voor mij. en ook een beetje om dezelfde redenen.
Geen diploma, drugs, aanraking met de politie, ouders gescheiden, niet zo heel veel geld.
terwijl mijn ouders zich ook genoeg kunnen veroorloven zeg maar.
wij hebben ondertussen bijna 3 jaar een relatie, en me ouders staan nog steeds niet te springen.
wat bij ons wel heeft geholpen. is praten.

Want 1 voor jou is het heel k*t dat haar ouders zo doen. maar voor haar zelf is het ook niet leuk. Want hoe je het ook draait zij zit er altijd tussen. Op laatst was ik dat zet. ben eerst alleen met me ouders gaan praten, en toen met me ouders en vriend. het heeft niet meteen gewerkt. maar je weet op dat moment wel waar ze zich aan storen.

maar ga alsjeblieft niet bij haar weg. tenminste niet om die reden. want daar word je beide niet gelukkiger van. enige wat je kan blijven doen is jezelf zijn, lief zijn voor je vriendin. en hopen dat ze bijdraaien.

en wanneer je uiteindelijk samenwoont heb je er allemaal veel minder last van

 

[Flameon]

Als ik het goed begrijp pas je je leven heel erg aan haar aan, dat moet je eigenlijk ook niet doen want als het eens uitgaat heb je dadelijk niemand meer. Dan zeggen vrienden ook (terecht): Ja nu gaat hij weer mee op stap nu het uit is met die meid.

Van de andere kant moet je je niet in een weg laten duwen die je niet wilt, door die schoonouders. Schoonouders is een heel lastig parket en je zal er mee door een deur moeten kunnen, maar dat hoeft niet van harte. Hierboven staat heel mooi beschreven wat ik eigenlijk ook wil zeggen. Kies voor die meid, en laat je niet gek maken door je schoonouders.

En verder .... als die vader alcoholist is, dan mag hij niks zeggen over jou drugsverleden lijkt me.Maar zeg hem dat maar niet :P

 

[KingSizeSmoker]

dit klinkt zo bekend,
het is bij mij en me vriend precies het zelfde gelopen. alleen dan andersom. dus me vriend was niet goed genoeg voor mij. en ook een beetje om dezelfde redenen.
Geen diploma, drugs, aanraking met de politie, ouders gescheiden, niet zo heel veel geld.
terwijl mijn ouders zich ook genoeg kunnen veroorloven zeg maar.
wij hebben ondertussen bijna 3 jaar een relatie, en me ouders staan nog steeds niet te springen.
wat bij ons wel heeft geholpen. is praten.

Want 1 voor jou is het heel k*t dat haar ouders zo doen. maar voor haar zelf is het ook niet leuk. Want hoe je het ook draait zij zit er altijd tussen. Op laatst was ik dat zet. ben eerst alleen met me ouders gaan praten, en toen met me ouders en vriend. het heeft niet meteen gewerkt. maar je weet op dat moment wel waar ze zich aan storen.

maar ga alsjeblieft niet bij haar weg. tenminste niet om die reden. want daar word je beide niet gelukkiger van. enige wat je kan blijven doen is jezelf zijn, lief zijn voor je vriendin. en hopen dat ze bijdraaien.

en wanneer je uiteindelijk samenwoont heb je er allemaal veel minder last van

ik weet dat het voor haar nog erger moet zijn dan voor mij, want eerlijk gezegt, mij intereseerd het niet wat die mensen over mij denken, terwijl mijn vriendin een enorm goede band heeft/had met haar moeder, die nu verwaterd door mij..
vandaar de gedachte soms van een punt te zetten achter de relatie,
maar daar zie ik mn vriendin veel te graag voor..

 

[KingSizeSmoker]

Als ik het goed begrijp pas je je leven heel erg aan haar aan, dat moet je eigenlijk ook niet doen want als het eens uitgaat heb je dadelijk niemand meer. Dan zeggen vrienden ook (terecht): Ja nu gaat hij weer mee op stap nu het uit is met die meid.

Van de andere kant moet je je niet in een weg laten duwen die je niet wilt, door die schoonouders. Schoonouders is een heel lastig parket en je zal er mee door een deur moeten kunnen, maar dat hoeft niet van harte. Hierboven staat heel mooi beschreven wat ik eigenlijk ook wil zeggen. Kies voor die meid, en laat je niet gek maken door je schoonouders.

En verder .... als die vader alcoholist is, dan mag hij niks zeggen over jou drugsverleden lijkt me.Maar zeg hem dat maar niet :P

ik pas mijn leven aan haar aan,maar ik vind dat niet echt nadelig,
ze trekt me gewoon meer op 'het rechte pad',
en mn vrienden laten vallen doe ik ook niet meer,
tijdens mijn vorige relatie heb ik die fout gemaakt, ben dan al mijn vrienden verloren door gewoon niet meer bij hun te gaan, ondertussen heb ik een nieuwe vriendenkring, en zij vinden het niet erg als ik eens bij m'n vriendin ga, terwijl m'n vriendin het ook niet erg vind als ik eens bij mijn vrienden ga..
enkel op het vlak van drugs is er veel veranderd, terwijl ik vroeger wekelijks strak van verscheidene soorten drugs om 8u s'morgends een discotheek uitwagelde en dagen na elkaar doorfeestte, is het nu nog met gelegenheid dat ik nog eens iets neem, maar eerder als uitzondering dan, en gewoon onder vrienden gezellig thuis,..

en de discutie met de vader over alcoholisme/drugs is al een keer bovengehaald geweest op een van de gezellige familiefeesten, waar haar vader begon dat alle druggebruikers maatschappelijke straffen zouden moeten krijgen, en een verplichte ontwenningskuur,
en dat was voor mij zo'n druppel die een van de emmers deed overlopen ..
in mijn ogen is alcohol dan ook een van de meest verslavende en verwoestende drugs ooit,..
maarja, alcohol is maatschappelijk aanvaard, dus moet ik als zware junk maar zwijgen..

 

[Miepje91]

dit klinkt zo bekend,
het is bij mij en me vriend precies het zelfde gelopen. alleen dan andersom. dus me vriend was niet goed genoeg voor mij. en ook een beetje om dezelfde redenen.
Geen diploma, drugs, aanraking met de politie, ouders gescheiden, niet zo heel veel geld.
terwijl mijn ouders zich ook genoeg kunnen veroorloven zeg maar.
wij hebben ondertussen bijna 3 jaar een relatie, en me ouders staan nog steeds niet te springen.
wat bij ons wel heeft geholpen. is praten.

Want 1 voor jou is het heel k*t dat haar ouders zo doen. maar voor haar zelf is het ook niet leuk. Want hoe je het ook draait zij zit er altijd tussen. Op laatst was ik dat zet. ben eerst alleen met me ouders gaan praten, en toen met me ouders en vriend. het heeft niet meteen gewerkt. maar je weet op dat moment wel waar ze zich aan storen.

maar ga alsjeblieft niet bij haar weg. tenminste niet om die reden. want daar word je beide niet gelukkiger van. enige wat je kan blijven doen is jezelf zijn, lief zijn voor je vriendin. en hopen dat ze bijdraaien.

en wanneer je uiteindelijk samenwoont heb je er allemaal veel minder last van

ik weet dat het voor haar nog erger moet zijn dan voor mij, want eerlijk gezegt, mij intereseerd het niet wat die mensen over mij denken, terwijl mijn vriendin een enorm goede band heeft/had met haar moeder, die nu verwaterd door mij..
vandaar de gedachte soms van een punt te zetten achter de relatie,
maar daar zie ik mn vriendin veel te graag voor..

jullie komen er zeker samen wel uit
zolang jullie er samen maar over blijven praten.

 

[MDMA<3]

Soms heb ik gewoon zin om alles op te geven en een einde te maken aan de relatie:
Jongen doe dat niet! Jullie houden ontzettend veel van elkaar en dat is veel meer waard dan een grote zak geld!! Geld maakt de mens geen miniscuul haartje beter, vaak nog veel slechter zelfs.
Kijk maar naar de minachtende kijk van je schoonvader naar boeren. Teken van geen respect hebben, en zichzelf o zo geweldig vinden.
Boeren zijn vaak mensen die heel hard werken voor hun geld.
Laat je niet gek maken en ga lekker je gangetje!



Zet zij zichzelf ook af tegen haar ouders of dat niet?