Ik heb een vraag voor de mensen die zich bezighouden met psychedelica, NIET recreatief, maar spiritueel en voor onderzoek naar jezelf en de wereld. Aanleiding hiertoe zijn twee ervaringen die ik vorige week heb opgedaan; de eerste was mijn hoogste dosis LSD tot nu toe (ik denk ongeveer 200 microgram, ik weeg 95 kg) gecombineerd met ongeveer 20 mg 2C-B op de comedown.
Het was prachtig en best vermoeiend, hoewel ik weet dat volgens literatuur het nog een vrij lage dosis was, en het fijnste gedeelte van de trip was het gedeelte waarin ik in een verduisterde kamer kon liggen, met zachte muziek op. Beneden werd getript door onze tripcommissie (die nu 6 leden telt, en het genootschap tripte dit keer bij mij thuis) en die waren allemaal spelletjes en grappige dingen aan het doen. Dit trok mij nauwelijks, en hoewel ik er wel een tijdje bij heb gezeten en het leuk heb gehad kon ik me niet voorstellen dat dit belangrijker was dan 'reizen in jezelf'.
Als ik dan terugkijk naar mijn vorige trips, dan keert dit steeds terug, ik lig in een hoek met mijn ogen dicht, of ik loop in de natuur, of ik doe iets wat ik eigenlijk niet wil doen.
Met oud en nieuw heb ik voor het eerst 2C-B geprobeerd vanuit een nuchtere toestand, en ik vond het maar raar spul. Alsof er een knop is met 'visuals aan', en ik herinner me dat ik wou dat ik overdag in het bos was, of iets dergelijks. In ieder geval niet op een feestje tussen allemaal dronken mongolen.
Enfin, als ik in de toekomst verder ga met het nemen van deze middelen (en ik was van plan verder te experimenteren met doseringen van tenminste 4 a 5 gram gedroogde cubensis, 3 zegels LSD, 40 mg 2C-B, etc. oftwel net een stapje hoger dan ik gewend ben) wat zijn de manieren om verder te komen, om je te focussen op de essentie van het trippen ?
Ik heb een shitload aan boeken gelezen, van McKenna, PIHKAL & TIHKAL, Krystle Cole, Strassman, de Luna, veel tripreports hier en op Erowid etc. maar het brengt me niet echt verder.
Die ervaringen lijken zo ver van mijn eigen ervaringen verwijderd te zijn. Advies ?
Het was prachtig en best vermoeiend, hoewel ik weet dat volgens literatuur het nog een vrij lage dosis was, en het fijnste gedeelte van de trip was het gedeelte waarin ik in een verduisterde kamer kon liggen, met zachte muziek op. Beneden werd getript door onze tripcommissie (die nu 6 leden telt, en het genootschap tripte dit keer bij mij thuis) en die waren allemaal spelletjes en grappige dingen aan het doen. Dit trok mij nauwelijks, en hoewel ik er wel een tijdje bij heb gezeten en het leuk heb gehad kon ik me niet voorstellen dat dit belangrijker was dan 'reizen in jezelf'.
Als ik dan terugkijk naar mijn vorige trips, dan keert dit steeds terug, ik lig in een hoek met mijn ogen dicht, of ik loop in de natuur, of ik doe iets wat ik eigenlijk niet wil doen.
Met oud en nieuw heb ik voor het eerst 2C-B geprobeerd vanuit een nuchtere toestand, en ik vond het maar raar spul. Alsof er een knop is met 'visuals aan', en ik herinner me dat ik wou dat ik overdag in het bos was, of iets dergelijks. In ieder geval niet op een feestje tussen allemaal dronken mongolen.
Enfin, als ik in de toekomst verder ga met het nemen van deze middelen (en ik was van plan verder te experimenteren met doseringen van tenminste 4 a 5 gram gedroogde cubensis, 3 zegels LSD, 40 mg 2C-B, etc. oftwel net een stapje hoger dan ik gewend ben) wat zijn de manieren om verder te komen, om je te focussen op de essentie van het trippen ?
Ik heb een shitload aan boeken gelezen, van McKenna, PIHKAL & TIHKAL, Krystle Cole, Strassman, de Luna, veel tripreports hier en op Erowid etc. maar het brengt me niet echt verder.
Die ervaringen lijken zo ver van mijn eigen ervaringen verwijderd te zijn. Advies ?
