na jaren met diverse problemen is ze erachter gekomen dat ze lesbisch is...
We hebben beiden het jaren niet willen en KUNNEN zien, uit liefde voor elkaar. Ze houdt veel van me , en ze vindt het ook verschrikkelijk om mij pijn te moeten doen, maar ze moet voor zichzelf kiezen.
Er zullen wel mensen zijn die het niet begrijpen en zeggen waarom ze dat niet eerder heeft kunnen vertellen. Maar dat kon ze niet. We hebben zelfs geprobeert kinderen te krijgen, zijn bij een sexuologe geweest.
We hebben totaal dit niet gezien. Ze had wel gevoelens, maar we dachten dat ze bi-sexueel zou zijn.
Pas na 1 jaar in therapie is alles haar duidelijk geworden.
Verder gaan met dit huwelijk had ons beiden niet goed gedaan. Ik zie dat ook wel in, maar de eerste dagen ben ik wel kompleet totall loss geweest. Dat gevoel wens ik echt niemand toe...

we willen vrienden blijven, dus daar werken we beiden aan, er is geen ruzie. Ik moet dit zien te verwerken, ervan leren (en dat doe ik al enorm op allerlei gebied) en daarna... de toekomst zal het leren.