Een paar maanden geleden had ik voor het laatst spacecake genomen. We hadden het vrij laat gegeten in de avond, en omdat de vriendin bij wie ik was de volgende ochtend vroeg op moest, gingen we eigenlijk net slapen op het moment dat de cake begon te werken (goede planning :P ). Het enige wat ik nog weet is dat ik half slapend met op de achtergrond Indiase muziek aan heb liggen spacen in het donker op bed.
Met dezelfde vriendin (Cindy) en de vriendin met wie ik op paddo's getript heb (Anne), nam ik laatst weer spacecake. We deden 4 gram gruis in een halve cake, verdeelden deze in drieën en aten hem op.
Ik schrijf dit omdat ik de ervaring nogal heftig vond.
Het duurde weer lang voor het begon te werken. Even binnen naar muziek geluisterd en buiten naar de sterrenhemel gekeken. We werden na een tijdje wat slaperig en besloten daarom naar boven te gaan om op bed te gaan liggen. Stom eigenlijk, want daardoor lagen we op het moment van de piek onder de wol (net als de vorige keer).
Eenmaal boven kon ik de gesprekken niet meer volgen
. Ik dacht werkelijk dat Cindy zat te brabbelen. Anne leek dat niet op te merken. Ze hebben hele gesprekken gehad die ik probeerde te begrijpen, maar ik bevatte het toch niet en kon ook niets toevoegen aan het gesprek. Ik kon hooguit een paar zinnen herhalen die zij de ruimte in stuurden en deed dit ook 1 keer toen me gevraagd werd of ik het nog kon volgen. Het schijnt dat ik nogal voor me uit aan het staren was... Ik was opgegaan in de muziek. Ik kon niet duidelijk maken dat ik erg ver heeeeeeeeen was.
Anne merkte het minst van de cake, Cindy zei ook weinig te merken maar ik had het gevoel dat zij ook sterk onder invloed was. Ik dacht te horen dat Cindy zei: "Water ontploft" of "Water explosie" of iets dergelijks en ik zag het voor me. Met mijn ogen dicht zag ik onder andere rijen speelkaarten door mijn blikveld vliegen. Ik lag op bed en voelde enorme energiestromen door mijn lichaam gaan, veel sterker dan bij andere ervaringen. Op een ander moment leek het of ik aan het uiteinde van een wervelwind zat en of ik werd meegezogen in deze wervelwind. Eigenlijk werd slechts mijn geest uitgerekt door deze storm, want mijn lichaam bleef waar het was en mijn geest bleef erin verankerd. Ook staat me bij dat ik samen met een stuk of tien kopieën van mij bestond, die als echo’s met me meebewogen. Een soort reeks van schaduwpersoonlijkheden.
De muziek van Ulrich Schnauss heeft er misschien wel voor gezorgd dat ik rustig bleef. Het gaf zo'n positieve en rustgevende draai aan het geheel . Met die muziek in slaap vallen terwijl je aan het spacen bent is sterk aan te raden. Tijdens het luisteren zweefde ik dromenland in.
De volgende dag was ik heel misselijk, eigenlijk de hele dag. Al met al een vreemde gebeurtenis. Eentje die ik niet snel nog een keer wil meemaken. Het laat me een beetje met een leeg gevoel zitten... Ik kan er niet zoveel mee.
Met dezelfde vriendin (Cindy) en de vriendin met wie ik op paddo's getript heb (Anne), nam ik laatst weer spacecake. We deden 4 gram gruis in een halve cake, verdeelden deze in drieën en aten hem op.
Ik schrijf dit omdat ik de ervaring nogal heftig vond.
Het duurde weer lang voor het begon te werken. Even binnen naar muziek geluisterd en buiten naar de sterrenhemel gekeken. We werden na een tijdje wat slaperig en besloten daarom naar boven te gaan om op bed te gaan liggen. Stom eigenlijk, want daardoor lagen we op het moment van de piek onder de wol (net als de vorige keer).
Eenmaal boven kon ik de gesprekken niet meer volgen
. Ik dacht werkelijk dat Cindy zat te brabbelen. Anne leek dat niet op te merken. Ze hebben hele gesprekken gehad die ik probeerde te begrijpen, maar ik bevatte het toch niet en kon ook niets toevoegen aan het gesprek. Ik kon hooguit een paar zinnen herhalen die zij de ruimte in stuurden en deed dit ook 1 keer toen me gevraagd werd of ik het nog kon volgen. Het schijnt dat ik nogal voor me uit aan het staren was... Ik was opgegaan in de muziek. Ik kon niet duidelijk maken dat ik erg ver heeeeeeeeen was. Anne merkte het minst van de cake, Cindy zei ook weinig te merken maar ik had het gevoel dat zij ook sterk onder invloed was. Ik dacht te horen dat Cindy zei: "Water ontploft" of "Water explosie" of iets dergelijks en ik zag het voor me. Met mijn ogen dicht zag ik onder andere rijen speelkaarten door mijn blikveld vliegen. Ik lag op bed en voelde enorme energiestromen door mijn lichaam gaan, veel sterker dan bij andere ervaringen. Op een ander moment leek het of ik aan het uiteinde van een wervelwind zat en of ik werd meegezogen in deze wervelwind. Eigenlijk werd slechts mijn geest uitgerekt door deze storm, want mijn lichaam bleef waar het was en mijn geest bleef erin verankerd. Ook staat me bij dat ik samen met een stuk of tien kopieën van mij bestond, die als echo’s met me meebewogen. Een soort reeks van schaduwpersoonlijkheden.
De muziek van Ulrich Schnauss heeft er misschien wel voor gezorgd dat ik rustig bleef. Het gaf zo'n positieve en rustgevende draai aan het geheel
. Met die muziek in slaap vallen terwijl je aan het spacen bent is sterk aan te raden. Tijdens het luisteren zweefde ik dromenland in.De volgende dag was ik heel misselijk, eigenlijk de hele dag. Al met al een vreemde gebeurtenis. Eentje die ik niet snel nog een keer wil meemaken. Het laat me een beetje met een leeg gevoel zitten... Ik kan er niet zoveel mee.
. Jammer dat je er een leeg gevoel aan hebt overgehouden. Maar lag je in bed tijdens de piek en was je daarna weer opgestaan?
