Hallo allemaal, ik lees al een tijdje de verhalen en ervaringen op dit forum en wil nu graag zelf in contact komen met iedereen die ook willen stoppen met hun speed-en/of ritalingebruik, maar net als ik ervaren dat dat makkelijker gezegd dan gedaan is. Het doorbreken van patronen, vicueuze cirkels en jarenlange gewoonten is verschrikkelijk moeilijk, en ik zou graag van gedachten wisselen met mensen die dit ook zo ervaren. Je wilt er vreselijk graag vanaf, je walgt van jezelf en je eigen zwakte, probeert alles om het anders te doen, maar wat je ook probeert het lukt niet. Wat ik maar niet begrijp is, als je zo graag wil stoppen en iets je leven zo verpest en beheerst, waarom het dan toch niet lukt? Ik ben dag in dag uit in gevecht met mezelf omdat ik iets doe terwijl ik het niet wil doen maar het toch niet kan laten. Dat heet verslaving, zo ver was ik ook al. Zijn er mensen die dit herkennen en zich ook zo dodelijk eenzaam voelen in hun strijd?? Reacties, ervaringen en adviezen zijn zeer welkom. Alvast bedankt. 


vanalles weer beleefd maar nog niet gestopt.