Beste iedereen,
Na een jaar of 11 intensief geblowd te hebben heb ik nu besloten om zwaar te degraderen. Ik rookte soms wel 2 gram per dag. Ik verbaasde mezelf enorm hoe creatief ik kon zijn om mijn verslaving te verbergen voor mijn vriendin. Het lukte. Alles hing opeens samen met sluitingstijden van coffeeshops. Het liep uit de hand.
Ik ben opgeleid tot piloot. Voor ik aan mijn studie begon besloot ik te stoppen. Ik was me ervan bewust dat zo'n intensieve studie niet samen gaat met blowen. Mijn dagelijkse gewoonte van blowen ruilde ik in voor iets mooiers, namelijk een andere high, vliegen boven de wolken. Ik doorliep mijn scholing met een gemiddelde cijfer boven de 9 en slaagde met vlag en wimpel. Ik was blij. Van junk tot piloot, het kan! 3 jaar lang rookte ik helemaal niks en was gefocused.
Na de opleiding heb ik 250 sollicitaties verstuurd, niet alleen in Europa maar rond de hele wereld. Ik kreeg 2 antwoorden waarin mij werd verteld dat ik in een database kwam en hoorde daar nooit meer wat van. Piloot worden is duur, heel duur. De lening is anderhalve ton en aan rente alleen ben je al ruim 1000,- pm kwijt. Dat is prima te doen als je een een baan hebt als vlieger, maar de luchtvaart kwam op zijn gat te liggen en ik kwam niet aan de bak en zat thuis. Al mijn vrienden blowen en ik begon maar langzaam weer mee te doen. Na een jaar met mate, escaleerde het, het vertoonde tekenen van zelf destructief gedrag. Ik zat in een veilige roes, zonder schulden. Een onwerkelijke wereld.
Ik heb enkele keren eerder de knop geprobeerd om te zetten, wat niet lukte. Tot is vorige week hoorde dat een vriend van mij longkanker heeft. Hij is net vader geworden. Dit was een wakeup call.
Ik weet van mezelf dat ik de discipline heb om, als ik een knop omzet, vol te houden. Die knop moest eerst om en dat gebeurde.
Ik ruimde mijn huis op, gooide alle gerelateerde spullen weg. Maakte goed schoon en ging slapen. Voor de eerste 3 nachten had ik een halve slaappil. Dit werkte goed voor de transitie periode. Nu kan ik zonder ook in slaap vallen. Ik slaap dan niet zo diep maar ah het zal tijd nodig hebben. Ik besefte ook dat die vriend van me ook iets had van "Was is maar 10 jaar geleden gestopt", ik ben 12 jaar jonger dan deze vriend en greep de kans aan. Hij wilde dat ie terug in de tijd kon en ik 'ben' nu terug in de tijd in dat opzicht. Elke dag is een moment om het allemaal om te keren, tot het te laat is. Voor hem is het te laat, voor mij nog niet.
Ik heb met mezelf afgesproken dat ik niet voorgoed stop. Wel met 99% minder. 8 jaar geleden ben ik redelijk naar de klote gegaan met coke in Rio. Toen ben ik tegenzonsopgang een berg opgeklommen om daar het "Verdrag van RIo" met mezelf te sluiten. Dit hield in dat ik nooit meer harddrugs zal mogen gebruiken op een keer per jaar na. Ik heb me probleemloos aan het verdrag weten te houden en soms zelfs een a twee jaar overgeslagen omdat ik er geen behoefte aan had. Nu heb ik blowen ook onder het verdrag van Rio geplaast. Ik heb tegen mezelf gezegd dat ik eens ik maximaal 1x per maand mag blowen. Wel moet ik eerst aan mezelf bewijzen dat ik het kan overwinnen. Dit door eerst 3 maanden helemaal clean te zijn.
Ik heb de knoop 7 dgn geleden doorgehakt en ben begonnen. Het voelt goed maar doet veel pijn. Ik heb zo een beetje alle ontwenningsverschijnselen. Ik braak van de stress, ben heel moe, angstig, gespannen, misselijk en slaap dus slecht. In mijn hoofd voelt de hoofdpijn als een storm. Ik moet het rustig aan doen. Ik moet helen.
Ik ben van mening dat als ik nog ooit de lucht in wil, de verantwoordelijkheid aan wil kunnen die samengaat met mijn opleiding ik nu moest stoppen. Anders verlies je alles! Ik heb een plan voor mezelf opgezet om me terug te vechten in een vliegtuig.
Ik ben medisch en psychisch door alle testen gekomen en mag, als er een baan is, zo de lucht in. Ik kies er echter zelf voor om, zolang ik niet 100% beter ben om aan de grond te blijven.
Kan iemand mij vertellen hoelang deze ontwenningsverschijnselen maximaal mogen duren. Dan kan ik me er beter op instellen. Toen ik 5 jaar geleden cold turkey stopte kreeg ik dit ook, alleen kan ik me totaal niet meer herinneren hoelang dat toen duurde.
Ik wens iedereen die met een verslaving vecht alle sterkte toe.
Wou gewoon even mijn verhaal kwijt denk ik
Na een jaar of 11 intensief geblowd te hebben heb ik nu besloten om zwaar te degraderen. Ik rookte soms wel 2 gram per dag. Ik verbaasde mezelf enorm hoe creatief ik kon zijn om mijn verslaving te verbergen voor mijn vriendin. Het lukte. Alles hing opeens samen met sluitingstijden van coffeeshops. Het liep uit de hand.
Ik ben opgeleid tot piloot. Voor ik aan mijn studie begon besloot ik te stoppen. Ik was me ervan bewust dat zo'n intensieve studie niet samen gaat met blowen. Mijn dagelijkse gewoonte van blowen ruilde ik in voor iets mooiers, namelijk een andere high, vliegen boven de wolken. Ik doorliep mijn scholing met een gemiddelde cijfer boven de 9 en slaagde met vlag en wimpel. Ik was blij. Van junk tot piloot, het kan! 3 jaar lang rookte ik helemaal niks en was gefocused.
Na de opleiding heb ik 250 sollicitaties verstuurd, niet alleen in Europa maar rond de hele wereld. Ik kreeg 2 antwoorden waarin mij werd verteld dat ik in een database kwam en hoorde daar nooit meer wat van. Piloot worden is duur, heel duur. De lening is anderhalve ton en aan rente alleen ben je al ruim 1000,- pm kwijt. Dat is prima te doen als je een een baan hebt als vlieger, maar de luchtvaart kwam op zijn gat te liggen en ik kwam niet aan de bak en zat thuis. Al mijn vrienden blowen en ik begon maar langzaam weer mee te doen. Na een jaar met mate, escaleerde het, het vertoonde tekenen van zelf destructief gedrag. Ik zat in een veilige roes, zonder schulden. Een onwerkelijke wereld.
Ik heb enkele keren eerder de knop geprobeerd om te zetten, wat niet lukte. Tot is vorige week hoorde dat een vriend van mij longkanker heeft. Hij is net vader geworden. Dit was een wakeup call.
Ik weet van mezelf dat ik de discipline heb om, als ik een knop omzet, vol te houden. Die knop moest eerst om en dat gebeurde.
Ik ruimde mijn huis op, gooide alle gerelateerde spullen weg. Maakte goed schoon en ging slapen. Voor de eerste 3 nachten had ik een halve slaappil. Dit werkte goed voor de transitie periode. Nu kan ik zonder ook in slaap vallen. Ik slaap dan niet zo diep maar ah het zal tijd nodig hebben. Ik besefte ook dat die vriend van me ook iets had van "Was is maar 10 jaar geleden gestopt", ik ben 12 jaar jonger dan deze vriend en greep de kans aan. Hij wilde dat ie terug in de tijd kon en ik 'ben' nu terug in de tijd in dat opzicht. Elke dag is een moment om het allemaal om te keren, tot het te laat is. Voor hem is het te laat, voor mij nog niet.
Ik heb met mezelf afgesproken dat ik niet voorgoed stop. Wel met 99% minder. 8 jaar geleden ben ik redelijk naar de klote gegaan met coke in Rio. Toen ben ik tegenzonsopgang een berg opgeklommen om daar het "Verdrag van RIo" met mezelf te sluiten. Dit hield in dat ik nooit meer harddrugs zal mogen gebruiken op een keer per jaar na. Ik heb me probleemloos aan het verdrag weten te houden en soms zelfs een a twee jaar overgeslagen omdat ik er geen behoefte aan had. Nu heb ik blowen ook onder het verdrag van Rio geplaast. Ik heb tegen mezelf gezegd dat ik eens ik maximaal 1x per maand mag blowen. Wel moet ik eerst aan mezelf bewijzen dat ik het kan overwinnen. Dit door eerst 3 maanden helemaal clean te zijn.
Ik heb de knoop 7 dgn geleden doorgehakt en ben begonnen. Het voelt goed maar doet veel pijn. Ik heb zo een beetje alle ontwenningsverschijnselen. Ik braak van de stress, ben heel moe, angstig, gespannen, misselijk en slaap dus slecht. In mijn hoofd voelt de hoofdpijn als een storm. Ik moet het rustig aan doen. Ik moet helen.
Ik ben van mening dat als ik nog ooit de lucht in wil, de verantwoordelijkheid aan wil kunnen die samengaat met mijn opleiding ik nu moest stoppen. Anders verlies je alles! Ik heb een plan voor mezelf opgezet om me terug te vechten in een vliegtuig.
Ik ben medisch en psychisch door alle testen gekomen en mag, als er een baan is, zo de lucht in. Ik kies er echter zelf voor om, zolang ik niet 100% beter ben om aan de grond te blijven.
Kan iemand mij vertellen hoelang deze ontwenningsverschijnselen maximaal mogen duren. Dan kan ik me er beter op instellen. Toen ik 5 jaar geleden cold turkey stopte kreeg ik dit ook, alleen kan ik me totaal niet meer herinneren hoelang dat toen duurde.
Ik wens iedereen die met een verslaving vecht alle sterkte toe.
Wou gewoon even mijn verhaal kwijt denk ik
