Hey medeforummers,
Het leek me interessant om een keer een topic te openen over synesthesie. Als je wel eens van truffeltjes, LSD of andere tripmiddelen snoept, dan weet je waarschijnlijk wel dat je zintuigen gekke fratsen kunnen gaan uithalen, waardoor geuren en smaken bijvoorbeeld ineens gezien kunnen worden, of beelden gehoord. ^^ Hier op het forum heb ik al interessante zaken voorbij zien komen, waarbij sommigen erg vermakelijk (mijn persoonlijke favoriet: de shaggies van SanneBanne die dankzij LSD spontaan naar mannen met snorren, hoeden en zonnebrillen naast beige auto's op vluchtstroken langs snelwegen begonnen te smaken
).
Ik weet zeker dat meer mensen onder invloed dit soort synesthesie-dingen, grappig, creepy, debiel of totaal nutteloos, hebben meegemaakt. En het lijkt me leuk die verhalen te horen.
Ik zeg nu trouwens wel 'onder invloed', maar synesthesie hoeft niet drugsgerelateerd te zijn. Ik zag ooit een documentaire over een man die bij ieder woord een smaak-ervaring had. Helaas voor hem grotendeels vieze smaken. De naam van een van zijn beste vrienden had de smaak van oorsmeer. :') Klinkt vrij komisch maar hij had er erg veel last van in het dagelijks leven.
Zelf heb ik ook een vorm van synesthesie die niets met drugs te maken heeft. Ik ga mezelf hier nu niet neerzetten als iemand met een bijzondere gave of iets dergelijks, want eerlijk: ik heb er geen reet aan (sterker nog: ik hou mezelf graag voor dat mijn onkunde in hoofdrekenen hierdoor verklaard wordt en dat ik zonder synesthesie Einsteiniaans briljant erin zou zijn). Maar het is wel een boeiend fenomeen.
Voordat ik verder zwam kopieer ik hier even een stukje uit de bron der bronnen Wikipedia, voor de mensen die überhaupt nog nooit van synesthesie hebben gehoord.
Synesthesie is een vermenging van de zintuigen.
Tussen hersengebieden die gespecialiseerd zijn in verschillende soorten van waarneming bestaan vele verbindingen. Deze verbindingen zijn bij de geboorte al bij iedereen aanwezig, maar worden normaal gesproken gedurende de ontwikkeling deels verbroken. Bij een synestheet blijven echter sommige verbindingen intact, waardoor waarnemingen via een zintuig leiden tot gelijktijdige waarneming van eigenschappen die tot andere zintuigen behoren. Zo iemand proeft dan bijvoorbeeld iets wanneer hij een muziekstuk hoort, of hoort kleuren bij muziek, associeert letters, cijfers of woorden met kleuren. Ook tests met LSD hebben uitgewezen dat er daadwerkelijk een verbinding bestaat tussen bijvoorbeeld geluid en kleur. Uit onderzoek blijkt dat slechts 1 op de 2000 mensen synesthesie blijkt te hebben. Het komt soms in families voor. Volgens sommige genetici gaat het om een eigenschap waarbij meerdere genen betrokken zijn.
Ik heb cijfer/letter-kleur synesthesie, dit is een van de meer voorkomende en dus minder 'bijzondere' vormen. Ieder cijfer van 1 t/m 12 heeft voor mij een duidelijke kleur. Vanaf 12 hebben alle cijfers een kleur die een mengeling is van de kleur van het eerste cijfer en het tweede cijfer waaruit het volledige cijfer is opgebouwd (dus voor het getal 13: 1 = wit, 3 = groen, 13 = witgroen, waarbij groen in dit geval sterk dominant is en het getal dus meer groen is dan wit). Vraag me niet waarom 1 t/m 12 trouwens, logischer zou zijn als ik kleuren had voor de cijfers 1 t/m 10 en 11 en 12 ook mengelingen waren, maar ja, breinen zijn nu eenmaal onlogisch.
De kleuren die ik voor ieder getal heb, staan vast. Ik heb ze nooit zelf bedacht en ze zijn er altijd geweest. Als je me op mijn sterfbed vraagt ze nog eens op te lijsten dan zullen ze waarschijnlijk niet veel veranderd zijn. Ik zie cijfers echter niet letterlijk in hun kleur. Als ik een blad voor me heb met het getal 5 erop, dan zie ik gewoon een zwarte letter 5. Maar er is wel direct de associatie blauw in mijn hoofd. Zo is dat ook met 4 - oranje, 6 - roze, 8 - zwart, noem maar op. Er zijn mensen met synesthesie die de kleur wél direct op de letter geprojecteerd zien.
Bij letters ervaar ik ook kleuren, maar niet bij alle letters. De a is bijvoorbeeld heel duidelijk rood, en de i geel, maar veel letters hebben geen duidelijk aanwijsbare kleur, ze zijn een beetje grauwig. Dat geldt ook voor namen van personen. Doordat er dominante letters zijn, is de naam Alexander voor mij rood en de naam Iris geel. Maar de naam van mijn moeder is dan weer groen, terwijl er geen groene letters in zitten, en sommige namen hebben dan weer helemaal geen kleur. Soms vind ik namen lelijk omdat ze niet kloppen qua kleur. Of juist mooi als ze dat wel doen.
Dan, tot slot, hebben weekdagen voor mij ook nog vaste kleuren. Op zowel woensdag als zondag zou ik Marco Borsato's 'vandaag is rooooooood' oprecht gemeend kunnen mee blèren. Als ik dat zou willen.
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met synesthesie, al dan niet onder invloed!
Het leek me interessant om een keer een topic te openen over synesthesie. Als je wel eens van truffeltjes, LSD of andere tripmiddelen snoept, dan weet je waarschijnlijk wel dat je zintuigen gekke fratsen kunnen gaan uithalen, waardoor geuren en smaken bijvoorbeeld ineens gezien kunnen worden, of beelden gehoord. ^^ Hier op het forum heb ik al interessante zaken voorbij zien komen, waarbij sommigen erg vermakelijk (mijn persoonlijke favoriet: de shaggies van SanneBanne die dankzij LSD spontaan naar mannen met snorren, hoeden en zonnebrillen naast beige auto's op vluchtstroken langs snelwegen begonnen te smaken
).Ik weet zeker dat meer mensen onder invloed dit soort synesthesie-dingen, grappig, creepy, debiel of totaal nutteloos, hebben meegemaakt. En het lijkt me leuk die verhalen te horen.
Ik zeg nu trouwens wel 'onder invloed', maar synesthesie hoeft niet drugsgerelateerd te zijn. Ik zag ooit een documentaire over een man die bij ieder woord een smaak-ervaring had. Helaas voor hem grotendeels vieze smaken. De naam van een van zijn beste vrienden had de smaak van oorsmeer. :') Klinkt vrij komisch maar hij had er erg veel last van in het dagelijks leven.
Zelf heb ik ook een vorm van synesthesie die niets met drugs te maken heeft. Ik ga mezelf hier nu niet neerzetten als iemand met een bijzondere gave of iets dergelijks, want eerlijk: ik heb er geen reet aan (sterker nog: ik hou mezelf graag voor dat mijn onkunde in hoofdrekenen hierdoor verklaard wordt en dat ik zonder synesthesie Einsteiniaans briljant erin zou zijn
). Maar het is wel een boeiend fenomeen.Voordat ik verder zwam kopieer ik hier even een stukje uit de bron der bronnen Wikipedia, voor de mensen die überhaupt nog nooit van synesthesie hebben gehoord.
Synesthesie is een vermenging van de zintuigen.
Tussen hersengebieden die gespecialiseerd zijn in verschillende soorten van waarneming bestaan vele verbindingen. Deze verbindingen zijn bij de geboorte al bij iedereen aanwezig, maar worden normaal gesproken gedurende de ontwikkeling deels verbroken. Bij een synestheet blijven echter sommige verbindingen intact, waardoor waarnemingen via een zintuig leiden tot gelijktijdige waarneming van eigenschappen die tot andere zintuigen behoren. Zo iemand proeft dan bijvoorbeeld iets wanneer hij een muziekstuk hoort, of hoort kleuren bij muziek, associeert letters, cijfers of woorden met kleuren. Ook tests met LSD hebben uitgewezen dat er daadwerkelijk een verbinding bestaat tussen bijvoorbeeld geluid en kleur. Uit onderzoek blijkt dat slechts 1 op de 2000 mensen synesthesie blijkt te hebben. Het komt soms in families voor. Volgens sommige genetici gaat het om een eigenschap waarbij meerdere genen betrokken zijn.
Ik heb cijfer/letter-kleur synesthesie, dit is een van de meer voorkomende en dus minder 'bijzondere' vormen. Ieder cijfer van 1 t/m 12 heeft voor mij een duidelijke kleur. Vanaf 12 hebben alle cijfers een kleur die een mengeling is van de kleur van het eerste cijfer en het tweede cijfer waaruit het volledige cijfer is opgebouwd (dus voor het getal 13: 1 = wit, 3 = groen, 13 = witgroen, waarbij groen in dit geval sterk dominant is en het getal dus meer groen is dan wit). Vraag me niet waarom 1 t/m 12 trouwens, logischer zou zijn als ik kleuren had voor de cijfers 1 t/m 10 en 11 en 12 ook mengelingen waren, maar ja, breinen zijn nu eenmaal onlogisch.
De kleuren die ik voor ieder getal heb, staan vast. Ik heb ze nooit zelf bedacht en ze zijn er altijd geweest. Als je me op mijn sterfbed vraagt ze nog eens op te lijsten dan zullen ze waarschijnlijk niet veel veranderd zijn. Ik zie cijfers echter niet letterlijk in hun kleur. Als ik een blad voor me heb met het getal 5 erop, dan zie ik gewoon een zwarte letter 5. Maar er is wel direct de associatie blauw in mijn hoofd. Zo is dat ook met 4 - oranje, 6 - roze, 8 - zwart, noem maar op. Er zijn mensen met synesthesie die de kleur wél direct op de letter geprojecteerd zien.
Bij letters ervaar ik ook kleuren, maar niet bij alle letters. De a is bijvoorbeeld heel duidelijk rood, en de i geel, maar veel letters hebben geen duidelijk aanwijsbare kleur, ze zijn een beetje grauwig. Dat geldt ook voor namen van personen. Doordat er dominante letters zijn, is de naam Alexander voor mij rood en de naam Iris geel. Maar de naam van mijn moeder is dan weer groen, terwijl er geen groene letters in zitten, en sommige namen hebben dan weer helemaal geen kleur. Soms vind ik namen lelijk omdat ze niet kloppen qua kleur. Of juist mooi als ze dat wel doen.
Dan, tot slot, hebben weekdagen voor mij ook nog vaste kleuren. Op zowel woensdag als zondag zou ik Marco Borsato's 'vandaag is rooooooood' oprecht gemeend kunnen mee blèren. Als ik dat zou willen.
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met synesthesie, al dan niet onder invloed!
