Wie: Ik en S (mijn vriend)
Wat: Tampanensis truffel beiden 10g
Waar: S’s huis, de woonkamer.
Vandaag was het dan zo ver, mijn eerste trip. Tevens ook S zijn eerste trip. S had de truffels van een vriend gekregen die ze niet meer van plan was te gebruiken. S was er in eerste instantie niet heel nieuwsgierig naar, maar wist dat ik dat wel was. S en ik hebben beiden ervaring met wiet, speed, GHB en MDMA.
14.00
S haalde mij op met de auto. We gaan nog even langs de winkel om wat fruit te halen voor tijdens de trip. Ik had me er duidelijk meer in verdiept op internet dan S, maar dat ben ik wel gewend van hem. Hij voelt liever eerst hoe hard hij gaat en bedenkt zich daarna pas wat hij in z’n mik heeft gegooid. Prima.
14.45
Tijd om te eten, wat we al sinds 10.00 niet meer hadden gedaan. Beiden eten we 10g Tampanensis. S weegt dan wel bijna het dubbele van mij (ik ben een dame), maar ik besluit toch het bakje op te eten, die 2.5g laten verrotten is ook zo wat. De smaak blijft wel vies achter in onze keel hangen, maar daar was onze vriend Cola Light om het mee weg te spoelen. Ik stel voor het fruit alvast te snijden nu we nog nuchter zijn. We hadden bij de AH allerlei rare exotische fruitsoorten gehaald. Waaronder Kaki, Ananas en een of ander ding die je moest uitlepelen. Ook staan er caramelpepernoten en doritos chips extra chili op tafel.
15.20
We liggen samen op de bank en zijn aan het ‘’zoeken’’ naar een opkomend gevoel. S en ik menen beiden iets te voelen, maar concluderen dat dit wellicht gewoon in ons hoofd zit. Plots springt S op om een lamp aan te doen. Ik huppel achter hem aan omdat ik wellicht hoopte een gevoel uit het lopen te halen. Beiden kijken we elkaar aan en concluderen dat we toch echt iets voelen. Een MDMA-achtig gevoel. Wanneer het begint te werken. Lichte beentjes, een wat zweverig en zenuwachtig gevoel. Wat tot nu toe erg prettig voelt.
15.45
De wereld is zo gedetailleerd. Ik ben me bewust van elke lijn op mijn hand. S stopt een stuk ananas in mijn mond, wat me ineens dramatisch vies smaakt. Beiden barsten we in lachen uit, het is moeilijk nog te stoppen. Ik besluit de rare fruitsoort uit te gaan lepelen, waar kennelijk een paar pitjes in zaten. Ik voelde de pitjes niet zitten in mijn mond, en ben dan ook verbaast wanneer ik ze ineens na 5 minuten ontdek in mijn mond. Voor mijn gevoel had ik er 10 in mijn mond, terwijl het er in werkelijkheid maar 2 waren. Direct hierna voel ik pijn in rondom mijn darmstreek. Een soort opstopping/gasvorming gevoel. Ik herinner me dat ik dit tijdens mijn ontbijt ook al had. Ik kan mijn gedachten hier van af zetten.
16.15
Ons onrustige gevoel blijft aanwezig. Ik besluit een playlistje aan te zetten die ik van te voren had gemaakt. S en ik lopen maar een beetje door huis heen, koude en warme rillingen wisselen af. De spiegel in de badkamer waarin we ineens bejaarden lijken integreert ons. Het badkamer afstapje bleek ook ineens 10 keer zo hoog te zijn. We lopen doelloos rond. ‘’Ik weet niet zo goed wat ik moet doen nu’’, stelt S.
16.40
Ik begin nu echt last van mijn darmen te krijgen. Ik kan het gevoel van pijn niet echt goed meer plaatsen. Het zit ergens rond mijn buik en het zit me in de weg. S geeft me een deken tegen de kou en ik besluit op de bank te gaan liggen. S doet hetzelfde op een andere bank. Vanaf dat moment was het wij en de woonkamer. De rest daarbuiten leek ver weg en ‘’normaal’’. Het euforische gevoel dat ik een uur geleden nog leek te hebben werd verstoord door het gevoel in mijn maag. Closed Eye Visuals waren heftig. S was op reis met zijn ogen gesloten. Ik wou mijn ogen niet sluiten. Dan zou ik op reis gaan en ik voelde me daar door mijn pijn niet prettig bij.
17.00
De muziek springt naar het album van Pink Ffloyd. Jezus. Wat een opluchting. S stelt dat deze muziek echt veel beter is. Ik ben het daar mee eens. De muziek hiervoor maakte ons onrustig. We beseffen ons nu pas dat muziek dus onze hoofdstukken bepaalt. S kijkt me af en toe met een blije kop aan. ‘’Oh wauw dit nummer’’ zegt hij dan. Ik gniffel wat terug, maar kan me niet focussen. Het gevoel van pijn in mijn darmen loopt over in mijn emoties. Het ene moment lijk ik me fijn te voelen, het andere moment ben ik intens verdrietig.
17.15
S vindt het rot dat ik me zo voel. Ik besluit bij hem op de bank te gaan liggen. Hij meent hierdoor zijn CEV’s warmer te kunnen maken. Daarvoor waren ze soms koud en angstig. Het nare gevoel blijft aanhouden en ik besluit het uit te zitten. Ik vertel mezelf dat ik aan het trippen ben en dat het straks minder wordt. Ohja een pepernoot. Die moest ik ook nog doorslikken. Gedurende mijn hele trip vergeet ik telkens dat ik een mond heb. Ook S komt ineens met een gesmolten chocoladehand aan. Die had hij een kwartier geleden al gepakt en was hij ''vergeten''.
17.30
S maakt thee voor me. Dit doet me goed. De warme thee zorgt ook voor warmere emoties. S zijn trip neemt af en hij draait een jointje. Ik blijf om me heen staren. Ik weet niet echt wat ik nu voel. Ik voel mijn darmen letterlijk ‘’ploppen’’. Ik besef me dat ik het de hele trip eigenlijk niet leuk heb gehad. Zonder deze pijn zou ik op reis zijn gegaan en zou alles leuk zijn geweest. Naar. Oh ja.. Doritos extra chili nog in mijn mond. Even slikken. Deze smaakt echt vet intens. Een aanrader voor tijdens het trippen.
18.00
De pijn in mijn darmen wordt minder ‘’groot’’. Het leek eerder alsof ikzelf versmolten was met de pijn. Het valt weer te sturen en ik besef me dat de pijn alleen in mijn buik zit. S en ik liggen op de bank en beetje bij beetje land ik terug op aarde. Gelukkig. Wangen gloeien op en we beginnen met napraten. Pas tegen 19.30 heb ik het gevoel weer nuchter te zijn.
Dus.
Mijn eerste tripervaring vond ik dus niet echt relaxed. Geen idee waar mijn buikpijn vandaan kwam. Een combinatie van 4 uur lang niet eten en dan die zure truffels zou het gewoon wel kunnen zijn. Al met al kijk ik er wel redelijk oke op terug en wil het graag nog eens doen. Ik kon voor mijn gevoel de reis niet echt maken omdat ik wilde dat het stopte. Iemand die dit gevoel herkent? Tips voor een truffel de volgende keer?
Wat: Tampanensis truffel beiden 10g
Waar: S’s huis, de woonkamer.
Vandaag was het dan zo ver, mijn eerste trip. Tevens ook S zijn eerste trip. S had de truffels van een vriend gekregen die ze niet meer van plan was te gebruiken. S was er in eerste instantie niet heel nieuwsgierig naar, maar wist dat ik dat wel was. S en ik hebben beiden ervaring met wiet, speed, GHB en MDMA.
14.00
S haalde mij op met de auto. We gaan nog even langs de winkel om wat fruit te halen voor tijdens de trip. Ik had me er duidelijk meer in verdiept op internet dan S, maar dat ben ik wel gewend van hem. Hij voelt liever eerst hoe hard hij gaat en bedenkt zich daarna pas wat hij in z’n mik heeft gegooid. Prima.
14.45
Tijd om te eten, wat we al sinds 10.00 niet meer hadden gedaan. Beiden eten we 10g Tampanensis. S weegt dan wel bijna het dubbele van mij (ik ben een dame), maar ik besluit toch het bakje op te eten, die 2.5g laten verrotten is ook zo wat. De smaak blijft wel vies achter in onze keel hangen, maar daar was onze vriend Cola Light om het mee weg te spoelen. Ik stel voor het fruit alvast te snijden nu we nog nuchter zijn. We hadden bij de AH allerlei rare exotische fruitsoorten gehaald. Waaronder Kaki, Ananas en een of ander ding die je moest uitlepelen. Ook staan er caramelpepernoten en doritos chips extra chili op tafel.
15.20
We liggen samen op de bank en zijn aan het ‘’zoeken’’ naar een opkomend gevoel. S en ik menen beiden iets te voelen, maar concluderen dat dit wellicht gewoon in ons hoofd zit. Plots springt S op om een lamp aan te doen. Ik huppel achter hem aan omdat ik wellicht hoopte een gevoel uit het lopen te halen. Beiden kijken we elkaar aan en concluderen dat we toch echt iets voelen. Een MDMA-achtig gevoel. Wanneer het begint te werken. Lichte beentjes, een wat zweverig en zenuwachtig gevoel. Wat tot nu toe erg prettig voelt.
15.45
De wereld is zo gedetailleerd. Ik ben me bewust van elke lijn op mijn hand. S stopt een stuk ananas in mijn mond, wat me ineens dramatisch vies smaakt. Beiden barsten we in lachen uit, het is moeilijk nog te stoppen. Ik besluit de rare fruitsoort uit te gaan lepelen, waar kennelijk een paar pitjes in zaten. Ik voelde de pitjes niet zitten in mijn mond, en ben dan ook verbaast wanneer ik ze ineens na 5 minuten ontdek in mijn mond. Voor mijn gevoel had ik er 10 in mijn mond, terwijl het er in werkelijkheid maar 2 waren. Direct hierna voel ik pijn in rondom mijn darmstreek. Een soort opstopping/gasvorming gevoel. Ik herinner me dat ik dit tijdens mijn ontbijt ook al had. Ik kan mijn gedachten hier van af zetten.
16.15
Ons onrustige gevoel blijft aanwezig. Ik besluit een playlistje aan te zetten die ik van te voren had gemaakt. S en ik lopen maar een beetje door huis heen, koude en warme rillingen wisselen af. De spiegel in de badkamer waarin we ineens bejaarden lijken integreert ons. Het badkamer afstapje bleek ook ineens 10 keer zo hoog te zijn. We lopen doelloos rond. ‘’Ik weet niet zo goed wat ik moet doen nu’’, stelt S.
16.40
Ik begin nu echt last van mijn darmen te krijgen. Ik kan het gevoel van pijn niet echt goed meer plaatsen. Het zit ergens rond mijn buik en het zit me in de weg. S geeft me een deken tegen de kou en ik besluit op de bank te gaan liggen. S doet hetzelfde op een andere bank. Vanaf dat moment was het wij en de woonkamer. De rest daarbuiten leek ver weg en ‘’normaal’’. Het euforische gevoel dat ik een uur geleden nog leek te hebben werd verstoord door het gevoel in mijn maag. Closed Eye Visuals waren heftig. S was op reis met zijn ogen gesloten. Ik wou mijn ogen niet sluiten. Dan zou ik op reis gaan en ik voelde me daar door mijn pijn niet prettig bij.
17.00
De muziek springt naar het album van Pink Ffloyd. Jezus. Wat een opluchting. S stelt dat deze muziek echt veel beter is. Ik ben het daar mee eens. De muziek hiervoor maakte ons onrustig. We beseffen ons nu pas dat muziek dus onze hoofdstukken bepaalt. S kijkt me af en toe met een blije kop aan. ‘’Oh wauw dit nummer’’ zegt hij dan. Ik gniffel wat terug, maar kan me niet focussen. Het gevoel van pijn in mijn darmen loopt over in mijn emoties. Het ene moment lijk ik me fijn te voelen, het andere moment ben ik intens verdrietig.
17.15
S vindt het rot dat ik me zo voel. Ik besluit bij hem op de bank te gaan liggen. Hij meent hierdoor zijn CEV’s warmer te kunnen maken. Daarvoor waren ze soms koud en angstig. Het nare gevoel blijft aanhouden en ik besluit het uit te zitten. Ik vertel mezelf dat ik aan het trippen ben en dat het straks minder wordt. Ohja een pepernoot. Die moest ik ook nog doorslikken. Gedurende mijn hele trip vergeet ik telkens dat ik een mond heb. Ook S komt ineens met een gesmolten chocoladehand aan. Die had hij een kwartier geleden al gepakt en was hij ''vergeten''.
17.30
S maakt thee voor me. Dit doet me goed. De warme thee zorgt ook voor warmere emoties. S zijn trip neemt af en hij draait een jointje. Ik blijf om me heen staren. Ik weet niet echt wat ik nu voel. Ik voel mijn darmen letterlijk ‘’ploppen’’. Ik besef me dat ik het de hele trip eigenlijk niet leuk heb gehad. Zonder deze pijn zou ik op reis zijn gegaan en zou alles leuk zijn geweest. Naar. Oh ja.. Doritos extra chili nog in mijn mond. Even slikken. Deze smaakt echt vet intens. Een aanrader voor tijdens het trippen.
18.00
De pijn in mijn darmen wordt minder ‘’groot’’. Het leek eerder alsof ikzelf versmolten was met de pijn. Het valt weer te sturen en ik besef me dat de pijn alleen in mijn buik zit. S en ik liggen op de bank en beetje bij beetje land ik terug op aarde. Gelukkig. Wangen gloeien op en we beginnen met napraten. Pas tegen 19.30 heb ik het gevoel weer nuchter te zijn.
Dus.
Mijn eerste tripervaring vond ik dus niet echt relaxed. Geen idee waar mijn buikpijn vandaan kwam. Een combinatie van 4 uur lang niet eten en dan die zure truffels zou het gewoon wel kunnen zijn. Al met al kijk ik er wel redelijk oke op terug en wil het graag nog eens doen. Ik kon voor mijn gevoel de reis niet echt maken omdat ik wilde dat het stopte. Iemand die dit gevoel herkent? Tips voor een truffel de volgende keer?
ik ben ook wel eens constant misselijk geweest en dat beïnvloedt je trip wel heel erg. Ik zou niet zo goed weten wat je zou kunnen doen.. misschien is het gewoon verkeerd gevallen? Je zou ook kunnen proberen om er thee van te zetten, kan je even opzoeken op google. Volgens mij is dat wat minder heftig voor je buik
