Er is mij toch iets raars gebeurd!
Wat: pijpje hasj, 1 zegel lsd (Rolling stone, 100 mics), 2 jointjes
Wie: Ruud, Pattie en ik, later nog meer bekenden
Waar: eerst bij Pattie thuis, toen in poppodium de Azijnfabriek
Wanneer: Vrijdag 30 januari
Ik was weer eens in Roermond. Vaavond was er Planet Jungle in de Azijnfabriek met Jungle Fever en de gebruikelijk resident dj’s. Ik had al tijden zin in deze avond omdat ik allemaal vrienden, bekenden en lieve mensen weer ging zien.
Ik had met Ruud en Pattie, misschien wel de bekendste, vriendelijkste lieverds om 22:00 uur afgesproken om “in te chillen” bij Pat. Omdat ik tegenwoordig drastisch minder drink ( met dank aan de ayahuasca) heb ik bij hem slechts 2 pijpjes hasj gerookt alvorens de lsd op tafel kwam. Ruud had eigenlijk 3 zegels voor mij alleen meegenomen, als ik hem beloofde ze allemaal tegelijk te pakken. Dit heb ik bij wijze van grap beloofd, maar ik chickende toch out. Geen enkel probleem, 3 personen, 3 zegels, 3 keer zoveel plezier!
Ruud en ik namen onze zegel nog voor het uitgaan, rond 22:45, Pattie wist het nog niet zeker. Toen we een half uurtje later naar de Azijnfabriek liepen, voelde ik het ding toch wel al heel hard opkomen. Elastieke beentjes waar ik nog een tijd last van heb gehad en niet goed uit je woorden kunnen komen en zulks.
Aangekomen bij de Azijn was het nog een beetje rustig. Wel zag ik meteen weer wat vrienden waar ik even mee gebabbeld heb. Roly was net klaar met draaien en een andere dj kwam op. Op deze muziek heb ik vooral gezeten, want ik kon er niet van genieten. Dit kwam vooral door de acid die zo heftig opkwam.
Een poosje later besloot ik toch maar voor de speakers te gaan staan om een beetje heen en weer te deinen. Op een gegeven moment werd de muziek wat mij betrof wel enigzins dansbaar, net op dit moment kwam net een andere dj. Dit was Junglefever.
Hij begon zijn set met een metal plaatje (?). Ruud merkte dan ook terecht op dat er wel wat minder harde gitaren en boze stemmen in de muziek mochten zitten, waaop ik zei dat ze ook gewoon wat minder metal konden draaien :P
Vanaf hier neemt het verhaal een duikvlucht. Ik ben vlak na het begin van de set gehypnotiseerd geraakt door de rauwe jungle beats die deze man produceerde.
De eerste keer dat het me gebeurde besefte ik, terwijl ik door de zaal keek dat het de dj is die de mensen bestuurd (tot op een bepaalde hoogte). Hij is immers degene die de muziek met het tempo en de aard ervan enz enz bepaald. Zodra hij mensen gaat boeien, en ze kiezen ervoor om op zijn muziek te bewegen, geven ze de touwtjes als het ware uit handen. Dit is mij dus overkomen.
Al wiegend en een beetje dansend werd er een soort van connectie gelegd tussen mij en de dj. Ik begon steeds heftiger te dansen. Het was het alsof mijn benen aan touwtjes zaten, en deze bestuurd werden door de hem. Ik merkte dat ik me er nauwelijks tegen kon verzetten, al heb ik het niet heel hard geprobeerd. Eraan overgeven was makkelijker. En als ik mij eraan overgaf, dan veranderde de wereld om me heen. Een waas trok voor mijn ogen, en ik zag “schimmen in de mist”. Schimmen van dansende mensen. Op dit moment had ik het gevoel dat dit mijn voorouders waren, of leden van een ouroude stam waar ik ook deel van uitmaakte.
Het had iets te maken met mijn hakken die omhoog vlogen, echt ik bewoog ze niet :P en het snaredrum geluid. Ik had, en heb nog steeds, het gevoel dat dat geluid iets te maken heeft met moment dat het bewustzijn weg wordt getrokken uit de alledaagse realiteit. Dit gevoel heb ik overgehouden aan mijn salviatrip, waarin ik een heel sterk gevoel had met dat geluid achterstevoren. (Salviatrip: viewtopic.php?f=21&t=20015)
Even hierna kwam ik “eruit”. Ik weet niet meer precies hoe dit kwam, denk dat ik even minder hard danste doordat de dj een rustig stuk inmixte ofzo. Ik was compleet aangeslagen, zo van: “wtf is mij net gebeurt?” ik probeerde het uit te leggen aan mijn tripcompaan Ruud, maar het kwam gewoon niet over. “What the hell?” Dacht ik, “Ik wil terugkomen in die staat!”
Op deze manier heb ik zo´n beetje de hele set, recht voor de speaker als een maniak gedanst op de muziek van junglefever. Ik zag de basslijnen door de lucht voor me bewegen. Op een bepaald, zeer helder moment, zag ik voor mij een mandala van licht verschijnen. Een ronde vorm van energie dat eigenlijk alles leek te zijn wat er op dat moment bestond. Volgens mij was dit nadat ik even naar buiten ben gerend om uit te blazen, af te koelen en een joint te roken.
Al met al denk ik dat gedurende de helft van de momenten dat ik echt heftig aan het dansen was (ritmisch herhaalde bewegingen) me ook daadwerkelijk in een duidelijk andere staat van zijn bevond. Een wereld van mist, schimmen en vage figuren. Dit was een intense ervaring voor me, zowel lichamelijk als geestelijk. Ik ben er wel van overtuigd dat het niet slechts de lsd was die me in deze staat van zijn bracht, maar dat deze slechts een hulpmiddel was. Zoals op erowid onder het kopje Dancing staat:
“Dancing has been an important component of many religious rituals. Repetitive rhythmical movement was thought essential to build up to the moment of ecstatic union with the deity.
Dancing is a gesture of the whole body which can ally the body with the soul. It is one of the most powerful forms of spiritual or magical ritual. It is a dynamic tool for awakening and stirring the subtle forces and energies of life. True sacred dance is a means of focusing and directing consciousness through physical behavior. It is an outer expression of the inner spirit.
”
Het heeft me achtergelaten met het gevoel alsof ik een voodoo ritueel heb ondergaan. Mijn bewegingen werden echt overgenomen op de maat van de muziek. Ik heb nu heel sterk het gevoel dat muziek een vorm van magie is en dansen ook. Bij dj Junglefever is deze vorm van magie volgens mij via zijn bloedlijn heel duidelijk aanwezig.
Wat: pijpje hasj, 1 zegel lsd (Rolling stone, 100 mics), 2 jointjes
Wie: Ruud, Pattie en ik, later nog meer bekenden
Waar: eerst bij Pattie thuis, toen in poppodium de Azijnfabriek
Wanneer: Vrijdag 30 januari
Ik was weer eens in Roermond. Vaavond was er Planet Jungle in de Azijnfabriek met Jungle Fever en de gebruikelijk resident dj’s. Ik had al tijden zin in deze avond omdat ik allemaal vrienden, bekenden en lieve mensen weer ging zien.
Ik had met Ruud en Pattie, misschien wel de bekendste, vriendelijkste lieverds om 22:00 uur afgesproken om “in te chillen” bij Pat. Omdat ik tegenwoordig drastisch minder drink ( met dank aan de ayahuasca) heb ik bij hem slechts 2 pijpjes hasj gerookt alvorens de lsd op tafel kwam. Ruud had eigenlijk 3 zegels voor mij alleen meegenomen, als ik hem beloofde ze allemaal tegelijk te pakken. Dit heb ik bij wijze van grap beloofd, maar ik chickende toch out. Geen enkel probleem, 3 personen, 3 zegels, 3 keer zoveel plezier!
Ruud en ik namen onze zegel nog voor het uitgaan, rond 22:45, Pattie wist het nog niet zeker. Toen we een half uurtje later naar de Azijnfabriek liepen, voelde ik het ding toch wel al heel hard opkomen. Elastieke beentjes waar ik nog een tijd last van heb gehad en niet goed uit je woorden kunnen komen en zulks.
Aangekomen bij de Azijn was het nog een beetje rustig. Wel zag ik meteen weer wat vrienden waar ik even mee gebabbeld heb. Roly was net klaar met draaien en een andere dj kwam op. Op deze muziek heb ik vooral gezeten, want ik kon er niet van genieten. Dit kwam vooral door de acid die zo heftig opkwam.
Een poosje later besloot ik toch maar voor de speakers te gaan staan om een beetje heen en weer te deinen. Op een gegeven moment werd de muziek wat mij betrof wel enigzins dansbaar, net op dit moment kwam net een andere dj. Dit was Junglefever.
Hij begon zijn set met een metal plaatje (?). Ruud merkte dan ook terecht op dat er wel wat minder harde gitaren en boze stemmen in de muziek mochten zitten, waaop ik zei dat ze ook gewoon wat minder metal konden draaien :P
Vanaf hier neemt het verhaal een duikvlucht. Ik ben vlak na het begin van de set gehypnotiseerd geraakt door de rauwe jungle beats die deze man produceerde.
De eerste keer dat het me gebeurde besefte ik, terwijl ik door de zaal keek dat het de dj is die de mensen bestuurd (tot op een bepaalde hoogte). Hij is immers degene die de muziek met het tempo en de aard ervan enz enz bepaald. Zodra hij mensen gaat boeien, en ze kiezen ervoor om op zijn muziek te bewegen, geven ze de touwtjes als het ware uit handen. Dit is mij dus overkomen.
Al wiegend en een beetje dansend werd er een soort van connectie gelegd tussen mij en de dj. Ik begon steeds heftiger te dansen. Het was het alsof mijn benen aan touwtjes zaten, en deze bestuurd werden door de hem. Ik merkte dat ik me er nauwelijks tegen kon verzetten, al heb ik het niet heel hard geprobeerd. Eraan overgeven was makkelijker. En als ik mij eraan overgaf, dan veranderde de wereld om me heen. Een waas trok voor mijn ogen, en ik zag “schimmen in de mist”. Schimmen van dansende mensen. Op dit moment had ik het gevoel dat dit mijn voorouders waren, of leden van een ouroude stam waar ik ook deel van uitmaakte.
Het had iets te maken met mijn hakken die omhoog vlogen, echt ik bewoog ze niet :P en het snaredrum geluid. Ik had, en heb nog steeds, het gevoel dat dat geluid iets te maken heeft met moment dat het bewustzijn weg wordt getrokken uit de alledaagse realiteit. Dit gevoel heb ik overgehouden aan mijn salviatrip, waarin ik een heel sterk gevoel had met dat geluid achterstevoren. (Salviatrip: viewtopic.php?f=21&t=20015)
Even hierna kwam ik “eruit”. Ik weet niet meer precies hoe dit kwam, denk dat ik even minder hard danste doordat de dj een rustig stuk inmixte ofzo. Ik was compleet aangeslagen, zo van: “wtf is mij net gebeurt?” ik probeerde het uit te leggen aan mijn tripcompaan Ruud, maar het kwam gewoon niet over. “What the hell?” Dacht ik, “Ik wil terugkomen in die staat!”
Op deze manier heb ik zo´n beetje de hele set, recht voor de speaker als een maniak gedanst op de muziek van junglefever. Ik zag de basslijnen door de lucht voor me bewegen. Op een bepaald, zeer helder moment, zag ik voor mij een mandala van licht verschijnen. Een ronde vorm van energie dat eigenlijk alles leek te zijn wat er op dat moment bestond. Volgens mij was dit nadat ik even naar buiten ben gerend om uit te blazen, af te koelen en een joint te roken.
Al met al denk ik dat gedurende de helft van de momenten dat ik echt heftig aan het dansen was (ritmisch herhaalde bewegingen) me ook daadwerkelijk in een duidelijk andere staat van zijn bevond. Een wereld van mist, schimmen en vage figuren. Dit was een intense ervaring voor me, zowel lichamelijk als geestelijk. Ik ben er wel van overtuigd dat het niet slechts de lsd was die me in deze staat van zijn bracht, maar dat deze slechts een hulpmiddel was. Zoals op erowid onder het kopje Dancing staat:
“Dancing has been an important component of many religious rituals. Repetitive rhythmical movement was thought essential to build up to the moment of ecstatic union with the deity.
Dancing is a gesture of the whole body which can ally the body with the soul. It is one of the most powerful forms of spiritual or magical ritual. It is a dynamic tool for awakening and stirring the subtle forces and energies of life. True sacred dance is a means of focusing and directing consciousness through physical behavior. It is an outer expression of the inner spirit.
”
Het heeft me achtergelaten met het gevoel alsof ik een voodoo ritueel heb ondergaan. Mijn bewegingen werden echt overgenomen op de maat van de muziek. Ik heb nu heel sterk het gevoel dat muziek een vorm van magie is en dansen ook. Bij dj Junglefever is deze vorm van magie volgens mij via zijn bloedlijn heel duidelijk aanwezig.
En over dat dansen.. ja dansen helpt heel erg goed om in trance te raken. Ikzelf ga nu vaak nuchter naar feestjes en zelfs dan kom ik dansend steeds vaker in trance en ga soms diep in m'n geest om processen op te lossen. Die Ayahuasca doet gekke dingen he? 
