searchingforanswers
Newbie
Hey mede trippers/nieuwschierigen,
Ik heb gister, op dinsdag 3 januari 2018 voor de derde keer truffels gedaan in mijn leven. Ik ben een vrouw van 22 jaar oud.
Samen met mijn vriend heb ik gekozen voor de Valhalla truffels en ik heb daar 13 gram van gegeten (mijn vriend ongeveer even veel), dit was ongeveer net zo veel als de laatste keer toen ik de Hollandia truffels gegeten had. Ik wil graag mijn verhaal delen, dus probeer dit op een zo logisch en minst langdradige manier te vertellen, maar ben bang dat dit wat moeilijk gaat zijn. Komt ie:
Door mijn slechte ervaringen met het puur eten van de truffels (ontzettend misselijk en tegelijk heel bang zijn om te spugen, dus alles koste wat het kost binnen te houden) besloot ik het nu om in cup-a-soup te verwerken en dit ging heel goed, ik kreeg het makkelijk naar binnen en proefde vrijwel niks van de smaak. Hier was ik erg opgelucht over en kon me nu dan ook focussen op het gaan ervaren van de effecten. We volgen samen de serie Mr. Robot en besloten dan ook om dit het begin van een aflevering te gaan kijken. Tijdens het schrijven van dit report bedenk ik me dat het misschien niet het beste idee was, want het is een redelijk duistere en heftige serie. Niet heel goed voor een lekker sfeertje dus.
Ik begon na ongeveer 10 minuten al meteen de effecten te merken. Vooral het gevoel in mijn handen en voeten werden anders en de hele omgeving voelde anders aan (het was bijna een soort orgasmisch gevoel). De effecten kwamen echt heel sterk op en voor mij ook best plotseling, dus ik wist niet zo goed wat me overkwam. Ik werd een beetje lacherig. Uiteindelijk besloten we om de serie stop te zetten en wat random youtube filmpjes op te zetten. Dit probeerden we via hdmi kabel op de tv, en mijn vriend was hier eerst nog een half uur mee aan het kloten. Ondertussen lag ik op het matras in de woonkamer een beetje te begrijpen wat er allemaal gebeurde. Ik weet nog dat ik een hoop ''pfff'' en ''wow'' zei. Mijn hele omgeving voelde anders. Het was wel visueel, maar niet op een heel duidelijke manier. Ik zag kleuren veranderen en mijn handen waren echt gigantisch en dan weer klein. We hadden een discolamp aangezet die reageerde op de maat van de muziek. Hierdoor waren het plafond en de muren ontzettend druk en er gebeurde een hoop voor mijn gevoel. Na een tijdje samen liggen en naar die filmpjes kijken kwam ik tot de conclusie dat ik er echt geen reet van begreep allemaal. Ik wist totaal niet wat ik met mezelf aan moest. Ik wist niet waar ik moest kijken en hoe ik me moest voelen. Het ene moment vond ik iets heel grappig, maar het moment daarna was dat weer helemaal weg. Op een gegeven moment had ik mijn ogen dicht en kreeg ik ook wat nare/enge beelden voor me. Enge gezichten etc. Uiteindelijk kwam ik steeds weer tot de conclusie ''ik vind dit geloof ik helemaal niet zo leuk''. Dit sprak ik na een tijdje dan ook uit naar mijn vriend, die inmiddels wel de effecten begon te merken en rustig met zijn ogen dicht lag. Hij vond dit heel vervelend voor mij merkte ik, en was ook best bezorgd. Hij was heel rustig en probeerde mij te kalmeren en afleiding te zoeken.
We probeerden andere muziek. We luisterden eerst muziek van Kiasmos, wat ik normaal heel chill vind, maar nu niet zulke fijne vibes van kreeg. Een nummer waar ik normaal gesproken heel blij van word is het nummer ''Fantasy'' van Alina Baraz, en dus besloten we dit op te zetten. Dit werkte goed, ik werd blij en neuriede/zong een beetje mee. Ik wilde me echt prettiger gaan voelen dus probeerde dit dan ook door te zetten. Helaas lukte dit niet. Er ging echt van alles door mijn hoofd. Ik moest denken aan allerlei vrienden en kennissen in mijn omgeving. Met sommigen had ik totaal geen band dus snapte dan ook niet waarom die mensen door mijn hoofd gingen. Ik kreeg heel erg de behoefte om wat vriendinnen te whatsappen, dus deed dit dan ook. Ik appte een vriendin waarmee ik vaker xtc op feestjes en festivals doe, en me prettig voelde om het met haar te delen. Ik weet niet precies waarom ik dat per se wilde, want mijn vriend was er gewoon de hele tijd voor mij, maar toch deed ik het. Na 1.5 uur ofzo begon ik ook te huilen, omdat ik baalde van de situatie en wilde dat het wat minder heftig werd allemaal, maar het was vooral een beetje wanhoop omdat ik het totaal niet kon vatten.
Uiteindelijk leek het ons een goed idee om kiwi te eten, zodat er wat suiker binnen kwam. Placebo-effect of niet, uiteindelijk leek het wel wat te helpen want de trip zwakte voor mijn gevoel af. Ik werd rustiger en ging samen met mijn vriend super lame filmpjes kijken van gigantische aquariums. Normaal gesproken zou ik dit waarschijnlijk echt bizar saai vinden maar nu genoten we er echt van. We praatten honderduit over al die vissen die we voorbij zagen komen en verzonnen er allerlei verhalen bij. Vanaf dit moment voelde ik met steeds beter en begon ik ook wat meer te 'landen' voor mijn gevoel.
Op dit moment begrijp ik nog steeds niet zo goed waarom het niet zo goed gevallen is. Ik ging er positief in en had er echt zin in. Ik wist ook redelijk wat ik moest verwachten na de vorige keren, maar deze trip verraste me compleet. Misschien verzette ik me er te veel tegen. Ik was zo bezig met het idee ''maar het moet toch juist leuk zijn, waarom is het 't dan niet''. Begrijp me niet verkeerd, ik sta open voor allerlei soorten gedachten, positief of juist niet, omdat ik van mening ben dat ze me ook veel kunnen leren. Maar bij deze trip waren het niet zo zeer ontzettend negatieve gedachten, het was meer dat ik het niet meer begreep en er geen grip op leek te krijgen.
Uiteindelijk was het dus een gemixte trip, waarvan het grootste gedeelte niet heel prettig was, maar ik uiteindelijk wel wat meer ontspannen en kon ik meer genieten van omgeving en beelden.
Ik heb gister, op dinsdag 3 januari 2018 voor de derde keer truffels gedaan in mijn leven. Ik ben een vrouw van 22 jaar oud.
Samen met mijn vriend heb ik gekozen voor de Valhalla truffels en ik heb daar 13 gram van gegeten (mijn vriend ongeveer even veel), dit was ongeveer net zo veel als de laatste keer toen ik de Hollandia truffels gegeten had. Ik wil graag mijn verhaal delen, dus probeer dit op een zo logisch en minst langdradige manier te vertellen, maar ben bang dat dit wat moeilijk gaat zijn. Komt ie:
Door mijn slechte ervaringen met het puur eten van de truffels (ontzettend misselijk en tegelijk heel bang zijn om te spugen, dus alles koste wat het kost binnen te houden) besloot ik het nu om in cup-a-soup te verwerken en dit ging heel goed, ik kreeg het makkelijk naar binnen en proefde vrijwel niks van de smaak. Hier was ik erg opgelucht over en kon me nu dan ook focussen op het gaan ervaren van de effecten. We volgen samen de serie Mr. Robot en besloten dan ook om dit het begin van een aflevering te gaan kijken. Tijdens het schrijven van dit report bedenk ik me dat het misschien niet het beste idee was, want het is een redelijk duistere en heftige serie. Niet heel goed voor een lekker sfeertje dus.
Ik begon na ongeveer 10 minuten al meteen de effecten te merken. Vooral het gevoel in mijn handen en voeten werden anders en de hele omgeving voelde anders aan (het was bijna een soort orgasmisch gevoel). De effecten kwamen echt heel sterk op en voor mij ook best plotseling, dus ik wist niet zo goed wat me overkwam. Ik werd een beetje lacherig. Uiteindelijk besloten we om de serie stop te zetten en wat random youtube filmpjes op te zetten. Dit probeerden we via hdmi kabel op de tv, en mijn vriend was hier eerst nog een half uur mee aan het kloten. Ondertussen lag ik op het matras in de woonkamer een beetje te begrijpen wat er allemaal gebeurde. Ik weet nog dat ik een hoop ''pfff'' en ''wow'' zei. Mijn hele omgeving voelde anders. Het was wel visueel, maar niet op een heel duidelijke manier. Ik zag kleuren veranderen en mijn handen waren echt gigantisch en dan weer klein. We hadden een discolamp aangezet die reageerde op de maat van de muziek. Hierdoor waren het plafond en de muren ontzettend druk en er gebeurde een hoop voor mijn gevoel. Na een tijdje samen liggen en naar die filmpjes kijken kwam ik tot de conclusie dat ik er echt geen reet van begreep allemaal. Ik wist totaal niet wat ik met mezelf aan moest. Ik wist niet waar ik moest kijken en hoe ik me moest voelen. Het ene moment vond ik iets heel grappig, maar het moment daarna was dat weer helemaal weg. Op een gegeven moment had ik mijn ogen dicht en kreeg ik ook wat nare/enge beelden voor me. Enge gezichten etc. Uiteindelijk kwam ik steeds weer tot de conclusie ''ik vind dit geloof ik helemaal niet zo leuk''. Dit sprak ik na een tijdje dan ook uit naar mijn vriend, die inmiddels wel de effecten begon te merken en rustig met zijn ogen dicht lag. Hij vond dit heel vervelend voor mij merkte ik, en was ook best bezorgd. Hij was heel rustig en probeerde mij te kalmeren en afleiding te zoeken.
We probeerden andere muziek. We luisterden eerst muziek van Kiasmos, wat ik normaal heel chill vind, maar nu niet zulke fijne vibes van kreeg. Een nummer waar ik normaal gesproken heel blij van word is het nummer ''Fantasy'' van Alina Baraz, en dus besloten we dit op te zetten. Dit werkte goed, ik werd blij en neuriede/zong een beetje mee. Ik wilde me echt prettiger gaan voelen dus probeerde dit dan ook door te zetten. Helaas lukte dit niet. Er ging echt van alles door mijn hoofd. Ik moest denken aan allerlei vrienden en kennissen in mijn omgeving. Met sommigen had ik totaal geen band dus snapte dan ook niet waarom die mensen door mijn hoofd gingen. Ik kreeg heel erg de behoefte om wat vriendinnen te whatsappen, dus deed dit dan ook. Ik appte een vriendin waarmee ik vaker xtc op feestjes en festivals doe, en me prettig voelde om het met haar te delen. Ik weet niet precies waarom ik dat per se wilde, want mijn vriend was er gewoon de hele tijd voor mij, maar toch deed ik het. Na 1.5 uur ofzo begon ik ook te huilen, omdat ik baalde van de situatie en wilde dat het wat minder heftig werd allemaal, maar het was vooral een beetje wanhoop omdat ik het totaal niet kon vatten.
Uiteindelijk leek het ons een goed idee om kiwi te eten, zodat er wat suiker binnen kwam. Placebo-effect of niet, uiteindelijk leek het wel wat te helpen want de trip zwakte voor mijn gevoel af. Ik werd rustiger en ging samen met mijn vriend super lame filmpjes kijken van gigantische aquariums. Normaal gesproken zou ik dit waarschijnlijk echt bizar saai vinden maar nu genoten we er echt van. We praatten honderduit over al die vissen die we voorbij zagen komen en verzonnen er allerlei verhalen bij. Vanaf dit moment voelde ik met steeds beter en begon ik ook wat meer te 'landen' voor mijn gevoel.
Op dit moment begrijp ik nog steeds niet zo goed waarom het niet zo goed gevallen is. Ik ging er positief in en had er echt zin in. Ik wist ook redelijk wat ik moest verwachten na de vorige keren, maar deze trip verraste me compleet. Misschien verzette ik me er te veel tegen. Ik was zo bezig met het idee ''maar het moet toch juist leuk zijn, waarom is het 't dan niet''. Begrijp me niet verkeerd, ik sta open voor allerlei soorten gedachten, positief of juist niet, omdat ik van mening ben dat ze me ook veel kunnen leren. Maar bij deze trip waren het niet zo zeer ontzettend negatieve gedachten, het was meer dat ik het niet meer begreep en er geen grip op leek te krijgen.
Uiteindelijk was het dus een gemixte trip, waarvan het grootste gedeelte niet heel prettig was, maar ik uiteindelijk wel wat meer ontspannen en kon ik meer genieten van omgeving en beelden.