JJM_boyed
Experimenterende gebruiker
Info:
Wanneer: juli 2023
Wie: (man, 29 jaar)
Waar: Alleen thuis + avondwandeling
Wat: LSD +/- 100 mg blotter
Stemming vooraf: nieuwsgierig, beetje zenuwachtig, twijfel, spanning
Vooraf
Stiekem was ik altijd een beetje bang voor LSD... Ik had ook echt 100 vragen
Ik was vooral bang voor oneindige gedachtenloops.
Stel nou je blijft hier uren lang in hangen??
Veel onzekerheid dus..
De dosering vond ik hierbij misschien nog wel het meest ingewikkeld.
Uiteindelijk gekozen voor 100mg. Waarom? Omdat ik redelijk veel ervaring heb met mushrooms...
Dus 50 of 75mg leek mij echt wel te zwak.... Heel eerlijk? 100mg leek me eerste instantie echt veel te weinig.
Achteraf was dit echt perfect voor de eerste keer.
Conclsuie
Ik begin toch maar gelijk met de conclusie voor de mensen die geen zin hebben om alles te lezen. Zoals hierboven beschreven dacht ik dat 100mg eigenlijk een beetje slapjes zou zijn... sterker nog.. Ik kan eigenlijk nog steeds niet geloven hoe intens deze trip was en ik twijfel zelfs een beetje of ik wel de juiste zegels heb gekregen. Aan de ene kant viel de tijdsduur op een of andere manier heel erg mee en vloog alles voorbij? Toch had ik totaal niet verwacht dat de intensiteit van de piek zo consistent zou blijven. Eigenlijk pas na een uur of zes á zeven begonnen de kleuren en patronen merkbaar minder fel te worden.
Ben eigenlijk best wel overdonderd door de intensiteit van LSD en met name de 'after-glow' voelde wel echt als een heel bijzonder cadeautje...
Het was echt een super ervaring en zeker voor herhaling vatbaar.
Maar er zijn zeker momenten geweest waarbij de hallucinaties misschien wel net een tikkeltje extremer hadden gemogen... Tegelijkertijd besef ik mij ook heel goed dat dit ook betekent dat de ‘donkere’ momenten dan wellicht veel extremer zouden zijn geweest en tja? Wil je dat met je eerste trip? Wil je dat überhaupt? Verder heb ik prachtige momenten beleefd en hier ben ik ook super dankbaar voor en ben er echt 100% van overtuigd dat iedereen een keer LSD moet hebben gebruikt in zijn leven.
Ik zet het tripreport vooral online omdat het voor mijzelf redelijk onduidelijk was hoe een LSD trip nou eigenlijk verloopt.
Hopelijk helpen de tijden + ‘hoofdstukjes’ om hier voor anderen duidelijkheid in te scheppen.
Hou er wel rekening mee dat het tijdsbesef tijdens een LSD trip echt totaal niet klopt met de werkelijkheid.
Eerste prikkels + opstarten
00:06 Eindelijk was mijn huisgenoot naar bed. Ergens voelde het stom om zo laat pas te starten met de trip. Maarja? Echt een beter moment zou er voorlopig ook niet komen.
Ik had mij dan ook min of meer voorbereid op een trip van 6 á 7 uur... en dan zou ik wel weer helder zijn dacht ik.
00:45 Langzaam voel ik mijn hartslag omhoog gaan en krijg ik het steeds een beetje warmer, eigenlijk op een hele prettige manier.
Ik bedenk me snel dat het slim is om een groot kussen op de grond te leggen + een kotsbakje. Just in case?
Vervolgens krijg ik het een beetje benauwd maar wanneer ik eens diep in en uit adem voelt het alsof alle lucht rondom me naar binnen gezogen word. Super gevoel!
01:00 Het plan dat ik van tevoren had bedacht was om buiten een rondje te gaan lopen in de buurt van mijn huis zodat de trip dan langzaam op gang zou kunnen komen. Ik had ook al zorgvuldig een veilige plek uitgekozen zonder veel mensen of verkeer. Toch twijfelde ik wel of dit verstandig was nu 1uur na inname. Want wil je nu juist met de piek buiten zijn? Vlak erna? Of vlak ervoor? Ik had eigenlijk geen flauw idee wat verstandig zou zijn.
Lekker naar buiten
01:05 Voor de zekerheid nog even naar de WC en ja hoor. BAM Op de WC begin ik toch behoorlijk te trippen. De mozaïek tegeltjes beginnen om me heen te dansen in een pulserende beweging en de grof gestuukte wanden bestaan opeens uit duizend mini wezentjes die krioelen over de wand.... Dus ik dacht mooi! Dit word leuk.
Wanneer ik mijn jas pak en aantrek merk ik opeens hoe super strak de nylon gewatteerde jas glimt en het materiaal voelt totaal anders als normaal.. als een soort gek rubber? Ook het Northface logo is een totaal andere kleur lijkt het. Wanneer ik de jas over mijn T-shirt aantrek voel ik hoe super lief en zacht de jas mij omhelst. Uit voorzorg had ik alvast mijn earbuds en smartphone in mijn zak gestopt voor als ik me onderweg zou willen afsluiten van ‘storende’ omgevingsgeluiden.
Besluiteloosheid en UFO's
01:25 Ik loop richting een opgebroken kruispunt en tunnel . Hier komt geen verkeer dus is het lekker rustig en veilig. Wel staan alle straatlantaarns en stoplichten aan die schitteren in de nacht en lijken te reflecteren in het asfalt. In de verte zie ik langzaam auto’s als lichtballetjes voorbij sjoefen en dit word ook steeds intenser. Het valt me op hoe super glad asfalt eigenlijk eruit ziet in de nacht? Als een oneindig glimmende zwarte ijsbaan. Het voelt super verleidelijk om gewoon lekker midden op de weg plat op mijn buik te gaan liggen. En lekker likken? Hoe zou asfalt eigenlijk smaken? Waarom niet? lekker gewoon even wegdromen en genieten van de het prachtige asfalt onder het genot van al die prachtige verkeerslichten die erbij horen.
Wat ga ik doen? Ga ik liggen? Ga ik zitten? Ga ik lopen? Ik twijfel erg... loop ik richting de ‘veilige’ plek waarvan ik zeker weet dat ik geen mensen of verkeer tegen zal komen. OF kies ik juist voor het winkelgebied waarvan ik weet dat daar snachts alle etalages verlicht zullen zijn? Dit moet er natuurlijk fantastisch uit zien dacht ik ....
Ik kies voor de etalages en loop richting het winkelgebied. Maar dan opeens fietst er een klein mannetje op mij af met een felgekleurd oranje pakje en mutsje. Er is overduidelijk iets geks mee aan de hand maar ik kan niet achterhalen wat dan precies? Snel bedenk ik mij dat dit waarschijnlijk gewoon een wegwerker of verkeersleider moet zijn die richting huis fietst. Maar ik realiseer me nu wel opeens dat ik wellicht helemaal geen zin heb in menselijke interactie? Dus ik draai mezelf per direct om.
Wel rijd er af en toe een auto voorbij maar dit voelt juist wel erg Nice en vertrouwd. Vooral het ‘sjoef’ geluid in combinatie met licht sporen achter de auto’s geven een super lekker gevoel en ik zou er uren naar kunnen kijken. Op dat moment flitst er een auto voorbij en het lijkt even alsof iemand op de pauze knop drukt... als een stilleven blijft de auto eventjes een paar seconden stil staan.... Als een soort screencapture.
Ik zie het fel groene licht van het dashboard weerkaatsen in de gezichten van 2 jongens.. het licht schijnt zo fel dat dat het net lijkt alsof het autootje ieder moment uit elkaar kan spatten. Een UFO? En dan Pppoef schiet het wagentje weer weg... achteraf echt een super gaaf moment.
02:00 Natuurlijk voelde dit super raar maar ook wel als een soort wake-up call. Ik moet wel oppassen! Want voor je het weet lig je zelf onder die UFO... het voelt dan ook raar om zo ‘onveilig’ buiten te blijven... tegelijkertijd wil ik gewoon even lekker rustig zitten en alle schoonheid rond mij helemaal tot mij nemen... echt alles ziet er prachtig uit tot in de kleinste details. Ik besluit om eens lekker op een bankje te gaan zitten en van al het moois te genieten.
Versmelten met de nacht
02:30 Nadat ik neer plof voel ik na enkele minuten mijn lichaam compleet versmelten met het beton van het bankje.... mijn billen voelen opeens super koud.. en alles voelt nat??? Mijn broek begint te zuigen aan mijn benen. Alsof de hele omgeving opgezogen word in mijn broekspijpen.... en op dat moment realiseer ik me opeens dat dit ook helemaal niet zo vreemd is... ik zit gewoon doodsimpel in een plasje water. Op dat moment kan ik er gelukkig extreem om lachen!
Aan de ene kant voelt het super fijn, dom maar ook machtig dat ik het verschil kan aanvoelen tussen de werkelijkheid en de hallucinaties. Achteraf gezien vraag ik me ook wel weer af hoe het was geweest als ik volledig was opgegaan in deze illusie...
2:50 Als ik opsta en verder wil lopen zie ik in de verte een zwart figuurtje aankomen. Ik begin inmiddels wel te twijfelen of dit nu realiteit is of niet? Sterker nog... ik begin ook te twijfelen aan dat mannetje op de fiets die ik eerder tegenkwam... was dat fietsende mannetje er überhaupt wel?
Ik zie het zwarte figuurtje steeds sneller dichtbij komen en besluit dat ik hier dus ABSOLUUT geen zin in heb. En ik probeer zo snel mogelijk in rap tempo naar huis te marcheren.
Zoeklicht en teddybeer
03:00 Kort erna loop ik weer terug naar mijn rustige straat in richting van mijn huis. Het voelt super fijn om mijn huisje weer te zien. Maar dan... hoor ik het geluid van dichtslaande autodeuren. Op het moment dat ik richting de deur loop schijnen er opeens twee felle koplampen op mijn als super glintserende jas... Ergens schrik ik ervan? BETRAPT....? Als een zoeklicht scene uit een gevangenisfilm ren ik zo snel mogelijk richting de voordeur zodat ik weer veilig thuis ben. Zeker nog 12keer gecontroleerd of alle sloten op de deur zaten en ik 100% zeker wist dat ik weer veilig thuis was...
Vervolgens vlug naar mijn slaapkamer gegaan zodat ik mezelf lekker warm binnen kon opsluiten de komende uren. Achteraf super fijn dat ik mijn XL kussen al klaar had liggen op de grond waar ik gretig gebruik van heb gemaakt. Heerlijk op de grond.... met mijn armen en benen wijd lekker languit in het hoogpolig tapijt. Wat wil je nog meer?
Dan realiseer ik me opeens dat ik mijn jas en schoenen helemaal niet heb uitgetrokken? Maar WOW dit voelt echt als het beste besluit in mijn leven. Vooral de donsjas voelt zooo super zacht alsof mijn lichaam is verandert in een opgeblazen teddybeer.
Maar dan begint het toch allemaal wel raar te voelen... EN echt super tof...mijn gezicht begint te veranderen. Alles begint strak te trekken en het voelt alsof mijn gezicht verandert in dat van een porseleinen pop of mannequin. Het voelt alsof de huid op ieder moment kan barsten en uit elkaar kan spatten... gek genoeg voelt dit eigenlijk echt heel erg cool en wil ik helemaal niet dat het stopt.
Begrafenis voorkomen?
03:30 Mijn ogen rollen af en toe terug in me kop en nu ik me dat realiseer voel ik ze langzaam wegzakken in de oneindige zwarte diepte. Ook voel ik hoe mijn porseleinen China Doll wangetjes inzakken alsof het leven eruit word gezogen.... en ik zelf langzaam wegzak in het hoogpolige tapijt... en beelden van zwarte tulpen en stervende bloemen schieten voorbij.
Gek genoeg voelde dit niet eng en best wel prettig. Maar ik dacht wel OK oppassen eventjes aan iets anders denken want we hebben geen zin in een begrafenis.
DUS ik doe weer 1 oordopje in met muziek voor afleiding en dit werkt eigenlijk top.... alles voelt weer vrolijk en kleurrijk overladen met zon en een strakke blauwe lucht.
Hier heb ik zo denk ik een uurtje heerlijk liggen spacen badend in het prachtige blauwe magische licht van mijn bluetooth USB. Deinend op de muziek van mijn oortje komen in rap tempo de meest fantastische hallucinaties voorbij. Waarin ik zelf maar ook vrienden en familie continue te zien waren op de meest gekke manieren. Van zonnehoofdjes tot dansende paardenbloemen met gezichtjes.
Politie op de hielen?
03:45 Op dat moment besef ik me opeens weer hoe lekker warm mijn jas eigenlijk is? En het voelt echt als een serieus goed plan om mijzelf nog veel warmer aan te kleden... waarom geen muts en handschoenen??
Wanneer ik van plan ben om de handschoenen te zoeken en opsta hoor ik opeens geluiden buiten... dus ik gooi mijn oordopjes uit om zeker te zijn van mijn zaak. Ik hoor duidelijk een auto en mannen stemmen? Wanneer ik mijn rolgordijn omhoog hijs zie ik echter niks? Dus rol ik het weer naar beneden. En ja hoor? ik hoor het weer! Nouja dit voelde wel echt super realistisch en ik begon echt wel hardop aan mezelf te twijfelen...... Het kan het natuurlijk gewoon dat er een auto staat? niks geks.
Wanneer ik nog 1keer stiekem het rolgordijn een kiertje omhoog hijs schrik ik van wat ik zie. Nu zie ik toch echt een een auto voorbij rijden met gestreepte kleuren en overduidelijk het woord POLITIE. Nu dacht ik wel even OK? Dit zou ook echt kunnen zijn? Misschien hebben ze mij buiten zien rondlopen en dachten ze wat loopt die mafkees nou raar te doen die moeten we even checken??? Maar als snel bedenk ik me dat mijn zoektocht naar mijn handschoenen toch echt veel belangrijker is dan de wel of niet bestaande politie en een mogelijk nachtelijk bezoekje van 2 agenten.
De verloren handschoen
04:00 Inmiddels ben ik driftig opzoek naar mijn handschoenen die ik natuurlijk onmogelijk kan vinden in het donker.... En ik begin te merken dat ik me aan deze ‘zoekdrang’ begin te irriteren Ik merk dat ik aan het graven ben in mijn gedachten hoe ik nu deze situatie kan oplossen? EN dan komt het..... Handschoenen zijn natuurlijk gewoon een echt SUPER dom idee! WANT???? Als ik handschoenen aan heb dan voel ik helemaal niet meer hoe fantastisch zacht en lief mijn jas voelt die ik nu aan heb? Laat staan het tapijt! Dan ben ik alles kwijt en gaat alles verloren... Dus nee... handschoenen belachelijk idee!
04:30 Gek genoeg had ik wel het gevoel dat ik het niet te laat moest maken. Geen idee waarom. Maar ik had voor mezelf het limiet bedacht dat ik echt wel voor 05:00 in bed zou moeten liggen. Daarnaast.... Wat dacht je van spacen in je bed? Dat moet toch eigenlijk nog veel beter zijn dan op de vloer?
Venus Sex-change in bed
4:55 Wanneer ik in bed lig voelt alles super zacht en lief aan. De dekens voelen als satijn, super zacht en licht als een veertje. Alsof er een prinsessenjurk over mij heen is gedwarreld vanuit de zevende hemel. En langzaam maar zeker ontstaat er een compleet fluor roze prinsessenwereldje rondom mijn bed . Alles is super fluffy en lief en er komen fluffy visuals voorbij, van koninklijke gedrapeerde gordijnen, kanten oma kleedjes en pipowagens met zigeuner dekens met franjes.... alles volkomen doordrenkt van regenboog-licht en sterretjes. Af en toe schiet er een My Little Pony voorbij. Waarom? Geen flauw idee maar het voelt super fijn, lief en vrouwelijk.
Vrouwelijk voelt toch wel heel vreemd. Ik begin mij dan ook wel aftevragen waarom dit moois zich allemaal openbaart? WANT dit is toch voor vrouwen??? Sterker nog... voor meisjes.... Ik had echt even het gevoel alsof onze LSD god mij de verkeerde trip had bezorgt. OF TOCH NIET?? Zou dit beteken dat ik eigenlijk stiekem een verlangen heb naar vrouwelijkheid????
En dan... even in een flits schiet het door mijn hoofd? Wat nou als ik eigenlijk een vrouw ben... en ik moet er echt keihard om lachen....
Op dat moment begin ik te voelen aan mijn lijf en alles voelt koud en statig? Ik herken duidelijk de curves van de marmeren sculptuur van de naakte venus van Milo, alsof mijn lichaam is gevormd door zachte ronde vormen. Maar nee... ik voel eens over mijn tepels en ik herken ze duidelijk niet... Dit zijn gewoon niet mijn tepels? Dat kan niet... dit zijn de tepels van Venus! Ik zie mezelf vanboven naakt liggen tussen de kussens, gehuld in een wit lichtgevend en doorschijnend gewaad dat schittert in het maanlicht.
Paleis van Versailles en Geile Lama?
6:00 Het voelt eigenlijk wel Nice? Omringd door glitters en softness van de kussens... op dat moment haal ik mijn hand langs mijn haar en besef ik me dat mijn haar eigenlijk precies zo voelt als gras...OF lig ik niet gewoon in het gras? Dat moet haast wel toch? Ik lig gewoon in een tuin...
Ik voel me vanaf dat moment volledig omringd door een oneindige hoeveelheid neonkleurig felgroen gras en hier en daar komen er vlagen voorbij van pastel kleurige bloemenvelden. Beelden komen voorbij van Barok paleizen met prachtige geometrische tuinen, dansende prinsessen in felgekleurde baljurken, prinsen op paarden en een enorme hoeveelheid aan felgekleurde planten, bladgoud ornamenten, zonnestralen, rozen, palmbomen, bloempotten en fonteinen.... Alles schittert van het licht en wisselt af met prachtige geometrische klassieke patronen. Het voelt echt alsof ik midden in een of ander kostuumdrama ben beland... super kitsch... en ik ga er echt zo heerlijk op.
7:00 Na af en toe weg te dromen en weer terug te komen merk ik dat het ongeveer zeven uur moet zijn. Dit weet ik eigenlijk alleen maar omdat ik mijn huisgenoot zich klaar hoor maken om te vertrekken voor zijn werk. Dit voelt eigenlijk wel Nice dan kan ik eindelijk naar de WC.. en wow wat een straal komt er uit... waterval, na waterval, na waterval.
Weer snel terug naar bed en wanneer ik mezelf omdraai schrik ik me rot.. Ik besef me opeens dat ik niet alleen lig in bed??? Er beweegt gewoon duidelijk iets.. en wanneer ik de deken naar me toe trek zie ik opeens een prachtig super lief beestje. Het is de knuffel-lama van een ex-vriendin. Het oog van de lama vervormt continue naar een super lief schattig oogje dat naar me knipoogt en zijn vachtje wappert heen en weer alsof er een zacht roze briesje staat.
Wanneer ik de lama naar me toe trek voel ik af en toe dat hij zijn kop naar me toe draait en me wil zoenen. Het gekke hieraan is dat ik me inmiddels wel bewust ben dat ik dit natuurlijk zelf doe met mijn hand, maar tegelijkertijd voelt het zo cute en schattig dat ik deze vriendelijke lama eigenlijk gewoon continue bij me wil hebben. Ook wanneer hij dichtbij komt geeft hij zachtjes kopjes en kusjes en het voelt gewoon zo goed en veilig om samen met hem te zijn.
Afterglow met eieren als vulkanen
12:00 Af en toe val ik weg en rond een uur of twaalf word ik weer wakker... ik twijfel? Zou ik nou nog steeds iets merken van de LSD? ik focus mezelf op de lambrisering van de wand naast mijn bed en het lijkt nog steeds alsof het hout continue ademt en het licht dat door het rolgordijn schijnt heeft nog steeds een afwijkende fluorescerende lichte neon gloed. Wel natuurlijk veel minder heftig dan voorheen maar nog steeds duidelijk merkbaar.
Ik besluit ik om toch uit bed te gegaan... Ik dacht dat douchen wel zou helpen om een beetje terug te komen op aarde.... En dat deed het zeker! Dacht ik? Alles glijd heerlijk van me af... maar dan als ik eens goed focus op de waterdruppels op de kraan en het water dat over me heen glijd merk ik toch dat het niet is zoals normaal. Het water glinstert veel sterker en het lijkt net of het water vastgeplakt zit aan mijn huid.... echt prachtig om naar te kijken.
Ik begin me toch aftevragen of dit allemaal niet te lang duurt? Het was immers maar 100mg dacht ik.
Ik begin er vooral honger van te krijgen en besluit een paar eieren te bakken.
14:45 Op zich voel ik me wel weer een stuk helderder... maar wanneer ik eens goed in de pan kijk zie ik de eieren golven in de pan in allerlei kosmische patronen.
Alsof het een grote ronde planeet is vol met vulkanen die heftig pulseren met de zoutkorrels als huisjes er bovenop? zo super mooi dat ik er een foto van moet maken.
Maar ook als ik mijn glas cola inschenk en ik zie hoe het bruisend en kolkend tekeer gaat in het glas... besef ik me dat ik toch echt nog wel licht aan het hallucineren ben. Wel op een totaal andere manier als tijdens de piek van de trip. Het voelt allemaal veel poëtischer, filosofischer en creatiever. En ik begrijp opeens ook echt volledig waarom mensen zeggen dat ze extreem creatief worden door LSD.
15:20 Later zijn er meer van dit soort vluchtige momenten... af en toe verschijnen de mooiste patronen in mijn zwart gelakte piano... een portaaltje naar een andere wereld?
Maar ook wanneer ik muziek draai komt alles op een totaal andere manier binnen en heb ik opeens enorm de behoefte om te dansen... dat lijkt normaal maar ik haat dansen.
De wolken in de lucht lijken te reageren op mijn gevoel en de muziek en het is af en toe echt onmogelijk om de muziek als ‘gewoon muziek’ te beluisteren...
En misschien nog wel het vreemdste gevoel was dat ik het af en toe even kort buiten zag regenen... Pas als ik opstond en mijn hoofd uit het raam stak dan had ik 100% bevestiging dat dit dus absoluut niet het geval was...
17:00 Pas aan het eind van de middag kan ik weer ‘normaal’ naar de wereld kijken. Echt lang kijken naar bijvoorbeeld geometrische patronen op het behang of kleding voelt nog steeds een beetje onwennig. Maar zo rond een uur of zeven is dit ook volledig weggetrokken.
Echt een fantastische beleving!
Wanneer: juli 2023
Wie: (man, 29 jaar)
Waar: Alleen thuis + avondwandeling
Wat: LSD +/- 100 mg blotter
Stemming vooraf: nieuwsgierig, beetje zenuwachtig, twijfel, spanning
Vooraf
Stiekem was ik altijd een beetje bang voor LSD... Ik had ook echt 100 vragen
Ik was vooral bang voor oneindige gedachtenloops.
Stel nou je blijft hier uren lang in hangen??
Veel onzekerheid dus..
De dosering vond ik hierbij misschien nog wel het meest ingewikkeld.
Uiteindelijk gekozen voor 100mg. Waarom? Omdat ik redelijk veel ervaring heb met mushrooms...
Dus 50 of 75mg leek mij echt wel te zwak.... Heel eerlijk? 100mg leek me eerste instantie echt veel te weinig.
Achteraf was dit echt perfect voor de eerste keer.
Conclsuie
Ik begin toch maar gelijk met de conclusie voor de mensen die geen zin hebben om alles te lezen. Zoals hierboven beschreven dacht ik dat 100mg eigenlijk een beetje slapjes zou zijn... sterker nog.. Ik kan eigenlijk nog steeds niet geloven hoe intens deze trip was en ik twijfel zelfs een beetje of ik wel de juiste zegels heb gekregen. Aan de ene kant viel de tijdsduur op een of andere manier heel erg mee en vloog alles voorbij? Toch had ik totaal niet verwacht dat de intensiteit van de piek zo consistent zou blijven. Eigenlijk pas na een uur of zes á zeven begonnen de kleuren en patronen merkbaar minder fel te worden.
Ben eigenlijk best wel overdonderd door de intensiteit van LSD en met name de 'after-glow' voelde wel echt als een heel bijzonder cadeautje...
Het was echt een super ervaring en zeker voor herhaling vatbaar.
Maar er zijn zeker momenten geweest waarbij de hallucinaties misschien wel net een tikkeltje extremer hadden gemogen... Tegelijkertijd besef ik mij ook heel goed dat dit ook betekent dat de ‘donkere’ momenten dan wellicht veel extremer zouden zijn geweest en tja? Wil je dat met je eerste trip? Wil je dat überhaupt? Verder heb ik prachtige momenten beleefd en hier ben ik ook super dankbaar voor en ben er echt 100% van overtuigd dat iedereen een keer LSD moet hebben gebruikt in zijn leven.
Ik zet het tripreport vooral online omdat het voor mijzelf redelijk onduidelijk was hoe een LSD trip nou eigenlijk verloopt.
Hopelijk helpen de tijden + ‘hoofdstukjes’ om hier voor anderen duidelijkheid in te scheppen.
Hou er wel rekening mee dat het tijdsbesef tijdens een LSD trip echt totaal niet klopt met de werkelijkheid.
Eerste prikkels + opstarten
00:06 Eindelijk was mijn huisgenoot naar bed. Ergens voelde het stom om zo laat pas te starten met de trip. Maarja? Echt een beter moment zou er voorlopig ook niet komen.
Ik had mij dan ook min of meer voorbereid op een trip van 6 á 7 uur... en dan zou ik wel weer helder zijn dacht ik.
00:45 Langzaam voel ik mijn hartslag omhoog gaan en krijg ik het steeds een beetje warmer, eigenlijk op een hele prettige manier.
Ik bedenk me snel dat het slim is om een groot kussen op de grond te leggen + een kotsbakje. Just in case?
Vervolgens krijg ik het een beetje benauwd maar wanneer ik eens diep in en uit adem voelt het alsof alle lucht rondom me naar binnen gezogen word. Super gevoel!
01:00 Het plan dat ik van tevoren had bedacht was om buiten een rondje te gaan lopen in de buurt van mijn huis zodat de trip dan langzaam op gang zou kunnen komen. Ik had ook al zorgvuldig een veilige plek uitgekozen zonder veel mensen of verkeer. Toch twijfelde ik wel of dit verstandig was nu 1uur na inname. Want wil je nu juist met de piek buiten zijn? Vlak erna? Of vlak ervoor? Ik had eigenlijk geen flauw idee wat verstandig zou zijn.
Lekker naar buiten
01:05 Voor de zekerheid nog even naar de WC en ja hoor. BAM Op de WC begin ik toch behoorlijk te trippen. De mozaïek tegeltjes beginnen om me heen te dansen in een pulserende beweging en de grof gestuukte wanden bestaan opeens uit duizend mini wezentjes die krioelen over de wand.... Dus ik dacht mooi! Dit word leuk.
Wanneer ik mijn jas pak en aantrek merk ik opeens hoe super strak de nylon gewatteerde jas glimt en het materiaal voelt totaal anders als normaal.. als een soort gek rubber? Ook het Northface logo is een totaal andere kleur lijkt het. Wanneer ik de jas over mijn T-shirt aantrek voel ik hoe super lief en zacht de jas mij omhelst. Uit voorzorg had ik alvast mijn earbuds en smartphone in mijn zak gestopt voor als ik me onderweg zou willen afsluiten van ‘storende’ omgevingsgeluiden.
Besluiteloosheid en UFO's
01:25 Ik loop richting een opgebroken kruispunt en tunnel . Hier komt geen verkeer dus is het lekker rustig en veilig. Wel staan alle straatlantaarns en stoplichten aan die schitteren in de nacht en lijken te reflecteren in het asfalt. In de verte zie ik langzaam auto’s als lichtballetjes voorbij sjoefen en dit word ook steeds intenser. Het valt me op hoe super glad asfalt eigenlijk eruit ziet in de nacht? Als een oneindig glimmende zwarte ijsbaan. Het voelt super verleidelijk om gewoon lekker midden op de weg plat op mijn buik te gaan liggen. En lekker likken? Hoe zou asfalt eigenlijk smaken? Waarom niet? lekker gewoon even wegdromen en genieten van de het prachtige asfalt onder het genot van al die prachtige verkeerslichten die erbij horen.
Wat ga ik doen? Ga ik liggen? Ga ik zitten? Ga ik lopen? Ik twijfel erg... loop ik richting de ‘veilige’ plek waarvan ik zeker weet dat ik geen mensen of verkeer tegen zal komen. OF kies ik juist voor het winkelgebied waarvan ik weet dat daar snachts alle etalages verlicht zullen zijn? Dit moet er natuurlijk fantastisch uit zien dacht ik ....
Ik kies voor de etalages en loop richting het winkelgebied. Maar dan opeens fietst er een klein mannetje op mij af met een felgekleurd oranje pakje en mutsje. Er is overduidelijk iets geks mee aan de hand maar ik kan niet achterhalen wat dan precies? Snel bedenk ik mij dat dit waarschijnlijk gewoon een wegwerker of verkeersleider moet zijn die richting huis fietst. Maar ik realiseer me nu wel opeens dat ik wellicht helemaal geen zin heb in menselijke interactie? Dus ik draai mezelf per direct om.
Wel rijd er af en toe een auto voorbij maar dit voelt juist wel erg Nice en vertrouwd. Vooral het ‘sjoef’ geluid in combinatie met licht sporen achter de auto’s geven een super lekker gevoel en ik zou er uren naar kunnen kijken. Op dat moment flitst er een auto voorbij en het lijkt even alsof iemand op de pauze knop drukt... als een stilleven blijft de auto eventjes een paar seconden stil staan.... Als een soort screencapture.
Ik zie het fel groene licht van het dashboard weerkaatsen in de gezichten van 2 jongens.. het licht schijnt zo fel dat dat het net lijkt alsof het autootje ieder moment uit elkaar kan spatten. Een UFO? En dan Pppoef schiet het wagentje weer weg... achteraf echt een super gaaf moment.
02:00 Natuurlijk voelde dit super raar maar ook wel als een soort wake-up call. Ik moet wel oppassen! Want voor je het weet lig je zelf onder die UFO... het voelt dan ook raar om zo ‘onveilig’ buiten te blijven... tegelijkertijd wil ik gewoon even lekker rustig zitten en alle schoonheid rond mij helemaal tot mij nemen... echt alles ziet er prachtig uit tot in de kleinste details. Ik besluit om eens lekker op een bankje te gaan zitten en van al het moois te genieten.
Versmelten met de nacht
02:30 Nadat ik neer plof voel ik na enkele minuten mijn lichaam compleet versmelten met het beton van het bankje.... mijn billen voelen opeens super koud.. en alles voelt nat??? Mijn broek begint te zuigen aan mijn benen. Alsof de hele omgeving opgezogen word in mijn broekspijpen.... en op dat moment realiseer ik me opeens dat dit ook helemaal niet zo vreemd is... ik zit gewoon doodsimpel in een plasje water. Op dat moment kan ik er gelukkig extreem om lachen!
Aan de ene kant voelt het super fijn, dom maar ook machtig dat ik het verschil kan aanvoelen tussen de werkelijkheid en de hallucinaties. Achteraf gezien vraag ik me ook wel weer af hoe het was geweest als ik volledig was opgegaan in deze illusie...
2:50 Als ik opsta en verder wil lopen zie ik in de verte een zwart figuurtje aankomen. Ik begin inmiddels wel te twijfelen of dit nu realiteit is of niet? Sterker nog... ik begin ook te twijfelen aan dat mannetje op de fiets die ik eerder tegenkwam... was dat fietsende mannetje er überhaupt wel?
Ik zie het zwarte figuurtje steeds sneller dichtbij komen en besluit dat ik hier dus ABSOLUUT geen zin in heb. En ik probeer zo snel mogelijk in rap tempo naar huis te marcheren.
Zoeklicht en teddybeer
03:00 Kort erna loop ik weer terug naar mijn rustige straat in richting van mijn huis. Het voelt super fijn om mijn huisje weer te zien. Maar dan... hoor ik het geluid van dichtslaande autodeuren. Op het moment dat ik richting de deur loop schijnen er opeens twee felle koplampen op mijn als super glintserende jas... Ergens schrik ik ervan? BETRAPT....? Als een zoeklicht scene uit een gevangenisfilm ren ik zo snel mogelijk richting de voordeur zodat ik weer veilig thuis ben. Zeker nog 12keer gecontroleerd of alle sloten op de deur zaten en ik 100% zeker wist dat ik weer veilig thuis was...
Vervolgens vlug naar mijn slaapkamer gegaan zodat ik mezelf lekker warm binnen kon opsluiten de komende uren. Achteraf super fijn dat ik mijn XL kussen al klaar had liggen op de grond waar ik gretig gebruik van heb gemaakt. Heerlijk op de grond.... met mijn armen en benen wijd lekker languit in het hoogpolig tapijt. Wat wil je nog meer?
Dan realiseer ik me opeens dat ik mijn jas en schoenen helemaal niet heb uitgetrokken? Maar WOW dit voelt echt als het beste besluit in mijn leven. Vooral de donsjas voelt zooo super zacht alsof mijn lichaam is verandert in een opgeblazen teddybeer.
Maar dan begint het toch allemaal wel raar te voelen... EN echt super tof...mijn gezicht begint te veranderen. Alles begint strak te trekken en het voelt alsof mijn gezicht verandert in dat van een porseleinen pop of mannequin. Het voelt alsof de huid op ieder moment kan barsten en uit elkaar kan spatten... gek genoeg voelt dit eigenlijk echt heel erg cool en wil ik helemaal niet dat het stopt.
Begrafenis voorkomen?
03:30 Mijn ogen rollen af en toe terug in me kop en nu ik me dat realiseer voel ik ze langzaam wegzakken in de oneindige zwarte diepte. Ook voel ik hoe mijn porseleinen China Doll wangetjes inzakken alsof het leven eruit word gezogen.... en ik zelf langzaam wegzak in het hoogpolige tapijt... en beelden van zwarte tulpen en stervende bloemen schieten voorbij.
Gek genoeg voelde dit niet eng en best wel prettig. Maar ik dacht wel OK oppassen eventjes aan iets anders denken want we hebben geen zin in een begrafenis.
DUS ik doe weer 1 oordopje in met muziek voor afleiding en dit werkt eigenlijk top.... alles voelt weer vrolijk en kleurrijk overladen met zon en een strakke blauwe lucht.
Hier heb ik zo denk ik een uurtje heerlijk liggen spacen badend in het prachtige blauwe magische licht van mijn bluetooth USB. Deinend op de muziek van mijn oortje komen in rap tempo de meest fantastische hallucinaties voorbij. Waarin ik zelf maar ook vrienden en familie continue te zien waren op de meest gekke manieren. Van zonnehoofdjes tot dansende paardenbloemen met gezichtjes.
Politie op de hielen?
03:45 Op dat moment besef ik me opeens weer hoe lekker warm mijn jas eigenlijk is? En het voelt echt als een serieus goed plan om mijzelf nog veel warmer aan te kleden... waarom geen muts en handschoenen??
Wanneer ik van plan ben om de handschoenen te zoeken en opsta hoor ik opeens geluiden buiten... dus ik gooi mijn oordopjes uit om zeker te zijn van mijn zaak. Ik hoor duidelijk een auto en mannen stemmen? Wanneer ik mijn rolgordijn omhoog hijs zie ik echter niks? Dus rol ik het weer naar beneden. En ja hoor? ik hoor het weer! Nouja dit voelde wel echt super realistisch en ik begon echt wel hardop aan mezelf te twijfelen...... Het kan het natuurlijk gewoon dat er een auto staat? niks geks.
Wanneer ik nog 1keer stiekem het rolgordijn een kiertje omhoog hijs schrik ik van wat ik zie. Nu zie ik toch echt een een auto voorbij rijden met gestreepte kleuren en overduidelijk het woord POLITIE. Nu dacht ik wel even OK? Dit zou ook echt kunnen zijn? Misschien hebben ze mij buiten zien rondlopen en dachten ze wat loopt die mafkees nou raar te doen die moeten we even checken??? Maar als snel bedenk ik me dat mijn zoektocht naar mijn handschoenen toch echt veel belangrijker is dan de wel of niet bestaande politie en een mogelijk nachtelijk bezoekje van 2 agenten.
De verloren handschoen
04:00 Inmiddels ben ik driftig opzoek naar mijn handschoenen die ik natuurlijk onmogelijk kan vinden in het donker.... En ik begin te merken dat ik me aan deze ‘zoekdrang’ begin te irriteren Ik merk dat ik aan het graven ben in mijn gedachten hoe ik nu deze situatie kan oplossen? EN dan komt het..... Handschoenen zijn natuurlijk gewoon een echt SUPER dom idee! WANT???? Als ik handschoenen aan heb dan voel ik helemaal niet meer hoe fantastisch zacht en lief mijn jas voelt die ik nu aan heb? Laat staan het tapijt! Dan ben ik alles kwijt en gaat alles verloren... Dus nee... handschoenen belachelijk idee!
04:30 Gek genoeg had ik wel het gevoel dat ik het niet te laat moest maken. Geen idee waarom. Maar ik had voor mezelf het limiet bedacht dat ik echt wel voor 05:00 in bed zou moeten liggen. Daarnaast.... Wat dacht je van spacen in je bed? Dat moet toch eigenlijk nog veel beter zijn dan op de vloer?
Venus Sex-change in bed
4:55 Wanneer ik in bed lig voelt alles super zacht en lief aan. De dekens voelen als satijn, super zacht en licht als een veertje. Alsof er een prinsessenjurk over mij heen is gedwarreld vanuit de zevende hemel. En langzaam maar zeker ontstaat er een compleet fluor roze prinsessenwereldje rondom mijn bed . Alles is super fluffy en lief en er komen fluffy visuals voorbij, van koninklijke gedrapeerde gordijnen, kanten oma kleedjes en pipowagens met zigeuner dekens met franjes.... alles volkomen doordrenkt van regenboog-licht en sterretjes. Af en toe schiet er een My Little Pony voorbij. Waarom? Geen flauw idee maar het voelt super fijn, lief en vrouwelijk.
Vrouwelijk voelt toch wel heel vreemd. Ik begin mij dan ook wel aftevragen waarom dit moois zich allemaal openbaart? WANT dit is toch voor vrouwen??? Sterker nog... voor meisjes.... Ik had echt even het gevoel alsof onze LSD god mij de verkeerde trip had bezorgt. OF TOCH NIET?? Zou dit beteken dat ik eigenlijk stiekem een verlangen heb naar vrouwelijkheid????
En dan... even in een flits schiet het door mijn hoofd? Wat nou als ik eigenlijk een vrouw ben... en ik moet er echt keihard om lachen....
Op dat moment begin ik te voelen aan mijn lijf en alles voelt koud en statig? Ik herken duidelijk de curves van de marmeren sculptuur van de naakte venus van Milo, alsof mijn lichaam is gevormd door zachte ronde vormen. Maar nee... ik voel eens over mijn tepels en ik herken ze duidelijk niet... Dit zijn gewoon niet mijn tepels? Dat kan niet... dit zijn de tepels van Venus! Ik zie mezelf vanboven naakt liggen tussen de kussens, gehuld in een wit lichtgevend en doorschijnend gewaad dat schittert in het maanlicht.
Paleis van Versailles en Geile Lama?
6:00 Het voelt eigenlijk wel Nice? Omringd door glitters en softness van de kussens... op dat moment haal ik mijn hand langs mijn haar en besef ik me dat mijn haar eigenlijk precies zo voelt als gras...OF lig ik niet gewoon in het gras? Dat moet haast wel toch? Ik lig gewoon in een tuin...
Ik voel me vanaf dat moment volledig omringd door een oneindige hoeveelheid neonkleurig felgroen gras en hier en daar komen er vlagen voorbij van pastel kleurige bloemenvelden. Beelden komen voorbij van Barok paleizen met prachtige geometrische tuinen, dansende prinsessen in felgekleurde baljurken, prinsen op paarden en een enorme hoeveelheid aan felgekleurde planten, bladgoud ornamenten, zonnestralen, rozen, palmbomen, bloempotten en fonteinen.... Alles schittert van het licht en wisselt af met prachtige geometrische klassieke patronen. Het voelt echt alsof ik midden in een of ander kostuumdrama ben beland... super kitsch... en ik ga er echt zo heerlijk op.
7:00 Na af en toe weg te dromen en weer terug te komen merk ik dat het ongeveer zeven uur moet zijn. Dit weet ik eigenlijk alleen maar omdat ik mijn huisgenoot zich klaar hoor maken om te vertrekken voor zijn werk. Dit voelt eigenlijk wel Nice dan kan ik eindelijk naar de WC.. en wow wat een straal komt er uit... waterval, na waterval, na waterval.
Weer snel terug naar bed en wanneer ik mezelf omdraai schrik ik me rot.. Ik besef me opeens dat ik niet alleen lig in bed??? Er beweegt gewoon duidelijk iets.. en wanneer ik de deken naar me toe trek zie ik opeens een prachtig super lief beestje. Het is de knuffel-lama van een ex-vriendin. Het oog van de lama vervormt continue naar een super lief schattig oogje dat naar me knipoogt en zijn vachtje wappert heen en weer alsof er een zacht roze briesje staat.
Wanneer ik de lama naar me toe trek voel ik af en toe dat hij zijn kop naar me toe draait en me wil zoenen. Het gekke hieraan is dat ik me inmiddels wel bewust ben dat ik dit natuurlijk zelf doe met mijn hand, maar tegelijkertijd voelt het zo cute en schattig dat ik deze vriendelijke lama eigenlijk gewoon continue bij me wil hebben. Ook wanneer hij dichtbij komt geeft hij zachtjes kopjes en kusjes en het voelt gewoon zo goed en veilig om samen met hem te zijn.
Afterglow met eieren als vulkanen
12:00 Af en toe val ik weg en rond een uur of twaalf word ik weer wakker... ik twijfel? Zou ik nou nog steeds iets merken van de LSD? ik focus mezelf op de lambrisering van de wand naast mijn bed en het lijkt nog steeds alsof het hout continue ademt en het licht dat door het rolgordijn schijnt heeft nog steeds een afwijkende fluorescerende lichte neon gloed. Wel natuurlijk veel minder heftig dan voorheen maar nog steeds duidelijk merkbaar.
Ik besluit ik om toch uit bed te gegaan... Ik dacht dat douchen wel zou helpen om een beetje terug te komen op aarde.... En dat deed het zeker! Dacht ik? Alles glijd heerlijk van me af... maar dan als ik eens goed focus op de waterdruppels op de kraan en het water dat over me heen glijd merk ik toch dat het niet is zoals normaal. Het water glinstert veel sterker en het lijkt net of het water vastgeplakt zit aan mijn huid.... echt prachtig om naar te kijken.
Ik begin me toch aftevragen of dit allemaal niet te lang duurt? Het was immers maar 100mg dacht ik.
Ik begin er vooral honger van te krijgen en besluit een paar eieren te bakken.
14:45 Op zich voel ik me wel weer een stuk helderder... maar wanneer ik eens goed in de pan kijk zie ik de eieren golven in de pan in allerlei kosmische patronen.
Alsof het een grote ronde planeet is vol met vulkanen die heftig pulseren met de zoutkorrels als huisjes er bovenop? zo super mooi dat ik er een foto van moet maken.
Maar ook als ik mijn glas cola inschenk en ik zie hoe het bruisend en kolkend tekeer gaat in het glas... besef ik me dat ik toch echt nog wel licht aan het hallucineren ben. Wel op een totaal andere manier als tijdens de piek van de trip. Het voelt allemaal veel poëtischer, filosofischer en creatiever. En ik begrijp opeens ook echt volledig waarom mensen zeggen dat ze extreem creatief worden door LSD.
15:20 Later zijn er meer van dit soort vluchtige momenten... af en toe verschijnen de mooiste patronen in mijn zwart gelakte piano... een portaaltje naar een andere wereld?
Maar ook wanneer ik muziek draai komt alles op een totaal andere manier binnen en heb ik opeens enorm de behoefte om te dansen... dat lijkt normaal maar ik haat dansen.
De wolken in de lucht lijken te reageren op mijn gevoel en de muziek en het is af en toe echt onmogelijk om de muziek als ‘gewoon muziek’ te beluisteren...
En misschien nog wel het vreemdste gevoel was dat ik het af en toe even kort buiten zag regenen... Pas als ik opstond en mijn hoofd uit het raam stak dan had ik 100% bevestiging dat dit dus absoluut niet het geval was...
17:00 Pas aan het eind van de middag kan ik weer ‘normaal’ naar de wereld kijken. Echt lang kijken naar bijvoorbeeld geometrische patronen op het behang of kleding voelt nog steeds een beetje onwennig. Maar zo rond een uur of zeven is dit ook volledig weggetrokken.
Echt een fantastische beleving!
