Truffel trip heftige moodswings

[Sassy3062]

Hoi hoi,

ik ben benieuwd of er meer mensen zijn met deze ervaring.

Ik heb nu een aantal keer truffels gebruik. En elke keer weer overkomt mij hetzelfde.
Op een zeker moment kom ik in een oncontroleerbare lachbui en dat slaat om naar heftig huilen en weer lachen, huilen en dat gaat maar door. Ik heb er geen controle over en word volledig dramatisch, bijna hysterisch.
Het voelt alsof de emotie die ik voel niet van mij is. Alsof ik door iets word overgenomen. Laatst was het zo erg dat het gewoon eng was ook voor mijn medetripper. Het ging maar door en ik was bang dat ik er niet met uit zou komen.
Gelukkig zwakte het uiteindelijk af. Ik was helemaal kapot, spierpijn in mijn middenrif van al de emotie. Niet echt een fijne lichte ervaring.
Ik weet ook niet of ik er goed aan doe. Ben ik nou dingen aan het verwerken of moet ik hier nu mee oppassen.
Benieuwd of iemand anders deze ervaring heeft of het kan verklaren…

S.

 

[Miraculeus]

Iets soortgelijks had ik ook bij mijn laatste truffeltrip. Eerst maniakaal hard lachen, gewoon eng voor mijn medetrippers. Daarna intens hard gehuild, ontroostbaar.
Je emoties liggen nu eenmaal veel meer aan de oppervlakte en worden extreem versterkt. Dit is een bekend van truffels, ik zou er niet al te veel achter zoeken. Wellicht helpt het je bij het verwerken van iets, misschien betekent het ook weinig bijzonders. Zou me er iig niet druk om maken en de emoties gewoon binnen laten komen (:

 

[Casrus]

Had ik (25+ jaar geleden) met paddo's. Hoe het komt? Geen idee.

Maar wat voor mij hielp was naar buiten in de (ongestoorde) 'natuur' gaan en daar net zo wild en emotioneel trippen als ik maar wilde.

Gek genoeg hoef je -als je niet semi-opgesloten zit tussen vier muren niet meer zo nodig emotioneel te doen en/of maakt het helemaal niet uit.

Zorg wel even dat je pin pas, paspoort en andere waardevolle spullen thuis achterblijven en je je huissleutel niet zomaar kwijt kunt raken. En neem iets te drinken/te eten mee.

 

[Mindless]

Hoi hoi,

ik ben benieuwd of er meer mensen zijn met deze ervaring.

Ik heb nu een aantal keer truffels gebruik. En elke keer weer overkomt mij hetzelfde.
Op een zeker moment kom ik in een oncontroleerbare lachbui en dat slaat om naar heftig huilen en weer lachen, huilen en dat gaat maar door. Ik heb er geen controle over en word volledig dramatisch, bijna hysterisch.
Het voelt alsof de emotie die ik voel niet van mij is. Alsof ik door iets word overgenomen. Laatst was het zo erg dat het gewoon eng was ook voor mijn medetripper. Het ging maar door en ik was bang dat ik er niet met uit zou komen.
Gelukkig zwakte het uiteindelijk af. Ik was helemaal kapot, spierpijn in mijn middenrif van al de emotie. Niet echt een fijne lichte ervaring.
Ik weet ook niet of ik er goed aan doe. Ben ik nou dingen aan het verwerken of moet ik hier nu mee oppassen.
Benieuwd of iemand anders deze ervaring heeft of het kan verklaren…

S.

Onderdruk je misschien veel emoties in het dagelijkse leven?

Normaal (nuchter) kunnen we dat vaak makkelijk wegstoppen in het onderbewuste. Met psychedelica in het systeem kan dat makkelijk naar de oppervlakte komen en als er veel zit (dat weet je vaak niet, omdat het je onderbewuste is), kan dat soms heel heftig gaan.

 

[Sassy3062]

Iets soortgelijks had ik ook bij mijn laatste truffeltrip. Eerst maniakaal hard lachen, gewoon eng voor mijn medetrippers. Daarna intens hard gehuild, ontroostbaar.
Je emoties liggen nu eenmaal veel meer aan de oppervlakte en worden extreem versterkt. Dit is een bekend van truffels, ik zou er niet al te veel achter zoeken. Wellicht helpt het je bij het verwerken van iets, misschien betekent het ook weinig bijzonders. Zou me er iig niet druk om maken en de emoties gewoon binnen laten komen (:

Ah dank voor je reactie…. Tja het is heel erg a relaxt voor mezelf en medetrippers. Ik ben er wel even klaar mee denk ik …. Tenzij het natuurlijk goed voor me is om het zo te doen….

 

[Sassy3062]

Had ik (25+ jaar geleden) met paddo's. Hoe het komt? Geen idee.

Maar wat voor mij hielp was naar buiten in de (ongestoorde) 'natuur' gaan en daar net zo wild en emotioneel trippen als ik maar wilde.

Gek genoeg hoef je -als je niet semi-opgesloten zit tussen vier muren niet meer zo nodig emotioneel te doen en/of maakt het helemaal niet uit.

Zorg wel even dat je pin pas, paspoort en andere waardevolle spullen thuis achterblijven en je je huissleutel niet zomaar kwijt kunt raken. En neem iets te drinken/te eten mee.

Dank! Jaaaa de natuur werkt altijd goed. Op zoek naar een heeeeele beschutte plek dan 😉

 

[Sassy3062]

Onderdruk je misschien veel emoties in het dagelijkse leven?

Normaal (nuchter) kunnen we dat vaak makkelijk wegstoppen in het onderbewuste. Met psychedelica in het systeem kan dat makkelijk naar de oppervlakte komen en als er veel zit (dat weet je vaak niet, omdat het je onderbewuste is), kan dat soms heel heftig gaan.

Tja onbewust dan misschien…. Want dit is zoooo veeeel. Ik herken dit niet bij mezelf. En doe ik er dan goed aan om het zo te laten gebeuren, laat ik dan echt iets los? Dank voor je reactie….

 

[Casrus]

Onderdruk je misschien veel emoties in het dagelijkse leven?

Normaal (nuchter) kunnen we dat vaak makkelijk wegstoppen in het onderbewuste. Met psychedelica in het systeem kan dat makkelijk naar de oppervlakte komen en als er veel zit (dat weet je vaak niet, omdat het je onderbewuste is), kan dat soms heel heftig gaan.

Terence McKenna zei dat het verschil tussen LSD en paddo's (truffels) is dat je LSD veel meer kunt sturen, terwijl paddo's veel meer een soort 'uitzending van gene zijde' zijn die veel meer onafhankelijk van je eigen emoties is.

Nu heeft McKenna een redelijk aantal aanwijsbaar onjuiste uitspraken gedaan, al dan niet opzettelijk, maar hier kan ik me wel in vinden.

Maar zelf vind ik paddo's/truffels meer natuurlijk en lysergamiden veel plastic-achtiger.

Dat is te zeggen. Misschien zijn het niet per se diep zittende emotionele knopen, maar worden eerder bestaande vrij oppervlakkige emoties uitvergroot als in een lachspiegel?

 

[Mindless]

Terence McKenna zei dat het verschil tussen LSD en paddo's (truffels) is dat je LSD veel meer kunt sturen, terwijl paddo's veel meer een soort 'uitzending van gene zijde' zijn die veel meer onafhankelijk van je eigen emoties is.

Nu heeft McKenna een redelijk aantal aanwijsbaar onjuiste uitspraken gedaan, al dan niet opzettelijk, maar hier kan ik me wel in vinden.

Ja, McKenna beschouw ik door die (nogal zwaar wegende) onjuiste uitspraken niet meer als zo'n goede bron.

Bedoelde je niet: "afhankelijk van je eigen emoties"? Bij mij kleuren mijn emoties de hele (psilo) trip. Ik kan de trip niet zo "sturen", zoals inderdaad met LSD, maar als ik me bijvoorbeeld down voel dan gaat de hele trip die kant op.

Maar zelf vind ik paddo's/truffels meer natuurlijk en lysergamiden veel plastic-achtiger.

Ja ik vind psilo ook natuurlijker aanvoelen: meer organisch (ook qua visuals), meer "ancient". En LSD ook wel meer "digitaal" (if that makes sense) en inderdaad kunstmatiger. Al wil ik daarmee niet zeggen, nep. Maar minder harmonisch met natuurlijke kleuren en vormen bijvoorbeeld. En meer je eigen gedachten, dan het "downloaden" van diepe inzichten, schijnbaar van buiten jezelf.

 

[Mindless]

Tja onbewust dan misschien…. Want dit is zoooo veeeel. Ik herken dit niet bij mezelf. En doe ik er dan goed aan om het zo te laten gebeuren, laat ik dan echt iets los? Dank voor je reactie….

In mijn ervaring:

Ik heb meer dan 100 keer getript op diverse middelen en dacht altijd dat ik er vooruitgang mee boekte. Maar dat was altijd maar een tijdelijk gevoel. Je echte ontwikkeling gebeurt in het echte leven. Ik zou eerder aanraden om nuchter te gaan zitten met je eventuele gevoelens (ook wel meditatie genoemd) en te werken aan praktische dingen, mocht dat nodig zijn.

 

[Casrus]

Ja, McKenna beschouw ik door die (nogal zwaar wegende) onjuiste uitspraken niet meer als zo'n goede bron.

Bedoelde je niet: "afhankelijk van je eigen emoties"? Bij mij kleuren mijn emoties de hele (psilo) trip. Ik kan de trip niet zo "sturen", zoals inderdaad met LSD, maar als ik me bijvoorbeeld down voel dan gaat de hele trip die kant op.


Ja ik vind psilo ook natuurlijker aanvoelen: meer organisch (ook qua visuals), meer "ancient". En LSD ook wel meer "digitaal" (if that makes sense) en inderdaad kunstmatiger. Al wil ik daarmee niet zeggen, nep. Maar minder harmonisch met natuurlijke kleuren en vormen bijvoorbeeld. En meer je eigen gedachten, dan het "downloaden" van diepe inzichten, schijnbaar van buiten jezelf.

Bij McKenna is het meer het 'gevoel' dat lijkt te kloppen. De paddo-mensen waar ik in de tweede helft van de jaren negentig meer optrok vonden dit overigens toen al en dat was voor het 2012 debacle en voordat bekend werd dat hij zelf met de paddo's was gestopt.

Bedoelde dat de maakbaarheid van LSD groter lijkt dan die van psilo's.

In mijn ervaring:

Ik heb meer dan 100 keer getript op diverse middelen en dacht altijd dat ik er vooruitgang mee boekte. Maar dat was altijd maar een tijdelijk gevoel. Je echte ontwikkeling gebeurt in het echte leven. Ik zou eerder aanraden om nuchter te gaan zitten met je eventuele gevoelens (ook wel meditatie genoemd) en te werken aan praktische dingen, mocht dat nodig zijn.

Zoveel heb ik nou ook weer niet getript.

Ook omdat ik een beetje bang was dat ik zoals sommige hippies zou worden zoals je ze vroeger in de jaren negentig nog wel op straat zag rondlopen.

Denk zelf dat tripmiddelen je misschien in staat stellen om je eigen problematiek op een andere manier te bekijken en je daar mogelijkerwijs iets van kunt opsteken dat normaal niet lukt.

Maar, ja, alcohol heeft dat ook wel een beetje.

 

[Mindless]

Bij McKenna is het meer het 'gevoel' dat lijkt te kloppen. De paddo-mensen waar ik in de tweede helft van de jaren negentig meer optrok vonden dit overigens toen al en dat was voor het 2012 debacle en voordat bekend werd dat hij zelf met de paddo's was gestopt.

Bedoelde dat de maakbaarheid van LSD groter lijkt dan die van psilo's.

Ja, het is niet dat McKenna dit ontdekt heeft nee.

Zoveel heb ik nou ook weer niet getript.

Ook omdat ik een beetje bang was dat ik zoals sommige hippies zou worden zoals je ze vroeger in de jaren negentig nog wel op straat zag rondlopen.

Met goede reden. Ikzelf raakte ook teveel los van aarde, toen ik te vaak ging trippen en nog dacht dat ik mijn antwoorden uit trips moest halen.

Denk zelf dat tripmiddelen je misschien in staat stellen om je eigen problematiek op een andere manier te bekijken en je daar mogelijkerwijs iets van kunt opsteken dat normaal niet lukt.

Maar, ja. Alcohol heeft dat ook wel een beetje.

Ja, daar is het ook zeker waardevol voor. Om eens vanuit een ander perspectief naar jezelf en de wereld te kijken.

Maar niet om zoals mezelf en bijvoorbeeld zoals mensen die beginnen aan hun 100ste ayahuasca sessie, te gaan leven voor die ervaringen.

Alan Watts:

"If you get the message, hang up the phone."

Al zou ik dat wel willen nuanceren met dat het niet per se slecht is om later weer eens terug te komen naar trippen. Het kan je mogelijk ook weer even een reset geven, als je tóch bent afgedwaald in allemaal schadelijke oude patronen en het nuchter niet weet te vinden. Zoals met veel dingen, het ligt genuanceerd...

 

[Casrus]

Ja, het is niet dat McKenna dit ontdekt heeft nee.

Weet daar niet genoeg van. Tussen alle klinklare onzin die er vroeger over psychedelica gedebiteerd werd klinkt McKenna als een baken van licht.

Met goede reden. Ikzelf raakte ook teveel los van aarde, toen ik te vaak ging trippen en nog dacht dat ik mijn antwoorden uit trips moest halen.

Stel die vragen soms. Maar vrijwel altijd is de trip anders. Mijn -pas overleden- katholieke overbuurvrouw was wijzer dan menig 'trip-deskundige' die ik heb gehoord.

Ja, daar is het ook zeker waardevol voor. Om eens vanuit een ander perspectief naar jezelf en de wereld te kijken.

Maar niet om zoals mezelf en bijvoorbeeld zoals mensen die beginnen aan hun 100ste ayahuasca sessie, te gaan leven voor die ervaringen.

Heb maar twee sessies gedaan.

Alan Watts:

"If you get the message, hang up the phone."

Al zou ik dat wel willen nuanceren met dat het niet per se slecht is om later weer eens terug te komen naar trippen. Het kan je mogelijk ook weer even een reset geven, als je tóch bent afgedwaald in allemaal schadelijke oude patronen en het nuchter niet weet te vinden. Zoals met veel dingen, het ligt genuanceerd...

Had toen op de Veluwe op een open plek een soort van stadswapen-achtige illustratie zoals die op oude etsen van stadsgezichten staan gezien.

Het was een afgezaagde boomstronk met een wapenschild er tegenaan dat tegelijkertijd een soort opgezet neushoorn hoofd op een plank was, met nog wat random meuk (slagwapens etc.) om de voet van de boomstronk.

Meer dan 25 jaar later (moet het zijn geweest) dat ik hetzelfde beeld in het frikandellenbos bij Amsterdam heb gezien. Interessant hè?