OldskoolStoner
Experimenterende gebruiker
Yo iedereen,
Gisteren heb ik nog eens getript op truffels. Mijn maat (A.) en ik hebben elk 15 gram Sclerotia Himalaya genomen.
Deze truffels waren, op de Dragons Dynamite na, de sterkste die ze hadden in de smartshop.
Visueel effect: 5 en halve ster ( zelfde als DD dus ).
En dit hebben we gemerkt!
Toen we aankwamen bij A. zijn huis hebben we enkele jointjes opgestoken en wat TV gekeken.
Rond 23:00 hebben we op zijn kamer elk de helft van onze portie genomen, dit was dus 7.5 gram. De smaak viel beter mee dan bij de Atlantis truffels en we hadden honing op de truffels gedaan tegen de ranzige nasmaak.
23:30 De effecten zijn er nog niet, alhoewel ik me goed voel en al enkele lachkicks heb. We besluiten om een boswandeling te maken met elk zo'n hoofdlampje op ons hoofd. Tijdens de (korte) wandeling voel ik me nog steeds chill, ook al horen we af en toe louche geluiden.
We wandelen nu op straat en we merken allebei de eerste effecten: de kleuren van de straatlantaarns geven een felgroen licht en de straat zelf kleurt paars.
24:00 We zitten nu terug op mijn maat zijn kamer te spacen. Op het plafond zien we beiden figuurtjes. Ik zie ijskristallen die ronddraaien op de muziek (Jazz en piano: een echte aanrader) en ik heb constant lachkicks. Vol bewondering kijk ik naar het plafond, maar de visuals blijven wat flauw en ik kan nog steeds normaal nadenken over dingen.
We besluiten om elk de andere helft van het bakje truffels te nemen. Dit gaat al een pak moeilijker, ik wordt de hele tijd afgeleid en mijn gedachten worden vager en vager...
24:30 Alle truffels zijn binnen en ik leg me neer op een matras. Na enkele minuten merk ik dat ik al vrij coole visuals heb, zo zie ik bijvoorbeeld dat het plafond 'ademt' en helemaal groen is.
De muziek klinkt vager en vager, na een tijdje kan ik geen enkel instrument meer herkennen, het lijkt alsof alle tonen worden gezongen door mensen. A. stapt perongeluk op een duimspijker
. De duimspijker was bedoeld om een ballon op te hangen, maar deze was op de grond gevallen. A. zei: 'Waar een ballon ligt, ligt een duimspijker.' Dit is de eerste van onze 'geniale' quotes doorheen de trip. We hebben het dus direct opgeschreven op een blad.
Vanaf dit moment heb ik geen tijdsbesef meer, de trip verliep precies in slow-motion. We liggen zwaar trippend op de grond en ik heb heftige visuals op het plafond. Elke keer als de muziek even stopt, valt er een enorme stilte en voel ik me ineens leeg. Dan begint het volgende liedje en space ik weer helemaal. We blijven ondertussen quotes opschrijven op een blad, maar als ik dit probeer merk ik dat mijn geschrift onleesbaar is, ik schrijf enorm lelijk en veel te groot.
A. schrijft dus vanaf nu, en we zijn het er over eens dat ik niet kan schrijven. De muziek begeleidt de hele trip en stuurt ook de visuals. Dan denk ik dat ik de muziek bestuur met mijn vingers . Toch slaag ik erin om nog iets op het blad te schrijven: ' Ik ben scheef',...'stiller zijn',...'ik heb gekwijld'. Ook merken we dat de geschreven tekst langzaam omvormt in een tekening van een palmboom en een zon. We voelen ons allebei 'useless' .
We besluiten om naar beneden te gaan en daar wat te gaan spacen in de zetel. Naar beneden gaan met de trap is echt een zware opgave , en eens we in de gang aankomen merk ik dat de muren scheef zijn en het licht heel fel is.
We zijn nu beneden, en ik plof neer in de zetel. De visuals waren echt crazy: een lamp aan het plafond kleurt heel de kamer felgeel en als ik in de spiegel kijk vervormd mijn gezicht en zie ik er oranje uit. A. ziet er groen uit. Ook leek alles in mijn handen te smelten.
We besluiten om even TV te kijken. Ik zet een fantasy-film op, maar deze wordt al snel saai en de gezichten van de acteurs vervormen de hele tijd. Dan zetten we Canvas ( of National Geographic ) op: Inside the human body gaat over een man die zijn adem 9 minuten onder water kan inhouden! We zetten het op pauze en gaan naar boven om een joint te rollen.
Boven trip ik nu nog heftiger, ik zie allemaal vervormingen en de kleuren zijn echt prachtig. De joint rollen zelf lukt perfect, maar het vinden en klaarleggen van een tipje, blaadje, wiet en tabak duurt eeuwen
.
Dan gaan we terug naar beneden om het programma te zien met een jointje erbij. Ik flash me echt kapot op het programma, dat echt in slowmotion gaat en ik voel me ineens licht in mijn hoofd. Ik lag al lang neer in de zetel en moest naar het wc. Toen stond ik recht, ik zette twee of drie stappen en alles werd zwart voor mijn ogen...
Het volgende dat ik nog weet is A. die me wakker maakt. Ik zag lijkbleek en voelde me slecht, dus we besloten om te gaan slapen.
Ik lag in mijn bed nog wel even na te trippen, dus slapen lukte niet. Maar na een halfuur voelde ik me terug beter en toen ik naar het wc ging merkte ik dat ik de huid op mijn schouder enorm gedetailleerd kon zien. Het licht van de wc was zo fel dat ik op de donkere trap echt niets zag. Ik moest dus op de tast naar boven gaan.
De volgende dag had ik wat hoofdpijn, maar dat heb ik opgelost met een jointje 'Lemon Harry' .
Ik heb een zeer leuke, positieve, toch wel heftige trip gehad. Deze ervaring heeft me doen nadenken over het leven en ik sta nu positiever in het leven dan ervoor.
Grtz,
M.
Gisteren heb ik nog eens getript op truffels. Mijn maat (A.) en ik hebben elk 15 gram Sclerotia Himalaya genomen.
Deze truffels waren, op de Dragons Dynamite na, de sterkste die ze hadden in de smartshop.
Visueel effect: 5 en halve ster ( zelfde als DD dus ).
En dit hebben we gemerkt!
Toen we aankwamen bij A. zijn huis hebben we enkele jointjes opgestoken en wat TV gekeken.
Rond 23:00 hebben we op zijn kamer elk de helft van onze portie genomen, dit was dus 7.5 gram. De smaak viel beter mee dan bij de Atlantis truffels en we hadden honing op de truffels gedaan tegen de ranzige nasmaak.
23:30 De effecten zijn er nog niet, alhoewel ik me goed voel en al enkele lachkicks heb. We besluiten om een boswandeling te maken met elk zo'n hoofdlampje op ons hoofd. Tijdens de (korte) wandeling voel ik me nog steeds chill, ook al horen we af en toe louche geluiden.
We wandelen nu op straat en we merken allebei de eerste effecten: de kleuren van de straatlantaarns geven een felgroen licht en de straat zelf kleurt paars.
24:00 We zitten nu terug op mijn maat zijn kamer te spacen. Op het plafond zien we beiden figuurtjes. Ik zie ijskristallen die ronddraaien op de muziek (Jazz en piano: een echte aanrader) en ik heb constant lachkicks. Vol bewondering kijk ik naar het plafond, maar de visuals blijven wat flauw en ik kan nog steeds normaal nadenken over dingen.
We besluiten om elk de andere helft van het bakje truffels te nemen. Dit gaat al een pak moeilijker, ik wordt de hele tijd afgeleid en mijn gedachten worden vager en vager...
24:30 Alle truffels zijn binnen en ik leg me neer op een matras. Na enkele minuten merk ik dat ik al vrij coole visuals heb, zo zie ik bijvoorbeeld dat het plafond 'ademt' en helemaal groen is.
De muziek klinkt vager en vager, na een tijdje kan ik geen enkel instrument meer herkennen, het lijkt alsof alle tonen worden gezongen door mensen. A. stapt perongeluk op een duimspijker
. De duimspijker was bedoeld om een ballon op te hangen, maar deze was op de grond gevallen. A. zei: 'Waar een ballon ligt, ligt een duimspijker.' Dit is de eerste van onze 'geniale' quotes doorheen de trip. We hebben het dus direct opgeschreven op een blad.Vanaf dit moment heb ik geen tijdsbesef meer, de trip verliep precies in slow-motion. We liggen zwaar trippend op de grond en ik heb heftige visuals op het plafond. Elke keer als de muziek even stopt, valt er een enorme stilte en voel ik me ineens leeg. Dan begint het volgende liedje en space ik weer helemaal. We blijven ondertussen quotes opschrijven op een blad, maar als ik dit probeer merk ik dat mijn geschrift onleesbaar is, ik schrijf enorm lelijk en veel te groot.
A. schrijft dus vanaf nu, en we zijn het er over eens dat ik niet kan schrijven. De muziek begeleidt de hele trip en stuurt ook de visuals. Dan denk ik dat ik de muziek bestuur met mijn vingers
. Toch slaag ik erin om nog iets op het blad te schrijven: ' Ik ben scheef',...'stiller zijn',...'ik heb gekwijld'. Ook merken we dat de geschreven tekst langzaam omvormt in een tekening van een palmboom en een zon. We voelen ons allebei 'useless' .We besluiten om naar beneden te gaan en daar wat te gaan spacen in de zetel. Naar beneden gaan met de trap is echt een zware opgave
, en eens we in de gang aankomen merk ik dat de muren scheef zijn en het licht heel fel is. We zijn nu beneden, en ik plof neer in de zetel. De visuals waren echt crazy: een lamp aan het plafond kleurt heel de kamer felgeel en als ik in de spiegel kijk vervormd mijn gezicht en zie ik er oranje uit. A. ziet er groen uit. Ook leek alles in mijn handen te smelten.
We besluiten om even TV te kijken. Ik zet een fantasy-film op, maar deze wordt al snel saai en de gezichten van de acteurs vervormen de hele tijd. Dan zetten we Canvas ( of National Geographic
) op: Inside the human body gaat over een man die zijn adem 9 minuten onder water kan inhouden! We zetten het op pauze en gaan naar boven om een joint te rollen.Boven trip ik nu nog heftiger, ik zie allemaal vervormingen en de kleuren zijn echt prachtig. De joint rollen zelf lukt perfect, maar het vinden en klaarleggen van een tipje, blaadje, wiet en tabak duurt eeuwen
.Dan gaan we terug naar beneden om het programma te zien met een jointje erbij. Ik flash me echt kapot op het programma, dat echt in slowmotion gaat en ik voel me ineens licht in mijn hoofd. Ik lag al lang neer in de zetel en moest naar het wc. Toen stond ik recht, ik zette twee of drie stappen en alles werd zwart voor mijn ogen...
Het volgende dat ik nog weet is A. die me wakker maakt. Ik zag lijkbleek en voelde me slecht, dus we besloten om te gaan slapen.
Ik lag in mijn bed nog wel even na te trippen, dus slapen lukte niet. Maar na een halfuur voelde ik me terug beter en toen ik naar het wc ging merkte ik dat ik de huid op mijn schouder enorm gedetailleerd kon zien. Het licht van de wc was zo fel dat ik op de donkere trap echt niets zag. Ik moest dus op de tast naar boven gaan.
De volgende dag had ik wat hoofdpijn, maar dat heb ik opgelost met een jointje 'Lemon Harry' .
Ik heb een zeer leuke, positieve, toch wel heftige trip gehad. Deze ervaring heeft me doen nadenken over het leven en ik sta nu positiever in het leven dan ervoor.
Grtz,
M.
