Beste mensen die deze topic hebben bereikt omdat ze zochten of het een goed idee was op truffels te nemen en naar de bioscoop te gaan; GEEN GOED PLAN!!!!!!
kleine trip report (mijn eerste dus ik hoop dat ik er wat van maak!):
wie?
Ik: jongen 18 jaar, best ervaren gebruiker, 4 keer eerder gebruikt.
Vriend van mij (d): jongen 17 jaar niet zon ervaren gebruiker, 1 keer eerder gebruikt.
wat?
Truffels, Atlantis, ongeveer 3 kwart bakje.
Waar?
Purmerend
Speeltuintje
Bioscoop
Ik kwam met het “geweldige” idee om hallucinerend in de bioscoop te gaan, dit leek mij echt een leuk plan en vertelde dit aan D.
D stemde hier mee in en zo besloten we impulsief om naar purmerend te gaan en hier naar de bioscoop te gaan naar een comedyfilm onder invloed van truffels.
We hadden atlantis gehaald omdat dit een sterk visuele truffelsoort is, en ons dat lachen leek tijdens de film.
We hadden ons “geweldige” plan aan de verkoper verteld en hij zei dat het miss niet zon geweldig plan was, we zeiden dat dat wel goed komen zou.
Onderweg naar purmerend hadden wij 2 kaartjes via de telefoon besteld voor “free guy” een comedyfilm. We hadden nog niet betaald.
16:10 Eenmaal aangekomen in purmerend hadden wij nog 1,5 uur voordat de film begon dus wij hadden alvast ingenomen in een speeltuintje ergens afgelegen zodat we al konnen wennen aan de truffels.
16:30 de eerste effecten waren al licht merkbaar; lacherig, kleuren wat intenser en vooral wat zweverig gevoel.
16:40 de hallucinaties begonnen te werken en we hallucineerden allebei wel lekker, dingen begonnen te ademen en alles paste om de een of andere bij elkaar.
16:45 gingen we even naar de winkel nog wat snacks en drinken halen voor in de bioscoop omdat het daar zo gruwelijk duur is. Dit was al een hele opgave! We kwamen allebei moeilijk uit onze woorden doordat we telkens naar woorden moesten zoeken, ook hadden we constant de slappe lach.
17:00 we gingen even wandelen om purmerend te ontdekken, het was echt heel erg mooi en er waren allemaal vriendelijke mensen. We hadden nog even rondgekeken naar de natuur wat hier en daar groeide tussen de huizen door.
17:10 we hadden allebei hele diepe gesprekken gehad en vonden allebei dat het mooi geweest was en dat het tijd was om naar de bioscoop te gaan. Ikzelf voelde dat het idee van een verplichting zoals zon reservering mij niet heel erg aanstond maar nam er vrede mee.
17:20 we zijn aangekomen bij de bioscoop en ik zag er echt tegenop, het leek me geen verstandig plan en ik zei tegen d dat het beter was als we gewoon lekker in een parkje gingen trippen want we hadden immers toch niet betaald. D was echter wel erg enthousiast om naar de film te gaan en werd hier een beetje verdrietig van en probeerde mij om te praten.
17:25 het was d gelukt mij om te praten en ik had eindelijk zin om te gaan. Echter toen ik de bioscoop inliep merkte ik dat ik gelijk overdonderd raakte door alle prikkels, overal waren mensen aan het praten en liepen langs mij. Toch had ik ergens nog wel zin om naar de film te gaan. De kaartjes kopen was een hele opgave en ik hoefde alleen maar mijn reserveringsnummer te benoemen en te pinnen. Toen ik wegliep vergat ik de kaartjes ook tot de cassiere zei “hey! Misschien wel handig als je die meeneemd!”
17:30 ik had een beetje vrede genomen met alle prikkels maar het voelde niet fijn en ik voelde me al bekeken, maar het idee om in een donkere zaal te zitten waar niemand ons toch zou zien deed me goed. D zei alleen een beetje overprikkeld te zijn maar het niet zo heel erg was. Iedereen ging in de rij staan voor de zaal en het leek alsof wij voor een achtbaan in de rij stonden. Ikzelf was best nerveus hiervoor maar dezelfde spanning die er ontstaat voordat je in een nieuwe achtbaan gaat dus ging alsnog naar binnen.
17:35 D en ik zaten allebei in de zaal op onze plek en merkten dat het wel veel is, al die nuchtere mensen om ons heen en zoveel geluid en zon groot scherm. Alleen hallucineerden we wel heel lekker op het scherm dus bleven even kijken.
17:40 ik dacht dat we al een uur in de film zaten maar we waren nog nieteens voorbij de reclame, echter snapte ik “de verborgen boodschap” van elke reclame. Ik merkte aan mezelf dat ik het niet fijn vond om met zoveel nuchtere mensen in een ruimte te zitten en begon heel erg te letten op wat ik deed. Ik voelde mij niet op mijn gemak omdat het geen rustige omgeving was. Ik keek naar D en ik zag dat hij heel verbaasd naar de reclame zat te kijken. Ik zag allemaal schimmen lopen in mijn ooghoeken en werd nog heel erg overprikkeld maar dacht “als het me allemaal te veel word ga ik toch lekker slapen”
17:45 De deur ging dicht en de film begon, ik merkte dat ik hier onrustig van werd omdat we hadden afgesproken dat wanneer het niet goed ging we allebei gewoon de zaal uit zouden lopen. Ik merkte dat er veel te veel prikkels waren ik ik werd overdonderd door alle beeld en geluid, ik merkte dat het D ook veel te veel werd omdat hij met zn handen in het hoofd naar beneden zat te kijken. Ik zei tegen D: dit is geen strak plan man ik trek hem niet meer ik wil eruit en D stemde mee. We hadden onze spullen gepakt en wouden uit de deur gaan, echter konden wij trekken aan deze deur wat we wouden maar ging hij niet open. We raakten allebei in paniek omdat wij dachten dat we opgesloten zaten en de deur op slot zat. We zijn teruggegaan naar onze plaatsen en hebben de bioscoop opgebeld en gezegt dat wij last hadden van claustrofobie en we weg wouden maar de deur op slot zat. Hierop zei een medewerker dat hij er gelijk aankwam.
17:47 de medewerker was gearriveerd en wat bleek? We moesten de deur duwen in plaats van trekken… maar we waren allebei nogsteeds niet bijgekomen van de schrik en hadden het verhaal uitgelegd aan de medewerker en die snapte het en zei dat we maar beter niet terug konden gaan, D en ik zeiden tegelijk “nou waren we eingelijk ook niet zo van plan”
17:50 allebei nogsteeds in een vorm van paniek wisten niet meer waar we waren en we zaten elkaar steeds verder naar beneden te trekken. En wouden alleen maar terug naar vertrouwde omgeving. We wouden graag naar het speeltuintje maar waren de weg kwijt. Allebei nogsteeds heel onrustig liepen rondjes rond de bioscoop en heen en weer te zoeken naar de speeltuin.
17:55 we hadden de speeltuin gevonden maar we waren allebei nogsteeds niet rustig en we waren er allebei onwijs klaar mee. Ik heb een vriendin opgebeld die erg ervaren gebruiker was om ons even eruit te praten. Ik merkte op dat alles om mij heen leek te smelten en weg te vallen. Ik probeerde mij snel weer te richten op het telefoongesprek en merkte dat hierop focussen hielp.
18:00 we hadden het hele verhaal uitgelegd en ze zei dat het grandioos dom was maar er niks aan te doen is nu, enige wat nog zou helpen was de trip accepteren en suikers eten! Alleen durfden wij allebei niet naar de winkel.
18:05 D had de knoop doorgehakt en is naar de winkel gegaan, hier werd hij weer overprikkeld en is naar een medewerker gegaan die er volgens hem uitzag “alsof hij D wel zou begrijpen”. Dat deed de medewerker en de medewerker hielp door D te begeleiden naar de energy en vervolgens aan een aparte kassa af te rekenen zodat hij niet in de rij hoefde te staan.
18:10 we hadden energy en we waren in het speeltuintje, hier 3 blikjes redelijk snel opgedronken. Ik merkte dat ik wat tot rust begon te komen en wou even wandelen met D om even tot rust te komen en te praten en de suikers hun werk te laten doen. Dit leek D een goed plan!
18:15 na even gewandeld te hebben kwamen we een oud vrouwtje tegen die erg veel moeite leek te hebben met haar tas. We hadden deze aangeboden even te helpen tillen maar dat was niet nodig, ze was namelijk bijna thuis en hoefde nog maar 2 keer te pauzeren. Ik vond dat het oude vrouwtje wat weg vond hebben van een laaf uit de efteling en vond dit erg grappig. Nadat we waren doorgelopen van de mevrouw dit aan D verteld en we moesten allbei lachen. Hier merkte ik dat het wel weer wat beter ging. We hadden het liedje “sterrenstof” van de jeugd van tegenwoordig opgezet en begonnen lekker te dansen midden in de wijk, hierdoor voelde we ons steeds beter.
18:20 we waren aangekomen bij een bankje aan het water en we hadden hier even een sjekkie gedraaid (wat echter een enorme opgave was omdat wij hem nogsteeds qua visueel erg hard tripten) het viel mij op hoe mooi de zon op het water reflecteerde en hoe de watervogeltjes over het water heen gingen. Ik merkte dat ik eindelijk echt tot rust kwam terwijl ik lekker een sjekkie rookte en keek naar het uitzicht. D had precies hetzelfde en we genoten even lekker van het moment. Hier kwam het besef dat wat we net gedaan hadden echt dom was en dat wij enorme sukkels waren. Om dit idee moesten we allebei weer lachen en gingen nog even praten over wat er gebeurde.
18:30 we waren tot de conclusie gekomen dat we hem niet meer gingen trippen zonder tripsitter in vertrouwde omgeving en voortaan maar even goed na denken over hoe dit zou gaan als je heel gevoelig bent voor prikkels en zijn nog even verder gaan praten hoe we in het vervolg dit gingen aanpakken en waren de dag even aan het evalueren.
18:45 de visuele trip was zo goed als over en we vonden dat het mooi geweest was en we zijn terug gegaan naar de winkel om nog wat drinken te halen voor de terugreis. Ik merkte dat dit nogsteeds een opgave was maar dat het al veel beter ging. Even drinken gehaald en zijn gaan lopen naar het station. We waren allebei nog een klein beetje aan het bijkomen van wat er gebeurd was.
18:51 de trein vertrok en we zaten alleen met 1 andere dame in de coupé. We zaten nog een beetje te praten over de meest onzinnige dingen en we snapten allemaal “de betekenis ervan”.
19:20 we waren aangekomen in amsterdam en waren allebei uit de visuele trip maar voelden ons nog wel wat zweverig. Ik merkte dat ik nu niet zon last meer had van de drukte en D ook niet echt.
Verder hebben we nog genoten van de treinreis en hebben we nieuwe mensen leren kennen en vrienden mee gemaakt.
al met al een dom idee en als ik hierop terugkijk kan ik alleen maar denken “hoe kan ik zo dom geweest zijn dat dat mij een goed idee leek”. We waren allebei onvoorbereid en hadden de trip erg onderschat.
Ik hoop dat dit een beetje een goed eerste tripreport is en dat ik mijn ervaring heb kunnen delen. Ik schrijf erg weinig effecten van de trip omdat ik hier helemaal niet op gelet heb, ik was veel te erg bezig met de paniek.
groetjes mij
Gelukkig hebben jullie je er doorheen geslagen en viel het uiteindelijk allemaal erg mee!
