Jeetjemina
Newbie
Het was in oktober in de herfstvakantie, ik en een vriendin van mij, die ik A. noem, waren van al heel lang van plan om truffels te gaan doen. Ik wilde wachten totdat ik 18 was en dan zouden we het gaan doen. Dus in de herfstvakantie was het zover!
We gingen naar Enschede met een stel vrienden naar de Smartshop. We kozen voor de hallucinerende truffels. Maar we moesten nog een plek vinden waar we konden gaan trippen, want onze ouders mochten het absoluut niet weten dat we dat gingen doen. We kozen voor het bos, een heel groot bos hier in de omgeving. Het was gelukkig geen slecht weer maar gewoon een mooie herfstdag. Ik was best zenuwachtig, want ik wist niet wat me te wachten stond. Ik had me wel goed voorbereid en veel dingen gelezen over de truffels. Het stel vrienden dat meeging zou nuchter blijven en ons in de gaten houden. Zij hadden gitaren meegenomen. Het innemen was echt smerig vonden we, haha, het leken wel verotte pistache gemixt met konijnendrollen. Na een kwartier begon ik al een beetje wat te voelen, A. merkte nog niets. Onze vrienden stelden voor om dieper in het bos te gaan zitten, bij het verboden stuk; de heide. We liepen erheen en me benen begonnen steeds zwaarder te voelen, A. voelde nog steeds niets. Ik begon me zorgen te maken. Op het gegeven moment zagen we de plek waar we wilden gaan zitten, het was super mooi, ik begon de euforie te voelen. Na een tijdje gezeten te hebben ben ik gaan liggen in de heide. Ik deed me ogen dicht en toen ik ze weer open deed zag ik de wolken zo geweldig mooi worden, ze begonnen helemaal te draaien en verschillende vormen aan te nemen. Opeens verscheen er een sneeuwpop in de wolken die naar mijn hand greep (vrienden lagen helemaal in een deuk toen ik dat zei) Ik kreeg tranen in me ogen van hoe mooi het was. Toen ging ik weer zitten en toen was ik weer normaal, maar dat duurde niet lang voordat ik na de tas van een vriend opeens begon te ademen
, ik dacht dit kan niet! Ik begon knetterhard te lachen. Vriendin A. merkte nog steeds niets.
De trip begon bij mij, ik ging staan en ik zag de hele heide op mijn ademritme bewegen en het zonlicht werd steeds mooier, me haar werd oranje en alles werd gewoon mooi! Toen ik na de bomen keek, Begonnen de bomen de vormen aan te nemen als die van het spel RayMan (Game), het leek echt het paradijs! Ik begon te dansen (wat ik normaal nooit doe waar mensen bij staan) en ik begon ontzettend te trillen, wat ik best raar vond. De muziek begon steeds mooier te klinken en toen ik achterom keek zag ik J. en P. op een eiland muziek spelen. Ik ging helemaal uit me plaat! Steeds keerde ik weer even terug in een normale staat en toen kon ik hun vragen beantwoorden, waardoor zij helemaal in een deuk lagen. Ik keek naar P. en hij werd zo mooi, zijn gezicht veranderde in een ijsstalen blauw gezicht en zijn blauwe ogen werden heel intens.
Ik ging weer in de heide zitten en J. gaf een fles met water aan mij, hij zei: ‘’L. Kijk daar even in, wat zie je???’’ Ik keek, en ik schrok me dood; ik zag mezelf 1000 keer in het water, en toen zag ik me broertje erin, heel apart. Ik heb volgens hun een half uur in die fles staan kijken (wtf??). Vriendin A. begon zich steeds beroerder te voelen en werd agressief en boos. Zij zette haar mp3 op, want ze wilde die ‘’kutmuziek’’ niet meer horen, zij wilde metal want ze wilde ‘’bloed’’ zien . Ik schrok daarvan, ik keek naar haar en ik zag een soort van blokkade in haar lichaam waarom het niet wilde. A. ging de heide in. Ik zette mijn eigen mp3 ook op en nog nooit heb ik muziek zo intens beleefd: Ik had Doe-Maar opstaan en het leek net alsof Henny Vrienten tegen mij aanstond te zingen en praten, ik werd opeens verliefd op de zanger. Toen werd het donker en A. begon zich steeds kutter te voelen, ik raadde het waarover het ging en toen kwam het er allemaal uit. Vrienden A. P. en K. hielpen haar waardoor ik nog in me trip kon blijven hangen. Ik deed me ogen dicht en ik zag allemaal leuke figuurtjes! Mijn angst en gevoelens waren helemaal verdwenen, ik belde mijn beste vriendin op om haar te informeren hoe leuk ik het wel niet had. Waardoor ik weer ontzettend hard moest lachen.
Het werd steeds donkerder en vriend M. kwam ook even langs, hij had zijn camera bij zich en maakte een foto van mij. De trip begon langzaam, na 5 uur te hebben getript, af te nemen. Ik voelde me vrolijk en had een andere kijk op het leven . A. wilde naar huis en P. en J. brachten haar naar de bus. Later belde ze mij dat het bij de bus wel heel mooi was, ze zag allemaal mooie lichtjes en ze hield van de drukte. Ik K. en M liepen terug naar huis: 10 Km. Ik had het nog steeds niet koud e had absoluut geen honger. Eenmaal thuis ging ik nog achter de PC muziek luisteren, maar de mooie intense klanken verdwenen steeds meer, ik ging slapen en de volgende dag had ik harde hoofdpijn! Ik weet niet of het van de truffels kwam, maargoed het was het wel waard! Kort geleden heb ik het me moeder wel verteld, ze werd niet boos, maar ze begreep het niet waarom ik het had gedaan. Ik vind het wel nog een herhaling waard!
Groeten L.
We gingen naar Enschede met een stel vrienden naar de Smartshop. We kozen voor de hallucinerende truffels. Maar we moesten nog een plek vinden waar we konden gaan trippen, want onze ouders mochten het absoluut niet weten dat we dat gingen doen. We kozen voor het bos, een heel groot bos hier in de omgeving. Het was gelukkig geen slecht weer maar gewoon een mooie herfstdag. Ik was best zenuwachtig, want ik wist niet wat me te wachten stond. Ik had me wel goed voorbereid en veel dingen gelezen over de truffels. Het stel vrienden dat meeging zou nuchter blijven en ons in de gaten houden. Zij hadden gitaren meegenomen. Het innemen was echt smerig vonden we, haha, het leken wel verotte pistache gemixt met konijnendrollen. Na een kwartier begon ik al een beetje wat te voelen, A. merkte nog niets. Onze vrienden stelden voor om dieper in het bos te gaan zitten, bij het verboden stuk; de heide. We liepen erheen en me benen begonnen steeds zwaarder te voelen, A. voelde nog steeds niets. Ik begon me zorgen te maken. Op het gegeven moment zagen we de plek waar we wilden gaan zitten, het was super mooi, ik begon de euforie te voelen. Na een tijdje gezeten te hebben ben ik gaan liggen in de heide. Ik deed me ogen dicht en toen ik ze weer open deed zag ik de wolken zo geweldig mooi worden, ze begonnen helemaal te draaien en verschillende vormen aan te nemen. Opeens verscheen er een sneeuwpop in de wolken die naar mijn hand greep (vrienden lagen helemaal in een deuk toen ik dat zei) Ik kreeg tranen in me ogen van hoe mooi het was. Toen ging ik weer zitten en toen was ik weer normaal, maar dat duurde niet lang voordat ik na de tas van een vriend opeens begon te ademen
, ik dacht dit kan niet! Ik begon knetterhard te lachen. Vriendin A. merkte nog steeds niets. De trip begon bij mij, ik ging staan en ik zag de hele heide op mijn ademritme bewegen en het zonlicht werd steeds mooier, me haar werd oranje en alles werd gewoon mooi! Toen ik na de bomen keek, Begonnen de bomen de vormen aan te nemen als die van het spel RayMan (Game), het leek echt het paradijs! Ik begon te dansen (wat ik normaal nooit doe waar mensen bij staan) en ik begon ontzettend te trillen, wat ik best raar vond. De muziek begon steeds mooier te klinken en toen ik achterom keek zag ik J. en P. op een eiland muziek spelen. Ik ging helemaal uit me plaat! Steeds keerde ik weer even terug in een normale staat en toen kon ik hun vragen beantwoorden, waardoor zij helemaal in een deuk lagen. Ik keek naar P. en hij werd zo mooi, zijn gezicht veranderde in een ijsstalen blauw gezicht en zijn blauwe ogen werden heel intens.
Ik ging weer in de heide zitten en J. gaf een fles met water aan mij, hij zei: ‘’L. Kijk daar even in, wat zie je???’’ Ik keek, en ik schrok me dood; ik zag mezelf 1000 keer in het water, en toen zag ik me broertje erin, heel apart. Ik heb volgens hun een half uur in die fles staan kijken (wtf??). Vriendin A. begon zich steeds beroerder te voelen en werd agressief en boos. Zij zette haar mp3 op, want ze wilde die ‘’kutmuziek’’ niet meer horen, zij wilde metal want ze wilde ‘’bloed’’ zien . Ik schrok daarvan, ik keek naar haar en ik zag een soort van blokkade in haar lichaam waarom het niet wilde. A. ging de heide in. Ik zette mijn eigen mp3 ook op en nog nooit heb ik muziek zo intens beleefd: Ik had Doe-Maar opstaan en het leek net alsof Henny Vrienten tegen mij aanstond te zingen en praten, ik werd opeens verliefd op de zanger. Toen werd het donker en A. begon zich steeds kutter te voelen, ik raadde het waarover het ging en toen kwam het er allemaal uit. Vrienden A. P. en K. hielpen haar waardoor ik nog in me trip kon blijven hangen. Ik deed me ogen dicht en ik zag allemaal leuke figuurtjes! Mijn angst en gevoelens waren helemaal verdwenen, ik belde mijn beste vriendin op om haar te informeren hoe leuk ik het wel niet had. Waardoor ik weer ontzettend hard moest lachen.
Het werd steeds donkerder en vriend M. kwam ook even langs, hij had zijn camera bij zich en maakte een foto van mij. De trip begon langzaam, na 5 uur te hebben getript, af te nemen. Ik voelde me vrolijk en had een andere kijk op het leven . A. wilde naar huis en P. en J. brachten haar naar de bus. Later belde ze mij dat het bij de bus wel heel mooi was, ze zag allemaal mooie lichtjes en ze hield van de drukte. Ik K. en M liepen terug naar huis: 10 Km. Ik had het nog steeds niet koud e had absoluut geen honger. Eenmaal thuis ging ik nog achter de PC muziek luisteren, maar de mooie intense klanken verdwenen steeds meer, ik ging slapen en de volgende dag had ik harde hoofdpijn! Ik weet niet of het van de truffels kwam, maargoed het was het wel waard! Kort geleden heb ik het me moeder wel verteld, ze werd niet boos, maar ze begreep het niet waarom ik het had gedaan. Ik vind het wel nog een herhaling waard!
Groeten L.
