Wie: Ik en twee maten.
Waar: Mijn huis.
Hoe: Truffelthee!
Nog een klein weekje vakantie... Dat vraagt om een trip! Ik, mijn tripmaatje, en een andere maat van me zouden bij mij thuis gaan Truffelen. Home Alone, ideaal!
Mijn tripmaatje nam drie porsies van 15 gram mee. (zijn report is overigens hier terug te vinden: viewtopic.php?f=21&t=23139) Dit was mijn tweede keer truffelen, de eerste keer had ik 10 gram. Een hele mooie filosofische avond gehad, maar ik was stiekem wel benieuwd hoe een hogere dosis zou zijn.
Rond een uur of half 3 hadden we de thee bereid en alles verdeelt over drie mokken. Na een kwartiertje begon ik me al lichtjes in mijn hoofd te voelen en de welbekende klamme handjes kwamen waren ook weer aanwezig.
We gingen even in de achtertuin chillen en mijn tripmaatje zei opeens "Ja, je tuinhuisje begint nu al langzaam te bewegen bij mij!". Op dat moment keek ik door de schutting naar de buurvrouw, en zei keek mij recht aan. Ik voelde me even erg ongemakkelijk en ik zei zo nonchalant mogelijk "Jongens, ik ga even binnen zitten!". Zodra ik uit zicht van de buurvrouw was seinde ik naar mijn maten dat we echt naar binnen moeten, mijn buurvrouw hoeft niet alles te horen.
Stiekem probeerde ik de gedachte dat mijn buurvrouw alles hoorde te verdringen en probeerde ik aan andere dingen te denken. Ik had namelijk geen zin om mijn trip hierdoor te laten verpesten. Gelukkig lukte dit verrassend goed!
Binnen begonnen de hallucinaties goed te werken, ik zag allerlei patronen in onze houten kast. Net zoals bij mijn vorige truffeltrip leken de hallucinaties en patronen erg Afrikaans. Hierbij kan worden gedacht aan allemaal leeuwenkoppen die in een vast patroon in de kast bewogen.
als ik mijn ogen dichtdeed zag ik ook allerlei "zielen" voorbij lopen. Ik heb vaak gehad dat ik even mijn ogen opendeed omdat ik echt dacht dat een van mijn maten voor me stond, maar die lagen ook gewoon in de bank. Paar keer gingen deze "zielen" op mij liggen, wat mij een best apart gevoel gaf. Langzaam werden deze "zielen" minder vrolijk en eentje ging zitten met zijn hoofd tussen zijn knieen, een soort van kotshouding. Zoiets soortgelijks zag ik ook tijdens mijn vorige truffeltrip, dit was niet erg geweldig, aangezien ik zelf totaal geen kotsgevoel had.
Muziek van Pink Floyd liep nog steeds door, heerlijke spacemuziek! Francis Goya's relaxte gitaarmuziek deed het ook erg goed. Later ook wat Goa-trance opgezet, maar op de een of andere manier was dit toch echt iets te para voor mij met al die spacy geluidjes.
Even later (Wat drie uur later leek, was maar een kwartier later) gingen we buiten kijken. Gelukkig lag er achter mijn toko een groot grasveld, waar nu wonder boven wonder geen een kind aan het voetballen was. Het grasveld was zó mooi, het gras was nog nooit zo groen geweest, de bomen nooit zo levendig. Ik vond het echt genieten. Heerlijk op je rug in het zonnetje genieten van de ó zo mooie zomerdag! Visueel was het erg weinig, maar ik voelde me zo intens gelukkig op dat grasveld... Heerlijk!
Na een tijdje zijn we richting het bos gegaan, maar aangezien dat net iets te lang duurde, ging ik naar een andere plek, de "Padden-poel". Een poel met wat planten, kikkers en genoeg gras om op te chillen. Het was duidelijk te zien dat er de avond ervoor een feestje was geweest, het was best een rotzooi. We hebben een flinke tijd moeten lachen omdat het zo'n mooie plek was, maar tegelijkertijd echt een teringzooi was. Het was een "Paradijselijke teringpoel".
Vervolgens wilden we een jointje roken, alleen de wiet was op. Na wat gebel bleek dat niemand wat kon regelen, dus we gingen naar de stad. Ongeveer een half uur lopen. Ik voelde me zo goed als nuchter, maar toen we eenmaal in de stad aankwamen en ik even een bar inging om te urineren, kwam ik er al snel achter dat alles toch nog wel redelijk meebewoog. Ik heb me geen enkel moment ongemakkelijk gevoelt omdat ik misschien wat bekenden tegen zou komen. Een maat zei al dat hij voelde dat veel mensen ons aankeken, maar het kon mij weinig schelen. Nog even snel hoi gezegd tegen een aantal bekende die voorbijliepen, maar in mijn ogen zagen die vrij weinig aan ons, hooguit dat we er brak uitzagen. Maar dat zijn ze toch al wel van mij gewend op een zondag...
Nadat we wat wiet hadden gehaald zijn we weer naar mijn huis gegaan en hebben we nog wat gechilt. Ik voelde me leeg, brak en ik voelde gewoon dat ik de hele dag niks heb gegeten. Ik zakte helemaal in de stoel weg en na een paar borden friet begonnen we weer op te leven.
Ik vond het een erg grappige trip! Heb veel lachkicks gehad en het ging vaak echt helemaal nergens over. Wel merkte ik dat de vorige trip veel filosofischer en serieuser was. Misschien omdat we nu met drie man waren i.p.v. twee?
Het is nu the day after, en nog ben ik aan het nagenieten. Ik heb toenstraks een rondje langs het eerdergenoemde grasveld gelopen en er verscheen een brede, tevreden glimlach op mijn gezicht!
Waar: Mijn huis.
Hoe: Truffelthee!
Nog een klein weekje vakantie... Dat vraagt om een trip! Ik, mijn tripmaatje, en een andere maat van me zouden bij mij thuis gaan Truffelen. Home Alone, ideaal!
Mijn tripmaatje nam drie porsies van 15 gram mee. (zijn report is overigens hier terug te vinden: viewtopic.php?f=21&t=23139) Dit was mijn tweede keer truffelen, de eerste keer had ik 10 gram. Een hele mooie filosofische avond gehad, maar ik was stiekem wel benieuwd hoe een hogere dosis zou zijn.
Rond een uur of half 3 hadden we de thee bereid en alles verdeelt over drie mokken. Na een kwartiertje begon ik me al lichtjes in mijn hoofd te voelen en de welbekende klamme handjes kwamen waren ook weer aanwezig.
We gingen even in de achtertuin chillen en mijn tripmaatje zei opeens "Ja, je tuinhuisje begint nu al langzaam te bewegen bij mij!". Op dat moment keek ik door de schutting naar de buurvrouw, en zei keek mij recht aan. Ik voelde me even erg ongemakkelijk en ik zei zo nonchalant mogelijk "Jongens, ik ga even binnen zitten!". Zodra ik uit zicht van de buurvrouw was seinde ik naar mijn maten dat we echt naar binnen moeten, mijn buurvrouw hoeft niet alles te horen.
Stiekem probeerde ik de gedachte dat mijn buurvrouw alles hoorde te verdringen en probeerde ik aan andere dingen te denken. Ik had namelijk geen zin om mijn trip hierdoor te laten verpesten. Gelukkig lukte dit verrassend goed!
Binnen begonnen de hallucinaties goed te werken, ik zag allerlei patronen in onze houten kast. Net zoals bij mijn vorige truffeltrip leken de hallucinaties en patronen erg Afrikaans. Hierbij kan worden gedacht aan allemaal leeuwenkoppen die in een vast patroon in de kast bewogen.
als ik mijn ogen dichtdeed zag ik ook allerlei "zielen" voorbij lopen. Ik heb vaak gehad dat ik even mijn ogen opendeed omdat ik echt dacht dat een van mijn maten voor me stond, maar die lagen ook gewoon in de bank. Paar keer gingen deze "zielen" op mij liggen, wat mij een best apart gevoel gaf. Langzaam werden deze "zielen" minder vrolijk en eentje ging zitten met zijn hoofd tussen zijn knieen, een soort van kotshouding. Zoiets soortgelijks zag ik ook tijdens mijn vorige truffeltrip, dit was niet erg geweldig, aangezien ik zelf totaal geen kotsgevoel had.
Muziek van Pink Floyd liep nog steeds door, heerlijke spacemuziek! Francis Goya's relaxte gitaarmuziek deed het ook erg goed. Later ook wat Goa-trance opgezet, maar op de een of andere manier was dit toch echt iets te para voor mij met al die spacy geluidjes.
Even later (Wat drie uur later leek, was maar een kwartier later) gingen we buiten kijken. Gelukkig lag er achter mijn toko een groot grasveld, waar nu wonder boven wonder geen een kind aan het voetballen was. Het grasveld was zó mooi, het gras was nog nooit zo groen geweest, de bomen nooit zo levendig. Ik vond het echt genieten. Heerlijk op je rug in het zonnetje genieten van de ó zo mooie zomerdag! Visueel was het erg weinig, maar ik voelde me zo intens gelukkig op dat grasveld... Heerlijk!
Na een tijdje zijn we richting het bos gegaan, maar aangezien dat net iets te lang duurde, ging ik naar een andere plek, de "Padden-poel". Een poel met wat planten, kikkers en genoeg gras om op te chillen. Het was duidelijk te zien dat er de avond ervoor een feestje was geweest, het was best een rotzooi. We hebben een flinke tijd moeten lachen omdat het zo'n mooie plek was, maar tegelijkertijd echt een teringzooi was. Het was een "Paradijselijke teringpoel".
Vervolgens wilden we een jointje roken, alleen de wiet was op. Na wat gebel bleek dat niemand wat kon regelen, dus we gingen naar de stad. Ongeveer een half uur lopen. Ik voelde me zo goed als nuchter, maar toen we eenmaal in de stad aankwamen en ik even een bar inging om te urineren, kwam ik er al snel achter dat alles toch nog wel redelijk meebewoog. Ik heb me geen enkel moment ongemakkelijk gevoelt omdat ik misschien wat bekenden tegen zou komen. Een maat zei al dat hij voelde dat veel mensen ons aankeken, maar het kon mij weinig schelen. Nog even snel hoi gezegd tegen een aantal bekende die voorbijliepen, maar in mijn ogen zagen die vrij weinig aan ons, hooguit dat we er brak uitzagen. Maar dat zijn ze toch al wel van mij gewend op een zondag...
Nadat we wat wiet hadden gehaald zijn we weer naar mijn huis gegaan en hebben we nog wat gechilt. Ik voelde me leeg, brak en ik voelde gewoon dat ik de hele dag niks heb gegeten. Ik zakte helemaal in de stoel weg en na een paar borden friet begonnen we weer op te leven.
Ik vond het een erg grappige trip! Heb veel lachkicks gehad en het ging vaak echt helemaal nergens over. Wel merkte ik dat de vorige trip veel filosofischer en serieuser was. Misschien omdat we nu met drie man waren i.p.v. twee?
Het is nu the day after, en nog ben ik aan het nagenieten. Ik heb toenstraks een rondje langs het eerdergenoemde grasveld gelopen en er verscheen een brede, tevreden glimlach op mijn gezicht!
