Ik merk dat met name het gebruik van alcohol door meerdere instanties wordt gebagatelliseerd en genormaliseerd.
Als iemand met alcoholproblemen durft aan te geven dat er wel dagen zijn dat er drie flessen wijn soldaat worden gemaakt zonder daardoor bewusteloos te raken en graag het alcoholprobleem wil aanpakken, kan er twee weken later doodleuk worden gezegd: "maar af en toe een glaasje wijn voor de gezelligheid moet wel kunnen hoor."
Dat is eigenlijk een absurde boodschap aan iemand die na een periode van innerlijke strijd eindelijk met een alcoholprobleem bij een hulpverlener komt.
Alcohol wordt als zo'n normaal genotmiddel beschouwd door velen. Ik gun overigens iedereen het 'vergif' van eigen keuze en ben zelf niet roomser dan de paus. Ik heb mijn portie alcohol meer dan gehad.
Maar als je een beetje objectief verschillende genotmiddelen of drugs met elkaar vergelijkt, dan is de keuze voor alcohol best opmerkelijk.
Ik merk dit vaak ook wel hoor. Nu moet ik heel eerlijk zeggen dat ik dit nooit heb gehoord van hulpverleners in mijn eigen trajecten. Wel van trajecten die mensen om me heen gevolgd hebben.
Persoonlijk heb ik het ook wel een keer andersom meegemaakt met mijn POH GGZ. Ik kon er zelf eerlijk gezegd wel een beetje om lachen. Maar dat is misschien ook omdat ik er zelf vrij zelfverzekerd in stond.
Ik had haar wat toegelicht over mijn verslaving en dat ik nu dus ook abstinent blijf en ook weet dat gebruik voor mij geen optie meer is.
Kwam zij met de opmerking: "Oooh maar eigenlijk is het dus net zoiets als alcoholisme?"
Lol, ja precies zoals alcoholisme 😂
Het is precies dezelfde ziekte: een obsessie naar het gebruiken van (drugs of alcohol) en daar in gedachten dus constant mee bezig zijn. Wat uiteindelijk ook resulteert in het handelen ernaar.
De overeenkomst tussen deze situaties is dan wel dat ook hulpverleners alcohol vaak nog als iets aparts zien. Dat het anders is dan drugs. Terwijl eigenlijk alcohol net zo goed gewoon een drug is, alleen maatschappelijk geaccepteerd. Verder is het gewoon een geestveranderend middel (ja ik mijd hier bewust het woord geestverruimend en geestvernauwend; dat doet er eigenlijk niet toe als het aankomt op verslaving)
En die achterliggende ziekte, dat obsessief bezig zijn met drank of drugs, het niet kunnen stoppen, geen maat kunnen houden, meer gebruiken of drinken dan je van tevoren van plan was. Dat is toch wel heel erg hetzelfde haha
Al met al zijn er denk ik nog best wat misverstanden over alcoholisme en verslaving, ook in de hulpverlening. Daarom is het ook zo fijn als er gewerkt wordt met ervaringsdeskundigen. Die zijn er in elk geval zelf geweest en dat blijft toch beter hangen dan wanneer je een theorie leert uit een boek. (Zeker als je dan bedenkt dat een theorie slechts altijd maar een benadering is van de werkelijkheid, het is nooit de werkelijkheid zelf.)
