Dit is een klein verslagje van een niet-trip, tenminste, ik heb hier voor het eerst in m'n leven bijna niks gevoeld van een portie hawaiiaanse.
Dat heb ik inmiddels ruimschoots goed gemaakt met de trip(s) die daarna kwam (zie vorig verslag) maar na wat aanmoediging van Stonie in mijn vorige topic vond ik dit verslagje ook leuk genoeg om met jullie te delen.
----------------------------------------------------------------------------------
Een goede trip vergt planning waar niet vanaf geweken mag worden TOT de trip begint, dat gaat namelijk mis… Bij deze dus;
S’middags was er heerlijk gekookt door de lover van L. (24 jaar, arrogant en studeert psychologie..denkt ook dat hij daardoor alles weet) en omdat we het toch wel gezellig hadden, kwamen we op het impulsieve idee te gaan paddo’en, de relatie was stabiel genoeg beweerden ze en het werd tijd om elkaar na zoveel maanden te leren kennen op een ander niveau.
Niet zo geniaal dus, want voor DE vriend zou het de eerste keer worden en meestal zijn L en Ik samen onder invloed toch wel zo op elkaar afgestemd dat het niet leuk voor hem zou zijn, maar goed, er moest en zou gepaddo’ed worden, L. was ervan overtuigd dat als hij haar niet onder invloed had gezien, hij haar niet echt kende en aangezien ik vrij goed ben in noodsituaties onder invloed, moest ik er ook maar bij blijven (fijn…)
Enfin, 3 porties Hawaï gehaald en naar binnen gewerkt.
Terwijl die arme jongen al kokhalzend zijn halfje naar binnen propte hebben wij hem nog even geïnformeerd over de do’s en don’ts tijdens onze trip
- Geen alcohol!
- Geen seks of het initiëren daarvan
- Geen gezeik en vooral niet denken dat het fout gaat
- Telefoon uit
- Zodra hij vervelend ging doen, werd ‘ie zonder pardon thuis afgezet.
Inmiddels beweerde hij bij hoog en laag dat hij al heel veel voelde en dat hij zijn ouders maar eens moest gaan bellen (waarom???), L. en ik keken mekaar zorgelijk aan en besloten zijn telefoon af te pakken…Helaas bleef het hier niet bij.
Gelukkig kon meneer het eerste halfuur rustig naar de T.V kijken zodat wij ook rustig in een tripje konden glijden, toen begon hij toch wel erg rare bewegingen te maken, geïrriteerd als we waren besloten we het te negeren maar jammer genoeg begon hij na een kwartier te schreeuwen dat zijn arm niet meer van hem was, dit ging ook nog eens gepaard met het bijna breken van zijn rechterarm in overtuiging dat hij dit toch niet voelde.
Asociaal als we waren begonnen we ons ernstige zorgen te maken over onze eigen trip en besloten hem maar achter de computer te zetten om hem af te leiden.
Na een kleine 20 minuten kwam Meneer ons weer vervelen met de mededeling dat het internet het niet deed en dat we dat moesten gaan fixen anders zou hij weer bij ons komen zitten (wat een held…)
Wat hij überhaupt die 20 minuten had gedaan, weten we niet.
Hier ben ik zo’n halfuur mee bezig geweest zonder te controleren of het wel waar was wat hij zei…(juistem, internet deed het gewoon)
Toch verbazingwekkend dat ik midden in een trip de internet verbinding uit en weer aan heb gezet!
Toen hij eenmaal achter de computer zat, was hij mij zo dankbaar dat hij prompt opperde om mij als vriendin te nemen en mij probeerde te knuffelen(wat enige gekwetste blikken van L. opleverde en enige walging van mijn kant)
Ik besloot snel weer bij L. onder de dekens te kruipen en maar het beste te hopen van onze trip samen.
Dit rustmoment duurde niet lang want S. (eerste letter voornaam vriend van L.) had een doos met tissues gevonden en besloot dat het wel erg grappig was om onze hoofden te bedekken en onder te strooien met tissues, dit leek immers net op sneeuw!!
Enigszins benauwd vertelden we hem dat hij best zijn eigen trip mocht verpesten maar niet die van ons en dat hij die tissues bij zich moest houden.
Wat volgde was voor ons een kwelling, maar voor hem blijkbaar een erg leuk spelletje; elke keer nadat wij de hele lading op de grond hadden gegooid, gooide hij deze weer terug op onze hoofden… Ik heb nog nooit zo de behoefte gehad om iemand helemaal lens te slaan.
Nadat wij zelf even hadden gevoeld of het koud was buiten en vonden dat dat best een aangename temperatuur was, hebben we hem uit pure frustratie maar buiten gezet.
De poort was op slot en er kon (in principe) niks gebeuren.
Eindelijk zaten we rustig.
Dit duurde welgeteld een halfuur tot we ons realiseerden dat het wel erg stil was….
En ja hoor, de tuin was leeg…
Na een aantal paniek momentjes (bedankt S.) stonden we in de tuin zijn naam te schreeuwen, dit had niet veel zin omdat hij inmiddels niet alleen de weg volledig kwijt was, maar ook nog eens z’n naam (wist hij ons later te vertellen).
Na lang zoeken in een tuin van ong. 20 m2 zonder struiken, bomen of wat dan ook(het enige tripmoment voor ons) vonden we hem volledig in de war terug in de schuur MET een biertje in z’n hand, terwijl hij zich totaal niet kon herinneren hoe hij daar kwam en wat ‘ie aan het doen was…. gelukkig konden we hem snel overtuigen dat het binnen beter was en ging gewillig met ons mee naar binnen.
DIT WAS DUS FOUT! Na een teugje frisse lucht vond meneer dat hij wel weer nuchter was en ging met een sigaret in zijn mond (Hij is anti-roker) een enorm lang verhaal ophangen, wij probeerden hem nog duidelijk te maken dat hij a) niet rookte b) nog minstens 3 uur trippen te gaan had en c) denken dat je nuchter bent, niet verstandig is maar hij studeerde en was nuchter, dus zag er geen nut in om naar ons niet-nuchtere geklets te luisteren, zei ‘ie.
Terwijl de sigaret bijna z’n lippen verbrandde sloeg de trip weer in….wij zaten weer heerlijk warm onder onze deken en waren hem inmiddels zo spuugzat dat we bijna zijn ouders zelf wilden gaan bellen of ‘ie asjeblieft opgehaald kon worden, maar nog voor wij actie konden ondernemen, was de inslag hem zo zwaar gevallen, dat hij over de vloer kronkelde en als een psychotische debiel op de plinten aan het kauwen was,weetje wel, op die randjes tussen de vloer en de muur…(zucht….)
Met veel moeite hebben we hem op de bank gekregen, maar S. begon WEER te zeiken dat zijn ledematen toch echt niet van hem waren, we besloten hem maar gewoon de waarheid te zeggen, met alle risico’s van dien; hij moest per direct zijn smoel houden en stil zitten anders kon ‘ie mooi naar huis gaan, terecht sputterde hij dat hij onmogelijk meer kon fietsen en dat hij stil zou blijven.
Ik bedacht me ineens dat ik niet in mijn huis was en dat ik wel kon fietsen, dus heb afscheid genomen en ben lekker thuis gaan uittrippen.
De volgende morgen hoorde ik van L. dat S. nog een halfuur heeft geprobeerd om seks te hebben met haar en toen zij eindelijk toegaf, hij in slaap flikkerde.
S. heb ik daarna nooit meer gezien, een week later was de relatie uit omdat L. vond dat iemand die zo slecht tripte echt niet in haar levensstijl paste (daarnaast zou ze hem nooit vergeven voor de move naar mij) en S. zich helemaal kapot schaamde dat 2 meisjes van half zo groot, psychisch meer aankonden dan hij.
Ik baal nog steeds dat ik niet eerder naar huis ben gegaan om fatsoenlijk te trippen voor die 12 Euro.
Wel heb ik geleerd dat je je eigen trip kan maken zoals je wilt en dat heeft me in heel wat gevallen van ''iets teveel drugs'' heel erg geholpen
Dat heb ik inmiddels ruimschoots goed gemaakt met de trip(s) die daarna kwam (zie vorig verslag) maar na wat aanmoediging van Stonie in mijn vorige topic vond ik dit verslagje ook leuk genoeg om met jullie te delen.
----------------------------------------------------------------------------------
Een goede trip vergt planning waar niet vanaf geweken mag worden TOT de trip begint, dat gaat namelijk mis… Bij deze dus;
S’middags was er heerlijk gekookt door de lover van L. (24 jaar, arrogant en studeert psychologie..denkt ook dat hij daardoor alles weet) en omdat we het toch wel gezellig hadden, kwamen we op het impulsieve idee te gaan paddo’en, de relatie was stabiel genoeg beweerden ze en het werd tijd om elkaar na zoveel maanden te leren kennen op een ander niveau.
Niet zo geniaal dus, want voor DE vriend zou het de eerste keer worden en meestal zijn L en Ik samen onder invloed toch wel zo op elkaar afgestemd dat het niet leuk voor hem zou zijn, maar goed, er moest en zou gepaddo’ed worden, L. was ervan overtuigd dat als hij haar niet onder invloed had gezien, hij haar niet echt kende en aangezien ik vrij goed ben in noodsituaties onder invloed, moest ik er ook maar bij blijven (fijn…)
Enfin, 3 porties Hawaï gehaald en naar binnen gewerkt.
Terwijl die arme jongen al kokhalzend zijn halfje naar binnen propte hebben wij hem nog even geïnformeerd over de do’s en don’ts tijdens onze trip
- Geen alcohol!
- Geen seks of het initiëren daarvan
- Geen gezeik en vooral niet denken dat het fout gaat
- Telefoon uit
- Zodra hij vervelend ging doen, werd ‘ie zonder pardon thuis afgezet.
Inmiddels beweerde hij bij hoog en laag dat hij al heel veel voelde en dat hij zijn ouders maar eens moest gaan bellen (waarom???), L. en ik keken mekaar zorgelijk aan en besloten zijn telefoon af te pakken…Helaas bleef het hier niet bij.
Gelukkig kon meneer het eerste halfuur rustig naar de T.V kijken zodat wij ook rustig in een tripje konden glijden, toen begon hij toch wel erg rare bewegingen te maken, geïrriteerd als we waren besloten we het te negeren maar jammer genoeg begon hij na een kwartier te schreeuwen dat zijn arm niet meer van hem was, dit ging ook nog eens gepaard met het bijna breken van zijn rechterarm in overtuiging dat hij dit toch niet voelde.
Asociaal als we waren begonnen we ons ernstige zorgen te maken over onze eigen trip en besloten hem maar achter de computer te zetten om hem af te leiden.
Na een kleine 20 minuten kwam Meneer ons weer vervelen met de mededeling dat het internet het niet deed en dat we dat moesten gaan fixen anders zou hij weer bij ons komen zitten (wat een held…)
Wat hij überhaupt die 20 minuten had gedaan, weten we niet.
Hier ben ik zo’n halfuur mee bezig geweest zonder te controleren of het wel waar was wat hij zei…(juistem, internet deed het gewoon)
Toch verbazingwekkend dat ik midden in een trip de internet verbinding uit en weer aan heb gezet!
Toen hij eenmaal achter de computer zat, was hij mij zo dankbaar dat hij prompt opperde om mij als vriendin te nemen en mij probeerde te knuffelen(wat enige gekwetste blikken van L. opleverde en enige walging van mijn kant)
Ik besloot snel weer bij L. onder de dekens te kruipen en maar het beste te hopen van onze trip samen.
Dit rustmoment duurde niet lang want S. (eerste letter voornaam vriend van L.) had een doos met tissues gevonden en besloot dat het wel erg grappig was om onze hoofden te bedekken en onder te strooien met tissues, dit leek immers net op sneeuw!!
Enigszins benauwd vertelden we hem dat hij best zijn eigen trip mocht verpesten maar niet die van ons en dat hij die tissues bij zich moest houden.
Wat volgde was voor ons een kwelling, maar voor hem blijkbaar een erg leuk spelletje; elke keer nadat wij de hele lading op de grond hadden gegooid, gooide hij deze weer terug op onze hoofden… Ik heb nog nooit zo de behoefte gehad om iemand helemaal lens te slaan.
Nadat wij zelf even hadden gevoeld of het koud was buiten en vonden dat dat best een aangename temperatuur was, hebben we hem uit pure frustratie maar buiten gezet.
De poort was op slot en er kon (in principe) niks gebeuren.
Eindelijk zaten we rustig.
Dit duurde welgeteld een halfuur tot we ons realiseerden dat het wel erg stil was….
En ja hoor, de tuin was leeg…
Na een aantal paniek momentjes (bedankt S.) stonden we in de tuin zijn naam te schreeuwen, dit had niet veel zin omdat hij inmiddels niet alleen de weg volledig kwijt was, maar ook nog eens z’n naam (wist hij ons later te vertellen).
Na lang zoeken in een tuin van ong. 20 m2 zonder struiken, bomen of wat dan ook(het enige tripmoment voor ons) vonden we hem volledig in de war terug in de schuur MET een biertje in z’n hand, terwijl hij zich totaal niet kon herinneren hoe hij daar kwam en wat ‘ie aan het doen was…. gelukkig konden we hem snel overtuigen dat het binnen beter was en ging gewillig met ons mee naar binnen.
DIT WAS DUS FOUT! Na een teugje frisse lucht vond meneer dat hij wel weer nuchter was en ging met een sigaret in zijn mond (Hij is anti-roker) een enorm lang verhaal ophangen, wij probeerden hem nog duidelijk te maken dat hij a) niet rookte b) nog minstens 3 uur trippen te gaan had en c) denken dat je nuchter bent, niet verstandig is maar hij studeerde en was nuchter, dus zag er geen nut in om naar ons niet-nuchtere geklets te luisteren, zei ‘ie.
Terwijl de sigaret bijna z’n lippen verbrandde sloeg de trip weer in….wij zaten weer heerlijk warm onder onze deken en waren hem inmiddels zo spuugzat dat we bijna zijn ouders zelf wilden gaan bellen of ‘ie asjeblieft opgehaald kon worden, maar nog voor wij actie konden ondernemen, was de inslag hem zo zwaar gevallen, dat hij over de vloer kronkelde en als een psychotische debiel op de plinten aan het kauwen was,weetje wel, op die randjes tussen de vloer en de muur…(zucht….)
Met veel moeite hebben we hem op de bank gekregen, maar S. begon WEER te zeiken dat zijn ledematen toch echt niet van hem waren, we besloten hem maar gewoon de waarheid te zeggen, met alle risico’s van dien; hij moest per direct zijn smoel houden en stil zitten anders kon ‘ie mooi naar huis gaan, terecht sputterde hij dat hij onmogelijk meer kon fietsen en dat hij stil zou blijven.
Ik bedacht me ineens dat ik niet in mijn huis was en dat ik wel kon fietsen, dus heb afscheid genomen en ben lekker thuis gaan uittrippen.
De volgende morgen hoorde ik van L. dat S. nog een halfuur heeft geprobeerd om seks te hebben met haar en toen zij eindelijk toegaf, hij in slaap flikkerde.
S. heb ik daarna nooit meer gezien, een week later was de relatie uit omdat L. vond dat iemand die zo slecht tripte echt niet in haar levensstijl paste (daarnaast zou ze hem nooit vergeven voor de move naar mij) en S. zich helemaal kapot schaamde dat 2 meisjes van half zo groot, psychisch meer aankonden dan hij.
Ik baal nog steeds dat ik niet eerder naar huis ben gegaan om fatsoenlijk te trippen voor die 12 Euro.
Wel heb ik geleerd dat je je eigen trip kan maken zoals je wilt en dat heeft me in heel wat gevallen van ''iets teveel drugs'' heel erg geholpen
Wel goed dat je nog helder kon denken en je eigen trip nog redelijk wist te sturen... 
