Wat je nu doet is flauw. Natuurlijk heb ik dat onderzoek niet in mijn bureaula liggen. Maar laten we het erover eens zijn dat als je dingen op je molecuul gaat plakken (broom, fluor, chloor, jood, acetyl, dimethoxy, methoxy, acetyl en ga zo maar door) dat je het niet gezonder maakt.
Ja sorry. Ik vind je een lieve en grappige kerel, en ik wakker graag je enthousiasme over chemie en farmacologie aan. Maar je bewering is dus precies wat ik bestrijd
Stoffen kunnen giftig zijn om allerlei verschillende redenen. En soms is de stof die je inneemt niet per se giftig, maar doet je lever iets geks met die stof waardoor het opeens wel giftig wordt. Denk bijvoorbeeld aan methanol, wat op zo'n manier wordt afgebroken dat er methaanzuur ontstaat, waardoor het ineens super gevaarlijk wordt omdat de pH-waarde in het bloed allesbepalend is voor allerlei lichaamsprocessen.
Om gelijk even met een counterfactual te komen:
Mescaline is een gesubstitueerde fenetylamine. Er zitten maarliefst drie methoxygroepen aan de benzeenring. Toch is mescaline behoorlijk veilig (hoewel ik niet weet wat er gebeurt als je een 100-voudige dosis neemt van 10-30 gram).
Een ander voorbeeld: ketamine is heel veilig. Maar dat bevat een chloor-atoom. Haal je die weg, dan krijg je DCK, wat veel sterker is en waarvan de vraag is of het nog zo veilig is. MXE heeft ook geen chlooratoon, en daarmee kwamen juist veel overdoseringen voor omdat het veel sterker was dan ketamine en mensen per ongeluk te veel namen.
De giftigheid van een stof hangt gewoon van veel factoren af. Het belangrijkste is de dosis; dat maakt het vergif. En een belangrijke maatstaf voor (on)veiligheid is het verschil tussen een actieve dosis en een lethale dosis (treedt dat op bij een 10-voudige dosis, een 100-voudige, of 1000-voudige?). Maar dat soort dose-response relaties zijn niet lineair. Vaak is er ineens een kantelpunt waarop een middel veel giftiger wordt.
Bij wat voor soort giftige verschijnselen een stof dan produceert kunnen allerlei interacties meespelen, met eiwitten, via receptoren, na metabolisatie, in specifieke organen, op bepaalde lichaamsweefsels, waarover de stof wel/niet actief wordt getransporteerd. Dat soort effecten zijn van te voren heel lastig te voorspellen. En je kan ze zeker niet herleiden naar de aanwezigheid van één specifiek soort atoom binnen het molecuul.
Dus wat dat betreft kan ik je aanraden om naast een passie voor chemie ook een passie voor toxicologie te ontwikkelen 😁
