Hoi daar.
Omdat ik al een tijdje de tripreports lees, schrijf ik hier nu alvast even neer wat mijn ervaringen van deze middag waren om er later nog op terug te kunnen komen.
Het is mijn eerste report ooit, dus vergeef me als het niet zo vlotjes leest, of te veel losse eindjes heeft
Vandaag was een dag dat ik niets had gepland, dus leek het me ideaal om eens te kijken wat truffels nu eigenlijk doen.
Ik heb al een aantal weken ervaring met het microdoseren van truffels, en dat is telkens heel goed meegevallen, heb ook de voordelen mogen ervaren, dus niet dan lof over deze kleine schimmels.
Ikzelf weeg net geen 90kg, en ben ook net geen 180cm groot.
Om 11u nam ik een dosis van 3.4 gram gedroogde truffels. Dit zou overeen komen met 7.5 a 8 gram verse truffels.
Als voorbereiding heb ik gezorgd dat er op tafel wat fruitsap stond en een koek, want ik had nog niets gegeten en eigenlijk wel honger.
Na het kauwen van de truffels besloot ik al snel om de tv uit te zetten, en een nestje te maken in de hoekzetel met grote kussens en 2 fleecedekentjes.
Al vrij snel kwam het gevoel op dat er iets gaande was, na wat rond te kijken in de kamer merkte ik op dat de strijkplank langer en korter werd, de muren stonden bol en dan weer hol.
Op dat moment wist ik dus dat de trip begonnen was.
Omdat er buiten bovenstaande niet veel gebeurde, besloot ik met de ogen dicht te gaan liggen en te kijken wat er te beleven viel.
Wauw.
Zonder aarzelen waren er visuals, mooie kleuren en vormen.
Wat me direct opviel was dat ik zelf geen inbreng had in deze visuals. Wou ik bomen zien? Sorry, no go. De trip gaf me vogels dus ik moest het met vogels doen. Wou ik een vliegtuig ipv vogels? Helaas!
Ook opvallend was dat ik de hele tijd heel helder kon nadenken. Ik zou zo een boodschappenlijstje kunnen geschreven hebben met de ogen open, om dan met de ogen toe terug in een orkaan van kleuren terecht te komen.
Wat ik al snel leerde was dat je je gedachten moet kunnen uit zetten, en je mee laten gaan met de stroom waarin je je bevind. Helaas toen ik net op weg was me mee te laten sleuren, kreeg ik een sms waar ik echt op moest antwoorden.
En toen nog een, en toen nog een... dus dat nam het even allemaal wat weg.
Na dat zaakje afgehandeld te hebben besloot ik mezelf wat te helpen door een muziekje op te zetten via youtube. Ad random koos ik een triplist.
Dit was een goeie beslissing. Al snel was ik terug op weg naar waar dat ook mocht zijn. De dosis was volgens mij iets te licht dacht ik tijdens de trip, omdat ik wel dieper in gedachten ging, maar niet diep genoeg om doorbraken te krijgen.
Het was alsof ik doolde door een tunnel, en niet goed wist welke afslag te nemen om tot een conclusie te komen, als die er al moest komen. Zo voelde het aan.
Ik zag ook dat er remmingen waren in de trip. Ik wou de vogels volgen, maar zelf stopten zij hun vlucht om terug te keren naar waar ze voordien al waren. In mijn hoofd waren ze een zwerm die heen en weer ging, maar niet naar het volgende 'frame' wouden overgaan, en daar keek ik naar uit, naar dat volgende frame, want daar zat iets dat ik wou ervaren.
Toen ik even dacht aan mijn vriendin, met wie ik heel gelukkig ben, kreeg ik haar ineens te zien, enkel haar gezicht. Geen lichaam, enkel het gezicht. Dit gezicht werd omarmt door mezelf, maar dan langs beide kanten. Alsof 'ikzelf', 2 personen waren, ik dacht ook 'we zijn blij dat we je zien'. Dit vond ik vrij raar, waardoor ik even terug de ogen open deed om eens even te lachen met die bizarre gedachte dat ik even overtuigd was dat ik niet 1 maar 2 personen was, maar dan ook weer niet. Alé ja, raar dus.
Nadien was het even heel stil in m'n hoofd. Luisterend naar de muziek voelde ik mezelf wat wegzakken naar een moment waarop ik volledig een was met de muziek, met de stof rondom mij, met de zetel onder mij. Ik was even helemaal weg, ontspannen, misschien zelf al aan het slapen wat mij betreft.
In dat moment had ik ook weer het idee dat ik verder naar mezelf aan het zoeken was. Naar die 2 die ik daarnet zag. Ergens zag ik ook mezelf, maar dan met het hoofd van iemand anders. Ik keek naar iemand anders, maar voelde mezelf. Ook dat was weer iets waarvan ik nog niet weet wat het kan betekenen voor mezelf. De persoon die ik zag, was voor mij ook geen bekende.
Nadien is het heel stil geworden. Of ik was even heel diep in de trip, of ik was gewoon in slaap gevallen, maar toen ik ineens terug bij 'bewustzijn' was, voelde ik dat ik precies wel wat mentaal werk had verzet, ook al voelde dit op het moment zelf niet zo aan.
Ik denk dat alles bijeen zo'n 2 uurtjes heeft geduurt. Wat volgens mij heel kort is, maar gezien mijn gewicht, lichaamsbouw en de dosis denk ik dat het gewoon ligt aan het feit dat ik niet full throttle gegaan ben.
Echt gelukkig, of gelukkiger dan dat ik al was werd ik niet tijdens de trip, dus van extra euforie was via deze dosis geen sprake.
In het algemeen ben ik heel tevreden over deze eerste ervaring.
Ergens had ik meer verwacht. Het leek me zo absurd dat ik sms-en kan beantwoorden over contracten, om nadien terug naar dromenland te vertrekken. Dat ik mezelf vanuit een andere hoek zie, met een ander hoofd, maar dat ik wel perfect een glas fruitsap kan drinken met de ogen open en zo helder als dat iemand nuchter dat zou kunnen doen.
Ik weet dat ik een trip had, maar ergens voelde het te makkelijk aan. Alsof trippen moeilijker ging zijn, alsof ik gevangen in mijn lichaam zou zitten, maar dat was het dus helemaal niet. Het verbaasde me soms ook dat ik gewoon in de zetel lag. Er was zoveel gaande in mijn hoofd, maar mijn lichaam ligt gewoon stil. Het is iets vreemd, dat trippen.
Ik laat het allemaal nog even bezinken.
Volgende keer zorg ik dat de gsm uit staat, en verhoog ik de dosis.
Het is nu 14.30, heb zo'n 10 minuten gedaan over dit report, en ben nog een beetje waus, maar de visuals zijn weg, dus ik mag stellen dat de trip over is.
Hop naar de volgende keer!
Omdat ik al een tijdje de tripreports lees, schrijf ik hier nu alvast even neer wat mijn ervaringen van deze middag waren om er later nog op terug te kunnen komen.
Het is mijn eerste report ooit, dus vergeef me als het niet zo vlotjes leest, of te veel losse eindjes heeft
Vandaag was een dag dat ik niets had gepland, dus leek het me ideaal om eens te kijken wat truffels nu eigenlijk doen.
Ik heb al een aantal weken ervaring met het microdoseren van truffels, en dat is telkens heel goed meegevallen, heb ook de voordelen mogen ervaren, dus niet dan lof over deze kleine schimmels.
Ikzelf weeg net geen 90kg, en ben ook net geen 180cm groot.
Om 11u nam ik een dosis van 3.4 gram gedroogde truffels. Dit zou overeen komen met 7.5 a 8 gram verse truffels.
Als voorbereiding heb ik gezorgd dat er op tafel wat fruitsap stond en een koek, want ik had nog niets gegeten en eigenlijk wel honger.
Na het kauwen van de truffels besloot ik al snel om de tv uit te zetten, en een nestje te maken in de hoekzetel met grote kussens en 2 fleecedekentjes.
Al vrij snel kwam het gevoel op dat er iets gaande was, na wat rond te kijken in de kamer merkte ik op dat de strijkplank langer en korter werd, de muren stonden bol en dan weer hol.
Op dat moment wist ik dus dat de trip begonnen was.
Omdat er buiten bovenstaande niet veel gebeurde, besloot ik met de ogen dicht te gaan liggen en te kijken wat er te beleven viel.
Wauw.
Zonder aarzelen waren er visuals, mooie kleuren en vormen.
Wat me direct opviel was dat ik zelf geen inbreng had in deze visuals. Wou ik bomen zien? Sorry, no go. De trip gaf me vogels dus ik moest het met vogels doen. Wou ik een vliegtuig ipv vogels? Helaas!
Ook opvallend was dat ik de hele tijd heel helder kon nadenken. Ik zou zo een boodschappenlijstje kunnen geschreven hebben met de ogen open, om dan met de ogen toe terug in een orkaan van kleuren terecht te komen.
Wat ik al snel leerde was dat je je gedachten moet kunnen uit zetten, en je mee laten gaan met de stroom waarin je je bevind. Helaas toen ik net op weg was me mee te laten sleuren, kreeg ik een sms waar ik echt op moest antwoorden.
En toen nog een, en toen nog een... dus dat nam het even allemaal wat weg.
Na dat zaakje afgehandeld te hebben besloot ik mezelf wat te helpen door een muziekje op te zetten via youtube. Ad random koos ik een triplist.
Dit was een goeie beslissing. Al snel was ik terug op weg naar waar dat ook mocht zijn. De dosis was volgens mij iets te licht dacht ik tijdens de trip, omdat ik wel dieper in gedachten ging, maar niet diep genoeg om doorbraken te krijgen.
Het was alsof ik doolde door een tunnel, en niet goed wist welke afslag te nemen om tot een conclusie te komen, als die er al moest komen. Zo voelde het aan.
Ik zag ook dat er remmingen waren in de trip. Ik wou de vogels volgen, maar zelf stopten zij hun vlucht om terug te keren naar waar ze voordien al waren. In mijn hoofd waren ze een zwerm die heen en weer ging, maar niet naar het volgende 'frame' wouden overgaan, en daar keek ik naar uit, naar dat volgende frame, want daar zat iets dat ik wou ervaren.
Toen ik even dacht aan mijn vriendin, met wie ik heel gelukkig ben, kreeg ik haar ineens te zien, enkel haar gezicht. Geen lichaam, enkel het gezicht. Dit gezicht werd omarmt door mezelf, maar dan langs beide kanten. Alsof 'ikzelf', 2 personen waren, ik dacht ook 'we zijn blij dat we je zien'. Dit vond ik vrij raar, waardoor ik even terug de ogen open deed om eens even te lachen met die bizarre gedachte dat ik even overtuigd was dat ik niet 1 maar 2 personen was, maar dan ook weer niet. Alé ja, raar dus.
Nadien was het even heel stil in m'n hoofd. Luisterend naar de muziek voelde ik mezelf wat wegzakken naar een moment waarop ik volledig een was met de muziek, met de stof rondom mij, met de zetel onder mij. Ik was even helemaal weg, ontspannen, misschien zelf al aan het slapen wat mij betreft.
In dat moment had ik ook weer het idee dat ik verder naar mezelf aan het zoeken was. Naar die 2 die ik daarnet zag. Ergens zag ik ook mezelf, maar dan met het hoofd van iemand anders. Ik keek naar iemand anders, maar voelde mezelf. Ook dat was weer iets waarvan ik nog niet weet wat het kan betekenen voor mezelf. De persoon die ik zag, was voor mij ook geen bekende.
Nadien is het heel stil geworden. Of ik was even heel diep in de trip, of ik was gewoon in slaap gevallen, maar toen ik ineens terug bij 'bewustzijn' was, voelde ik dat ik precies wel wat mentaal werk had verzet, ook al voelde dit op het moment zelf niet zo aan.
Ik denk dat alles bijeen zo'n 2 uurtjes heeft geduurt. Wat volgens mij heel kort is, maar gezien mijn gewicht, lichaamsbouw en de dosis denk ik dat het gewoon ligt aan het feit dat ik niet full throttle gegaan ben.
Echt gelukkig, of gelukkiger dan dat ik al was werd ik niet tijdens de trip, dus van extra euforie was via deze dosis geen sprake.
In het algemeen ben ik heel tevreden over deze eerste ervaring.
Ergens had ik meer verwacht. Het leek me zo absurd dat ik sms-en kan beantwoorden over contracten, om nadien terug naar dromenland te vertrekken. Dat ik mezelf vanuit een andere hoek zie, met een ander hoofd, maar dat ik wel perfect een glas fruitsap kan drinken met de ogen open en zo helder als dat iemand nuchter dat zou kunnen doen.
Ik weet dat ik een trip had, maar ergens voelde het te makkelijk aan. Alsof trippen moeilijker ging zijn, alsof ik gevangen in mijn lichaam zou zitten, maar dat was het dus helemaal niet. Het verbaasde me soms ook dat ik gewoon in de zetel lag. Er was zoveel gaande in mijn hoofd, maar mijn lichaam ligt gewoon stil. Het is iets vreemd, dat trippen.
Ik laat het allemaal nog even bezinken.
Volgende keer zorg ik dat de gsm uit staat, en verhoog ik de dosis.
Het is nu 14.30, heb zo'n 10 minuten gedaan over dit report, en ben nog een beetje waus, maar de visuals zijn weg, dus ik mag stellen dat de trip over is.
Hop naar de volgende keer!
