Wat: Ayahuasca, wiet
Wie: Ik en The Ghost
Tripsitters: 0
Medetrippers: 25
Ervaring: 4 keer eerder Ayahuasca gedronken
Zaterdag was het weer zover, na een maand ging ik alweer Ayahuasca drinken. Deze keer zou ik ergens anders naar een ceremonie gaan aangezien de sjamaan waar ik meestal naartoe ga nu even 2 maanden pauze ingelast had. Ik vond dit een mooie kans om weer eens nieuwe plekken en ceremonies te ontdekken om de Ayahuasca te drinken. De sjamaan die deze ceremonie zou leiden haalt zijn gebruiken niet alleen uit het sjamanisme maar ook voor een groot deel uit de Santo Daime. Zelf heb ik niet veel met de Santo Daime, het christelijke gedeelte spreek mij niet zo aan maar toch wilde ik het eens meemaken. Ook zou er veel muziek gespeeld worden wat me wel erg fijn leek.
Deze keer wilde ik aan de Ayahuasca vragen of ze de blokkades mocht verwijderen die ik nog in me heb zitten en of ze me de lessen wilde leren die ik nu nodig had. Ik liet het dus over aan de Ayahuasca wat ik zou ontvangen.
Ik ging deze keer samen met The Ghost, voor hem zou het zijn eerste keer worden, we waren veels te vroeg op de locatie aangekomen dus hebben we nog maar een uurtje of 2 buiten gewacht. Dit ging erg snel voorbij en voor ik het wist gingen we naar binnen. De locatie was een gekraakte boerderij en de tipi stond naast een aantal koeien en paarden. Erg leuke setting dus!
In de tipi was het een chaos van kussentjes wat er erg leuk en sfeervol uitzag. We gingen ergens liggen en begonnen kennis te maken met de mensen die vanavond ook mee zouden drinken. Uiteindelijk waren we met iets van 25 mensen, best een grote groep dus.
Voordat we begonnen werd het één en ander uitgelegd. Er werd gevraagd of je zoveel mogelijk in de tipi wilde blijven, dit om de energie echt in de groep te houden. Verder werd geadviseerd om niet te gaan liggen maar rechtop te zitten, dit omdat je liggend sneller wegspaced. Ook werd er gevraagd om niet (te veel ) te praten en zoveel mogelijk in jezelf te keren. Zelf had ik geen problemen met deze regels maar toch vond ik het een beetje vervelend dat ze aankwamen met deze regels. Ik wil liever vrij gelaten worden, maargoed deze regels hoorde bij de Santo Daime en ik wilde proberen deze regels ook te respecteren en niet meteen te veroordelen omdat het anders gaat dan ik gewend was. Na de uitleg begonnen we met een aantal adem oefeningen en een aantal rekbewegingen omdat je de hele avond rechtop zou zitten. Nadat we dit gedaan hadden ging iedereen staan en begon de sjamaan de Ayahuasca in te schenken. Hierbij werd niet zoals ik gewend was eerst aan de ‘spirits’ gevraagd wat iedereen nodig had maar ging het per vaste dosis. Nadat ik het kopje achterover had geslagen volgde een half uur van stilte meditatie.
Hierna werden er boekjes uitgedeeld met verschillende liederen, deze waren allemaal in het spaans en ik volgde er helemaal niks van. Dus besloot ik maar snel om over te gaan op mee neuriën en luisteren. Ik zat eigenlijk te wachten tot ik een nieuw kopje mocht halen want het eerste kopje had nog niet veel effect, het zingen duurde erg lang maar uiteindelijk werden er weer nieuwe kopjes uitgedeeld. Iedereen ging staan en liep één voor één naar de sjamaan. Het tweede kopje deed zijn werk en ik moest een paar keer naar de wc. De wc was een stukje lopen en ik heb daar eigenlijk erg van genoten, de lucht was ook superhelder en je kon zoveel sterren zien. Alle steren bewogen en kwamen soms wat dichterbij, dit was echt super om te zien. Ik liep samen met The Ghost naar buiten en als ik met hem praatte voelde ik nog dat er wel iets uit moest bij hem, dat zal nog wel komen dacht ik. Zelf begon ik ook te merken dat de negativiteiten/blokkades bij mezelf naar boven kwamen. Helaas kon ik nog niet kotsen en zat dus weer te wachten tot we de kans kregen om een nieuw kopje te halen. Elke minuut leek de negativiteit en misselijkheid erger te worden en voelde me echt heel ellendig. Na wat voor mij uren leek konden we een nieuw kopje halen, nadat ik dit kopje had genomen en weer zat zei ik tegen the ghost: ‘Nou zomenteen even lekker kotsen en dan is mijn avond weer goed’ , nog geen 5 minuten hing ik boven een teiltje. EINDELIJK! Dacht ik, nu is het eruit. Maar ik zat mis, ik voelde me al wel een heel stuk beter maar nog steeds zat er nog iets dwars. Doordat ik zo snel gekotst had bood een begeleider me aan om meteen m’n 4e kopje te halen omdat ik de meeste Ayahuasca waarschijnlijk al uitgekotst had. Na het 4e kopje heb ik geloof ik nog een beetje gekotst maar nog steeds was het niet wat me dwars zat.
Ondertussen werd er nog steeds gezongen, gespeeld op gitaren, een djembé en een aantal ratels. Het was erg mooi om te horen en ook om te zien hoe mensen erin opgingen. Ik kan me één man nog erg goed herrineren, die had zoveel energie die kon het gewoon niet kwijt leek wel. Elke keer als de muziek gestopt was leek het of hij gewoon echt geen raad meer wist met de energie, op het moment dat hij weer kon gaan ratelen kon hij het pas kwijt. Op een gegeven moment had hij z’n ratel niet meer vast maar zat hij nog steeds keihard te schudden met z’n handen, die man stond echt te trillen van de energie en blijheid. Dit soort dingen waren erg leuk om naar te kijken maar ik zat nog steeds te hikken tegen die negativiteit die er nog niet helemaal uit was. Nadat de kans er was om mijn 5e kopje te halen dacht ik dat het wel zou lukken, na wat gekotst te hebben dacht ik dat het nu wel klaar zou zijn. Ik voelde me echt helemaal op en wilde het bijna opgeven, de volgende keer komt het er wel uit ik wil nu eigenlijk gewoon slapen. NEE! Dacht ik, niet opgeven! Snel pakte ik weer m’n teiltje erbij en probeerde te kotsen. Helaas was het alleen maar wat gekokhals en lukte het gewoon niet. Ik voelde me echt hopeloos en moest ook huilen omdat het gewoon niet lukte. Toen kwam de sjamaan naar me toe en legde zijn handen op m’n hoofd, ik moest nog wat kotsen maar voelde dat het nog steeds niet alles was. De sjamaan zei dat ik gewoon even geduld moet hebben en zomenteen de verandering wel merk. Toch wist ik dat het niet alles was, een half uur later ben ik nog naar hem toe gegaan voor een healing. Hij zei dat ik nog even geduld moet hebben. Ik ging maar weer terug naar mijn teiltje en probeerde te kotsen. Toen kwam één van de begeleiders naar me toe en zei dat ik heel snel water op moest drinken, dat helpt om te kotsen. Snel dronk ik 4 glaasjes leeg en ja hoor daar kwam ’t al. Uiteindelijk had ik gekotst, was dit het dan? En diep van binnen wist ik het.. er is nog steeds niet alles uit. Ik heb maar weer mijn teiltje gepakt en weer geprobeerd het eruit te gooien, maar het lukte maar niet. Toen kwam de sjamaan weer bij me zitten en hield mijn voeten vast. Op dat punt voelde ik opeens mijn energie weer stromen, alsof hij het voor me af kon voeren. En toen begon ik toch hard te huilen, het huilen was een enorme opluchting. Toen dat uiteindelijk gedaan was zei de sjamaan ‘Feel the change’ en ging hij weg. Nu was het eindelijk klaar, oh wat was ik gelukkig. Het was klaar! Eindelijk...
Nu pas kon ik echt genieten van de helende klanken van de muziek, genieten van de blije gezichten en het overwinningsgevoel wat er nu zat. Ook kreeg ik toen twee zinnen door, de eerste was: ‘Ga jezelf niet te goed vinden in de dingen die je doet, blijf kritisch naar jezelf’ en een half uurtje later hoorde ik ‘Je moet meer durfen.’ Hier kan ik weer even mee vooruit dacht ik...
Toen keek ik om me heen en zag een handtrommeltje liggen ‘hmm, lijkt me best leuk om mee muziek te maken.’ Dacht ik, maarja dan moest ik die man gaan vragen om zijn trommeltje en ik kan het helemaal niet. ‘JE MOET MEER DURFEN!’ kwam meteen terug, en meteen vroeg ik om het trommeltje. Ik weet niet of ik er op kon spelen of niet maar het was heerlijk om muziek te maken op de Ayahuasca. De sfeer was heel erg fijn, bijna iedereen was zo vrolijk en blij. Zoveel goede energie was er... Af en toe werd er weer een kreet geroepen doordrenkt met pure blijdschap ‘Viva Ayahuasca!’ waarnaar heel de groep Viva! riep. Daarna kwamen ‘Viva Leo!’ (de sjamaan), ‘Viva Laura!’ (organisator), ‘Viva Ronde Hoep 49’ (de locatie), ‘Viva de schapen en de koeien!’ nog voorbij, erg lachwekkend dus.
Ook The Ghost had inmiddels er flink wat uitgekotst en je zag dat hij zich ook super voelde, net als iedereen. Er kwam verder nog niet veel uit behalve wat gespace maar je zag in ieder geval dat hij het naar zijn zin had
Ik vind het altijd een enorme kick om de transformatie in iemand te zien, zeker iemand die je meegenomen hebt. Dit geeft me altijd weer zon enorme dankbaarheid.
Wat voor mij ook één van de hoogtepunten was, was toen iemand de Hang ging spelen een heel apart instrument en ben er helemaal verliefd op. (de hang in actie: http://www.youtube.com/watch?v=UNJswfXKJ3s ) De klanken van dit instrument waren zo spacend en ik liet me helemaal meevoeren, op de Ayahuasca ben je erg gevoelig voor geluid en genoot er daardoor dubbel zo hard van. Hierna besloten we om een jointje te roken, helaas hadden ze hier geen Sante Maria dus deden we het met ‘normale’ wiet. Even een beetje ontspanning in je hoofd en heb nog wel even kunnen slapen daarna.
De volgende dag stond ik nog erg spacend op, waarschijnlijk door de wiet waardoor het ayahuasca gevoel nog even wat langer bleef hangen. Ik voelde me super en heb nog gezellig gepraat met wat mensen daar. Daarna was het tijd om naar huis te gaan, en na wat gereis kon ik eindelijk liggen in m’n bed. Het vreemde deze keer was dat ik me niet meer zo fijn voelde toen ik thuis was, normaal heb ik altijd dagenlang nog de Ayahuasca euforie maar dat was nu helemaal niet. Ik voelde me juist minder fijn. Zelf ben ik er nu al achter waardoor dat kwam, 3 weken geleden heeft m’n vriendin het namelijk uitgemaakt na een hele lange tijd van samen zijn. Ik was er voor mijn gevoel al snel overheen maar terugdenkend heb ik waarschijnlijk die verdriet voor een gedeelte weggestopt. De Ayahuasca heeft echter dit verdriet weer naar boven gebracht en heb de dag na de ceremonie ook nog flink moeten huilen. Toen dat er echter uit was voelde ik me de volgende dag (vandaag) al veel beter. Nadat ik vandaag nog gerend had in het bos en om me heen keek naar de natuur moest ik weer huilen, deze keer van blijdschap. Nu pas kan ik weer genieten van het Ayahuasca gevoel, maar er werd me gewoon even duidelijk gemaakt dat ik het verdriet wat ik heb gewoon nog goed moet verwerken en niet weg moet stoppen. Weer een les dus
Ik vond het een erg mooie ervaring, zoals ik al eerder zei heb ik niet echt iets met de Santo Daime en nog steeds niet. Maar de sfeer, de mensen en de muziek waren erg mooi en heb er erg van genoten en ben blij dat ik deze ervaring heb opgedaan!
Viva Ayahuasca!
Wie: Ik en The Ghost
Tripsitters: 0
Medetrippers: 25
Ervaring: 4 keer eerder Ayahuasca gedronken
Zaterdag was het weer zover, na een maand ging ik alweer Ayahuasca drinken. Deze keer zou ik ergens anders naar een ceremonie gaan aangezien de sjamaan waar ik meestal naartoe ga nu even 2 maanden pauze ingelast had. Ik vond dit een mooie kans om weer eens nieuwe plekken en ceremonies te ontdekken om de Ayahuasca te drinken. De sjamaan die deze ceremonie zou leiden haalt zijn gebruiken niet alleen uit het sjamanisme maar ook voor een groot deel uit de Santo Daime. Zelf heb ik niet veel met de Santo Daime, het christelijke gedeelte spreek mij niet zo aan maar toch wilde ik het eens meemaken. Ook zou er veel muziek gespeeld worden wat me wel erg fijn leek.
Deze keer wilde ik aan de Ayahuasca vragen of ze de blokkades mocht verwijderen die ik nog in me heb zitten en of ze me de lessen wilde leren die ik nu nodig had. Ik liet het dus over aan de Ayahuasca wat ik zou ontvangen.
Ik ging deze keer samen met The Ghost, voor hem zou het zijn eerste keer worden, we waren veels te vroeg op de locatie aangekomen dus hebben we nog maar een uurtje of 2 buiten gewacht. Dit ging erg snel voorbij en voor ik het wist gingen we naar binnen. De locatie was een gekraakte boerderij en de tipi stond naast een aantal koeien en paarden. Erg leuke setting dus!
In de tipi was het een chaos van kussentjes wat er erg leuk en sfeervol uitzag. We gingen ergens liggen en begonnen kennis te maken met de mensen die vanavond ook mee zouden drinken. Uiteindelijk waren we met iets van 25 mensen, best een grote groep dus.
Voordat we begonnen werd het één en ander uitgelegd. Er werd gevraagd of je zoveel mogelijk in de tipi wilde blijven, dit om de energie echt in de groep te houden. Verder werd geadviseerd om niet te gaan liggen maar rechtop te zitten, dit omdat je liggend sneller wegspaced. Ook werd er gevraagd om niet (te veel ) te praten en zoveel mogelijk in jezelf te keren. Zelf had ik geen problemen met deze regels maar toch vond ik het een beetje vervelend dat ze aankwamen met deze regels. Ik wil liever vrij gelaten worden, maargoed deze regels hoorde bij de Santo Daime en ik wilde proberen deze regels ook te respecteren en niet meteen te veroordelen omdat het anders gaat dan ik gewend was. Na de uitleg begonnen we met een aantal adem oefeningen en een aantal rekbewegingen omdat je de hele avond rechtop zou zitten. Nadat we dit gedaan hadden ging iedereen staan en begon de sjamaan de Ayahuasca in te schenken. Hierbij werd niet zoals ik gewend was eerst aan de ‘spirits’ gevraagd wat iedereen nodig had maar ging het per vaste dosis. Nadat ik het kopje achterover had geslagen volgde een half uur van stilte meditatie.
Hierna werden er boekjes uitgedeeld met verschillende liederen, deze waren allemaal in het spaans en ik volgde er helemaal niks van. Dus besloot ik maar snel om over te gaan op mee neuriën en luisteren. Ik zat eigenlijk te wachten tot ik een nieuw kopje mocht halen want het eerste kopje had nog niet veel effect, het zingen duurde erg lang maar uiteindelijk werden er weer nieuwe kopjes uitgedeeld. Iedereen ging staan en liep één voor één naar de sjamaan. Het tweede kopje deed zijn werk en ik moest een paar keer naar de wc. De wc was een stukje lopen en ik heb daar eigenlijk erg van genoten, de lucht was ook superhelder en je kon zoveel sterren zien. Alle steren bewogen en kwamen soms wat dichterbij, dit was echt super om te zien. Ik liep samen met The Ghost naar buiten en als ik met hem praatte voelde ik nog dat er wel iets uit moest bij hem, dat zal nog wel komen dacht ik. Zelf begon ik ook te merken dat de negativiteiten/blokkades bij mezelf naar boven kwamen. Helaas kon ik nog niet kotsen en zat dus weer te wachten tot we de kans kregen om een nieuw kopje te halen. Elke minuut leek de negativiteit en misselijkheid erger te worden en voelde me echt heel ellendig. Na wat voor mij uren leek konden we een nieuw kopje halen, nadat ik dit kopje had genomen en weer zat zei ik tegen the ghost: ‘Nou zomenteen even lekker kotsen en dan is mijn avond weer goed’ , nog geen 5 minuten hing ik boven een teiltje. EINDELIJK! Dacht ik, nu is het eruit. Maar ik zat mis, ik voelde me al wel een heel stuk beter maar nog steeds zat er nog iets dwars. Doordat ik zo snel gekotst had bood een begeleider me aan om meteen m’n 4e kopje te halen omdat ik de meeste Ayahuasca waarschijnlijk al uitgekotst had. Na het 4e kopje heb ik geloof ik nog een beetje gekotst maar nog steeds was het niet wat me dwars zat.
Ondertussen werd er nog steeds gezongen, gespeeld op gitaren, een djembé en een aantal ratels. Het was erg mooi om te horen en ook om te zien hoe mensen erin opgingen. Ik kan me één man nog erg goed herrineren, die had zoveel energie die kon het gewoon niet kwijt leek wel. Elke keer als de muziek gestopt was leek het of hij gewoon echt geen raad meer wist met de energie, op het moment dat hij weer kon gaan ratelen kon hij het pas kwijt. Op een gegeven moment had hij z’n ratel niet meer vast maar zat hij nog steeds keihard te schudden met z’n handen, die man stond echt te trillen van de energie en blijheid. Dit soort dingen waren erg leuk om naar te kijken maar ik zat nog steeds te hikken tegen die negativiteit die er nog niet helemaal uit was. Nadat de kans er was om mijn 5e kopje te halen dacht ik dat het wel zou lukken, na wat gekotst te hebben dacht ik dat het nu wel klaar zou zijn. Ik voelde me echt helemaal op en wilde het bijna opgeven, de volgende keer komt het er wel uit ik wil nu eigenlijk gewoon slapen. NEE! Dacht ik, niet opgeven! Snel pakte ik weer m’n teiltje erbij en probeerde te kotsen. Helaas was het alleen maar wat gekokhals en lukte het gewoon niet. Ik voelde me echt hopeloos en moest ook huilen omdat het gewoon niet lukte. Toen kwam de sjamaan naar me toe en legde zijn handen op m’n hoofd, ik moest nog wat kotsen maar voelde dat het nog steeds niet alles was. De sjamaan zei dat ik gewoon even geduld moet hebben en zomenteen de verandering wel merk. Toch wist ik dat het niet alles was, een half uur later ben ik nog naar hem toe gegaan voor een healing. Hij zei dat ik nog even geduld moet hebben. Ik ging maar weer terug naar mijn teiltje en probeerde te kotsen. Toen kwam één van de begeleiders naar me toe en zei dat ik heel snel water op moest drinken, dat helpt om te kotsen. Snel dronk ik 4 glaasjes leeg en ja hoor daar kwam ’t al. Uiteindelijk had ik gekotst, was dit het dan? En diep van binnen wist ik het.. er is nog steeds niet alles uit. Ik heb maar weer mijn teiltje gepakt en weer geprobeerd het eruit te gooien, maar het lukte maar niet. Toen kwam de sjamaan weer bij me zitten en hield mijn voeten vast. Op dat punt voelde ik opeens mijn energie weer stromen, alsof hij het voor me af kon voeren. En toen begon ik toch hard te huilen, het huilen was een enorme opluchting. Toen dat uiteindelijk gedaan was zei de sjamaan ‘Feel the change’ en ging hij weg. Nu was het eindelijk klaar, oh wat was ik gelukkig. Het was klaar! Eindelijk...
Nu pas kon ik echt genieten van de helende klanken van de muziek, genieten van de blije gezichten en het overwinningsgevoel wat er nu zat. Ook kreeg ik toen twee zinnen door, de eerste was: ‘Ga jezelf niet te goed vinden in de dingen die je doet, blijf kritisch naar jezelf’ en een half uurtje later hoorde ik ‘Je moet meer durfen.’ Hier kan ik weer even mee vooruit dacht ik...
Toen keek ik om me heen en zag een handtrommeltje liggen ‘hmm, lijkt me best leuk om mee muziek te maken.’ Dacht ik, maarja dan moest ik die man gaan vragen om zijn trommeltje en ik kan het helemaal niet. ‘JE MOET MEER DURFEN!’ kwam meteen terug, en meteen vroeg ik om het trommeltje. Ik weet niet of ik er op kon spelen of niet maar het was heerlijk om muziek te maken op de Ayahuasca. De sfeer was heel erg fijn, bijna iedereen was zo vrolijk en blij. Zoveel goede energie was er... Af en toe werd er weer een kreet geroepen doordrenkt met pure blijdschap ‘Viva Ayahuasca!’ waarnaar heel de groep Viva! riep. Daarna kwamen ‘Viva Leo!’ (de sjamaan), ‘Viva Laura!’ (organisator), ‘Viva Ronde Hoep 49’ (de locatie), ‘Viva de schapen en de koeien!’ nog voorbij, erg lachwekkend dus.
Ook The Ghost had inmiddels er flink wat uitgekotst en je zag dat hij zich ook super voelde, net als iedereen. Er kwam verder nog niet veel uit behalve wat gespace maar je zag in ieder geval dat hij het naar zijn zin had
Ik vind het altijd een enorme kick om de transformatie in iemand te zien, zeker iemand die je meegenomen hebt. Dit geeft me altijd weer zon enorme dankbaarheid.Wat voor mij ook één van de hoogtepunten was, was toen iemand de Hang ging spelen een heel apart instrument en ben er helemaal verliefd op. (de hang in actie: http://www.youtube.com/watch?v=UNJswfXKJ3s ) De klanken van dit instrument waren zo spacend en ik liet me helemaal meevoeren, op de Ayahuasca ben je erg gevoelig voor geluid en genoot er daardoor dubbel zo hard van. Hierna besloten we om een jointje te roken, helaas hadden ze hier geen Sante Maria dus deden we het met ‘normale’ wiet. Even een beetje ontspanning in je hoofd en heb nog wel even kunnen slapen daarna.
De volgende dag stond ik nog erg spacend op, waarschijnlijk door de wiet waardoor het ayahuasca gevoel nog even wat langer bleef hangen. Ik voelde me super en heb nog gezellig gepraat met wat mensen daar. Daarna was het tijd om naar huis te gaan, en na wat gereis kon ik eindelijk liggen in m’n bed. Het vreemde deze keer was dat ik me niet meer zo fijn voelde toen ik thuis was, normaal heb ik altijd dagenlang nog de Ayahuasca euforie maar dat was nu helemaal niet. Ik voelde me juist minder fijn. Zelf ben ik er nu al achter waardoor dat kwam, 3 weken geleden heeft m’n vriendin het namelijk uitgemaakt na een hele lange tijd van samen zijn. Ik was er voor mijn gevoel al snel overheen maar terugdenkend heb ik waarschijnlijk die verdriet voor een gedeelte weggestopt. De Ayahuasca heeft echter dit verdriet weer naar boven gebracht en heb de dag na de ceremonie ook nog flink moeten huilen. Toen dat er echter uit was voelde ik me de volgende dag (vandaag) al veel beter. Nadat ik vandaag nog gerend had in het bos en om me heen keek naar de natuur moest ik weer huilen, deze keer van blijdschap. Nu pas kan ik weer genieten van het Ayahuasca gevoel, maar er werd me gewoon even duidelijk gemaakt dat ik het verdriet wat ik heb gewoon nog goed moet verwerken en niet weg moet stoppen. Weer een les dus
Ik vond het een erg mooie ervaring, zoals ik al eerder zei heb ik niet echt iets met de Santo Daime en nog steeds niet. Maar de sfeer, de mensen en de muziek waren erg mooi en heb er erg van genoten en ben blij dat ik deze ervaring heb opgedaan!
Viva Ayahuasca!
Als je in een groep bent is de kans idd nihil dat er iets mis gaat. Maar als iemand thuis in zijn eentje ayahuasca doet, dan lijkt het me wel degelijk iets om rekening mee te houden.
