Waar: bij mij thuis, alleen...
wanneer: begin juli 2014
wat: Dubbele dosis van de sterkste soort.
Ik wil even dit report met jullie delen, omdat ik het aan iemand kwijt wou en misschien ook om mensen te waarschuwen voor de mogelijke gevolgen van psylocibine. Ik heb enkele jaren geleden al eens truffels geprobeerd, dat waren toen echter heel lichte (tampanensis en maar 10 gram), de effecten die ik toen kreeg waren eerder onschuldig tegenover wat ik nu meegemaakt heb; lacherig gevoel, spot die gedimd werd en weer feller aan ging, de televisie leek verder te staan, de letters van de ondertiteling begon door elkaar te slaan enz.. Allemaal heel leuk, braaf en onschuldig...
Vorige maand kwam ik opeens met het idee om echt eens heel straf te gaan en echt de effecten te ondervinden: what could possibly go wrong, right...?
Dus zogezegd zogedaan, ik nam de trein naar Amsterdam en ben daar in een smartshop (Azarius) binnengegaan. 'Voor mij 2 porties Hollandie asjeblieft' Ironisch gezien was de vrouw haar antwoord: nou das flink, ga je toch niet gelijk nemen hé? 'Nee nee, is ook voor men broer', zij: Oké is het je eerste keer? 'Nee, voor men broer wel' . Zij: nou, oké laat hem maar beginnen met een halve portie en na 45 minuten kan ie nog lekker de tweede helft nemen als ie wil, hebben jullie ook wel een tripsitter? 'Jaja' ik dacht bij men eigen: moei je toch niet zo, ik ben een grote jongen doe wat ik wil, ik neem ze gewoon allebei zelf. Achteraf gezien wist die vrouw heel goed waarmee ze bezig was en waren haar adviezen MEER dan gegrond...
Eens thuis heb ik ze om 18:00 ingenomen met het idee dat het rond middernacht over zou moeten zijn en ik gewoon kan gaan slapen. Beide verpakkingen opengedaan, ik had die dag enkel 's morgens wat Kellogs genomen en viel bijna om van de honger. Heel lang op geknauwd tot het echt een papje in men mond was, vind de smaak eigenlijk lang niet slecht, speciale geur ook, het is een beetje als weed: eens je het geroken hebt herken je het voor de rest van je leven...
Ik had een komische filmpje opgezet (50 first dates) om in een goede mood te geraken. Na amper 10 minuten begon ik de effecten te merken echt heel bizar. Het begon dat de patronen op mijn kussens in de zetel begonnen rond te draaien en groter en kleiner werden, werd ook al wat vaag in men hoofd, niet meer volledig in de realiteit. Daarna ging het allemaal in een stroomversnelling en na amper 30 minuten na inname zat ik al serieus te trippen. Ik begon in de zetel te smelten, de muur ging van kleuren veranderen, rood, blauw, groen... Ik keek naar de televisie en het beeld leek stil te staan om dan na 5 seconden de verloren tijd in een fast forward in te halen inclusief het geluid, dit was echt allemaal heel onwerkelijk, de vierkante tegels begonnen te golven en als tandwielen in elkaar te draaien. ik leek opeens heel klein in een grote ruimte, als ik naar beneden keek leek het alsof men hoofd op men voeten stond, en men lichaam verdwenen was, mijn stem klonk laag en robotachtig (ja ik was tegen mezelf aan het praten uit verbazing). Ik keek op mijn uur en zag 18:40, ik wist niet goed wat dit betekende, ik kon de tijd niet meer vatten, ik wist dat het 40 minuten waren en dat dat niet zo lang is maar het leek zoveel langer, tijd was helemaal geen begrip meer, dit vond ik vrij beangstigend, dit is het moment waarop ik licht paniekerig begon te worden, als dit nog maar 40 minuten is hang ik er nog zeker 5 uur aan 'vast'...
Ik besloot mijn ogen dicht te doen en zag de meest gekke Closed Eye Visuals die je je kan voorstellen: 3D kubussen die in elkaar draaien, spiralen, lachende clowns en nog veel meer. Toen ik mijn ogen open deed zag ik de hele kamer door een soort van kaleidoscoop, het beeld zag eruit als verschillende zeshoeken die rond elkaar aan het draaien waren, waardoor mijn kamer in de ene zeshoek ondersteboven stond en in de andere linkse zij, andere rechtse zijde enz... Ik probeer het zo gedetailleerd mogelijk te maken. Ik keek terug op mijn horloge en zag nog steeds 18:40: ik dacht DIT KAN NIET, er is net zeker een half uur voorbij gegaan. Nu begon ik echt in paniek te raken, ik dacht dat de tijd stilstond en dat dit voor eeuwig zal blijven duren, ik dacht dat ik gestoord was geworden, de angst die je dan rond je oren slaat is onmogelijk te beschrijven als je het niet zelf ooit hebt ervaren, het is echt pure horrorangst. Op die moment ging mijn gsm: mijn vriendin belde me, uiteraard nam ik niet op, ze wist van niks... Even later een sms: alles goed met je? Toen dacht ik ohnee: als ze niets hoort van me zal ze blijven bellen en zal ze hier komen met haar ouders (waar ze op bezoek was). Ik was niet in staat een sms terug te typen, in de plaats ging ik COMPLEET in paniek rond de kamer lopen, 'ik ben zot geworden, ik ga betrapt worden ik ga in een gekkenhuis terecht komen wat gaan al mijn familie en collega's wel niet denken: 'die brave jongen was goed bezig tot hij een overdosis drugs nam en voor altijd gek geworden is'... Ik was compleet in paniek ik bekeek mezelf in de spiegel en zag men weerspiegeling me eigen beoordelen, mijn gezicht smelte weg en ik werd -zo leek het- lijkbleek. Op dat moment dacht ik ook nog eens dat ik niet alleen gek geworden was maar ook nog eens dood zou gaan... Je weet op voorhand dat truffels niet dodelijk zijn maar toch denk je het en niemand kan je uit die gedachtenpatroon halen want ik was alleen...
Ik ging op men bed liggen en googelde: 'wat doen bij een bad trip op paddo's' : de eerste link die ik las was 'paddo's: waarom zou je je gek eten'. Zie je wel het kan wel je kan er echt gek van worden! Het volgende wat ik las was dat een jong meisje van een brug was gesprongen na gebruik. Dat leek me op die moment compleet begrijpelijk, moest ik op die moment buiten geweest zijn was ik compleet beginnen flippen en mezelf voor een trein gooien...Ik begon te huilen en in foetushouding op bed liggen, afvragend waarom waarom waarom toch, ik heb mijn leven verkloot, heb een fijne baan, goede vriendin, familie, dat is allemaal door het raam gesmeten nu, het is afgelopen. Hoewel ik perfect gelukkig was (en ben) leek het me zelfs logisch om zelfmoord te plegen op die moment, om de mensen niet meer onder ogen te moeten komen en hun beoordelingen niet te moeten horen. Ik zat immers vast in de trip, was compleet gestoord geworden. Deze gevoelens van depressie/angst/ verdriet zijn veruit het meest intens wat ik ooit meemaakte.
Ik dacht ook wel ergens zolang ik in dit bed lig kan ik niemand inclusief mezelf iets aandoen, en ze vinden me dan op een gegeven moment wel. Ik keek naar de klok en zag deze extreem langzaam verder tikken. Ik heb daar achteraf gezien 4 uur op bed gelegen waarbij ik stilaan meer en meer terug tot de realiteit kwam, gelukkig! Toen ik terug op men trillende benen kon staan wist ik dat het morgen wel weer goed zou komen, ik kon terug nadenken, stuurde men vriendin terug met het excuus dat ik men gsm niet bijhad. Mijn shirt was doordrenkt van angst zweet, ik bekeek mezelf in de spiegel en het leek alsof ik net een marathon gerend had, bleek, zwetend, haar helemaal in de war, nog wat vaag...
Op deze dag ben ik er wel overgeraakt, maar ik weet 1 ding: deze drug kan in deze dosis ZOO sterk zijn, je hebt geen idee, je kan echt volledig de weg kwijt geraken, niet meer weten waar je bent... Ik dacht eerst dat ik te maken zou hebben met zeer sterke visuals, dat deze drug echter zo kan inwerken op je gevoelens en heel je wereld op zijn kop kan zetten tot zelfmoord toe had ik nooit gedacht. Moest ik dit gedaan hebben alleen en buiten, in een donker bos ofzo was ik er nu niet meer dat weet ik wel zeker... Ik ben perfect gelukkig met mijn leven nu, heb ook niet noemenswaardig slechte ervaringen in het verleden gehad of een psychose ofzo. Ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik NOOIT meer deze drug zal aanraden en anderen sterk zal aanraden om het NOOIT alleen te doen, dat meen ik echt. En wees niet dom en gebruik niet zo veel in een keer, ik ben eruit geraakt gezond en wel maar ik besef dat het helemaal anders had kunnen uitdraaien.
Tot slot: ik ben niet TEGEN deze drug, ik heb geleerd dat psycehdelica geen speelgoed zijn en voorzichtig benaderd moeten worden. Ik vind het echter wel een beetje onverantwoord dat dit soort drug gewoon zomaar gekocht kan worden in ons land, ik weet niet goed wat ik er van moet denken. Deze drug kan je zo de controle over je eigen laten verliezen. Toeristen kunnen dit zomaar kopen zonder meer, vaak onwetend en onervaren, waardoor het soms zeer slecht kan aflopen zoals het 17 jarige franse meisje dat van een brug sprong, waarschijnlijk zat ze in dezelfde situatie als mij met het nadeel voor haar dat het buiten was. Beoordeel niet het meisje maar de drugs! Haar moeder zei ook dat het meisje geen psychische problemen had en een toekomst had. Oké, de kans is klein dat het echt zo fout gaat maar het kan wel degelijk! Het kan positief zijn in de zin dat je iets over je eigen kan leren en je een beter mens kan worden omdat het zo introperspectief is. Ik heb geleerd niet meer TE impulsief te zijn en de mensen rondom je graag te zien want het kan zomaar gedaan zijn...
Sorry voor het lange report, ik wil de mensen gewoon waarschuwen: bezint eer ge begint denk er goed over na en doe het AUB met mensen die je 100% vertrouwt en gebruik niet te veel, zeker niet de eerste keer...
Laat ook alsjeblieft de negatieve reacties achterwege: ja ik weet dat ik oliedom ben geweest, ja ik weet dat ik roekeloos en onverantwoord geweest ben, dat erken ik, heb er mijn lessen uit getrokken, heb er iets uit geleerd en zal de drug zoals eerder vermeld NOOIT meer gebruiken...
Danku, Wesley
wanneer: begin juli 2014
wat: Dubbele dosis van de sterkste soort.
Ik wil even dit report met jullie delen, omdat ik het aan iemand kwijt wou en misschien ook om mensen te waarschuwen voor de mogelijke gevolgen van psylocibine. Ik heb enkele jaren geleden al eens truffels geprobeerd, dat waren toen echter heel lichte (tampanensis en maar 10 gram), de effecten die ik toen kreeg waren eerder onschuldig tegenover wat ik nu meegemaakt heb; lacherig gevoel, spot die gedimd werd en weer feller aan ging, de televisie leek verder te staan, de letters van de ondertiteling begon door elkaar te slaan enz.. Allemaal heel leuk, braaf en onschuldig...
Vorige maand kwam ik opeens met het idee om echt eens heel straf te gaan en echt de effecten te ondervinden: what could possibly go wrong, right...?
Dus zogezegd zogedaan, ik nam de trein naar Amsterdam en ben daar in een smartshop (Azarius) binnengegaan. 'Voor mij 2 porties Hollandie asjeblieft' Ironisch gezien was de vrouw haar antwoord: nou das flink, ga je toch niet gelijk nemen hé? 'Nee nee, is ook voor men broer', zij: Oké is het je eerste keer? 'Nee, voor men broer wel' . Zij: nou, oké laat hem maar beginnen met een halve portie en na 45 minuten kan ie nog lekker de tweede helft nemen als ie wil, hebben jullie ook wel een tripsitter? 'Jaja' ik dacht bij men eigen: moei je toch niet zo, ik ben een grote jongen doe wat ik wil, ik neem ze gewoon allebei zelf. Achteraf gezien wist die vrouw heel goed waarmee ze bezig was en waren haar adviezen MEER dan gegrond...
Eens thuis heb ik ze om 18:00 ingenomen met het idee dat het rond middernacht over zou moeten zijn en ik gewoon kan gaan slapen. Beide verpakkingen opengedaan, ik had die dag enkel 's morgens wat Kellogs genomen en viel bijna om van de honger. Heel lang op geknauwd tot het echt een papje in men mond was, vind de smaak eigenlijk lang niet slecht, speciale geur ook, het is een beetje als weed: eens je het geroken hebt herken je het voor de rest van je leven...
Ik had een komische filmpje opgezet (50 first dates) om in een goede mood te geraken. Na amper 10 minuten begon ik de effecten te merken echt heel bizar. Het begon dat de patronen op mijn kussens in de zetel begonnen rond te draaien en groter en kleiner werden, werd ook al wat vaag in men hoofd, niet meer volledig in de realiteit. Daarna ging het allemaal in een stroomversnelling en na amper 30 minuten na inname zat ik al serieus te trippen. Ik begon in de zetel te smelten, de muur ging van kleuren veranderen, rood, blauw, groen... Ik keek naar de televisie en het beeld leek stil te staan om dan na 5 seconden de verloren tijd in een fast forward in te halen inclusief het geluid, dit was echt allemaal heel onwerkelijk, de vierkante tegels begonnen te golven en als tandwielen in elkaar te draaien. ik leek opeens heel klein in een grote ruimte, als ik naar beneden keek leek het alsof men hoofd op men voeten stond, en men lichaam verdwenen was, mijn stem klonk laag en robotachtig (ja ik was tegen mezelf aan het praten uit verbazing). Ik keek op mijn uur en zag 18:40, ik wist niet goed wat dit betekende, ik kon de tijd niet meer vatten, ik wist dat het 40 minuten waren en dat dat niet zo lang is maar het leek zoveel langer, tijd was helemaal geen begrip meer, dit vond ik vrij beangstigend, dit is het moment waarop ik licht paniekerig begon te worden, als dit nog maar 40 minuten is hang ik er nog zeker 5 uur aan 'vast'...
Ik besloot mijn ogen dicht te doen en zag de meest gekke Closed Eye Visuals die je je kan voorstellen: 3D kubussen die in elkaar draaien, spiralen, lachende clowns en nog veel meer. Toen ik mijn ogen open deed zag ik de hele kamer door een soort van kaleidoscoop, het beeld zag eruit als verschillende zeshoeken die rond elkaar aan het draaien waren, waardoor mijn kamer in de ene zeshoek ondersteboven stond en in de andere linkse zij, andere rechtse zijde enz... Ik probeer het zo gedetailleerd mogelijk te maken. Ik keek terug op mijn horloge en zag nog steeds 18:40: ik dacht DIT KAN NIET, er is net zeker een half uur voorbij gegaan. Nu begon ik echt in paniek te raken, ik dacht dat de tijd stilstond en dat dit voor eeuwig zal blijven duren, ik dacht dat ik gestoord was geworden, de angst die je dan rond je oren slaat is onmogelijk te beschrijven als je het niet zelf ooit hebt ervaren, het is echt pure horrorangst. Op die moment ging mijn gsm: mijn vriendin belde me, uiteraard nam ik niet op, ze wist van niks... Even later een sms: alles goed met je? Toen dacht ik ohnee: als ze niets hoort van me zal ze blijven bellen en zal ze hier komen met haar ouders (waar ze op bezoek was). Ik was niet in staat een sms terug te typen, in de plaats ging ik COMPLEET in paniek rond de kamer lopen, 'ik ben zot geworden, ik ga betrapt worden ik ga in een gekkenhuis terecht komen wat gaan al mijn familie en collega's wel niet denken: 'die brave jongen was goed bezig tot hij een overdosis drugs nam en voor altijd gek geworden is'... Ik was compleet in paniek ik bekeek mezelf in de spiegel en zag men weerspiegeling me eigen beoordelen, mijn gezicht smelte weg en ik werd -zo leek het- lijkbleek. Op dat moment dacht ik ook nog eens dat ik niet alleen gek geworden was maar ook nog eens dood zou gaan... Je weet op voorhand dat truffels niet dodelijk zijn maar toch denk je het en niemand kan je uit die gedachtenpatroon halen want ik was alleen...
Ik ging op men bed liggen en googelde: 'wat doen bij een bad trip op paddo's' : de eerste link die ik las was 'paddo's: waarom zou je je gek eten'. Zie je wel het kan wel je kan er echt gek van worden! Het volgende wat ik las was dat een jong meisje van een brug was gesprongen na gebruik. Dat leek me op die moment compleet begrijpelijk, moest ik op die moment buiten geweest zijn was ik compleet beginnen flippen en mezelf voor een trein gooien...Ik begon te huilen en in foetushouding op bed liggen, afvragend waarom waarom waarom toch, ik heb mijn leven verkloot, heb een fijne baan, goede vriendin, familie, dat is allemaal door het raam gesmeten nu, het is afgelopen. Hoewel ik perfect gelukkig was (en ben) leek het me zelfs logisch om zelfmoord te plegen op die moment, om de mensen niet meer onder ogen te moeten komen en hun beoordelingen niet te moeten horen. Ik zat immers vast in de trip, was compleet gestoord geworden. Deze gevoelens van depressie/angst/ verdriet zijn veruit het meest intens wat ik ooit meemaakte.
Ik dacht ook wel ergens zolang ik in dit bed lig kan ik niemand inclusief mezelf iets aandoen, en ze vinden me dan op een gegeven moment wel. Ik keek naar de klok en zag deze extreem langzaam verder tikken. Ik heb daar achteraf gezien 4 uur op bed gelegen waarbij ik stilaan meer en meer terug tot de realiteit kwam, gelukkig! Toen ik terug op men trillende benen kon staan wist ik dat het morgen wel weer goed zou komen, ik kon terug nadenken, stuurde men vriendin terug met het excuus dat ik men gsm niet bijhad. Mijn shirt was doordrenkt van angst zweet, ik bekeek mezelf in de spiegel en het leek alsof ik net een marathon gerend had, bleek, zwetend, haar helemaal in de war, nog wat vaag...
Op deze dag ben ik er wel overgeraakt, maar ik weet 1 ding: deze drug kan in deze dosis ZOO sterk zijn, je hebt geen idee, je kan echt volledig de weg kwijt geraken, niet meer weten waar je bent... Ik dacht eerst dat ik te maken zou hebben met zeer sterke visuals, dat deze drug echter zo kan inwerken op je gevoelens en heel je wereld op zijn kop kan zetten tot zelfmoord toe had ik nooit gedacht. Moest ik dit gedaan hebben alleen en buiten, in een donker bos ofzo was ik er nu niet meer dat weet ik wel zeker... Ik ben perfect gelukkig met mijn leven nu, heb ook niet noemenswaardig slechte ervaringen in het verleden gehad of een psychose ofzo. Ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik NOOIT meer deze drug zal aanraden en anderen sterk zal aanraden om het NOOIT alleen te doen, dat meen ik echt. En wees niet dom en gebruik niet zo veel in een keer, ik ben eruit geraakt gezond en wel maar ik besef dat het helemaal anders had kunnen uitdraaien.
Tot slot: ik ben niet TEGEN deze drug, ik heb geleerd dat psycehdelica geen speelgoed zijn en voorzichtig benaderd moeten worden. Ik vind het echter wel een beetje onverantwoord dat dit soort drug gewoon zomaar gekocht kan worden in ons land, ik weet niet goed wat ik er van moet denken. Deze drug kan je zo de controle over je eigen laten verliezen. Toeristen kunnen dit zomaar kopen zonder meer, vaak onwetend en onervaren, waardoor het soms zeer slecht kan aflopen zoals het 17 jarige franse meisje dat van een brug sprong, waarschijnlijk zat ze in dezelfde situatie als mij met het nadeel voor haar dat het buiten was. Beoordeel niet het meisje maar de drugs! Haar moeder zei ook dat het meisje geen psychische problemen had en een toekomst had. Oké, de kans is klein dat het echt zo fout gaat maar het kan wel degelijk! Het kan positief zijn in de zin dat je iets over je eigen kan leren en je een beter mens kan worden omdat het zo introperspectief is. Ik heb geleerd niet meer TE impulsief te zijn en de mensen rondom je graag te zien want het kan zomaar gedaan zijn...
Sorry voor het lange report, ik wil de mensen gewoon waarschuwen: bezint eer ge begint denk er goed over na en doe het AUB met mensen die je 100% vertrouwt en gebruik niet te veel, zeker niet de eerste keer...
Laat ook alsjeblieft de negatieve reacties achterwege: ja ik weet dat ik oliedom ben geweest, ja ik weet dat ik roekeloos en onverantwoord geweest ben, dat erken ik, heb er mijn lessen uit getrokken, heb er iets uit geleerd en zal de drug zoals eerder vermeld NOOIT meer gebruiken...
Danku, Wesley
