AcidSunshine
Newbie
t was op n zaterdagavond in februari, ik en m'n vriend hadden microdots gehaald, en hadden die ingenomen.
na ongeveer een half uur begonnen de muren wat te golven, toen zijn we even naar buiten geweest, alles in de mooiste kleuren, de boomtakken krulden en waren roze, en alle mensen zagen er heel eigenaardig uit.
toen gignen we weer terug naar het pand, Asterix & Obelix tekenfilm kijken, 4x achter elkaar, en elke keer was ie anders. daarna besloto ik een muziekje op te zetten, The Cardigans. toen werd de hele kamer één.. de muren golfden, er waren deuren die er niet waren, ik kon door de muur heen kijken, en de hele kamer was een netwerk van zilveren draden van energie(dacht ik toen) en alles en iedereen was gelukkig. ik kon muziek proeven (dat was zoo vet :P) ook elke keer als ik een peukje op stak, zag ik 2 lichtjes ipv 1, en als ik met mijn hand voor mijn gezicht heen en weer bewoon, zag ik iets van 5 handen.
na ongeveer 5 uur trippen ging ik op de bank liggen en deed ik mijn ogen dicht. toen zag ik nog veel meer, mijn hoofd was het universum en ik werd meegenomen op reis naar de verste uithoeken ervan. ik kwam op plaatsen in mijn onderbewustzijn waarvan ik niet wist dat ze bestonden, en maakte vanalles mee.. (wat weet ik helaas niet meer) toen ineens kwam ik met een schok weer terug op de "bewoonde wereld" en ik schrok me dood dat ik zover weg was geweest, toen kwam er een golf van paniek, die begon in mjin maag, en trok daarna door m'n hele lichaam, ik kon hem zelfs proeven. daarna had ineens elk moment 3 verschillende werkelijkheden, ik snapte niet meer waar ik was, wat ik deed, en waarom ik er was. ik kon tegen niemand vertellen hoe ik me voelde, want dan zou het erger worden volgens mezelf. mijn vriend kwam toen tegen mij aan liggen, en na een tijdje voelde ik zijn hartslag door mijn lichaam, dat was ook weer doodeng, dus ik naar buiten, heel eind gerend, en daarna jankend op de stoep gaan zitten omdat k niet meer wou trippen, en m'n hoofd was zo'n ontiegelijke chaos dat ik het niet meer snapte. alle mooie figuren van m'n trip waren er nog steeds, alleen nu vond ik ze niet meer mooi, maar wou ik dat alles weer normaal was. toen dacht ik, dat als ik memory ging spelen, ik rustig zou worden. dat werd al snel een heel paranoïa spelletje, dat hielp dus ook niet. toen zat ik weer op de bank, en hoorde een stem in mijn hoofd: nu begint alles weer overnieuw. en ineesn voelde ik me weer goed, en alles was weer mooi. even later herinnerde ik me weer dat het helemaal niet goed was, en begon het allemaal overnieuw.. k besloot een eindje te gaan lopen, maar halverwege het eindje lopen kwam ik erachter dat ik nog gewoon op de bank zat
ben toen maar in bed gaan liggen, daar nog een paar uur liggen spacen, het ging helemaal nergens meer over, en uiteindelijk in slaap gevallen.
na ongeveer een half uur begonnen de muren wat te golven, toen zijn we even naar buiten geweest, alles in de mooiste kleuren, de boomtakken krulden en waren roze, en alle mensen zagen er heel eigenaardig uit.
toen gignen we weer terug naar het pand, Asterix & Obelix tekenfilm kijken, 4x achter elkaar, en elke keer was ie anders. daarna besloto ik een muziekje op te zetten, The Cardigans. toen werd de hele kamer één.. de muren golfden, er waren deuren die er niet waren, ik kon door de muur heen kijken, en de hele kamer was een netwerk van zilveren draden van energie(dacht ik toen) en alles en iedereen was gelukkig. ik kon muziek proeven (dat was zoo vet :P) ook elke keer als ik een peukje op stak, zag ik 2 lichtjes ipv 1, en als ik met mijn hand voor mijn gezicht heen en weer bewoon, zag ik iets van 5 handen.
na ongeveer 5 uur trippen ging ik op de bank liggen en deed ik mijn ogen dicht. toen zag ik nog veel meer, mijn hoofd was het universum en ik werd meegenomen op reis naar de verste uithoeken ervan. ik kwam op plaatsen in mijn onderbewustzijn waarvan ik niet wist dat ze bestonden, en maakte vanalles mee.. (wat weet ik helaas niet meer) toen ineens kwam ik met een schok weer terug op de "bewoonde wereld" en ik schrok me dood dat ik zover weg was geweest, toen kwam er een golf van paniek, die begon in mjin maag, en trok daarna door m'n hele lichaam, ik kon hem zelfs proeven. daarna had ineens elk moment 3 verschillende werkelijkheden, ik snapte niet meer waar ik was, wat ik deed, en waarom ik er was. ik kon tegen niemand vertellen hoe ik me voelde, want dan zou het erger worden volgens mezelf. mijn vriend kwam toen tegen mij aan liggen, en na een tijdje voelde ik zijn hartslag door mijn lichaam, dat was ook weer doodeng, dus ik naar buiten, heel eind gerend, en daarna jankend op de stoep gaan zitten omdat k niet meer wou trippen, en m'n hoofd was zo'n ontiegelijke chaos dat ik het niet meer snapte. alle mooie figuren van m'n trip waren er nog steeds, alleen nu vond ik ze niet meer mooi, maar wou ik dat alles weer normaal was. toen dacht ik, dat als ik memory ging spelen, ik rustig zou worden. dat werd al snel een heel paranoïa spelletje, dat hielp dus ook niet. toen zat ik weer op de bank, en hoorde een stem in mijn hoofd: nu begint alles weer overnieuw. en ineesn voelde ik me weer goed, en alles was weer mooi. even later herinnerde ik me weer dat het helemaal niet goed was, en begon het allemaal overnieuw.. k besloot een eindje te gaan lopen, maar halverwege het eindje lopen kwam ik erachter dat ik nog gewoon op de bank zat
ben toen maar in bed gaan liggen, daar nog een paar uur liggen spacen, het ging helemaal nergens meer over, en uiteindelijk in slaap gevallen.
Ma ik ben toch niewsgierig naar alles
