Vrienschap, liefde en drugs

[Tevil19]

Heey allemaal,

Ik ken sinds een paar maanden een meisje met wie ik heel close en bevriend ben. Toen ik haar leerde kennen waren we beiden enige tijd nuchter (3 maanden) en in het opbouwen van de band. Hier bij ik erg blij mee. Dat het niet alleen maar op drugs gebaseerd is. We vonden elkaar heel leuk en voelden ons verliefd op elkaar. We leerden elkaar beter kennen en werden steeds closer. We gingen heel vaak met elkaar om en vertelden ook alles en vertrouwden elkaar met alles.

Enige tijd verder zijn we samen gaan gebruiken en waren ook flink teruggevallen in de verslaving. Hoe erg we elkaar naar de klote hielpen, zo erg zorgden we ook voor elkaar. Dit heeft onze band sterker gemaakt. We hebben ook seks met elkaar gehad. Maar uiteindelijk naar elkaar geuit dat we beter als vrienden verder kunnen. We hebben ook geuit dat we van elkaar houden.

Ik begon een beetje bang te worden van haar. Dat ze me pijn zou doen, maar ook letterlijk bang dat ze me fysiek iets aan zou doen. Ik kreeg ook een kijkje in haar vriendengroep en daar zaten ook veel dealers en niet zo pluize gasten tussen. En ook verhalen dat ze haar ex geslagen had, en dat ze haar raam had ingegooid en dat ze zo boos was dat die ex de politie moest bellen omdat het uit de hand liep. Ik heb me echt ongemakkelijk gevoeld bij haar en ze wilde veel blijven gebruiken. Ik heb toen gezegd dat ik bang ben dat onze relatie te veel gefocust wordt op gebruik en niet meer op het samen zijn. Dit heeft ze gelukkig goed opgevat en ze nam me serieus. Daarna hebben we de hele dag netflix gekeken. En het gebruik leek wel even weg.

Nu gebruiken we nog regelmatig met elkaar. En ik voel me daar op de een of andere manier toch niet zo prettig bij. Het is atijd gezellig en leuk met haar. En ze is ook onwijs lief voor me en ik kan ook wel zien dat ze echt om me geeft. Het voelt gewoon giftig. De band. Ik weet niet zo goed hoe ik dit bespreekbaar moet maken.

En ik heb verder ook niet echt vrienden. Dus misschien dat ik er ook zoveel van aantrek en er te veel van af laat hangen. Als ik het meer los ga laten staat er ook minder druk op onze vriendschap. Ze merkt het namelijk soms wel dat ik niet lekker in mijn vel zit bij haar. En ze zegt dan ook: "je moet gewoon alles zeggen als iets je dwarszit." Maar ik blokkeer heel erg. Toch soort van angst. Ik ben bang om haar boos te maken.

Ik wil heel graag met haar verder. En ik houd ook veel van haar. Maar ik wil me dan wel op mijn gemak voelen natuurlijk. Hoe kan ik hier mee om gaan?

Edit: ik begrijp dat het een samenwerking is en dus ook van mijn kant misschien niet correct geweest. Dus wees niet bang om kritische vragen te stellen en daar aanmerking op te geven.

 

[Eik]

Poe lastige situatie. Ik kan jou situatie natuurlijk moeilijk vanaf mijn computer hier beoordelen. Maar als jullie beide een verslavingsverleden hebben lijkt hernieuwd (veel) drugs gebruiken me wel een probleem. Het is ook duidelijk dat jij je er ook niet lekker bij voelt. Het klinkt verder alsof jullie wel een oprechte en liefdevolle relatie hebben samen. Je geeft ook aan dat jullie nagenoeg alles openlijk samen kunnen bespreken.

Zou het niet een idee kunnen zijn haar te vertellen dat je minder/geen drugs meer wilt gebruiken met haar? Ik weet niet of je verder een serieuze romantische relatie met haar wilt maar je kunt natuurlijk altijd eens polsen hoe zij daarover denkt...
Misschien is een tijdje echt samen voor een relatie zonder drugs gaan wel een mogelijkheid.

Hoe dan ook is het belangrijk dat je je gevoelens met haar deelt en niet alles voor jezelf houdt. Dan kunnen jullie samen inventariseren waar je behoefte aan hebt en hoe nu verder.

Ik hoop dat je hier iets mee kunt. Veel succes in ieder geval!

Edit: ik begrijp dat het een samenwerking is en dus ook van mijn kant misschien niet correct geweest. Dus wees niet bang om kritische vragen te stellen en daar aanmerking op te geven

Het gaat er toch niet om wie schuld heeft en wie niet? Jullie geven om elkaar. Het gaat erom hoe jullie nu verder gaan.

 

[Ralou]

Heey allemaal,

Ik ken sinds een paar maanden een meisje met wie ik heel close en bevriend ben. Toen ik haar leerde kennen waren we beiden enige tijd nuchter (3 maanden) en in het opbouwen van de band. Hier bij ik erg blij mee. Dat het niet alleen maar op drugs gebaseerd is. We vonden elkaar heel leuk en voelden ons verliefd op elkaar. We leerden elkaar beter kennen en werden steeds closer. We gingen heel vaak met elkaar om en vertelden ook alles en vertrouwden elkaar met alles.

Enige tijd verder zijn we samen gaan gebruiken en waren ook flink teruggevallen in de verslaving. Hoe erg we elkaar naar de klote hielpen, zo erg zorgden we ook voor elkaar. Dit heeft onze band sterker gemaakt. We hebben ook seks met elkaar gehad. Maar uiteindelijk naar elkaar geuit dat we beter als vrienden verder kunnen. We hebben ook geuit dat we van elkaar houden.

Ik begon een beetje bang te worden van haar. Dat ze me pijn zou doen, maar ook letterlijk bang dat ze me fysiek iets aan zou doen. Ik kreeg ook een kijkje in haar vriendengroep en daar zaten ook veel dealers en niet zo pluize gasten tussen. En ook verhalen dat ze haar ex geslagen had, en dat ze haar raam had ingegooid en dat ze zo boos was dat die ex de politie moest bellen omdat het uit de hand liep. Ik heb me echt ongemakkelijk gevoeld bij haar en ze wilde veel blijven gebruiken. Ik heb toen gezegd dat ik bang ben dat onze relatie te veel gefocust wordt op gebruik en niet meer op het samen zijn. Dit heeft ze gelukkig goed opgevat en ze nam me serieus. Daarna hebben we de hele dag netflix gekeken. En het gebruik leek wel even weg.

Nu gebruiken we nog regelmatig met elkaar. En ik voel me daar op de een of andere manier toch niet zo prettig bij. Het is atijd gezellig en leuk met haar. En ze is ook onwijs lief voor me en ik kan ook wel zien dat ze echt om me geeft. Het voelt gewoon giftig. De band. Ik weet niet zo goed hoe ik dit bespreekbaar moet maken.

En ik heb verder ook niet echt vrienden. Dus misschien dat ik er ook zoveel van aantrek en er te veel van af laat hangen. Als ik het meer los ga laten staat er ook minder druk op onze vriendschap. Ze merkt het namelijk soms wel dat ik niet lekker in mijn vel zit bij haar. En ze zegt dan ook: "je moet gewoon alles zeggen als iets je dwarszit." Maar ik blokkeer heel erg. Toch soort van angst. Ik ben bang om haar boos te maken.

Ik wil heel graag met haar verder. En ik houd ook veel van haar. Maar ik wil me dan wel op mijn gemak voelen natuurlijk. Hoe kan ik hier mee om gaan?

Edit: ik begrijp dat het een samenwerking is en dus ook van mijn kant misschien niet correct geweest. Dus wees niet bang om kritische vragen te stellen en daar aanmerking op te geven.

Knap dat je dit deelt en hiervoor een oplossing zoekt.
Ik ben het met @Eik eens dat zoals je zelf ook aangeeft, een open gesprek voeren met haar heel belangrijk is zodat jullie van elkaar weten waar jullie staan en samen kunnen zoeken naar hetgene voor beiden goed voelt.

Echter begrijp ik dat het enorm moeilijk is die stap te zetten.
Zijn onderwerpen als drugsgebruik icm je relatie in het verleden redenen geweest waarom zij agressief, vijandig (mentaal/fysiek) werd in houding?
Heb je specifieke andere redenen waarom je momenteel moeite hebt om de stap naar een open gesprek omtrent drugs te hebben , vermits ze zelf heeft aangegeven dat ze graag alles wenst te bespreken?
Heb je het gevoel dat jou, jullie gebruik problematisch is of momenteel een leegte invult? Of wordt het gebruikt om bijvoorbeeld van elkaar te genieten (denk aan XTC)?

Ik denk dat het heel belangrijk is dat je jezelf veel vragen stelt, eerlijk durft zijn, je houdt van haar, en je geeft om jullie relatie, je wenst elkaar te helpen groeien in een relatie en dat betekent vaak een spiegel zijn voor de ander, dit betekent dus ook wanneer er sluimerende problemen zijn dat je er bent om deze aan haar te tonen. Wanneer je naar jezelf hebt gekeken en voelt wat voor jou van belang is , waarom jij graag verandering ziet in de huidige situatie en hoe jij het ziet lukken , waar je je beter bij voelt en waarom ... Als je antwoorden vindt voor jezelf dan kun je met meer zelfvertrouwen naar haar toegaan en het gesprek voeren, het gesprek sturen en daardoor minder angstig zijn.

Het is heel moeilijk soms om stil te staan bij al die dingen maar wanneer je jezelf beter begrijpt kun je veel sneller groeien en jullie relatie doen groeien, en eventueel samen verder groeien.

Het is natuurlijk maar een mogelijk perspectief. Heel veel succes!

 

[Tevil19]

@Eik @Ralou

Wat een fijne berichten, begrip en advies waar ik iets aan heb. Ik denk ook wel dat zij het fijn vindt als ik mijn gevoel uit. Inderdaad, omdat ze dat zelf aangaf. Ergens is het ook goed dat ze zoiets zegt want dat betekent dat ze open staat voor me en dat het belangrijk is voor haar.

Ik heb een paar meegemaakt dat ze boos op me was, en echt op een manier dat ik even afstand hield en haar met rust liet. En heel snel kwam het besef ook wel dat het een te agressieve reactie was op mij en ze voelt zich dan ook schuldig. Gebruik had hier zeker een rol. Ook haar ex is een verslaafde, dus ik kan me wel voorstellen dat dat een probleem is geweest voor d'r in haar vorige relatie.

Ik vind het lastig om iets over ons gebruik te zeggen, omdat ze daar dus snel boos om kon worden. Ik denk dat ze zich dan aangevallen voelt op haar gedrag. En ik kan ook haar gedrag niet veranderen, alleen vertellen hoe mij dat laat voelen.

Ik merk dat we elkaar best wel erg triggeren. Als de ene besluit om te gaan gebruiken, gaat de ander vaak gauw mee. En andersom. Ik voel me ook soms wel onder druk gezet. "Ik vind het saai als je niet met me meedoet. " Ook al heb ik gezegd dat ik niet wil, wel lijntjes neerleggen. Komt beetje opdringerig over dan.

Ik vind het gebruik opzich niet zo erg, het gaat me meer om de manier waarop, en extreem ipv gecontroleerd.

Voor de rest is het vaak hartstikke fijn hoor, anders zou ik niet met haar omgaan en om haar geven. En ze is heel open naar me, omdat ze me vertrouwt.

Ik denk dat ik een open gesprek met haar ga voeren waarin ik mijn gevoel uitleg, en geen verwijten of schuld leggen bij iemand inderdaad. Ik denk ook wel dat ze daar iets mee zou doen, en me serieus nemen. Zoals gezegd, ik kan merken aan haar dat ze echt wel om me geeft.

Bedankt voor de reacties.

 

[Eik]

Ik ben nu even te druk op mijn werk om inhoudelijk te reageren. Maar graag gedaan! Fijn dat je er iets mee kunt en heel veel succes gewenst in dat gesprek!

 

[ZERO-]

Klinkt pittig maar ik zou vooral bij jezelf blijven, goed voelen wat voor jou belangrijk is en welke keuzes je wel en niet wil maken. Het klinkt alsof je op deze manier ook telkens over je grenzen gaat (laat gaan), en dat lijkt me niet oké. En bang zijn voor haar reactie als je eerlijk bent over wat je voelt, lijkt me ook niet oké. Hopelijk lukt het om het bespreekbaar te maken en er rustig/serieus over te praten. Jij kunt alleen jouw deel doen, en dat is verwoorden wat je vindt en voelt. Hoe zij reageert is aan haar.