Het leek mij wel een interessante vraag om te weten wat de reden voor iedereen is om drugs te gebruiken. Of dit nu voor puur genot is, verdoven van pijn of voor geestverruimende ervaringen over het leven.
1. Waarom?
2. Wat is je meest bijgebleven ervaring tot nu toe?
3. Wat voor inzichten heeft het je gegeven, zowel negatief of positief.
De meeste drugs heb ik genomen omdat ik simpelweg nieuwsgierig was. Ik ben bekend met weed, keta, lsd, 2cb, mdma, speed en truffels. Ik ga weed en speed bespreken omdat die de grootste impact heeft gemaakt op me.
Waarom Weed?
Omdat ik rond mijn 16de gek werd van mezelf en weed gaf me rust.
Bijgebleven weed?
Ik kan niet 1 situatie van weed omschrijven die me het meest is bijgebleven. De over all ervaring van 15 jaar heeft me veel geleerd, weed heeft me beter geholpen dan een psychiater of pil had kunnen doen.
Inzichten weed?
Je kan het niet echt een inzicht noemen denk ik maar omdat het een belangrijke impact op mijn leven heeft gehad ga ik toch even schrijven. Weed maakte me rustig en gaf mij de mogelijkheid om rationeel na te denken ipv emotioneel. Doordat ik stoned beter na kon denken heeft het me de rust gegeven om te ontdekken hoe anders ik eigenlijk dacht dan de meeste mensen. Ik ben het gedrag van mensen gaan leren om zo te begrijpen wat acceptabel/normaal is en wat niet. Welke emotie is gepast bij welke situatie. Door dit te leren heb ik een aantal struikelblokken voor mezelf weg kunnen halen. Yep, ik reageer en denk dus echt anders op veel vlakken dan de normale mens. Begrijpen welke reactie gepast is en welke niet (of welke rectie van mij niet word begrepen) zijn sociale situaties fijner en makkelijker geworden. Ik wil gelukkig zijn dus ik pas me aan, weed heeft me de rust gegeven om de situaties te analyseren en te begrijpen. Zo kon ik steeds meer situaties de baas waar ik er eerder hopeloos, gefrustreerd etc van raakte.
Waarom speed?
Ik las leuke dingen en ik ben van mezelf niet zo actief dus ik zag het al helemaal zitten om het huis schoon te gaan maken en uren samen met mijn vriend door te brengen terwijl we praten en uiteraard ook de slaapkamer opgezocht.
Het meest bijgebleven van speed?
Mijn hoofd, ik was rust en rationeel denken gewend van weed, speed gaf me ineens de mogelijkheid om mijn gedachte te ordenen, mijn gedachte die ik 2 minuten geleden had wist ik nog, en het is ineens zo makkelijk om mijn gedachte onder woorden te brengen. Oh man, er is orde in mijn hoofd en ik droom niet weg en ik sta in contact met mijn gevoelens. Ik voel ze en ik kan zo makkelijk naar het hokje in mijn hersenen gaan die me verteld waarom ik dat zo voel. De achterliggende reden, niet alleen wat zich aan het oppervlak vertoond. Ik vind praten over mijn emoties terwijl de tranen over mijn gezicht lopen heerlijk! Het voelt aan als een opluchting, ik kan zo fijn huilen op speed. Het lijkt bijna alsof ik bepaalde emoties op speed pas echt kan verwerken omdat ik zie waar ze vandaan komen. Ik begrijp ze, ik zie de werkelijke oorzaak en niet die waarvan ik dacht dat het was. Ik hoef 0 moeite te doen om te denken. Dit heeft me dan een weg laten zien, misschien word ik nog beter, of mijn leven word een stuk aangenamer. Heb ik hier dan die 31 jaar op gewacht? Al die psychiaters en ik ontdek zelf door middel van harddrugs wat er mis is met me? Zoveel stukjes vallen ineens op hun plek en ook daar kon ik wel weer van janken, dit keer van blijdschap.
Inzichten speed?
Er zijn een aantal problemen die zich sinds een 3/4 jaar geordend hebben. We hebben altijd in die problemen gezeten en wisten niet beter. We zijn nu nog steeds bezig met ze op te lossen, nog 2,5 jaar!
De problemen waren een 4 jaar eerder begonnen en uitgelopen op een grote zooi. Mijn vriend en ik waren toen 1 jaar samen, daar stopte onze roze wolk en doordat mijn vriend freelancer was hadden we nergens recht op.
We hebben zo lang in de problemen geleefd dat ze ons leven zijn geworden. Wij wisten niet meer beter dan dat we een hoop moesten opgeven om er nog uit te komen. Elkaar wilde we niet opgeven maar de problemen eiste zijn tol op onze emotionele status en wilde we kans van slagen hebben was de enige optie om tijdelijk uit elkaar te gaan.
Gelukkig hebben we onze emotionele problemen ver genoeg kunnen oplossen om weer bij elkaar te komen. Samen zijn we sterk en gaan we verder met het opruimen van de zooi. 5 jaar lang leven we al met gezeik, dat gezeik is nu allemaal geregeld en er hijgt niemand meer in onze nek. Nog 2,5 jaar en dan zijn we vrij. Na 5 jaar geef je de moed op om te durven hopen dat we vrij konden zijn, dat wij dromen en wensen konden hebben. Dat ging niet eens door onze gedachte heen.
Toen namen we samen speed, we realiseerde ons dat we weer mogen dromen. Die realisatie, omdat we niet anders gewend waren dan ongeluk, sloeg in als een bom. Het is moeilijk om te omschrijven wat dat betekende voor ons. We hebben samen uren gehuild omdat we onszelf realiseerde dat wij ook mogen dromen, wij komen ook nog aan bod. Het is ook voor ons weggelegd om weer toekomst plannen te mogen maken. Als je jezelf steeds verder het moeras in voelt zinken heb je geen hoop meer, en net voordat we kopje onder gingen kwam er een hand, die hand is nog steeds aan het trekken en langzaam komen we iedere maand steeds iets dichter bij vrijheid.
Ik heb inzichten gehad op lsd, maar dat had lang niet zoveel betekenis als de realisatie dat we weer mogen dromen. We wachten de dag af voor de bevrijdende envelop op de brievenbus. Op die dag zullen wij ons gaan verloven, we zijn vrij en als eerste beloning zulllen wij trouwen, door dik en dun. Wij hebben veel verslagen en nu begint ons leven dan eindelijk, en we beginnen hem als man en vrouw. Er is werkelijk niemand op de wereld die ons nog gaat tegenhouden.
Dus speed heeft me neit alleen een weg voor mij laten zien die ik kan nemen door mijn hoofd, maar hij heeft ons ook een toekomst gegeven.
Als je al je hele leven met depressies kamt kun je je een voorstelling maken hoe het voelt om dan eindelijk het antwoord te krijgen waarom. Je kut voelen zonder aanwijsbare reden is frustrerend en je twijfelt hard aan jezelf.
Maar nu heb ik een antwoord en een toekomst die ik met open armen ontvang. Ik heb een fucking toekomst!
