Wanneer vertel ik mijn kinderen over mijn verslaving?

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

Maximusso

Belezen gebruiker
Hoi @Maximusso , ik zie dat je ondertussen al wat meedenkers hebt. Ik zou je verslaving zeker niet zeggen tegen je kinderen, ze zitten beiden middenin de puberteit, wat sowieso al niet de makkelijkste periode is, dat kan een ongezien effect hebben. Ik zou werkelijk alles blijven zetten op het afkicken van deze middelen. En ja, er zullen nog valkuilen zijn onderweg, maar met de nodige hulpgroepen, je eigen kracht en vastberadenheid en met je kids als hoofddoel, moet je dat zo hard lukken, om je clean te kunnen noemen en heb je dan nog de nood om het je kinderen te melden, zeg het hen op latere leeftijd. Dat je door een zware en moeilijke periode bent gegaan, maar hard hebt gewerkt en gevochten voor je kinderen en jezelf. Zo meld je de ellende van toen, maar koppel je er meteen ook het positieve aan.
@Nihilist88
Ik denk ook dat het beter is om te wachten, omdat ik nu te onzeker ben over de kans van slagen. Of kan het beter anders zeggen, want ik denk dat het me uiteindelijk wel gaat lukken. Het gaat alleen een stuk moeilijker dan ik had verwacht, of gehoopt.

Vanuit een periode niet meer gebruikt te hebben, zou ik het aan ze wel willen vertellen. Ze zijn nu 14 en 11 jaar en ik wil ze toch uitleggen wat er aan de hand was. Vorig jaar oktober ben ik met hulp van Tactus van de speed afgekomen. Echter voelde ik me nog steeds niet goed, En toen ik 3mmc probeerde ging het meteen weer de verkeerde kant op. En dat het niet goed met me ging hebben ze ook gemerkt. Ik heb ze toen verteld dat ik hulp had gezocht en aan mezelf aan het werken was. Hierbij heb ik niet verteld dat ik verslaafd ben. In deze periode en daarvoor tijdens mijn speed probleem zonderde ik me erg af en was niet de vader die ik had willen zijn voor mijn kinderen. Ik denk dat ze nu niet goed begrijpen wat er mis was, maar wel met die vraag zitten

Ik wil echter wel voorkomen dat het een probleem voor hun wordt. Zoals je zegt hebben zitten ze al in een moeilijke leeftijd fase en de zorgen over een verslaafde vader zou bij geen enkel kind terecht moeten komen.

Als ik mezelf weer in de spiegel kan aankijken en oprecht kan zeggen dat ik van alle middelen af ben. Dan is het een veel beter moment en kan ik dat stukje uitleggen aan ze. Tenminste dat is hoe ik er nu over denk.
 

Maximusso

Belezen gebruiker
*Ik heb hem nooit een slechte man gevonden als dat is wat je bedoeld, ik wist dat hij problemen had en er zelf waarschijnlijk het meeste last van had. Wat mij wel nog enorm bij staat is zijn eerlijkheid. Beantwoord daarom alle gestelde vragen zonder te liegen of om de vraag heen te draaien.
Ik bedoelde inderdaad of je hem minder vond door zijn verslaving. Of zwak dat hij niet stopte. Dat lijkt me het lastige, want mijn kinderen zouden ook teleurgesteld in me kunnen zijn. Dat ze het zien als kiezen voor drugs ipv er voor hen te zijn..
 

Cronnix

Belezen gebruiker
Ik bedoelde inderdaad of je hem minder vond door zijn verslaving. Of zwak dat hij niet stopte. Dat lijkt me het lastige, want mijn kinderen zouden ook teleurgesteld in me kunnen zijn. Dat ze het zien als kiezen voor drugs ipv er voor hen te zijn..
Dat heb ik niet zo ervaren. Ik was wellicht vroeg "wijs" maar ik begreep best dat het op een bepaald moment geen kwestie van kiezen meer is.
Hij heeft overigens mij nooit meer geconfronteerd met gebruik.
En mochten jouw kids wel zo denken, veranderd die mening met de tijd waarschijnlijk vanzelf.
 

Maximusso

Belezen gebruiker
Laat ik eerst het belangrijkste doen en dat is stoppen met het gebruik. En ik heb het al eens vaker geprobeerd, maar ben niet verder gekomen dan zo'n 6 a 8 weken volgens mij. Eerst door het alleen te doen, maar dat ging niet. Vooral door die grote zak met speed in de vriezer. Die had ik een paar maanden ervoor gekocht toen ik nog niet bezig met stoppen. Later pogingen met hulp via Tactus, maar tijdens die behandeling kwam 3mmc. Waar ik dan weer niks over vertelde.

Uiteindelijk op dit punt hier beland. Een moeilijk moment, maar ik heb van alles in werking gezet om het deze keer te gaan halen. Het is een lastige periode, omdat de scheidingspapieren net getekend zijn. Eerste gevoelens die ik kreeg waren van wat maakt het nu nog uit? Ik heb hierdoor meer gebruikt dan de periode ervoor, maar het maakt nog heel veel uit. En ik wil een goede toekomst ook al is dat niet meer met de vrouw van wie ik nog veel houdt. Ik wil mezelf niet zielig vinden door alles problemen die ik heb gehad en dat ze bij me weg is gegaan.

Maandag is mijn laatste dag dat ik ga gebruiken. Ik wilde dit eerst vrijdag doen vanwege een hotel dat ik had geboekt (vanwege concert, maar die is verplaatst naar volgend jaar). Alleen dat was een kamer in Duitsland en na wat berichten ook hier te hebben gelezen, ben ik daar niet heen geweest. Ik nam nooit drugs mee naar het buitenland en om het bij de poging om er helemaal mee te stoppen wel mee te nemen met alle risico's....nee, dat toch maar niet. Ik hoef maandag niet te werken en ben verder die dag alleen thuis. En door het zo te plannen geeft het me een soort gevoel van controle die ik heb over het gebruik. Nu lukt het me niet om er controle over te hebben en is het mij de baas. En maandag is het mijn beslissing om te doen en daarna is het niet dat ik het niet mag doen, maar wil ik het niet meer doen. Het hoeft gewoon niet meer. Ik wil dat stukje "mag niet meer" uit mijn hoofd hebben en vervangen met "wil het niet meer".

Ik hoop hier wat van me af te gaan schrijven zodra ik het moeilijk krijg. Ik heb 3mmc thuistesten gehaald zodat ik getest kan worden. Behandelaar bij Tactus ingelicht over wat ik ga doen. Ik ga niks bewaren als er wat overblijft. Er zijn aantal dingen wat ik voor mezelf heb bedacht om te gaan doen als ik het moeilijk krijg, zodra ik dat vervelende stemmetje "wat maakt één keertje nou uit joh" hoor. Als het niet lukt dan is een klinische behandeling noodzakelijk, maar dat wil ik om verschillende redenen toch echt voorkomen.
 

Nihilist88

Bewuste gebruiker
Daarom is er dit forum, je moest eens weten hoeveel er hier hun ding kwijt kunnen en delen, die ze in real life niet kunnen delen en waarmee ze anders opgekropt blijven zitten. Je verslavingsproblematiek vereist nu indd de grondigste aanpak en ja daar spelen je kinderen dé hoofdrol in als leidraad in volharding. 11 en zeker 14j, ni onderschatten qua aanvoelen en besef. Is eigenlijk al leeftijd, waar je dergelijke zaken net wat bespreekbaarder kan maken. Je kan een reactie nooit volledig weten, maar vr hetzelfde geld krijg je zo'n ontzettende steun van hen. Dat zijn dingen die we v hieruit moeilijk kunnen zeggen, is aanvoelen.
 

Maximusso

Belezen gebruiker
Het lukt me steeds beter met eerlijk zijn over mijn gebruik. Ik was eigenlijk niet anders gewend dan er niet over te praten. Ik vertelde nooit dat ik drugs had genomen. Zelfs als ik een avondje ging stappen met een goede vriend zei ik er niks over. Ik kon het goed verbergen dat ik had gebruikt. Het viel hem iig niet.

Alleen het andere verbergen, het verbergen in de vriezer had ik niet goed gedaan, daardoor ging het balletje rollen. Thuis was het lastigste het verbruik te verbergen vanwege het langer wakker blijven. De andere effecten waren niet heel duidelijk te zien. En daarbij heb ik zonder drugs op ook nogal gedrag wat bij speed/3mmc past. Zoals snel praten om dingen uit mijn hoofd te krijgen, omdat ik bang was het te vergeten. En altijd al iemand geweest die de hele tijd veel zit te bewegen met handen en voeten.

Doordat ik steeds later naar bed ging, ontstond en thuis al wat twijfel. En toen er een zak onder het ijsblok in de vriezer werd gevonden...daar kon ik me niet onderuit lullen. En maar goed ook, want door Corona en thuiswerken schoot mijn gebruik omhoog.

Dat alles uitkwam was in maart 2020. In september 2020 bij Tactus in behandeling voor speed verslaving. Daar was ik eerlijk tot het moment dat ik 3mmc ging gebruiken. In mijn hoofd probeerde ik me wijs te maken dat 3mmc legaal te koop was en dus niet genoemd hoefde te worden...ik weet het, en wist het toen ook wel. De 3mmc was mijn vervanger voor speed. Maar hier werd het gedrag van de verslaafde weer in werking gesteld om te doen alsof er niks aan de hand is. De 3mmc werd na een tijdje door mijn vrouw gevonden (ik had het echt beter moeten verstoppen...) Dat was in jan 2021, waarna ik t/m mei 2021 wel wat vertelde, maar lang niet alles. In mei hakte mijn vrouw de knoop door en dat was het moment dat het niet meer uitmaakte of ik haar vertelde over mijn gebruik. Want mijn doel om haar niet kwijt te raken en daardoor erover te liegen had geen zin meer.

Sindsdien heb ik mijn ouders ingelicht, wat familie en vrienden heb ik het verteld. En het gekke is dat ik vaak automatisch nog een leugen vertelde als ze iets vroegen. Dan moest ik even pauzeren. En opnieuw beginnen, waarbij ik uitlegde dat ik te snel wilde antwoorden en nog niet gewend ben aan openheid.

Toch bleek na een tijdje dat mijn ouders en familie het moeilijk vinden om erover te praten. Ze zijn meer van als je er niet over hebt dan gaat het goed (of bestaat het niet). Is wel duidelijk dat ik dit van ze heb overgenomen toen ik drugs ging gebruiken.

Met vrienden die wel drugs gebruiken heb ik nu geen contact mee en degene die het niet doen daar dringt het niet door hoe groot mijn probleem is.

Maar dit is wel een plek waar mensen zijn die weten wat het is en hier kan ik wel mijn verhaal kwijt. En dat lukt me pas sinds een tijdje om hier alles te vertellen. Hierdoor zie ik zelf ook hoe slecht ik bezig ben (geweest). Want ik geloofde mijn eigen verhalen. Als je zo vaak leugens verteld dan ga je het zelf als waarheid zien. (Ben benieuwd over ik door een leugendetector test zou komen doordat ik mezelf had overtuigd)

Het is een langer stuk tekst geworden dan de bedoeling. Wilde eigenlijk alleen uitleggen dat ik persoonlijk er veel baat bij heb door het van me af te schrijven. Hierbij kwam de hele uitleg over eerlijkheid en niet echt mensen om me heen hebben waar ik ook zo aan kan vertellen.

Ben trouwens wel benieuwd wat de mening is over het vertellen aan je collega's. Maar heb nog niet gekeken over daar al een topic over is.
 
Laatst bewerkt:

Eik

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Tripreporter
Hoi @Maximusso ,

Goed om te lezen dat je zo bewust bezig bent om je verslaving aan te pakken. Het doet me ook echt goed om te horen dat je baat hebt bij de openheid op ons forum. Daar hebben we het forum namelijk voor! Zelf heb ik twee dochters van 10 en 13 jaar en kan ik me dus goed voorstellen dat je worstelt hoe daar mee om te gaan.

Zelf kies ik ervoor om eerlijk te zijn over mijn drugsgebruik. Ik begin er niet zelf over omdat ze nog best wel jong zijn. Maar als ze me vragen stellen dan vertel ik daar wel eerlijk over. Nu begrijp ik wel dat ik makkelijk praten heb omdat er bij mij geen sprake is van verslavingsproblematiek. Maar alsnog denk ik dat het in principe het fijnste is om eerlijk te kunnen zijn tegen je kinderen.

Voor wat betreft collega's zou ik daar niet meteen eerlijk over zijn. De werkplek is toch een plaats om een beetje "front-stage"gedrag te tonen en niet alles openlijk te vertellen.... Althans dat is mijn idee. Heel veel succes met je verdere herstel in ieder geval!
 

Mrloverdj

Wijs gebruiker
Daarom is er dit forum, je moest eens weten hoeveel er hier hun ding kwijt kunnen en delen, die ze in real life niet kunnen delen en waarmee ze anders opgekropt blijven zitten. Je verslavingsproblematiek vereist nu indd de grondigste aanpak en ja daar spelen je kinderen dé hoofdrol in als leidraad in volharding. 11 en zeker 14j, ni onderschatten qua aanvoelen en besef. Is eigenlijk al leeftijd, waar je dergelijke zaken net wat bespreekbaarder kan maken. Je kan een reactie nooit volledig weten, maar vr hetzelfde geld krijg je zo'n ontzettende steun van hen. Dat zijn dingen die we v hieruit moeilijk kunnen zeggen, is aanvoelen.
Ik pleit er ook voor. Maar ik zou het niet bij alleen vertellen houden. Zorg dat ze bij iemand anders terecht kunnen met vragen en gevoelens.ik weet zelf niet of verslaving een hersenziekte is.
Maar ik vond het van een oud voorbeeld mooi verteld.
Ze vertelde haar dochter dat ze verslaafd was en met hulp ook nooit meer verslaafd wil raken. Dat ze verkeerde keuzes heeft gemaakt ,en daardoor zette haar hersenen op d'r kop. Met dope=normaal(dacht ze) zonder...ziek.

Wat korte info over afkicken.en dat ze alles mogen vragen en aangeven. Dat dit echt puur de verslaving is wat haar nu te ziek maakt om weer de oude te zijn. Het heeft helemaal niets met dochter te maken.niets nada.

Ze liet het bezinken ook bij dochter

2 dagen later kwam ze er zelf op terug wat dochter er van vond, of wilde dochter er niet of met iemand anders over hebben.

Vergeet vooral die liefde voor je kids niet.
Ik hoor vaker...ik doe het voor jullie
Maar daarmee belast je imo de kids ook, en hoe moeten ze zich dan voelen bij een terugval
 

Mrloverdj

Wijs gebruiker
Laat ik eerst het belangrijkste doen en dat is stoppen met het gebruik. En ik heb het al eens vaker geprobeerd, maar ben niet verder gekomen dan zo'n 6 a 8 weken volgens mij. Eerst door het alleen te doen, maar dat ging niet. Vooral door die grote zak met speed in de vriezer. Die had ik een paar maanden ervoor gekocht toen ik nog niet bezig met stoppen. Later pogingen met hulp via Tactus, maar tijdens die behandeling kwam 3mmc. Waar ik dan weer niks over vertelde.

Uiteindelijk op dit punt hier beland. Een moeilijk moment, maar ik heb van alles in werking gezet om het deze keer te gaan halen. Het is een lastige periode, omdat de scheidingspapieren net getekend zijn. Eerste gevoelens die ik kreeg waren van wat maakt het nu nog uit? Ik heb hierdoor meer gebruikt dan de periode ervoor, maar het maakt nog heel veel uit. En ik wil een goede toekomst ook al is dat niet meer met de vrouw van wie ik nog veel houdt. Ik wil mezelf niet zielig vinden door alles problemen die ik heb gehad en dat ze bij me weg is gegaan.

Maandag is mijn laatste dag dat ik ga gebruiken. Ik wilde dit eerst vrijdag doen vanwege een hotel dat ik had geboekt (vanwege concert, maar die is verplaatst naar volgend jaar). Alleen dat was een kamer in Duitsland en na wat berichten ook hier te hebben gelezen, ben ik daar niet heen geweest. Ik nam nooit drugs mee naar het buitenland en om het bij de poging om er helemaal mee te stoppen wel mee te nemen met alle risico's....nee, dat toch maar niet. Ik hoef maandag niet te werken en ben verder die dag alleen thuis. En door het zo te plannen geeft het me een soort gevoel van controle die ik heb over het gebruik. Nu lukt het me niet om er controle over te hebben en is het mij de baas. En maandag is het mijn beslissing om te doen en daarna is het niet dat ik het niet mag doen, maar wil ik het niet meer doen. Het hoeft gewoon niet meer. Ik wil dat stukje "mag niet meer" uit mijn hoofd hebben en vervangen met "wil het niet meer".

Ik hoop hier wat van me af te gaan schrijven zodra ik het moeilijk krijg. Ik heb 3mmc thuistesten gehaald zodat ik getest kan worden. Behandelaar bij Tactus ingelicht over wat ik ga doen. Ik ga niks bewaren als er wat overblijft. Er zijn aantal dingen wat ik voor mezelf heb bedacht om te gaan doen als ik het moeilijk krijg, zodra ik dat vervelende stemmetje "wat maakt één keertje nou uit joh" hoor. Als het niet lukt dan is een klinische behandeling noodzakelijk, maar dat wil ik om verschillende redenen toch echt voorkomen.
Bij ziektes met fases waar je van geneest.bliif je van 1 tot 5 jaar gemiddeld onder controle.daarna ben je schoon(maar niet immuun!)

Misschien geen 5 jaar.maar na het afkicken heb je ook zo'n periode dat het echt een poos duurt voor de dag komt dat je er niet aan gedacht hebt.mijn vergelijking met de periode tot je schoon bent.

Bijna niemand wil klinisch opgenomen worden. Eerlijk...het is ook niet altijd beter. Als jij het thuis kan.Doen! En al schrijf je heel DF vol met je cravings. Dit gaat je lukken! Heel veel succes.ik ben benieuwd naar je toekomstpostings hier.
 

QueerMan

Bewuste gebruiker
Even wil ik zeggen dat ik heel veel respect heb voor je. Je bent bezig om je problemen aan te pakken EN je denkt daarbij aan het belang van je kinderen.
Mooi man!

Ik heb niet alles posts even goed kunnen lezen misschien. Dat je voorzichtig bent met waar je de kinderen mee belast, lijkt me goed idee met hun leeftijd. Zijn nog tieners. En ik heb altijd zoiets van: kinderen zijn nog niet altijd aan zware onderwerpen toe.

Misschien zijn dit - wat en hoe vertel je dingen aan je kinderen - ook juist dingen waar het goed is om met je ex-vrouw op 1 lijn te zitten. En ik weet niet of de (systeem-) therapeut daar nog iets verstandigs over kan zeggen.
Wat me voor een kind moeilijk lijkt, ook al zijn ze al ietsje ouder is als ze dingen weten waar ze weer beter niet over kunnen praten.
Als hier al wat over gegaan is, excuus. Het kwam in ieder geval bij me op.

En nogmaals kei-sterk dat je aan je verslaving en problemen werkt. Sowieso maakt je dat een held.

En elk kind wil dat z'n pa een held is toch?🎖️
 

Maximusso

Belezen gebruiker
Ik pleit er ook voor. Maar ik zou het niet bij alleen vertellen houden. Zorg dat ze bij iemand anders terecht kunnen met vragen en gevoelens.ik weet zelf niet of verslaving een hersenziekte is.
Maar ik vond het van een oud voorbeeld mooi verteld.
Ze vertelde haar dochter dat ze verslaafd was en met hulp ook nooit meer verslaafd wil raken. Dat ze verkeerde keuzes heeft gemaakt ,en daardoor zette haar hersenen op d'r kop. Met dope=normaal(dacht ze) zonder...ziek.

Wat korte info over afkicken.en dat ze alles mogen vragen en aangeven. Dat dit echt puur de verslaving is wat haar nu te ziek maakt om weer de oude te zijn. Het heeft helemaal niets met dochter te maken.niets nada.

Ze liet het bezinken ook bij dochter

2 dagen later kwam ze er zelf op terug wat dochter er van vond, of wilde dochter er niet of met iemand anders over hebben.

Vergeet vooral die liefde voor je kids niet.
Ik hoor vaker...ik doe het voor jullie
Maar daarmee belast je imo de kids ook, en hoe moeten ze zich dan voelen bij een terugval
Goed idee om te zorgen dat ze ook bij iemand anders (die ervan weet) vragen kunnen stellen.

En ik moet inderdaad niet zeggen dat ik het voor hun doe. Dat is misschien te snel gezegd, ik doe het voor mezelf, omdat ik meer tijd met ze wil doorbrengen en er voor ze wil zijn. Belangrijk om dan de juiste woorden te kiezen.
 

Maximusso

Belezen gebruiker
Hoi @Maximusso ,

Goed om te lezen dat je zo bewust bezig bent om je verslaving aan te pakken. Het doet me ook echt goed om te horen dat je baat hebt bij de openheid op ons forum. Daar hebben we het forum namelijk voor! Zelf heb ik twee dochters van 10 en 13 jaar en kan ik me dus goed voorstellen dat je worstelt hoe daar mee om te gaan.

Zelf kies ik ervoor om eerlijk te zijn over mijn drugsgebruik. Ik begin er niet zelf over omdat ze nog best wel jong zijn. Maar als ze me vragen stellen dan vertel ik daar wel eerlijk over. Nu begrijp ik wel dat ik makkelijk praten heb omdat er bij mij geen sprake is van verslavingsproblematiek. Maar alsnog denk ik dat het in principe het fijnste is om eerlijk te kunnen zijn tegen je kinderen.

Voor wat betreft collega's zou ik daar niet meteen eerlijk over zijn. De werkplek is toch een plaats om een beetje "front-stage"gedrag te tonen en niet alles openlijk te vertellen.... Althans dat is mijn idee. Heel veel succes met je verdere herstel in ieder geval!

Collega's vertellen is toch heel wat anders. Ik sla dat dan toch maar over. En paar collega's zijn ook wel echt vrienden te noemen, maar wil me daar niet aan wagen.
 

Maximusso

Belezen gebruiker
Even wil ik zeggen dat ik heel veel respect heb voor je. Je bent bezig om je problemen aan te pakken EN je denkt daarbij aan het belang van je kinderen.
Mooi man!

Ik heb niet alles posts even goed kunnen lezen misschien. Dat je voorzichtig bent met waar je de kinderen mee belast, lijkt me goed idee met hun leeftijd. Zijn nog tieners. En ik heb altijd zoiets van: kinderen zijn nog niet altijd aan zware onderwerpen toe.

Misschien zijn dit - wat en hoe vertel je dingen aan je kinderen - ook juist dingen waar het goed is om met je ex-vrouw op 1 lijn te zitten. En ik weet niet of de (systeem-) therapeut daar nog iets verstandigs over kan zeggen.
Wat me voor een kind moeilijk lijkt, ook al zijn ze al ietsje ouder is als ze dingen weten waar ze weer beter niet over kunnen praten.
Als hier al wat over gegaan is, excuus. Het kwam in ieder geval bij me op.

En nogmaals kei-sterk dat je aan je verslaving en problemen werkt. Sowieso maakt je dat een held.

En elk kind wil dat z'n pa een held is toch?🎖️

Mijn ex vrouw had graag gewild dat ik het ze nu vertel. Ze heeft het gevoel dat het ze duidelijkheid zal verschaffen, omdat ze toch met vermoedens kunnen zitten. Onze therapeute gaf aan dat ik het ze kon vertellen, maar wel moest opletten dat een terugval voor problemen kan zorgen. Dat ze gaan afvragen of zij niet belangrijk genoeg zijn om niet te gebruiken. Daardoor heb ik het ze nog niet verteld. Ondanks dat mijn ex vrouw en eigenlijk ook onze therapeute dat eigenlijk wel wilden.

Gelukkig is het contact met mijn ex goed en na mijn uitleg waarom ik wilde wachten, is het nu eerst belangrijk dat ik een tijd niet gebruik. Daarna kunnen we het stuk oppakken over het ze vertellen.

We zitten misschien dan niet op één lijn, maar doen niks als de ander dat niet wil.
 

Jumping Jack

Bewuste gebruiker
Je ziet verschillende meningen.
De een zegt helemaal niet vertellen en de andere zegt dat het goed is om te doen.
Ben je er al uit wat jou het beste lijkt?
 

Maximusso

Belezen gebruiker
Je ziet verschillende meningen.
De een zegt helemaal niet vertellen en de andere zegt dat het goed is om te doen.
Ben je er al uit wat jou het beste lijkt?

Ik heb hier inderdaad uiteenlopende reacties op gehad. En daar heb ik echt veel aan gehad. Beetje nagedacht wat het beste bij mijn kinderen past.

Het vertellen terwijl ik nog gebruik of als het stoppen niet lukt is geen goed idee. Dus wil ik eerst ervoor zorgen dat ik niet meer gebruik. Daar ben ik nu mee begonnen. We wonen nog allemaal samen en is wil dat het in deze tijd me gaat lukken. Ik wil niet ermee beginnen als we in verschillende woningen zitten.

Ik wil het dan daarna vertellen aan ze, als het goed voelt wat het gestopt zijn betreft. Ze zullen vermoedens hebben over wat er met me aan de hand was. En ik wil niet dat ze zelf dingen verkeerd gaan invullen of gaan bedenken dat zij het probleem waren.

Dus ja ik ga het vertellen, maar wel op een later moment dan eerst de bedoeling was. Om het later te vertellen kwam doordat hier ook werd gezegd dat het niet goed is om van alles te vertellen terwijl ik het niet onder controle heb. Dan zadel ik ze voor mijn gevoel met een te grote last en zorg op.

Ik heb dit besproken met mijn bijna ex vrouw. Ze begrijpt waarom ik het nu nog niet wil vertellen en hoopt dat het stoppen goed gaat. En dat ik het op een later moment wel aan ze kan vertellen.

.
 

De Zandman

Badass junkie
Uitstekende manier van aanpak!!
Word eerst clean, langere tijd, en ga in overleg.
Wat voor zin heeft het om n u al te vertellen, als je nog niet clean bent, en je Kids te jong zijn om dit te bevatten?
En verder, als je nu al vertelt, is dit hetzelfde als met een megafoon op een volle markt gaat roepen, dat je gebruikt hebt.
Niet doen, dus! Later eventueel.
 

ljuv

Newbie
Hoe ging vandaag eigenlijk, je eerste stop-dag toch, @Maximusso?

Ik denk dat je een super middenweg hebt gekozen! Ik heb veel pijnlijke dingen van de scheiding van mijn ouders pas later gehoord, gevraagd en besproken. Toen ik en mijn broertje en zusje er klaar voor waren, eigenlijk. Had in ons geval niets met verslaving te maken, en ik denk dat dat nog wel een stuk lastiger te nuanceren is, maar ik kan me erg vinden in de optie er niet in deze, voor iedereen al heftige, periode zo diep op in te gaan.

Hoop dat het je goed gaat!!!
 

Maximusso

Belezen gebruiker
Hoe ging vandaag eigenlijk, je eerste stop-dag toch, @Maximusso?

Ik denk dat je een super middenweg hebt gekozen! Ik heb veel pijnlijke dingen van de scheiding van mijn ouders pas later gehoord, gevraagd en besproken. Toen ik en mijn broertje en zusje er klaar voor waren, eigenlijk. Had in ons geval niets met verslaving te maken, en ik denk dat dat nog wel een stuk lastiger te nuanceren is, maar ik kan me erg vinden in de optie er niet in deze, voor iedereen al heftige, periode zo diep op in te gaan.

Hoop dat het je goed gaat!!!
Het lukt allemaal wel, maar wel zwaar. Lichamelijk toch helemaal op, merk dat ik nu beetje instort zonder de hulp van middelen om wakker te blijven. En moet deze week vaak in de ochtend vroeg beginnen op mijn werk dus is pittig.

Maar belangrijkste is niet gebruiken en dat gaat goed. Nog één dag werken en dan weekend om nog wat bij te komen. En vind de weekenden niet moeilijker om niet te gebruiken. Dus goede hoop dat ik de eerste week wel door kom.
 

De Zandman

Badass junkie
Alle sterkte toegewenst!
Houd vol, de eerste drie weken zijn zwaar, maar het is te doen.
Ga nooooit in discussie met jezelf over wel, of niet "een beetje"
Want die discussie verlies je altijd
Dus....zeg neeee
 

Maximusso

Belezen gebruiker
Alle sterkte toegewenst!
Houd vol, de eerste drie weken zijn zwaar, maar het is te doen.
Ga nooooit in discussie met jezelf over wel, of niet "een beetje"
Want die discussie verlies je altijd
Dus....zeg neeee
Inderdaad, heb het nu ineens lastig. Voor mijn gevoel komt het uit het niks. Even forum erbij pakken. En gedachten op wat anders krijgen.
 

De Zandman

Badass junkie
Dat is de juiste methode om cravings tegen te gaan!
Probeer je aandacht, je gedachtengang te doorbreken, en aldus een afleiding te vinden die jouw idee-fixe op een ander spoor zet.
Dit is mij ook zo geleerd in de afkick kliniek. En...bij mij werkt het! Nog altijd!
Ik probeer een niet te moeilijk klusje te vinden, zoals opruimen, in mijn tuin iets veranderen, afwassen, soms een boodschapje doen, te gaan knutselen, i.i.g. niet op de bank te blijven zitten en n i e t blijven piekeren over hoe lekker de drug in casu ook al weer was de laatste keer.
Want dan ga je onherroepelijk in discussie met jezelf, wel, of niet, of een beetje te nemen en als je eenmaal zover bent, dan wint de verslavings duivel van je.
Actief worden! Wandelen is al een goede bezigheid!
Houd vol makker. Het gaat over, deze zucht!
 

QueerMan

Bewuste gebruiker
Mijn ex vrouw had graag gewild dat ik het ze nu vertel. Ze heeft het gevoel dat het ze duidelijkheid zal verschaffen, omdat ze toch met vermoedens kunnen zitten. Onze therapeute gaf aan dat ik het ze kon vertellen, maar wel moest opletten dat een terugval voor problemen kan zorgen. Dat ze gaan afvragen of zij niet belangrijk genoeg zijn om niet te gebruiken. Daardoor heb ik het ze nog niet verteld. Ondanks dat mijn ex vrouw en eigenlijk ook onze therapeute dat eigenlijk wel wilden.

Gelukkig is het contact met mijn ex goed en na mijn uitleg waarom ik wilde wachten, is het nu eerst belangrijk dat ik een tijd niet gebruik. Daarna kunnen we het stuk oppakken over het ze vertellen.

We zitten misschien dan niet op één lijn, maar doen niks als de ander dat niet wil.
Nogmaals: kei-sterk dat je dit aangaat.
En dan hoe lastig het ook is, je ook nog aan je kinderen denkt.
 

ljuv

Newbie
Trots dat je het tot nu toe volhoudt! Enorm klote dat je het zwaae hebt natuurlijk. En je mag je ook best wel "op" voelen denk ik!!! Dat is je lichaam nu eenmaal, toch? Ik herinner mezelf er wel altijd aan dat jezelf echt energiek voelen heel anders is dan van drugs, en wat mij betreft chiller... Hoop dat je hier en verder de afleiding kan vinden die je nodig hebt!
 
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories
Bovenaan