Hallo, ik ben net nieuw op dit forum maar ken het wel al een tijdje, ik had gewoon nooit nood aan een registratie. Maar uiteindelijk is het er toch van gekomen door een raar geval. Gisteren ben ik bij een vriend gegaan, ik had toevallig onlangs wiet bestelt dus heb ik die gelijk meegenomen. Ik had ook net een pijpje gekocht en wou deze ook direct testen. Het was niet de eerste keer dat ik wiet deed maar het is toch wel al 5 weken geleden sinds de laatste keer. Heb het daarvoor 3x gedaan. 1ste keer vrijwel misselijk, 2de keer hetzelfde maar voelde daarna wel een high gevoel en de 3de keer gebruikten we een bong ipv joint. Toen had ik echt een high/stoned gevoel, dus ik dacht dat deze keer niet veel anders ging zijn.
Ik pakte niet veel voor de eerste lading (en ook enigste lading), ik denk dat het nog geen 0,5g was (en dat hebben we met 2 gedeeld). 1ste trek ging gemakkelijk, het was een andere wietsoort dus ik ging het eerst even gewoon laten komen aangezien ik ook niet wist welke wietsoort het was. Maar na 5 minuten voelde ik weinig dus trekte ik weer eens, waarna ik steeds meer voelde dus bleef ik maar trekken (in totaal 9 keer denk ik). Op een bepaald moment voel ik de kick. Het begint te werken. Zeer leuk gevoel, blij, relaxed. Maar opeens voel ik me zo slecht, niet van angst of paranoia maar gewoon slecht. Alsof er iets niet klopt.
Na even naar de zon te staren en rustig te ademen voelde ik me al wat beter. Daarna gingen we naar binnen (het gebeurde namelijk allemaal buiten) opeens voel ik mij zeer duizelig. Evenwicht houden gaat moeilijk en ik heb het gevoel alsof ik de controle over mezelf verlies. Alles gaat in stukjes (alsof je een film speelt die om de second een ander plaatje toont). Ik besefte waar ik was en deed ook alles nog perfect bewust (maar dat leek niet zo). Ik had niet veel last van paranoia maar ik had wel een grote angst voor kotsen. Ik heb namelijk een lichte vorm van emetofobie (angst voor kotsen). Waarbij ik een hele tijd aan het toilet heb gezeten, alhoewel ik mij niet misselijk voelde. Toen mijn vriend bij mij kwam zitten lachte we gewoon wat met mekaar. Ik lachte zelfs mezelf uit, wat ook wel hielp met die angst voor kotsen te vergeten. Opeens kreeg ik een boefkick waarna ik at en de angst voor kotsen gewoon wegging. Alhoewel ik nog steeds last had van een "trage wereld". Ik had wel nog altijd dat slechte gevoel, een soort van depressief gevoel.
Uiteindelijk was ik 2 uur na de eerste trek weer normaal en ik voelde me ook vrij euforisch. Ik had niet veel last van angst (buiten dan die emetofobie) of paranoia, en ik wist ook op het moment zelf dat het niet voor eeuwig ging duren maar het was gewoon zo raar. Hoe komt het dat ik opeens zo een slechte tolerantie heb voor THC?
Ik pakte niet veel voor de eerste lading (en ook enigste lading), ik denk dat het nog geen 0,5g was (en dat hebben we met 2 gedeeld). 1ste trek ging gemakkelijk, het was een andere wietsoort dus ik ging het eerst even gewoon laten komen aangezien ik ook niet wist welke wietsoort het was. Maar na 5 minuten voelde ik weinig dus trekte ik weer eens, waarna ik steeds meer voelde dus bleef ik maar trekken (in totaal 9 keer denk ik). Op een bepaald moment voel ik de kick. Het begint te werken. Zeer leuk gevoel, blij, relaxed. Maar opeens voel ik me zo slecht, niet van angst of paranoia maar gewoon slecht. Alsof er iets niet klopt.
Na even naar de zon te staren en rustig te ademen voelde ik me al wat beter. Daarna gingen we naar binnen (het gebeurde namelijk allemaal buiten) opeens voel ik mij zeer duizelig. Evenwicht houden gaat moeilijk en ik heb het gevoel alsof ik de controle over mezelf verlies. Alles gaat in stukjes (alsof je een film speelt die om de second een ander plaatje toont). Ik besefte waar ik was en deed ook alles nog perfect bewust (maar dat leek niet zo). Ik had niet veel last van paranoia maar ik had wel een grote angst voor kotsen. Ik heb namelijk een lichte vorm van emetofobie (angst voor kotsen). Waarbij ik een hele tijd aan het toilet heb gezeten, alhoewel ik mij niet misselijk voelde. Toen mijn vriend bij mij kwam zitten lachte we gewoon wat met mekaar. Ik lachte zelfs mezelf uit, wat ook wel hielp met die angst voor kotsen te vergeten. Opeens kreeg ik een boefkick waarna ik at en de angst voor kotsen gewoon wegging. Alhoewel ik nog steeds last had van een "trage wereld". Ik had wel nog altijd dat slechte gevoel, een soort van depressief gevoel.
Uiteindelijk was ik 2 uur na de eerste trek weer normaal en ik voelde me ook vrij euforisch. Ik had niet veel last van angst (buiten dan die emetofobie) of paranoia, en ik wist ook op het moment zelf dat het niet voor eeuwig ging duren maar het was gewoon zo raar. Hoe komt het dat ik opeens zo een slechte tolerantie heb voor THC?
